All Chapters of โปรดอย่าหย่าก่อน: Chapter 21 - Chapter 30

16ใช้หลานสาวเป็นตัวช่วยหลังจากง้องอนกันอยู่หลายวัน มาก่อนได้คิดอุบายขึ้นมาเพื่อจะทำให้คนโปรดยอมใจอ่อนให้กัน โดยการโทรไปยืมตัวน้องพลอยใสลูกสาววัยแปดขวบของทับทิมลูกพี่ลูกน้องตัวเอง ก่อนหน้านี้ได้มีการติดต่อไปแล้วครั้งหนึ่ง ประจวบเหมาะกับวันนี้ทับทิมขึ้นมาทำธุระที่กรุงเทพฯ พอดี เธอเลยพาลูกสาวที่เพิ่งปิดเทอมขึ้นมาด้วย เอาไปให้มาก่อนช่วยเลี้ยงหนึ่งวัน“น้าก่อนสวัสดีค่ะ น้าโปรดสวัสดีค่ะ”“สวัสดีค่ะ มาให้น้าโปรดกอดหน่อยเร็ว โตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ยไม่ได้เจอกันตั้งนาน”ชายหนุ่มยกยิ้มกริ่มมองภรรยาที่ย่อตัวลงกอดหลานสาวตัวเอง อย่างที่รู้กันว่าเขากับคนโปรดรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก เราสองครัวครอบจึงรู้จักสนิทสนมกันทุกคน รวมถึงพลอยใสก่อนที่จะเลิกกันตอนนั้นเด็กหญิงยังคงอายุเพียงแค่สี่ขวบ ทว่าเธอยังจำน้าโปรดคนใจดีคนนี้ได้ แม้ว่าจะเลื่อนลางก็ตาม“พี่ฝากหลานด้วยนะ ตอนเย็นจะมารับ รบกวนด้วยนะน้องโปรด”“ไม่รบกวนเลยครับพี่ทิม วันนี้โปรดไม่มีงานพอดี เดี๋ยวโปรดดูแลน้องพลอยเองครับ”“ขอบคุณนะ งั้นเดี๋ยวพี่ขอตัวก่อน”“ขับรถดี ๆ ครับ”หญิงสาวยกยิ้มหวานพยักหน้ารับ พลางหันไปขยิบตากับน้องชาย พ่อจอมวางแผนขยิบตากลับอย่างค

18ดีกันเถอะที่รักผ่านมานานเกือบสองสัปดาห์คู่สามีภรรยายังคงพูดคุยกันนับคำได้ ตั้งแต่ผ่านคืนนั้นที่มาก่อนก่อเรื่องจนขึ้นโรงพักคนโปรดก็ไม่ได้ตำหนิดุด่าอะไรอีกฝ่ายต่อ คำพูดในคืนนั้นที่มาก่อนเผลอไผลพูดออกมาราวกับคนลืมตัวยังคงวนย้ำอยู่ในหัวของเขาไม่หยุดเช่นเดียวกับมาก่อนที่เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าไม่ควรพูดความรู้สึกพวกนั้นออกไป ทั้งที่พยายามฝังลึกถึงก้นบึ้งหัวใจแล้วแท้ ๆคนโปรดกำลังพับเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ พรุ่งนี้เขาต้องเดินทางไปฝรั่งเศสเนื่องจากได้รับบัตรเชิญมาทางอีเมลว่าให้ไปร่วมงานแฟชันโชว์ เนื่องจากแบรนด์เสื้อผ้าที่เขาเคยทำงานก่อนย้ายมาประเทศไทยได้จัดแฟชันโชว์เสื้อผ้าทั้งผู้ชายและผู้หญิงคอลเล็กชัน ‘Warmth before winter’ ที่ปารีสเมื่อได้รับคำเชิญมาคนโปรดไม่มีทางปฏิเสธอย่างแน่นอน เขาเคลียร์งานหมดไปตั้งแต่สองวันก่อน เพื่อการเดินทางไปอย่างสะดวกไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง ส่วนงานที่บริษัทมีพ่อกับเลขาช่วยดูแลอยู่แล้วตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว คนโปรดจะต้องเก็บของให้เสร็จภายในคืนนี้ เพราะเที่ยวบินที่จองไว้คือตีสี่ ไปถึงที่นู้นก็สามารถนั่งรถไปที่พักได้เลย รุ่นพี่ที่เคยทำงานด้วยกันท

20ความเจ็บปวดที่ไม่เคยชินชาหนึ่งอาทิตย์ในประเทศฝรั่งเศสมาก่อนรู้สึกมีความสุขมากเป็นพิเศษ เพราะเขากับคนโปรดได้เที่ยวเล่นด้วยกันโดยไร้ซึ่งปากเสียง อีกทั้งยังยิ้มและหัวเราะให้เขามากขึ้น เหมือนตอนยังเป็นแฟนกันไม่มีผิดคนโปรดพาไปเที่ยวชมพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ตอนกลางวันเดินชมศิลปะภาพวาด เดินเล่นกันจนถึงตะวันลาลับฟ้าพร้อมชมความสวยงามของพิระมิดแก้วในตอนกลางคืน ความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินมาทั้งวันหายเป็นปลิดทิ้ง ได้ยืนเคียงข้างคนที่ตัวรักท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติกมันดีเกินบรรยายมาก่อนได้ถ่ายภาพเก็บไว้ จนเต็มเครื่อง ส่วนใหญ่แล้วเป็นรูปตอนเผลอของคนโปรดเสียมากกว่า ทั้งยังแอบตั้งไว้เป็นรูปล็อกหน้าจออย่างถือวิสาสะไม่ให้เจ้าตัวรู้อีกต่างหาก“เพิ่งกลับมาถึงบ้านมึงก็จะไปทำงานเลยหรือไง?”“แค่จะแวะเข้าไปดูสักหน่อย ไม่อยู่ตั้งหลายวัน”“ไม่มีมึงคนเดียวอีกสักวันไม่เจ๊งหรอกโปรด พ่อมึงก็อยู่ พักอีกอีกสักวันเถอะนะ”เก็บกระเป๋าเข้าที่เสร็จแล้วมาก่อนก็เข้ามานั่งเล่นอยู่ที่ห้องคนโปรด ทว่าคนบ้างานจะเข้าบริษัททั้งที่เพิ่งกลับมาถึงแท้ ๆ ร่างกายไม่เหน็ดเหนื่อยหรือรู้สึกอยากพักผ่อนบ้างหรือยังไงกันคนโปรดมองคนที่นั่งอยู่ปล

22คำที่ไม่เคยได้พูดไปตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมามาก่อนยังคงเอาแต่นั่งอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย แทบจะไม่หลับไม่นอน ใต้ตาดำคล้ำอย่างเห็นได้ชัด ครั้นภายในห้องตกอยู่ในความเงียบก็พลันน้ำตารื้นขึ้นมาอีกครั้ง จนบางครั้งก็อดตำหนิตัวเองไม่ได้ที่อ่อนแอแบบนี้มาก่อนกุมมือเล็กเอาไว้ยกขึ้นแนบใบหน้าตนเอง ดวงตาแดงก่ำจดจ้องไปยังใบหน้าคนรักแทบจะตลอดเวลา หากคนโปรดตื่นมาจะได้เจอเขาเป็นคนแรก แม้ไม่รู้ว่าจะอยากเห็นหน้าผู้ชายเลว ๆ คนนี้อยู่หรือเปล่าหากนึกย้อนไปเมื่อวันเกิดอุบัติเหตุ มาก่อนเกือบขาดใจตายไปหน้าห้องฉุกเฉินแล้วแท้ ๆ เพราะคำบอกกล่าวของหมอ แต่เหมือนฟ้าจะยังเห็นใจคนรักห่วย ๆ อย่างเขาอยู่บ้าง เพราะคนที่เสียชีวิตไม่ใช่คนโปรด แต่เป็นอีกคนที่เกิดอุบัติเหตุมาพร้อมกัน เพียงแค่ชื่อเหมือนกันก็เท่านั้นส่วนคนโปรดก็มีอาการบาดเจ็บตามร่างกายที่มองเห็นได้ภายนอกอีกทั้งขาข้างขวาหักทว่าได้ทำการใส่เฝือกไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนภายในโชคดีที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก ด้วยแรงกระทบกระเทือนบริเวณศีรษะทำให้คนโปรดหมดสติ ซึ่งหมอก็ให้คำตอบไม่ได้ว่าจะฟื้นตอนไหน แม้ว่าภายนอกจะดูปกติดีแล้วก็ตาม“โปรด.. ไปวิ่งเล่นอยู่ที่ไหน กลับมาหาก่อนได้แล้ว

24อย่าเลิกกันเป็นครั้งที่สอง“กินส้มไหมก่อนปอกให้”“...”มาก่อนนั่งอยู่บนพื้นพรมปอกส้มให้คนรักโดยไม่รอฟังคำตอบ ตั้งแต่ออกมาจากโรงพยาบาลคนโปรดก็ยังไม่คุยกับมาก่อนสักคำนี่ก็เข้าวันที่สามแล้ว มีแต่มาก่อนที่พูดเองเออเองคอยทำนู่นทำนี่ให้ทั้งที่ไม่ได้ขอ“อ้าปากเร็วครับ” ว่าพลางยื่นส้มไปจ่อที่ปากครั้นคนโปรดยอมอ้าปากกินส้มที่เขาปอกไปเท่านี้ก็พอใจแล้ว แม้ว่าตลอดหลายวันนับตั้งแต่ที่คนโปรดฟื้นขึ้นมาจะยังไม่พูดด้วยสักคำ มาก่อนก็ยังไม่นึกถอดใจ อีกทั้งยังเอาใจมากกว่าเดิม อาจจะน้อยใจบ้างแต่ไม่นานก็หายไปเอง ตอนนี้เขาอาจจะกำลังเรียนรู้สิ่งที่คนโปรดเคยเจออยู่ เพราะฉะนั้นเขาจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาดมาก่อนยังคงทำหน้าที่ป้อนผลไม้เข้าปากคนรัก ปล่อยให้คนโปรดนั่งดูหนังเฉย ๆ ไม่ต้องขยับตัวเยอะ แม้ว่าทุกอย่างจะดีหมดแล้ว แต่ขาข้างที่หักยังต้องใส่เฝือกอยู่ ช่วงนี้คนโปรดเลยนั่ง ๆ นอน ๆ อยู่ที่บ้านไม่ได้ไปทำงาน ทว่าไม่วายยังวานให้เลขาเอาเอกสารมาให้ตรวจถึงที่บ้าน คนติดงานอย่างคนโปรดหากให้อยู่เฉย ๆ ก็คงรู้สึกเบื่ออยู่ไม่น้อย“ที่รักเมื่อยไหม เดี๋ยวก่อนนวดให้”หลังจากป้อนส้มหมดไปสองลูก ก็เริ่มหาอย่างอื่นทำ คนโปรดละสายตาจ