All Chapters of ทาสรักนายหัวเถื่อน: Chapter 31 - Chapter 40

ชารุกรู้สึกตัวตื่นในตอนเช้า ข้างกายของเขามีกุสุมานอนหลับอยู่ เขาลุกขึ้นมาแล้วกุมศีรษะ นึกทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานก็กระชากแขนเธอขึ้นมาจนกุสุมาตกใจตื่น“โอ๊ย..ฉันเจ็บนะคะ”“กลับมาทำไมไม่ทราบ” เขาถามเสียงกร้าวแล้วสะบัดมือออกจากแขนของเธอ“เรื่องเมื่อวานนี้จริงๆ แล้ว..”“พอเถอะ คุณเองก็ไม่ต่างกันกับผู้หญิงคนอื่น ผมน่าจะรู้ว่าเลือดโสเภณีของคุณมันวนอยู่ในร่าง เอามาใส่ตะกร้าล้างน้ำยังไงมันก็ยังคงเป็นผู้หญิงชั้นต่ำอยู่วันยังค่ำ” เขาใช้คำพูดที่ทำร้ายจิตใจเธอทำให้กุสุมาถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาในตอนนั้น“ฟังฉันก่อนนะคะ”“ออกไปจากบ้านของผม ก่อนที่ผมจะฆ่าคุณด้วยมือของผมเอง”“เมื่อวานนี้..”“บอกให้หยุด ผมไม่อยากฟังแม้แต่เสียงของคุณ ไม่อยากเห็นหน้าผู้หญิงร่านๆ แบบคุณ” เขาตลาดเธอด้วยน้ำเสียงที่แสดงความโกรธจัด“คุณฉันรักคุณนะคะ ได้โปรดฟังฉันสักนิดเถอะ” เธอบอกรักเพื่อให้เขารู้ว่าเธอคิดอย่างไรกับเขา พยายามจะพูดอธิบายให้เขาเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ชารุกแสยะยิ้มขึ้นมามองเธอตาขวางด้วยความโกรธ“เลิกเอาคำพูดแบบนี้มาหลอกผมเสียที ผมไม่หลงกลคำพูดเอาใจของพวกผู้หญิงขายบริการอย่างคุณหรอกนะ”“ทำไมคุณพูดแบบนี้คะ”

กุสุมาถึงจังหวัดบ้านเกิดในตอนเช้ามืดของอีกวัน เธอนั่งรถอีกต่อหนึ่งเพื่อที่จะเดินทางกลับไปสู่หมู่บ้านที่แสนห่างไกลของตัวเอง กว่าจะถึงก็เป็นเวลากว่าสองชั่วโมงเธอลงที่หน้าปากทางหมู่บ้านแล้วเดินเท้าเข้าไปอีกราวสิบนาทีก็ถึงหน้าบ้านของตนหญิงสาวยืนอยู่ที่หน้าบ้านมองเห็นพ่อกับแม่ของตนอยู่ไกลๆ จากที่เดินก็เปลี่ยนเป็นวิ่งเข้าไปหาทั้งคู่ด้วยความคิดถึง“พ่อจ๋าแม่จ๋า” เธอร้องเรียกพวกเขาทั้งคู่หันหน้ามาดูเจ้าของเสียงที่คุ้นเคย เมื่อเห็นว่าเธอกำลังวิ่งมาทางพวกเขา ทั้งสองคนจึงรีบอ้าแขนรับแล้วกอดกันสามคนพ่อแม่ลูกด้วยความคิดถึง“ไปไงมาไงล่ะลูก ไหนบอกว่าจะอยู่ทำงานเก็บเงินก่อนไง”“เรื่องมันยาวจ้ะแม่ ตอนนี้แก้วหิวข้าวมากเลยมีอะไรให้แก้วกินบ้างคะ” เธอพูดทั้งน้ำตาด้วยความคิดถึงปนเศร้าลึกๆ เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้“เราเข้าไปคุยในบ้านกันเถอะ พ่อกับแม่กำลังเก็บยอดพริกจะเอาไปเจียวอยู่พอดี จะได้กินข้าวเช้าพร้อมกันเลย” พ่อของเธอบอกอย่างรักใคร่ ยิ้มกว้างเมื่อเห็นลูกสาวกลับมาบ้านกุสุมาเข้าไปนั่งรอในบ้าน มองดูแม่ของเธอกำลังทอดไข่เจียวใส่ยอดพริกให้เธอทาน ยอดอ่อนของพริกที่กำลังมีดอกพริกเจียวใส่ไข่เป็

หลายวันแล้วพี่กุสุมากลับมาอยู่ที่บ้าน เธอใช้ชีวิตอยู่อย่างเรียบง่ายเหมือนที่เคยเป็นมาและเลือกที่จะมีความสุขกับมันไม่เหมือนอย่างแตกก่อนพี่พยายามจากหนีวิถีชีวิตของครอบครัวไปใช้ชีวิตในเมืองหลวงวันนี้ไม่มีอะไรให้สวนทำมากนักจึงมีเพียงพ่อของกุสุมาที่เข้าไปรดน้ำในสวนแค่คนเดียว ในขณะที่แม่ของเธอในตอนนี้กำลังฝานกล้วยเป็นชิ้นบางๆ เพื่อที่จะนำมาทำเป็นกล้วยฉาบเอาไว้ขายเพื่อเสริมรายได้อีกช่องทาง“แก้วมารับจดหมายให้แม่หน่อย” เสียงของมารดาร้องขึ้นบอกเธอในตอนนั้นกุสุมากำลังล้างจานอยู่ในครัวจึงรีบออกมารับด้วยความตื่นเต้นเพราะรู้ว่าเป็นจดหมายที่บุหงาส่งมาเล่าเรื่องชารุก“แก้วไปอ่านจดหมายก่อนนะจ๊ะแม่” เธอก็ขอตัวเข้าไปอ่านจุดหมายในห้องเหมือนอย่างเช่นเคย“เมื่อวานนี้คุณชารียามาเยี่ยมนายหัวที่บ้านเธอเพิ่งรู้ว่าคุณแก้วไม่อยู่ที่บ้านแล้วทะเลาะกับนายหัวยกใหญ่ พี่แอบได้ยินมาว่านายหัวไม่เข้าไปทำงานเลย คุณชารียากับคุณภาคินเลยไปช่วยดูงานที่รีสอร์ตแทนในช่วงนี้ พี่เข้าใจนะคะว่านายหัวอาจจะพูดไม่ดีกับคุณแก้วไปบ้าง คุณแก้วก็รู้ว่านายหัวเป็นคนอย่างนี้อยู่แล้ว อารมณ์ร้ายและเกรี้ยวกราด ให้อภัยนายหัวสักครั้งแล้วกลับมาเถ

กุสุมาดูแลเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้กับชารุกในตอนเย็น เธอดูแลเขาด้วยความเต็มใจและเขาเองก็ยอมให้เธอดูแลเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นจนเธอถึงกับแกล้งบ่นออกมา“แก้วควรจะรู้สึกดีใจที่คุณไว้วางใจให้แก้วได้ดูแลคุณ หรือควรจะรู้สึกเสียใจดีคะ เพราะดูเหมือนว่าคุณกำลังแกล้งให้แก้ว”“ทำไมล่ะไม่อยากดูแลผมแล้วเหรอ” เขาถามเสียงนุ่ม หลังจากตื่นนอนมาในตอนหัวค่ำ เขาก็ดูสดชื่นและอารมณ์ดีขึ้นมาก“อยากดูแลสิคะและแก้วก็เต็มใจด้วย แต่ว่าคุณตัวหนักมากเลยแก้วจะยกขึ้นไปนอนบนเตียงได้ยังไงคะ” เธอบ่นให้เขากับขนาดตัวที่เธอต้องพาเขาไปนอน“ผมพยุงตัวเองไปได้”“แล้วดูสิคะ ออกมาจากโรงพยาบาลวันเดียวก็ดูแข็งแรงขึ้นขนาดนี้ ไม่น่าเชื่อเลย นี่ถ้าเป็นในละครแก้วคงคิดว่าคุณแกล้งป่วยไปแล้วนะคะ”“เอาอีกแล้ว เอาผมไปเปรียบกับในละครอีกแล้ว คุณนี่ติดละครหลังข่าวมากเกินไปแล้วนะ นี่ชีวิตจริงไม่ใช่ละคร” เขาพูดออกมาแล้วยิ้มให้กับเธอ“ที่ผมดีขึ้นเรื่อยๆ ก็เพราะว่ามีแก้วอยู่ใกล้ๆ ไงล่ะ และที่ผมอยากให้แก้วดูแลผมแค่คนเดียว มันก็เพราะว่าแก้วคือกำลังใจเดียวที่ผมมี” เขาพูดเสียงนุ่มนวลและสื่อถึงความรู้สึกที่มีต่อเธอ“รู้ตัวหรือเปล่าคะว่าพูดอะไรออกมา อย่าลืม

หลังจากที่ทั้งสองคนปรับความเข้าใจกันได้อย่างลงตัวแล้วชารุกก็พากุสุมากลับเข้าบ้านของตนเองอีกครั้งในฐานะนายหญิงของบ้านอย่างเป็นทางการข่าวลือที่อัญรัตน์ปล่อยเกี่ยวกับกุสุมาไม่มีใครกล้าพูดถึงและชารุกก็ไม่ได้แก้ข่าวให้กับเธอเพราะรู้ดีว่าสิ่งที่อัญรัตน์ทำมันไม่มีใครเชื่อถือในคำพูดของเธออยู่แล้ว และการที่เขาให้เกียรติกุสุมาต่อหน้าทุกคนก็เป็นการแสดงความรักต่อเธออย่างชัดเจนในตอนเช้ากุสุมาไปช่วยงานของเขาที่บริษัทเหมือนอย่างปกติแต่สีหน้าของเธอนั้นดูกังวลเป็นอย่างมาก ทำให้นายหัวหนุ่มถามด้วยความห่วงใย“เป็นอะไรไปแก้วหน้าเครียดเชียว”“แก้วยังโทรหาพ่อกับแม่ไม่ติดเลยค่ะตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ท่านคงลืมชาร์จแบตอีกแน่ๆ เลย”“ไม่เป็นไรหรอก วันก่อนแก้วก็บอกพ่อกับแม่แล้วไม่ใช่เหรอว่าอาทิตย์หน้าเราจะไปเยี่ยมท่านด้วยกัน” เขาถามเสียงนุ่มขณะที่กำลังจอดรถที่ลานจอดรถของรีสอร์ต“ค่ะ แต่แกก็อดเป็นห่วงพ่อกับแม่ไม่ได้อยู่ดี”“ตอนเย็นค่อยลองโทรอีกก็ได้” เขาบอกเธอแล้วเอามือลูบศีรษะด้วยความรักใคร่ปนเอ็นดูชาลุกเดินควงแขนคนรักไปที่ห้องทำงานของตน แต่เขายังไม่ให้เธอไปนั่งโต๊ะ แต่กลับดึงเธอไปนั่งตักเขาบนโซฟาแทน“ปล่อยแก้วเล