All Chapters of Step Daddy, I'm Wet... Punish me (SPG R18+): Chapter 21 - Chapter 30

Don GeorgeHalata sa mukha nina Gigi at Gabriel na naiilang sila sa sitwasyon. Ako naman ay pilit na pinipigilan ang inis ko. Hindi ko alam kung sinasadya ba ni Sonya ang mga sinasabi niya o talagang ganoon lang siya magsalita.Biglang lumapit si Gigi. “Dad, pwede bang mag-stay muna si Mom dito?”Napatingin ako sa kanya agad. “What?” sabi ko.Sumingit naman si Gabriel. “Just for a while lang. Wala naman siyang ibang matutuluyan right now na malapit na hotel. Mukhang uulan na rin sa labas. Mahirap ng magdrive baka mapano pa siya.”Napailing ako habang napapikit sandali. Parang hindi sila nag-iisip. Alam naman nila na may asawa na ako ngayon. Kahit na wala na si Elena ay hindi magandang tignan na nasa iisang bubong kami lahat.“No way,” sabi ko habang tumitingin sa kanilang dalawa. “Alam ninyo naman na may bago na akong asawa.”“Dad, please,” sabi ni Gigi. “Hindi naman kami dito titira ng matagal.”“Hindi ‘yan ang point,” sagot ko. “This is not her house anymore.”Napatingin ako kay Son

GigiKinabukasan ng umaga ay nasa labas kami ng mansion. Nakaupo kami ni Mom sa bench malapit sa swimming pool habang pinagmamasdan ang paligid. Maganda naman talaga ang mansion ni Dad, pero sa totoo lang hindi ko pa rin ito maituturing na bahay namin. Parang guest lang kami dito, at hindi ko gusto ang pakiramdam na iyon.Naka-cross ang legs ko habang nakasandal sa bench. Si Mom naman ay tahimik lang sa tabi ko, naka-cross arms at parang may malalim na iniisip. Kahit hindi siya magsalita, alam kong pareho kami ng iniisip… si Cassandra. Kagabi pa namin pinag-usapan kung paano namin makukuha ulit ang tiwala ni Dad at kung paano namin ipapakita na hindi ganoon kabait ang stepdaughter ng asawa niya.“Mom,” sabi ko habang nakatingin sa tubig ng pool, “remember what we talked about last night?”Hindi siya agad sumagot pero napangisi siya ng kaunti. Ibig sabihin alam na niya agad ang tinutukoy ko.Habang nakaupo kami roon ay may nakita akong dumadaan sa gilid ng pool. Si Cassandra. Napansin

Madam Sonya Nakatayo ako sa harap ng gate ng mansion habang nakatingin sa lalaking kanina pa sumisigaw ng pangalan ni Elena. Halata sa itsura niya na galit na galit siya at parang matagal na siyang may hinanakit sa babaeng iyon. Gusot ang buhok niya at mukhang pagod, pero hindi iyon ang mahalaga sa akin. Ang mahalaga ay kung totoo ba ang sinasabi niya—na boyfriend siya ni Elena.Kung totoo iyon, napakalaking problema iyon para kay George… at napakalaking opportunity naman para sa akin.Lumapit ako nang kaunti sa gate at tinaasan ko siya ng kilay habang naka-cross arms.“What’s your name?” tanong ko sa kanya nang diretso.Sandali siyang napatingin sa akin na parang nagtataka kung bakit ako nagtatanong, pero mukhang gusto rin niyang may makinig sa kanya kaya sumagot siya.“Mark,” sabi niya habang mabigat pa rin ang paghinga niya.Tumango ako ng bahagya habang pinag-iisipan ang susunod kong sasabihin. Ramdam ko sa tabi ko sina Gigi at Gabriel na tahimik lang nakikinig sa usapan.“So Mar

Elena Nakatago ako sa likod ng isang poste malapit sa gate ng mansion, halos hindi ako humihinga habang pinapanood ko ang gulo sa labas. Kitang kita ko si Mark na parang nawawala na ang yabang, hindi malaman kung saan pupunta, paikot-ikot lang siya na parang daga na hinahabol. Hindi ko na siya nakilala sa itsura niya ngayon—namamaga ang mukha, gusot ang damit, at halatang takot na takot.Napakapit ako sa poste habang nakasilip. “Tanga,” mahina kong bulong sa sarili ko. “Akala mo makakatakas ka sa ginawa mo?”Pero kahit galit ako, hindi ko rin maiwasan na kabahan. Nang makita ko si George na lumabas kanina at humarap kay Mark, biglang bumigat ang dibdib ko. Kung si Mark nga hindi makatayo nang maayos sa takot, paano pa ako?“Pag nakita niya ako…” bulong ko habang napapikit sandali. “Sigurado ipapapulis niya ako.”Hindi biro ang perang kinuha ko sa kanya. Kahit anong dahilan ko, mali pa rin. At kung haharap ako sa kanya ngayon, wala akong laban.Napailing ako habang muling sumilip. Wal

GigiNakahiga ako sa hospital bed habang nakatingin sa kisame, ramdam ko pa rin ang sakit sa katawan ko. May benda ang kamay at paa ko, at kahit konting galaw lang ay masakit na agad.Hindi ko akalain na ganito kasakit ang pagbagsak sa hagdan, pero sa totoo lang, kahit masakit, alam kong may kapalit ito.Biglang bumukas ang pinto ng recovery room.Napalingon ako at nakita ko si Mom na pumasok.Hindi siya mukhang nag-aalala.Lumapit siya sa gilid ng kama ko at bahagyang yumuko, saka pabulong na nagsalita.“Good job, my daughter.”Hindi ko napigilang mapangisi, “Mom…” mahina kong sagot. “Ang sakit ng katawan ko.”Napangiwi pa ako para mas convincing, pero hindi ko rin kailangang magpanggap masyado dahil totoo naman na masakit talaga.“Parang mababali yung likod ko sa pagkahulog sa hagdanan,” dagdag ko habang napapikit sandali.Hinawakan niya ang kamay ko, pero halata na hindi iyon dahil sa concern—parang mas proud pa siya kaysa nag-aalala.“But still,” sabi ko habang bahagyang tumatawa