All Chapters of ขยี้รัก มาเฟีย 3P NC25+ (SM): Chapter 21 - Chapter 30

“ฉันอยากจะบอกกับเธอว่า...ไอ้ไบรอันต์มันโรคจิต และแรงควายกว่าฉันเยอะ...เธอควรทำใจนะ” ฝ่ามือหนาของเซนปัดปอยผมที่ปรกหน้าของหญิงสาวที่ชื้นเหงื่อออกพร้อมยิ้มให้กำลังใจเธอ“...จะ...จุก....” เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาแทบไม่มีเรี่ยวแรง“ชู่....ไม่เป็นไร..ไม่เป็นไรนะ เธอ....ยังจุกได้มากกว่านี้” เซน“หึๆ” ไบรอันต์ยิ้มชอบใจ ที่เห็นสีหน้ากังวลของหญิงสาวที่หันมามองใบหน้าของเขา หลังที่เซนพูดจบประโยคปึก!!! ปึก!!! ปึก!!!“กรี๊ดดดด! กรี๊ดดดด! "พริบพราวกรีดร้องเสียงหลง เมื่อไบรอันต์ดึงท่อนเอ็นยักษ์ออกมาจนเกือบจะหลุดออกจากปากถ้ำและอัดกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาใหม่แรงๆจนสุดลำอีกหลายครั้ง"กรี๊ดดด ปล่อยพราวนะ พราวจุก!! ไอ้โรคจิต!! ไอ้ไบรกอน!! อื้ออออออ” พริบพราวส่งเสียงร้องอย่างทรมานไม่รู้ว่าช่องทางรักของเธอมันจะฉีกขาดอีกไหมเซนกระแทกริมฝีปากหนาเข้าที่ปากเล็ก ทุกครั้งที่ปากเล็กพ่นคำด่าออกมามันมักทำให้เขาอดใจไม่อยู่ ต้องก้มลงมาลิ้มลองความหวานแบบนี้ทุกครั้งไป“เสียงกรี๊ดเธอมันโคตรเร้าใจเลย” ไบรอันต์จับเรียวขาสวยแหกออกจนกว้างเพื่อรับความใหญ่โตของเขา ก่อนจะโน้มตัวลงมาฟันคมกัดเข้าที่เอวบางของเธออย่างแรงจนเป็นรอย

ยวบ... เซนตัดสินใจขึ้นไปบนเตียงนอนใหญ่ ก่อนจะสอดตัวเองเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนหนาอย่างช้าๆ ตาคมนอนมองเพดานสีขาวขุ่นที่ไม่คุ้นเคยก่อนจะเหลือบไปมองหญิงสาวเพียงนิดและตะแคงตัวนอนเพื่อเลื่อนใบหน้าหล่อลงไปหอมเข้าที่ศีรษะทุยเล็กจากทางด้านหลังด้วยความทะนุถนอม เพียงไม่นานมาเฟียหนุ่มก็คว้านหามือนุ่มมาจับผสานกันไว้แน่น และหลับตาลงเข้าสู่ห้วงนิทราตามหญิงสาวไป.... @เช้าวันต่อมา....09.00 น.“มึงคิดว่าใครอยู่เบื้องหลังงานนี้” เซน“กูไม่แน่ใจ แต่เดี๋ยวกูจะต้องขอตรวจเช็คเอกสารอีกรอบก่อน” ไบรอันต์“มึงต้องรีบแล้วนะ ไอ้ไบรอันต์” เซน“กูรู้ มึงก็ควรช่วยกูไหม?” ไบรอันต์“เออ! แล้วมึงเก็บสารลับไว้ที่ไหน” เซน“เก็บไว้ที่ห้องใต้ดิน โชคดีครั้งนี้ที่เรารู้ตัวก่อนไม่งั้นคงแย่ ถ้าเรื่องแดงคงต้องหลบไปประเทศอื่นไปก่อน” ไบรอันต์“อืม...แล้วรหัสห้องเหมือนเดิมไหม 780942” เซน“อืม...รหัสเดิม” ไบรอันต์“โอเค...แล้วย

“ฮ่าฮ่าฮ่า ดี!....ฉันชอบนะ เธอจะต้องเป็นเด็กดีแบบนี้สิถึงจะดี พวกฉันจะได้ไม่หงุดหงิด และ...ใจดีกับเธอนะ” เซนกล่าวชอบใจพลางสั่งสอนหญิงสาวที่หน้าตาตื่นอย่างขบขัน“และเธอก็ควรจำคำของตัวเองไว้ให้ดี และต้องรู้จักหน้าที่ของตัวเอง อย่าคิดขัดคำสั่งเพราะพวกฉันจะไม่ใจดีกับคนที่เลี้ยงไม่เชื่อ” ไบรอันต์เอ่ยขึ้นเสริมอย่างจริงจัง“ล...ละ..แล้วพราว ต้องทำหน้าที่นี้ไปอีกนานแค่ไหนคะ” พริบพราว“ก็คง....จนกว่าพวกฉันจะเบื่อ...” ไบรอันต์“พราว....อยากได้เวลาที่ชัดเจนค่ะ ให้พราวเป็นนางบำเรอสักสามเดือนไหมคะ”“พริบพราว....เธอไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่จะมาถามหรือต่อรองพวกฉันได้นะ ตอนนี้เธอมีหน้าที่แค่ทำตามคำสั่งของฉันก็พอ....” เซนขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งดูเหมือนเธอจะไม่เข้าใจสถานะและคำสั่งสอนของเขาในเมื่อกี้เลย“ตะ...แต่....”“พริบพราว! เธอควรจะเข้าใจอะไรง่ายๆ นะ เพราะปืนฉัน....มันยังเหลือลูกกระสุนอีกหนึ่งนัด และคราวนี้...มันจะไม่พลาด”เป็นไบรอันต์ที่รู้สึกรำคาญหญิงสาวจนต้องยกคำขู่ขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งมัน...ก็ได้ผล“อึก...คะ...ค่ะๆ พราว...จะทำตามคำสั่งของพวกคุณ จนกว่าพวกคุณจะเบื่อ..” พริบพราวยอมอย่างจำนนเมื่อได้ยินคำข

“หืมเธอยังจะปฏิเสธอีกเหรอ ซี๊ดดด!” ไบรอันต์ตัดสินใจลุกขึ้นในท่าย่อขา จับล็อกสะโพกสวยไว้แน่นและเร่งเร้ากระแทกท่อนเอ็นใหญ่จากทางด้านหลังเพื่อทวีความรุนแรงให้มากขึ้น จนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องราวกับกำลังสั่งสอนพริบพราวปั่กก!!!...ปั่กก!!!...ปั่กก!!!...“โอ้ววว....เธอมันวิเศษ...วิเศษมากจริงๆ ซี๊ดดดด!” ไบรอันต์“ซี๊ดด ตอดแรงฉิบ!!!” เซน“อ๊ะๆๆ อ๊ะๆๆ พะ..พราว...ฉี่จะแตกแล้ว อ๊ายยยยย!!!”ร่างเล็กกระตุกงึกงักตอดรัดท่อนเอ็นทั้งสองแท่งจนถี่ยิบ เมื่อตอนนี้ความเสียวของเธอไปถึงจุดขีดสุดและต้องปลดปล่อยมันออกมา ทำให้น้ำหวานมากมายไหลย้อนลงมาชโลมแก่นกายใหญ่ของเซนจนเปียกชุ่ม หญิงสาวหลับตาลงอย่างควบคุมสติเมื่อเธอพยายามที่จะต่อต้านความรู้สึกแบบนี้ไว้ แต่กับไม่สามารถต่อสู้กับธรรมชาติของร่างกายได้เลย“หึ...เธอน่าจะเสร็จ...จากร่องด้านหลังนะ” ไบรอันต์ยกยิ้มอย่างชอบใจ เขาจ้องมองท่อนเอ็นใหญ่ของตัวเองด้วยความภูมิใจ ที่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่สามารถปฏิเสธความเสียวจากเขาไม่ได้จริงๆ“เหอะ!...เธออาจเสร็จจากกูก็ได้นะ” เซนแย้งเสียงแข็งอย่างไม่ชอบใจก่อนจะขยับท่อนเอ็นใหญ่อีกครั้งด้วยความรุนแรง ไม่รอให้พริบพราวได

“เฮ้อ...เรื่องมันยาวมากน่ะ ฉันดัน...ไปรู้ความลับบางอย่างเข้า...” พริบพราวตัดสินใจเล่าเรื่องราวที่ตัวเองเจอและไปรับรู้เรื่องราวของไบรอันต์และเซนที่พวกเขาเป็นมาเฟีย โดยที่มิลินก็เล่าเรื่องราวที่ตัวเองเจอให้กับพริบพราวฟังด้วยเช่นกัน จึงทำให้พวกเธอสรุปและเห็นชัดว่าพวกเขาเป็นแก๊งเพื่อนมาเฟียที่อันตรายมากจริงๆ“ยัยลิน....แกไม่ต้องร้องไห้แล้วนะ อะไรที่มันเสียไปแล้วพวกเราคงย้อนกลับไปเอาคืนมาไม่ได้หรอก ฉันว่าแกควรใจเย็นๆก่อน แกยังถือว่าโชคดีกว่าฉันมากนะที่โดนแค่คนเดียว....ส่วนฉันกับโดนถึงสองคน....”(“ลินขอโทษนะ...ที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้พราวต้องเจอเรื่องแบบนี้ ฉันขอโทษจริงๆ”) “แกไม่ต้องขอโทษฉันหรอก วันนี้ฉันไม่โดนวันหน้าก็คงต้องโดนอยู่ดี เพราะเขา...คือผู้ชายสองคนที่ฉันเคยเล่าให้แกฟังไง และฉันก็พึ่งมารู้ว่าเขาคือเพื่อนคุณคาร์เตอร์บุคคลอันตรายของแก”(“นี่พวกเขาวางแผนด้วยกันสินะ”) “ใช่...ฉันคิดว่าอย่างนั้น เพราะพวกเขาทั้งสามคนเป็นมาเฟียและอยู่แก๊งเดียวกัน”(“แล้วแกจะทำยังไงต่อเหรอ....คุณไบรอันต์กับคุณเซนจะไม่ฆ่าแกจริงๆใช่ไหม?”) “ไม่รู้สิ...ถ้าฉันยังเป็นนางบำเรอให้เขาแบบนี้ เขาคง...ไม่ฆ่าฉันหรอกม