All Chapters of So bad พี่ชายข้างบ้าน: Chapter 91 - Chapter 100

“ที่รัก...” สายลมโอบกอดดาวเหนือไว้แน่น กลิ่นกายนี้ ผู้หญิงคนนี้ไงที่เขาคิดถึงสุดหัวใจ หลังจากกอดกันวันนี้ก็ไม่รู้ว่าอีกเมื่อไหร่ถึงได้เจอกันอีก “ที่รักรู้ไหมว่าสิ่งที่เป็นพลังให้พี่อยากตื่นขึ้นมาในทุกวันคือคลิปที่ที่รักลงผ่านโลกโซเชียล พี่เห็นที่รักทำอาหาร เห็นที่รักไลฟ์สด แม้คนที่อยู่ข้าง ๆ จะไม่ใช่พี่แล้ว แต่พี่ก็ดีใจที่ที่รักมีความสุข พี่เชื่อว่าเขาต้องดูแลที่รักดีแน่ ๆ การเห็นที่รักมีความสุขคือสิ่งที่พี่อยากอยู่ต่อ”“พี่ลม พี่ลมอย่าพูดแบบนี้”“พี่พูดจริง ๆ”“พี่ลม” ดาวเหนือผละกอดออกแล้วเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าให้สายลม เธอพยายามยิ้มแล้วเอ่ย “พี่ลมฟังดาวนะคะ เรื่องของเราเป็นความทรงจำที่ดี ความทรงจำที่ดาวไม่เคยคิดจะลืม ดาวยังจำทุกเรื่องของเราได้ดี พี่ลมคิดถึงดาวได้ค่ะเพราะดาวก็คิดถึงพี่ลมเหมือนกัน แต่อย่าลืมว่าเราสองคนเป็นแค่คนในความทรงจำ ตอนนี้พี่ลมมีครอบครัว ต่อให้พี่เกลียดผู้หญิงคนนั้น แต่เด็กที่คลอดออกมาก็เป็นลูกของพี่ พี่จะไม่สนใจผู้หญิงคนนั้นก็ได้ แต่พี่ลมที่ดาวรู้จักและรักเขาไม่ใช่คนใจร้ายที่จะไม่แยแสลูกตัวเอง พี่ลมยังมีคนที่รักคนที่พี่ลมต้องดูแลนะคะ พี่ยังมีคุณย่า ยังมีแม่ท่านทั

เดินออกมาจากห้องน้ำฉันทิ้งตัวนอนบนเตียงข้าง ๆ เฮียไฟที่นอนอยู่บนเตียง “เฮีย”“ครับ” เฮียไฟพลิกตัวมากอด “คิดถึงจังเลย”“คิดถึงเหมือนกันค่ะ” ซบที่อกเฮียพร้อมพูดเสียงอ้อน คนมีความผิดมักมีพิรุธ“มากไหม”“มาก ๆ”“ทำอะไรผิดมาหรือเปล่า”“…” ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ทำไมพูดไม่ออก“ว่าไง”“เหมือนจะไม่ได้ทำผิด แต่ก็รู้สึกผิด”“ทำอะไรมา”“อย่าพูดเสียงดุสิคะ” ดุขนาดนี้จะกล้าเริ่มได้ไง“ทำอะไรมา” เฮียไฟพูดด้วยน้ำเสียงที่ดีขึ้นมาหน่อยฉันกอดแล้วก็ซบที่หน้าอกเฮียไฟไว้แน่น ถ้าเขางอนก็แค่กอดให้แน่นกว่าเดิม “หนูเจอพี่ลม”“อื้ม”“แล้วเราก็ได้คุยกัน แต่ไม่ได้อยู่กันลำพังนะคะเราคุยกันที่ข้างรั้วหน้าบ้าน มีคนอยู่เยอะเลย”“...”“เมื่อคืนนี้ไม่ได้เล่าให้เฮียฟังเพราะอยากพูดกับเฮียต่อหน้ากันจะได้เห็นว่าหนูไม่ได้โกหก ไม่ได้คิดจะปิดเฮียนะ”“...”“เฮียอย่าเอาแต่เงียบสิคะ พูดอะไรหน่อย”“...” เฮียเอาแต่เงียบ ฉันเริ่มใจไม่ดีแล้วสิ เขากำลังคิดอะไรของเขานะ“เฮีย...”“กอดกันไหม แตะตัวกันหรือเปล่า”“...” บทจะพูดก็ถามอะไรที่ฉันไม่รู้ควรจะตอบยังไงดี ก่อนไปเฮียก็บอกแล้วว่าห้ามกอดคนอื่น แล้วแบบนี้เขาจะโกรธฉันไหมนะ“ว่าไง”“.

สองปีผ่านไปฉันกับเฮียไฟใช้ชีวิตไม่ต่างจากผัวเมีย ชาวบ้านรู้กันทั่วว่าฉันกับเฮียไฟคบหากัน เวลาไปเมาไปกินเหล้าที่ไหนเฮียพกฉันไปด้วยตลอด เราสองคนไม่เคยอยู่ห่างกัน เรื่องทะเลาะกันไม่เข้าใจกันมีเรื่อย ๆ ฉันกับเฮียไฟใช้วิธีคุยให้เคลียร์ เรื่องไหนควรถอยก็ถอยคนละก้าวธุรกิจแป้งพัฟกับสบู่หน้าใสไร้สิวของฉันขายดีในระดับหนึ่ง แป้งขายได้เดือนละแสนตลับ สบู่เดือนละสองแสนก้อน ถือว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี จริงอยู่ที่ใช้ชื่อเสียงในการโปรโมต ทว่าถ้าของไม่ดีจริงมีเหรอลูกค้าจะกลับมาซื้อ ส่วนธุรกิจคาเฟ่ที่เฮียเปิดกับเพื่อนนั้นดีมาก คนมาเที่ยวเยอะ เป็นกิจการท่องเที่ยวที่คนให้ความนิยมอันดับต้น ๆ ของอำเภอ เพิ่มชื่อเสียงให้อำเภอได้เลยเบลกับพี่เอิ๊กก็เรื่อย ๆ เหมือนเดิมต่างคนต่างทำหน้าที่สามีภรรยา แต่พี่เอิ๊กไม่ได้รักเบล ส่วนเบลฉันคิดว่ามีคนทำดีด้วยขนาดนั้นมีเหรอจะไม่เผลอใจรัก ทางด้านพี่ลมฉันได้ยินข่าวมาว่าเขาแยกกันอยู่กับเมียเขา พี่ลมอยู่บ้านสวนกับคุณย่าโดยที่พี่ลมเป็นฝ่ายเอาลูกมาเลี้ยง ทางผู้หญิงคนนั้นโยนลูกมาให้พี่ลมเลี้ยงและไม่คิดจะหย่ากับพี่ลม เธอเลือกรั้งพี่ลมไว้แบบนั้น พี่ลมก็ไม่ให้ค่า ไม่สนใจเธอ ฉันหวังว

สวัสดี ฉันชื่อ ‘หัวหอม’ ฉันอายุ 18 ปี เรียนอาชีวะ ปวช.ปี 3 เรียนอยู่วิทยาลัยแห่งหนึ่งในตัวเมืองของจังหวัด ฉันเป็นคนต่างจังหวัด เรียกว่าเป็นคนอีสานก็ได้ แม่ของฉันเป็นคนภาคอีสาน พ่อก็เช่นกัน แต่ฉันเกิดที่จังหวัดนี้พื้นฐานก็เป็นคนจังหวัดนี้แหละมั้ง ขอไม่บอกนะว่าจังหวัดไหน“วันนี้ไอ้นาวก็ไม่มาเหรอวะ” ดิ๊กเดินเข้ามาในห้องเรียนพร้อมกับถามหาเพื่อนอีกคน‘ดิ๊ก’ คือเพื่อนใหม่ที่รู้จักกันเมื่อตอนปี 1“เมามั้ง เมื่อวานได้ยินมาว่าจับได้ว่าโดนคนคุยสวมเขา” ต่อตอบดิ๊ก‘ต่อ’ คือเพื่อนอีกหนึ่งคนที่เพิ่งรู้จักตอนเข้าปี.1 เช่นกัน และเขาเป็นแฟนของฉัน“เอาอีกแล้วเหรอวะ ไอ้สัส อกหักได้อกหักดี ปีนี้กี่คนแล้ววะ” ‘น้ำขิง’ เพื่อนอีกคนที่เพิ่งรู้จักกันตอนปี 1 ส่ายหัวให้กับความเจ้าชู้ และความนกบ่อยของนาวเพื่อนอีกคนที่หายหัว“ก็มันเสือกเจ้าชู้ไม่เลือกไง ให้ไปฝึกงานก็เสือกไปจีบรุ่นพี่ที่ทำงาน เขาแก่กว่ามันตั้งเยอะ ยังเสือกเล่นของสูง” ‘โม’ เพื่อนซี้อีกหนึ่งคนของนาวกำลังเผาเพื่อน และเหมือนจะมีความสมน้ำหน้าแอบแฝง“นินทาเพื่อนทำไมเนี่ย นิสัย” ฉันเงยหน้าจากจอมือถือและเอ่ยปากออกมาเมื่อพวกเพื่อนสนทนาเรื่องนาวไม่หยุด“อีคน

“ถึงจะเป็นครั้งแรกของมึง แต่กูไม่รับผิดชอบหรอกนะ อย่าคิดจะมาเรียกร้อง มึงไม่มีสิทธิ์นั้น” หลังจากที่นาวทำฉันอย่างสาสมใจมันแล้ว นาวก็เดินไปที่ตู้เสื้อผ้าหยิบเอาเสื้อแขนยาวมาโยนใส่ตัวฉันที่นอนท่อนบนเปลือยเปล่า“...” ใช่ มันคือครั้งแรกของฉัน เพราะฉันคิดว่าตัวฉันเองไม่ใช่คนสวยมากมาย และไม่ได้น่ารักจนผู้ชายให้ความสนใจฉันเป็นผู้หญิงหน้านิ่ง ไม่ค่อยพูดกับคนที่เพิ่งรู้จัก ไม่ชอบตีสนิทกับใคร การมีแฟนแต่ละทีจึงเป็นเรื่องยาก และด้วยความที่คิดว่าตัวเองไม่สวย ฉันจึงไม่คิดจะยอมเป็นของผู้ชายคนไหนง่าย ๆฉันมีแฟนก็จริง แต่ไม่ได้จริงจัง ติดไปทางมีไปเรื่อย ๆ ซะมากกว่า“แล้วถ้าอยากจะบอกเพื่อนหรือบอกไอ้ต่อก็บอกเลยนะ คนอื่นจะได้รู้ว่ามึงอดอยากถึงขั้นใช้ผู้ชายคนเดียวกับเพื่อนสนิทของมึง” นาวสวมกางเกงบ็อกเซอร์แล้วคว้าแก้วเหล้าขึ้นดื่ม จากนั้นแกะบุหรี่ซองใหม่ขึ้นมาจุดสูบอัดเข้าปอดและพ่นควันมาทางฉัน“...” ฉันลุกขึ้นจากเตียงอย่างเชื่องช้า ปวดร้าวไปทั้งตัว ฉันปาดน้ำตาที่ไหลไม่หยุดหย่อน นาวมองมาที่ฉันแล้วบิดยิ้มพร้อมโคลงหัวไปมาก่อนจะเปิดประตูห้องนอนออกจากห้องไปฉันปาดน้ำตาอีกครั้งและพยุงตัวเองเข้าห้องน้ำ ล้างคราบ