โปรดอย่าหย่าก่อน

งานมงคลสมรสถูกจัดขึ้นที่โรงแรมห้าดาวชื่อดังติดอันดับหนึ่งในห้าของจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นหนึ่งในธุรกิจของตระกูลเธียรเมธา ภายในห้องโถงกลางกว้างขวางหรูหรา สามารถรองรับแขกได้จำนวนมาก บรรยากาศในงานอบอวลไปด้วยมวลของความสุขสันต์ แขกเหรื่อที่มาต่างมอบคำอวยพรให้คู่บ่าวสาวครองคู่กันไปนานแสนนาน บ้างก็ว่าให้ถือไม้เฒ่ายอดทอง กระบองยอดเพชร โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่านี่คือการคลุมถุงชนดี ๆ นี่เอง

เสียงจอแจของเหล่าแขกที่พากันมาร่วมยินดีให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวเป็นภาพที่ดูแล้วรู้สึกปลื้มปริ่มไปตาม ๆ กัน ทว่าคนที่ไม่ยินดีกลับเป็นฝ่ายเจ้าสาว ที่เผลอทำหน้าเบื่อหน่ายและเอือมระอาอย่างห้ามตัวเองไม่ได้

“ทำหน้าให้มันดี ๆ หน่อย กลัวคนอื่นไม่รู้หรือไงว่าไม่อยากแต่ง”

เจ้าบ่าวโน้มตัวลงกระซิบข้างหูภรรยา ครั้นเห็นสีหน้าไม่รับแขกหากใครเห็นเข้าก็ต้องพากันไปนินทาตามหลังอย่างแน่นอน

ไหนจะพวกช่างภาพนักข่าว ที่คอยเก็บบรรยากาศอยู่แทบตลอดเวลา หากใบหน้าซังกะตายของเจ้าสาวหลุดออกไปมีหวังได้ขึ้นเทรนทวิตเตอร์พอดี

พลันดวงตาคู่สวยเหลือบมองกันด้วยหางตาก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น จะมีใครสักคนในงานหรือเปล่าที่รู้ว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวไม่ถูกกัน

ทั้งที่เคยรักกันมาก่อน

คนโปรด เดินหลีกออกไปที่โต๊ะเพื่อนสนิทอย่างวิเวียน เพื่อนสาวสมัยมัธยมปลายที่คบกันมายาวนานเป็นสิบปี และเธอก็เป็นเพื่อนเพียงคนเดียวที่คนโปรดยังสนิทด้วย

“อารมณ์ไม่ดีเหรอ ตั้งแต่ฉันเข้างานมาฉันยังไม่เห็นแกยิ้มเลยนะโปรด”

“เบื่อ อยากกลับบ้าน”

“เอาน่า ทนหน่อยอีกแค่แป๊บเดียวงานก็จบแล้ว”

“ถ้าไม่เกรงใจพ่อเราคงหนีกลับบ้านไปแล้ว”

แน่นอนว่าไม่มีคำล้อเล่นออกมาจากปากของคนโปรด ไม่รู้เวรกรรมอะไรของเขาถึงต้องมาแต่งงานกับ มาก่อน ลูกชายของคุณจิรพนธ์เพื่อนสนิทของพ่อ อีกทั้งยังพ่วงด้วยตำแหน่งแฟนเก่า ที่มีความหลังฝังใจกันมาเพราะเลิกกันไม่ค่อยดีเท่าไรนัก

ไม่รู้ว่าผู้ใหญ่ทั้งสองคนไปตกลงกันไว้ตั้งแต่ชาติปางไหนถึงได้จับคู่เขากับอีตานั่นให้มาแต่งงานกัน!

ใบหน้าคมสวยถูกแต่งเติมด้วยสีสันโดยช่างแต่งหน้าชื่อดัง ทว่าเจ้าตัวกลับเอาแต่ทำหน้าบึ้งตึงไม่สดใสอย่างที่ควรจะเป็น

“ช่วงสุดท้ายนี้เดี๋ยวขอเชิญคู่บ่าวสาวขึ้นมากล่าวขอบคุณแขกทุกท่านที่มาร่วมยินดีวันนี้หน่อยครับ”

สิ้นเสียงพิธีกรคนโปรดกลอกตามองบนถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เพิ่งรู้ว่าการแต่งงานมันเสียเวลามากมายขนาดนี้ ทว่ากลับกันถ้าเขาเต็มใจที่จะแต่งกับมาก่อนตั้งแต่แรกก็คงไม่ได้รู้สึกแบบแบบนี้กระมัง..

แสงสปอตไลต์ส่องคู่บ่าวสาวเพื่อให้เป็นจุดเด่น ชายหนุ่มร่างสูงยืนยิ้มร่าราวกับมีความสุขเหลือล้นผิดกับอีกคนอย่างชัดเจน

วงแขนแกร่งโอบเอวบางเอาไว้ มันเป็นแบบนั้นในสายตาบรรดาแขกในงาน ทว่าในความเป็นจริงแล้วมาก่อนกำลังหยิกเอวคนโปรดเพื่อให้อีกคนเปลี่ยนสีหน้า

และมันก็ได้ผล คนโปรดยิ้มออกมาจริง ๆ พร้อมกับแขนเรียวที่โอบเอวสามีเอาไว้เช่นกัน ก่อนที่จะหยิกเอวอีกคนคืนเต็มแรง ไม่มีทางเสียหรอกที่จะยืนเป็นผู้ถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียว!

กระนั้นทั้งสองคนก็ต้องข่มความเจ็บแสบเอาไว้ หันหน้าสบตากันด้วยรอยยิ้มที่ฝืนแล้วฝืนอีก

“กูหยิกมึงเบา ๆ เองนะ” ฟันคมขบแน่นแสร้งทำเป็นยิ้ม แค่นเสียงหนักลอดไรฟันแผ่วเบา

“กูก็หยิกมึงเบา ๆ นะ”

คนโปรดทำเช่นเดียวกัน เสียงของพวกเขาเบาเกินกว่าที่ใครคนอื่นจะได้ยิน อีกทั้งรูปปากไม่ขยับมากนัก เหมือนกำลังยิ้มเสียมากกว่า

บรรดาพ่อแม่ของทั้งสองฝั่งต่างยิ้มหน้าบาน ปรบมือเสียงดังด้วยความรู้สึกยินดี คิดว่าเขาสองคนรักกันดีกระมัง ไม่มีใครสักคนที่จะสังเกตเลยด้วยซ้ำว่าอีกนิดเดียวทั้งคู่ก็จะกระโจนทึ้งหัวกันอยู่แล้ว

ให้ตายเถอะ นี่มันเวรกรรมอะไรวะเนี่ย!!!

----- โปรดอย่าหย่าก่อน ----

Talk Talk

โอ้ยยยยย!!! ฉันจะบ้า อยากบอกแม่ ๆ ไว้เลยว่าเตรียมปวดหัวกับไอ้สองแสบนี่ได้เลย ไม่มีใครยอมใคร คนหนึ่งไฟ คนหนึ่งน้ำมัน ใครที่กังวลว่าพระเอกธงไหน เจ้าชู้ไหม มีนอกใจนอกกายหรือเปล่า บอกเลยว่าไม่มีค่ะ ส่วนเรื่องธงอันนี้อยู่ที่คนอ่านจะตัดสินใจ สำหรับดรามาแค่นิดเดียวเท่านั้น เน้นตบตี กวนตีนกันไปมามากกว่า เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อรออ่านได้เลยยยย