All Chapters of หวงรักเมียตีตรา LoveSick / NC25+: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 33 คนที่เขาเลือก เอี๊ยด!รถยนต์คันหรูมาจอดที่หน้าคณะฯ หลังได้รับสายจากณัฐนิชาโดยที่หล่อนบอกว่ายังคงรอเขามารับอยู่ที่มหาวิทยาลัย คิมหันต์จึงรีบบึ่งรถมาทันทีด้วยความรวดเร็ว เมื่อมาถึงก็เจอเธอนั่งรออยู่กับดนัย คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างหงุดหงิด ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าตอนนี้มันเกือบสี่ทุ่มแล้ว การมีคนรออยู่เป็นเพื่อนหญิงสาวถือเป็นเรื่องดีและปลอดภัย แต่ถึงอย่างนั้นการที่อีกฝ่ายคือผู้ชายที่มองจากนอกโลกยังรู้ว่าแอบชอบหล่อนมันก็น่าโมโหขัดหูขัดตาชะมัดยาด!หมับ...ดนัยคว้าแขนณัฐนิชาที่กำลังจะลุกไปหาคิมหันต์เอาไว้ เขาได้อ่านข้อความและเห็นรูปถ่ายพวกนั้นทั้งหมดจึงไม่ชอบใจเลยที่อีกฝ่ายทำเหมือนเธอเป็นของเล่น หญิงสาวคิดว่าเพื่อนแค่เป็นห่วงจึงส่งยิ้มให้แล้วแกะมือออก สิ่งที่ลอร่าทำ มันทำอะไรเธอไม่ได้ทั้งสิ้น“ฉันไม่เป็นไร ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ วันนี้ขอบใจมากจ้ะ”แกะมือดนัยออกแล้วเดินไปขึ้นรถ เธอเคยเห็นเวลาคิมหันต์ไปไหนมาไหนกับลอร่า จะคอยเปิดประตูขึ้นลงให้อีกฝ่ายทุกครั้ง ไม่เหมือนกับตอนมารับมาส่งหล่อนเลยแม้แต่นิดเดียว

บทที่ 35 เครื่องฟอกอากาศของคิมหันต์ ณัฐนิชาพาลูกหมาเข้ามาในบ้าน จัดการอาบน้ำเป่าขนจนสะอาดหมดจดแล้วหาผ้าสะอาดมาเย็บแบบง่าย ๆ ทำเป็นเสื้อให้เจ้าตัวน้อยใส่ เธอกดสั่งนมแพะผ่านทางแอพพลิเคชั่น ‘ก๊าบ’ แอพฯ สำหรับสั่งอาหารหรือสั่งของแบบมาส่งรวดเร็วทันใจ รวมถึงอาหารเปียกที่เหมาะสมกับวัยของสุนัขตัวนี้เธอหาถ้วยเก่า ๆ ที่ไม่ได้ใช้มาล้างจนสะอาดเพื่อใช้เป็นที่ใส่น้ำและอาหารของเจ้าหมาน้อย หญิงสาวนั่งยอง ๆ มองดูเจ้าตัวเล็กกินนมอย่างเอร็ดอร่อย มือก็ลูบหัวมันไปด้วย“อร่อยใช่ไหม กินเยอะ ๆ เลยนะ มีให้เธอกินอีกเพียบเลย”สายตาที่มองดูเจ้าหมาทั้งเอ็นดูและเหงาหงอยผสมกันไป เหลือบมองนาฬิกาตรงผนังห้องก็พบว่าเกือบหกโมงเย็นแล้ว ไม่รู้ว่าวันนี้ชายหนุ่มจะกลับมาบ้านหรือเปล่าเขาหายไปไหนกันนะ...อยู่กับลอร่าแล้วติดใจจนไม่อยากกลับมาหาเธอเลยเหรอมีคำถามมากมายในหัวแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ แค่จะกดโทรหาคิมหันต์หล่อนยังไม่กล้า เพราะกลัวจะไปสร้างความรำคาญให้แก่เขา คำพูดสุดท้ายที่ชายหนุ่มพูดกับเธอยังฝังแน่นอยู่ในความคิดไม่เคยลืม

บทที่ 37 ความใจดีของคิมหันต์ “พวกเรามาทำอะไรกันที่ห้างฯ หรือคะ”คนตัวเล็กเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อถูกชายหนุ่มลากมาห้างสรรพสินค้าในวันหยุด อุตส่าห์นึกว่าจะได้อยู่เล่นกับหมูหันทั้งวันเสียอีก“วันเกิดเธอ...ฉันไม่ได้ลืมหรอกนะ ฉันสั่งของไว้ให้แล้วที่ร้านโทรมาบอกว่าของมาถึงแล้วก็เลยพาเธอมารับด้วยตัวเอง ถึงจะช้าไปเป็นอาทิตย์แต่ก็...รับไว้แล้วกัน”“เอ๊ะ? หมายความว่า...พี่คิมไม่ได้ลืมวันเกิดของหนูเหรอคะ”ถามเขาน้ำตาคลอ ชายหนุ่มเบือนหน้าหนีมองไปเรื่อยราวกับกำลังกลบเกลื่อนความเขินของตนเอง“จะไปลืมได้อย่างไร สิบสามปีเชียวนะที่คุณแม่โทรเตือนฉันว่าห้ามลืมวันเกิดของเธอ มันฝังอยู่ในสมองของฉันไปหมดแล้ว”“ขอบคุณนะคะ หนูดีใจมากเลยค่ะ”เธอเขย่งเท้าหอมแก้มเขาท่ามกลางคนมากมายที่กำลังเดินเที่ยวห้างฯ กันอยู่ ใครจะไปสนใจกันล่ะ นาทีนี้ขอกอบโกยความสุขที่ได้รับจากชายหนุ่มให้เต็มที่ก่อน เพราะไม่รู้ว่าลอร่าจะโผล่มาทวงสิทธิ์ของตนเองอีกตอนไหน

บทที่ 39  โลกทั้งใบของณัฐนิชา ณัฐนิชามาสอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุข หลังจากเจอมรสุมอย่างหนักจนชีวิตหุบยิ้มไปนานหลายเดือน ในที่สุดฤดูใบไม้ผลิของหล่อนก็มาเยือนเสียที พีรดาเห็นเพื่อนรักดูมีความสุขก็ไม่คิดคัดค้านนอกจากสนับสนุนอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆอีกแค่วันเดียวก็จะปิดเทอมใหญ่เตรียมขึ้นปีสี่ เส้นทางของการเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวใกล้จะเริ่มต้นขึ้นแล้ว“มีเรื่องดี ๆ เหรอ”ดนัยเอ่ยทักระหว่างรอการสอบ แม้ว่าช่วงนี้หญิงสาวจะดูมีความสุขมาก ๆ แต่เธอก็กินได้น้อยลงแถมหลายครั้งยังอาเจียนออกมาอีกด้วย อาจเพราะมีเรื่องให้เครียดเยอะก็เลยเป็นแบบนั้น ทำให้เขาอดเป็นห่วงไม่ได้“ใช่แล้ว พี่คิมบอกว่าปิดเทอมนี้จะกลับบ้านสวนกับฉันล่ะ ต้องแวะไปดูกิจการของคุณแม่ด้วย ให้คนอื่นจัดการแทนมานานแล้วมันจะดูไม่ดี”“จริงสิ แปลว่าใกล้ครบกำหนดตามพินัยกรรมแล้ว เธอคุยกับเขาเรื่องนี้ดูหรือยัง”พีรดามาเข้าร่วมวงสนทนาด้วย เธออยากจะเห็นเพื่อนซี้เป็นฝั่งเป็นฝาเสียทีให้มันจบเรื่อง ไม่ต้องมานั่งลุ้นกันอยู่ทุกวันว่าจะส

บทที่ 41 ทดเวลาบาดเจ็บ คิมหันต์ตัดการติดต่อทุกช่องทางของลอร่าจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น การตายของหมูหันที่ณัฐนิชารับรู้คือป่วยตั้งแต่ต้นและเป็นการจากไปอย่างสงบไม่เจ็บปวดเขาเลือกพาณัฐนิชามาฮีลใจที่บ้านสวน เผื่อบรรยากาศความอบอุ่นที่นี่จะช่วยทำให้หล่อนทำใจเรื่องของหมูหันได้บ้าง ทุกคนให้การต้อนรับเป็นอย่างดี หญิงสาวกอดป้ายุพา ซึ่งเป็นคนเก่าคนแก่ที่อยู่ด้วยกันมาตั้งเธอยังเป็นเด็กด้วยความคิดถึงไม่มีที่ไหน..ในโลก ดีเท่าบ้านหลังนี้อีกแล้ว“ยินดีต้อนรับกลับนะคะคุณหนู นิชา”ป้ายุพาเอ่ยกับชายหนุ่มและคนตัวเล็ก ไม่ได้กลับมานานทว่าที่นี่กลับไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย กลิ่นอายของความทรงจำยังคงอยู่ อันที่จริงหญิงสาวเริ่มทำใจเรื่องของหมูหันได้บ้างแล้ว เพียงแต่ที่อีกฝ่ายเห็นเธอเอาแต่ทำหน้าเครียด ดูไม่มีความสุขมันเป็นเพราะวันตัดสินใกล้จะมาถึงแล้วต่างหากก่อนหน้านี้เอาแต่ครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรดี เวลาเดินเร็วกว่าที่คิด เผลอแป๊บเดียวก็ต้องให้คำตอบแล้วว่าระหว่างเธอกับเขาจะเป็นไปในทิศทางไหน...“หนูคิด