ลิ้มรสรักชีค のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

“ไปที่เตียงกันเถอะ” ชีคหนุ่มผละออกจากจูบแล้วกระซิบบอกสาวน้อยก่อนจะอุ้มกระเตงร่างเล็กขึ้น สองขาเรียวรีบเกี่ยวเอวสอบไว้เพราะกลัวจะตก มือสองข้างกอดรอบคอหนาไว้แน่น ใบหน้าหวานซุกลงข้างซอกคอเขาเพราะเขินอายทหารที่มาขารักขาตุบ!ร่างเล็กเด้งบนเตียงนอนทันทีที่ถูกวางลง ชีคหนุ่มถอดมิชลาฮ์สีดำออกด้วยความเร่งรีบก่อนจะตามด้วยชุดโต๊ปและกางเกงที่สวมอยู่ สโรชานอนเบือนหน้าหนีไปทางอื่นไม่กล้าสบตากับเขา เพราะบางสิ่งที่ผงาดอยู่กลางกายแกร่งทำให้เธอประหม่าทุกครั้งที่เห็นมัน“จะไม่ใส่ถุงยางอีกแล้วเหรอคะ” มือเรียวปิดดอกไม้งามไว้เมื่อกางเกงยีนสีซีดถูกคนตรงหน้ารูดลง“อือ ไม่ได้เอามา” เสียงทุ้มตอบกลับขณะสองมือใหญ่รูดแพนตี้ตัวน้อยลงไปตามเรียวขา สโรชาหน้าร้อนวาบเมื่อท่อนล่างเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ หัวใจดวงน้อยเต้นรัวไม่หยุดตอนที่ร่างกำยำแยกเรียวขาสองข้างออกจากกัน“มะ ไม่เอา อ๊าา” ปากห้ามเขาแต่ร่างกาย

สาย ๆ ของวันใครบางคนพาสโรชากลับมาที่คฤหาสน์เพื่อเตรียมตัวออกไปเที่ยวตามแพลนที่จัดไว้ ร่างน้อยขอตัวไปอาบน้ำและเตรียมของ ส่วนใครบางคนตรงไปที่ห้องทำงานเพื่อเคลียร์งานด่วนก่อนหยุดพักยาว“ท่านอาซิซ” คาริบที่นั่งประจำโต๊ะทำงานอีกตัวในห้องเดินตรงมาหาเจ้านาย มือใหญ่วางโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ไว้ตรงหน้าแล้วเอ่ยต่อ “จัดการเรื่องเบอร์มือถือกับอินเทอร์เน็ตเรียบร้อยแล้วครับ”“แอปธนาคารล่ะ เรียบร้อยดีหรือยัง” ชีคหนุ่มหยิบโทรศัพท์มือถือยี่ห้อดังขึ้นมาพลิกไปมาหลังจากให้คาริบเปิดเครื่องใหม่พร้อมเบอร์มือถือใหม่ให้สโรชา“ครับ ติดตั้งทุกอย่างที่คุณสโรชาเคยใช้ตอนอยู่เมืองไทยเรียบร้อยแล้ว ส่วนแอปธนาคารก็ผูกกับบัญชีที่เปิดใหม่ด้วยชื่อของคุณสโรชา” มือขวาคนสนิทว่าอย่างนั้น คนที่รับของมาก็พยักหน้าให้ด้วยความพอใจหลายวันที่ผ่านมาสโรชาไม่ได้แตะโทรศัพท์มือถือและปิดเครื่องเอาไว้เพราะกลัวจะพลาดทำให้พ่อกับแม่จับได้ว่าไม่ได้

“ก็คุณมีภรรยาเพิ่มได้อีกนี่ เพราะงั้นตำแหน่งนี้มันก็ต้องแบ่งให้คนอื่นด้วย”“ฉันจะมีเชคคาห์แค่คนเดียว” ดวงตาคมหลับลงครู่หนึ่งเมื่อนึกถึงเรื่องราวชีวิตคู่ของบิดาบังเกิดเกล้าและพี่น้องร่วมสายเลือด ก่อนจะลืมตาขึ้นจ้องมองร่างน้อยบนตักแล้วถอนหายใจเบา ๆ ออกมา “อีกอย่างมันไม่ได้มีง่ายขนาดนั้น ต้องได้รับการยินยอมจากทุกฝ่ายด้วย พอมีแล้วก็ต้องดูแลให้ดีให้เท่าเทียมกัน”“เรื่องนั้นฐานะอย่างคุณมันไม่ใช่ปัญหานี่คะ คุณดูแลทุกคนได้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”“แต่ฉันจะมีเชคคาห์แค่คนเดียว ยังไงก็จะมีแค่คนเดียว” เจ้าของเสียงทุ้มนึกถึงความวุ่นวายในชีวิตคู่ของบิดาและพี่น้องคนอื่นแล้วก็ขนลุก หากมีภรรยามากกว่าหนึ่งคน ทุกคนก็ต้องแยกบ้านกัน ขนาดของบ้าน ที่ดิน ทรัพย์สินภายในบ้านและทุกสิ่งทุกอย่างที่ให้ภรรยาก็ต้องเท่าเทียมกัน ซึ่งตัวอย่างที่ได้เห็นทั้งหมดคือไม่สามารถทำให้เท่าเทียมกันแบบเป๊ะ ๆ ได้ มันจะมีปัญหาอีกนับไม่ถ้วนตามมา ยิ่งวั

“อือ ปวดหัว…” ร่างน้อยขยับกายเพียงนิดก็รู้สึกเหมือนหัวจะระเบิด อีกทั้งยังรู้สึกเจ็บระบมไปทั้งตัวโดยเฉพาะกลางหว่างขา“พระวรกายเป็นอย่างไรบ้างเพคะท่านเชคคาห์” น้ำเสียงแหบแห้งทว่าสุภาพและสุขุมที่เอ่ยถามทำให้สโรชารีบพยุงกายลุก“แม่นม” สาวน้อยขยี้ตามองหญิงชราตรงหน้าด้วยความแปลกใจ “มาทำอะไรเหรอคะ เอ๊ะ! พรีมต้องไปวัดตัว” ประโยคแรกเอ่ยถามด้วยความสงสัยทว่าพอตั้งสติได้ดวงตาสาวก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ มองนาฬิกาทองคำเรือนหรูที่แขวนอยู่ผนังห้องก็พบว่าเป็นเวลาเย็นมากแล้ว“เรียกหม่อมฉันว่าฟีย่าห์เถอะเพคะ ตอนนี้หม่อมฉันไม่ได้อยู่ในตำแหน่งแม่นมแล้ว แต่อยู่ในตำแหน่งหัวหน้าสาวใช้ของคฤหาสน์นี้เพคะ” หญิงชราในชุดอาบายะห์สีดำเอ่ยขณะดวงตาคมเข้มมีแพขนตาดกดำจ้องมองนายสาวตรงหน้า “ส่วนเรื่องวัดตัว ท่านเชคให้ข้อมูลและรายละเอียดต่าง ๆ แก่ช่างไปแล้วเพคะ ท่านเชคคาห์ไม่ต้องวัดตัวแล้วก็ได้”&ldquo

สโรชานั่งมองปลาสวยงามแหวกว่ายในตู้โชว์ด้วยความรู้สึกว้าวุ่นในหัวใจ สาวน้อยไม่สามารถลบภาพของนูรีนที่ร่ำไห้ราวกับจะขาดใจออกไปจากหัวได้ แต่พอคิดจะรับเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว หัวใจดวงน้อยก็เจ็บแปลบ“เอาตามนี้เลย ถ้ามีอะไรก็ให้คาริบจัดการ เรามอบอำนาจในรัฐให้คาริบทั้งหมดระหว่างที่เราไม่อยู่ แล้วก็เรื่องในคฤหาสน์ก็ให้ฟีย่าห์จัดการ” เสียงทุ้มด้านนอกดังเข้ามาราวกับว่าเจ้าของเสียงยืนพูดอยู่หน้าประตู สโรชาหันไปยังต้นเสียงก็พบว่าบานประตูกำลังเปิดออก สาวน้อยสบตากับคนที่เดินเข้ามาแล้วก็หันกลับไปมองปลาในตู้กระจกอีกครั้ง“เด็ดขาดหน่อยสิ สโรชา” คนที่ทิ้งตัวลงนั่งข้างกันเอ่ยขึ้น “ตัดสินใจไปแล้ว คิดจะเปลี่ยนมันหรือไง”“ไม่รู้สิคะ พรีมสงสารคุณนูรีน แต่ก็…” เสียงแผ่วไม่ได้พูดต่อ ดวงหน้าน้อยยับยู่ ดวงตาสาวแดงก่ำราวกับผ่านการร้องไห้มา “จะทำยังไงดี”“ก็ทำไปแล้ว แล้วจะทำอะไรอีก หรือจะ