“ค่ะ เราเลิกกันนานแล้ว เลิกกันเพราะพี่ไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่น เลิกกันเพราะว่าหอมไม่ยอมมีอะไรกับพี่” ฉันพูดพร้อมสีหน้านิ่ง ๆ หยิบยกความจริงขึ้นมาพูดใครจะรับได้ไหมฉันไม่รู้แต่ที่พูดคือความจริงทั้งนั้น“พี่ขอโทษ” พี่โคมไฟก้มหน้าลงมองพื้นห้อง“เรื่องมันนานมาแล้วค่ะ ได้สายชาร์จแล้วก็ไปสิคะ” ไม่ได้อยากทำตัวเป็นเจ้าห้องแต่เพราะตอนนี้ทำตัวไม่ถูก จึงเลือกที่จะเอ่ยปากไล่“เดี๋ยวพี่ไปเอายามาให้” พี่โคมไฟยิ้มและเดินออกไปฉันก็ยืนงงทำอะไรไม่ถูกอยู่อย่างนี้นั่นแหละค่ะรู้ว่าจะเจอ แต่ไม่คิดว่าจะเจอเร็วแบบนี้แล้วไอ้อาการป่วยของฉันมันก็ชอบแสดงอาการชัดเจนเหลือเกิน เป็นมาแบบนี้แต่ไหนแต่ไรทั้งที่ไม่ได้ป่วยอะไรมากมาย ที่เป็นแบบนี้คงเพราะร่างกายมันเพลียฉันเลิกคิดเรื่องนี้แล้วรีบเดินไปหากล่องยาคุมฉุกเฉินที่อยู่ในกระเป๋า ตอนออกจากห้องของนาวฉันยัดมันแบบลวก ๆ ไม่รู้ว่าจะยังอยู่มั้ยและก็เจอ มันยังอยู่ในกระเป๋าแต่ปัญหาคือในห้องพี่แคลไม่มีน้ำสักขวด ฉันจึงต้องถือยาและเดินออกมาที่ตู้เย็นบ้านพี่แคล“ออกมาทำไร” พี่โคมไฟเอ่ยถามฉัน ตอนนี้เขากำลังวุ่นอยู่ตรงเตาแก๊ส“มากินน้ำค่ะ”“พอดีเลยรอกินข้าวด้วย พี่ทำข้าวต
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-28
เข้าสู่ระบบ
