All Chapters of หวงรักเมียตีตรา LoveSick / NC25+: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่ 24 กลับดึก เป็นเปิดเทอมวันแรกที่ตั้งตาคอยทั้งทีแต่ณัฐนิชาเอาแต่นั่งทำหน้าอมทุกข์เหมือนคนแบกโลกไว้ทั้งใบ พีรดาเพื่อนซี้จึงอดเป็นห่วงไม่ได้เพราะคิดว่าเพื่อนรักยังเศร้ากับการจากไปของผู้มีพระคุณอยู่ ทุกเรื่องของหญิงสาว เพื่อนสนิทคนนี้รับรู้หมด ที่ยังไม่ได้บอกคงจะมีแค่เรื่องระหว่างเธอกับคิมหันต์เท่านั้น“เป็นอะไรไป วันนี้ไม่สดใสเลย มีเรื่องไม่สบายใจเหรอ”“นั่นสิ ถ้ามีปัญหาอะไรบอกเราได้นะ เราอยากช่วย”เจ้าของเสียงทุ้มหรือ ‘ดนัย’ ดีกรีเป็นถึงเดือนประจำคณะฯ เอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วง ทุกคนรู้ดีว่าชายหนุ่มแอบชอบณัฐนิชามาโดยตลอด แต่หญิงสาวคงจะซื่อบื้อเกินไปก็เลยไม่เคยดูออกเลยว่าอีกฝ่ายคิดไม่ซื่อ“ขอบใจเธอสองคนมากนะ แต่ฉันไม่เป็นอะไร”“ไม่อยากบอกก็ตามใจ ว่าแต่เมื่อเช้าเธอมากับใคร พี่ชายคนนั้นมาส่งเหรอ”คนถูกถามพยักหน้า เธอทำตามคำสั่งของชายหนุ่มทุกอย่างว่าหากใครถามเรื่องของเขาให้บอกไปว่าเป็นแค่พี่น้อง“พี่ชาย? ชาช่ามีพี่ชายด้วยเหรอ”“

บทที่ 26 เมรีขี้เมา NC เมื่อปล่อยของให้เด็กมันดูเสร็จก็จัดการถอดสูทคลุมตัวของหญิงสาวเอาไว้เพราะชุดที่เธอใส่มันสั้นเกินไป ก่อนจะอุ้มคนเมาตัวต้นเรื่องขึ้นพาดบ่าแล้วพาเดินออกไปยังลานจอดรถ ปล่อยให้ดนัยยืนคอตกโดยมีเพื่อนๆ คอยปลอบใจต่อไป ตั้งแต่เกิดมานี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำอะไรอย่างนี้ ซีนในละครอย่างการโชว์เหนือให้พระรองดูว่านางเอกเลือกใครแบบนั้นก็ไม่เคยทำให้ตายสิ พอคิดแล้วก็หงุดหงิดขึ้นมาเลยทั้งหมดเป็นเพราะยัยเมรีขี้เมานี่คนเดียว คิมหันต์ค่อย ๆ วางหล่อนตรงเบาะข้างคนขับ จัดการปรับเอนเบาะให้เสร็จสรรพเพื่อให้ณัฐนิชาสบายที่สุดก่อนจะอ้อมไปขึ้นรถอีกฝั่งแล้วขับออกไปทันที ไม่อยากจะคิดภาพเลยว่าถ้าเขาไม่ได้มาดูงานที่ผับพอดีอะไรจะเกิดขึ้น ป่านนี้หล่อนคงได้จูบกับผู้ชายคนอื่นไปแล้ว“ยัยเด็กบ้า ทีเมื่อคืนมาทำหึงหวงเรากับลอร่า แถมพูดจาอย่างกับสารภาพรัก แล้ววันนี้อะไร แต่งตัวมาเที่ยวกับผู้ชายคนอื่นไม่พอยังคิดจะจูบอีก ยัยผู้หญิงหลายใจ”พอขับรถออกมาได้สักพักก็เริ่มเปิดปากด่า ทั้งที่เขาเอาแต่คิดมากกับคำพูดของหล่อนทั้

 บทที่ 28 ผู้ชายกับผ้ากันเปื้อน   ณัฐนิชาตื่นขึ้นมาด้วยอาการแฮงก์จากการดื่มเหล้าเป็นครั้งแรกในชีวิต เธอไม่ได้ลืมเรื่องที่เกิดขึ้น หนำซ้ำยังจำได้ทั้งหมดว่าแอลกอฮอล์เพิ่มความกล้าให้กับตนเองไปมากแค่ไหน ทุกเรื่องที่ทำเอาไว้ฉายย้อนเข้ามาเป็นฉาก ๆ เหมือนมีคนมาฉายหนังซ้ำในจอโปรเจคเตอร์ให้เห็น “บ้าจริง...” ยกมือขึ้นปิดหน้าตนเอง ทั้งเรื่องในผับ เรื่องในรถ แล้วไหนจะยังตอนกลับมาที่บ้าน หล่อนกลายร่างเป็นนางแมวยั่วสวาทขนาดนั้นก็เพราะนึกคึกดื่มเหล้าเพื่อให้ลืมเรื่องเครียด ๆ แล้วสุดท้ายเป็นอย่างไร กลายเป็นว่าเผลอทำในสิ่งให้เครียดกว่าเดิมไปอีก ป่านนี้ภาพพจน์ของเธอในสายตาของคิมหันต์คงป่นปี้ไปหมดแล้ว หากจำไม่ผิดหรือความทรงจำไม่ได้บิดเบี้ยว เมื่อคืนเขาดูโกรธอยู่ไม่น้อยที่หล่อนทำตัวเหลวไหล ไปเที่ยวในที่แบบนั้นไม่พอยังจะดื่มจนเมาเกือบจูบผู้ชายคนอื่นอีก โชคดีที่วันนี้มีเรียนบ่าย ไม่อย่างนั้นคงต้องขาดเรียน เสียชื่อเด็กเรียนดีอย่างเธอหมด หญิงสาวลงมาจา

บทที่ 30 ไม่ได้เป็นอะไรกัน วิธีการของพีรดาทำเอาหญิงสาวคิดหนักเพราะไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือเปล่า ถ้าสิ่งที่อีกฝ่ายคิดไม่ได้เป็นความจริง คิมหันต์ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับหล่อนทั้งนั้นและจะทำอย่างไรเป็นอีกวันที่ณัฐนิชามายืนรอชายหนุ่มอยู่หน้าคณะฯ เขาทำตามที่พูดเอาไว้คือการมารับส่งเธอตลอด เธอไม่เคยได้ไปไหนมาไหนต่อหลังจากเรียนเสร็จอีกเลย แม้แต่จะไปดูหนังกินข้าวต่อกับเพื่อนสนิทยังทำไม่ได้"รุ่นพี่ มายืนทำอะไรตรงนี้เหรอครับ"เสียงทุ้มของชายหนุ่มรุ่นน้องที่อยู่ชมรมเดียวกันเอ่ยถามขึ้น เธอส่งยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างเป็นมิตร"ยืนรอคนมารับน่ะ นายมาทำอะไรตรงนี้ ไม่มีเรียนหรือ"คนถูกถามส่ายหน้า เขยิบเข้ามาใกล้หล่อนมากขึ้นเพื่อจะได้คุยกันได้ถนัด"อาจารย์มีประชุมครับก็เลยว่าง ให้ผมยืนเป็นเพื่อนไหม ยืนรอคนเดียวเหงาแย่เลย""มะ...ไม่เป็นไร ฉันยืนคนเดียวได้ จะไปไหนก็ไปเถอะ"ปฏิเสธพลางขยับหนีเมื่อรู้สึกว่ารุ่นน้องเข้ามาใกล้มากจนเกินไป อีกไม่กี่นาทีคิมหันต์ก็จะมาถึงแล้ว เธ

บทที่ 32 สำคัญกว่า คิมหันต์มาทำงานด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เขาดูอารมณ์ดีขึ้นทุกวันจนพนักงานในผับพากันสงสัยว่าอะไรที่ทำให้บอสของทุกคนเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ชายหนุ่มเดินมาจนถึงห้องทำงาน ทันทีที่เปิดเข้าไปก็เจอกับลอร่า หล่อนมาดักรอเขาแต่เช้าด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะมีข้ออ้างในการไม่ยอมมาเจอกันพักหลังเขาเอาแต่ติดพันและหมกมุ่นอยู่กับณัฐนิชาจนไม่มีเวลาให้เธอ“Hi, Morning, ค่ะคิม”ลอร่าลุกจากโซฟามากอดหอมเขาอย่างที่เคยทำ ตอนอยู่เมืองนอกหล่อนไม่เคยจะต้องเป็นฝ่ายมาดักรอเขาอย่างนี้เลย เพราะอีกฝ่ายจะเป็นคนตามเธอต้อย ๆ เอง“ลอร่า คุณมาที่นี่มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ”“จะมาหาคุณ ต้องมีธุระด้วยเหรอคะ”แกล้งตีหน้าเศร้าเรียกความสงสาร กอดแขนชายหนุ่มเอาไว้แล้วเดินเข้าไปข้างในพร้อมกัน คิมหันต์นั่งลงบนเก้าอี้ตรงโต๊ะทำงานโดยมีหญิงสาวนั่งลงบนตักเขาอีกที“ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น แค่คิดว่าช่วงนี้คุณคงยุ่งเรื่องงาน”“ยุ่งแค่ไหนไอก็ปลีกตัวมาหายูได้เสมอ”มองเขาตาหวานฉ่ำ ยื่นหน้าเข้ามาคลอเคลียหวังจะอ้อนชายหนุ่มอย่างที่เคยชอบทำ