ลิ้มรสรักชีค のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

“หายไปไหนของเขานะ…” ดวงหน้าน้อยบูดบึ้งเมื่อใครบางคนทิ้งให้เธออยู่คนเดียวตั้งแต่ขึ้นเครื่องมา ร่างน้อยพลิกตัวนอนคว่ำหน้าซบหมอน สองเท้าถีบทึ้งเตียงนอนจนผ้าปูยับย่น “ไปอยู่ด้วยกันเหรอ ถ่านไฟเก่ามันร้อนนะ ถ้าติดไฟขึ้นมาจะทำยังไง” ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด“ก็ดับซะสิ”“…” ทว่าเสียงทุ้มคุ้นหูที่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงประตูก็ทำให้ร่างน้อยหันควับ ไม่คิดว่าเขาจะเข้ามาโดยไม่เคาะประตูแบบนี้ “คุณ”“อาซิซ” คนตัวใหญ่ย้ำขณะก้าวเข้ามาหาคนบนเตียง “อ่า รู้แล้วค่ะ ว่าแต่คุณมาทำไมคะ” ถามเขาแล้วก็หันกลับไปฟุบหน้าลงหมอนตามเดิม ชีคหนุ่มย่นคิ้วเล็กน้อยให้กับท่าทีของอีกฝ่าย ร่างกำยำขึ้นไปคร่อมคนที่นอนคว่ำหน้าเอาไว้พร้อมกับทิ้งตัวลงโดยไม่ยั้งแรงตุบ!“อื้อ! หนัก!” คนใต้ร่างดิ้นเร่า ๆ ตีเท้า

หลังจากผ่านช่วงเวลาในห้องนอนมาได้สักพัก ทั้งคู่ที่กำลังจัดแจงตัวเองอยู่ก็เริ่มบทสนทนาด้วยกันราวกับว่าช่วงเวลาเร่าร้อนนั้นไม่เคยเกิดขึ้น สโรชารู้สึกเขินอาย เลยพยายามเปลี่ยนไปคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้“ต้องออกไปหาอะไรกินตอนนี้เลยเหรอ” ร่างใหญ่เอ่ยถามขณะสวมมิชลาฮ์สีดำทับชุดโต๊ปสีขาวตัวยาว ปัดผมเผ้าที่ตกลงมาปิดหน้าผากให้เข้าที่แล้วก็หันไปหาร่างน้อย“พรีมเวียนหัว อยากหาอะไรซ่า ๆ กินสักหน่อยค่ะ”“ซ่า ๆ ที่ว่าคือน้ำอัดลม?” คนถามย่นคิ้วใส่ขณะเดินโอบเอวบางออกมานอกห้อง แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเปิดประตูแล้วพบว่ามีใครบางคนยืนอยู่ตรงหน้า และใครที่ว่านั่นไม่ใช่บอดี้การ์ดของเขา“กระหม่อมบอกไปแล้วว่าเข้าไปไม่ได้ แต่ท่านดานายืนยันว่าจะรออยู่ตรงนี้ถ้ากระหม่อมไม่เปิดประตูให้พ่ะย่ะค่ะ” คาริบเอ่ยกับผู้เป็นนายทันทีที่ประตูเปิดออก แหงล่ะข้างในเสียงดังจนทะลุประตูขนาดนั้น เขาจะเปิดประตูให้เธอได้ยังไง “อาซิซ เ

สโรชาเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว สาวน้อยทั้งเขินอาย ทั้งไม่รู้ว่าตอนนี้ต้องทำตัวยังไงเพราะการที่เธอปวดท้องเมนส์จนเป็นลมทำให้เครื่องบินเกือบได้ลงจอดฉุกเฉิน ดีที่หมดสติไปแค่ไม่กี่นาทีเลยตื่นมาเบรกไว้ทัน สถานการณ์ตอนนั้นวุ่นวายราวกับมีผู้ก่อการร้ายยึดเครื่องบินสโรชาเดินกลับเข้ามาในห้องก็พบว่ามีใครบางคนกำลังนั่งอยู่ พอนึกถึงเรื่องที่ได้ยินเขาคุยกับภรรยาเก่าแล้วก็ใจหาย หากเธอไม่เดินออกไปขอผ้าอนามัยเธอก็คงไม่รู้ว่าเขาเป็นคนที่หมั้นหมายแล้ว“เรื่องที่พรีมได้ยินก่อนจะหมดสติไป คืออะไรคะ พรีมต้องการคำอธิบาย” ร่างน้อยทิ้งตัวลงโซฟาฝั่งตรงข้าม มองใบหน้าคมคายอย่างรอคอยคำตอบ “ตอนที่พรีมตกลงทำสัญญากับคุณ พรีมคิดว่าคุณยังไม่มีครอบครัว” สาวน้อยว่าต่อ เพราะตอนเจอกันวันแรกก็เห็นว่าเขาจ้างผู้หญิงมาปรนนิบัติตามประสาชายหนุ่มที่อยากผ่อนคลาย เธอเลยคิดว่าหากเขาทำแบบนั้นก็หมายความว่ายังไม่มีครอบครัว เพราะคนมีครอบครัวที่ไหนจะโอบกอดหญิงอื่น ยิ่งเป็นคนที่สถานะไม่ธรรมดาเช่นเขาก็คงต้องระวังตัวส

ผ่านไปเกือบสิบสองชั่วโมง เที่ยวบินส่วนตัวของชีคอาซิซก็เดินทางมาถึงสนามบินของรัฐฟูไจราห์ รัฐที่เขาปกครองอยู่ สโรชาเดินเคียงข้างผู้ครองรัฐโดยมีคาริบและผู้ติดตามบนเครื่องเดินคุ้มกันอยู่รอบด้าน เบื้องหน้าคือสถานที่แปลกตา เต็มไปด้วยผู้คนที่ไม่รู้จักและสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย ส่วนดานาภรรยาเก่าของเขา ทันทีที่เครื่องลงจอด ครอบครัวของเธอก็ส่งคนมารับราวกับติดต่อกันไว้แล้ว เธอคนนั้นไม่แม้แต่จะได้บอกลาอาซิซด้วยซ้ำ สโรชาได้ยินคนบนเครื่องพูดคุยกันว่าดานาถูกครอบครัวสั่งกักบริเวณเนื่องจากเธอก่อความวุ่นวาย และนี่เป็นการกักบริเวณครั้งที่สองของเธอหลังจากหย่าร้างกับซีคอาซิซแล้วทำให้ตระกูลอับอาย“จะเป็นลมหรือเปล่า” เสียงทุ้มหันมาถามคนข้างกาย มือใหญ่กุมมือเล็กไว้แน่นเมื่อรับรู้ได้ถึงแรงสั่นของกายบาง“ไม่ค่ะ พรีมแค่ตื่นเต้นนิดหน่อย” แน่ล่ะตอนนี้รอบกายเธอไม่ได้มีแค่ผู้ติดตาม แต่มีผู้คนมากมายในสนามบินกำลังจ้องมองมา บ้างก็ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเก็บรูป บางคนก็ยืนส่งยิ้มและโบกมือให้ผู้นำขอ

สโรชาส่งเสียงเจื้อยแจ้วไม่หยุดขณะลีมูซีนคันหรูขับเคลื่อนไปตามท้องถนนราบเรียบ ยิ่งออกห่างจากคฤหาสน์มากเท่าไร สองฝั่งของท้องถนนก็เริ่มโล่งแจ้งมากขึ้นเท่านั้น ต้นไม้ใบหญ้าเริ่มน้อยลงเรื่อย และมีผืนทรายกว้างใหญ่มาแทนที่ บ้างก็เป็นภูเขาหินสูงชันไร้พืชพรรณสีเขียว“ที่นี่ฝนตกบ้างไหมคะ มันดูแห้ง ๆ นะ” ขามาสโรชามัวแต่หลับเลยไม่ได้ดูสภาพแวดล้อมด้านนอก ตอนนี้ได้ออกมาอีกครั้งพอได้เห็นเต็มตาแล้วก็แปลกใจ“ฝนเหรอ…” ชีคหนุ่มเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะแค่นหัวเราะเบา ๆ ให้คนข้างกาย “ที่นี่ฝนตกน้อยมาก ๆ หรือแทบไม่ตกเลย”“ห๊ะ?”“เอมิเรสต์มีสองฤดู คือร้อนกับหนาว ช่วงเปลี่ยนฤดูจะมีพายุทราย อุณหภูมิของที่นี่ส่วนมากก็ประมาณสามสิบหกถึงห้าสิบห้าองศา ทุกอย่างเลยดูแห้ง ๆ เหมือนที่เธอว่านั่นแหละ”“แล้วมีที่เที่ยวให้พรีมไปจริง ๆ ใช่ไหมคะ ไม่ใช่มีแต่ทรายให้ดูนะ”