All Chapters of Step Daddy, I'm Wet... Punish me (SPG): Chapter 31 - Chapter 40

SonyaTinitigan ko si George ramdam ko na umiinit ang ulo niya sa mga sinabi ko kanina. Pero wala na akong pakialam kung magalit siya. Hindi ako nandito para makiusap lang. Nandito ako para kunin kung ano ang dapat sa amin.“George,” sabi ko, diretso sa kanya ang tingin ko, “I will not file a case against Cassandra… as long as papaya ka sa condition namin ng mga anak mo.”Napansin kong bahagyang kumunot ang noo niya, parang nagtataka, “Ano yun?” tanong niya.Ngumiti ako, “Starting today, kami ni Gigi at Gabriel will stay permanently. Sa mansion mo.”Kitang kita ko ang gulat sa mukha niya. Para siyang natigilan saglit, parang hindi agad nag-process ang sinabi ko.“What?” sabi niya, halatang hindi makapaniwala. “Are you serious?”Hindi ako umatras. “Yes. Very serious.”Sa gilid ng mata ko, nakita ko si Cassandra. Nakayuko lang siya, hindi makatingin kahit kanino. Tahimik, parang walang lakas magsalita. Pero lalo lang akong napangisi sa loob ko.Good. Ganyan ka dapat. Hindi pwedeng mag r

CASSANDRAGulat akong napatingin kay Gigi nang bigla siyang sumigaw at umiyak sa harap ko, parang takot na takot na naman siya sa akin.“Cassandra! Huwag mo akong saktan!” sigaw niya habang nanginginig ang boses.Napaatras ako dahil sa lakas ng boses niya, pero bago pa ako makapagsalita, saglit na nagtagpo ang mata namin… at doon ko nakita.Ngumisi siya.Sandali lang mga isang segundo pero sapat na para maintindihan ko ang lahat. Nanlambot ang tuhod ko habang nakatayo ako sa hallway.Alam ko na ngayon. Lahat ng ginagawa niya… sinasadya niya. Lahat ng iyak, lahat ng takot, lahat ng drama ayhindi totoo.Pero anong laban ko? Anak siya ni Don George.At ako?Ano nga ba ako?Anak ng bagong asawa niya… na wala naman dito. At higit sa lahat, ako yung babaeng lihim niyang niyayakap, hinawakan, hinalikan… at pinasok sa isang relasyon na alam naming pareho na bawal.Napapikit ako sandali habang naririnig ko ang iyak ni Gigi at ang boses ni Don George na nag-aalala.“Gigi, calm down,” sabi niya,

CASSANDRAPagdating ko sa mansion ay napahinga ako ng maluwag nang malaman ko na wala roon sina Madam Sonya, Gigi, at Gabriel. Sabi ng isa sa mga katulong, sinamahan daw nila si Gigi sa check up. Para akong nabunutan ng tinik dahil kahit papaano, may konting katahimikan sa loob ng bahay. Hindi ko muna kailangan harapin ang mga mata nilang puno ng duda at galit.Agad akong dumiretso sa loob at hinanap si Don George. Nakita ko siya sa sala, may hawak na tablet at mukhang may binabasa pero halata sa mukha niya na hindi siya ganun ka-focus. Parang may iniisip din.“Don George…” tawag ko.Napatingin siya sa akin at agad nagbago ang expression niya. “Cassandra, you’re back.”Tumango ako at medyo nag-alangan bago nagsalita ulit. “Pwede ba tayo mag usap tayo?”Hindi na siya nagtanong pa. Tumayo siya agad at tumango. “Let’s go to my room.”Habang naglalakad kami papunta sa kwarto niya, mas lalo akong kinakabahan. Hindi ko alam kung paano ko sisimulan yung sasabihin ko. Hindi ko rin alam kung h

SONYAPagdating namin sa mansion galing hospital, ramdam ko agad ang bigat ng hangin sa loob ng bahay. Tinulak ni Gabriel ang wheelchair ni Gigi habang ako naman ay diretso lang ang lakad, iniisip ko pa rin kung paano namin gagamitin ang nangyari para mas tuluyan naming maalis si Cassandra.“Mom, I think effective naman yung nangyari,” bulong ni Gigi habang nakaupo sa wheelchair, “Kita mo naman si Dad nag-aalala siya sa akin.”Tumango ako, “Of course. That’s the point, anak. Kailangan niya makita kung sino talaga ang dapat niyang protektahan.”Pero bago pa kami tuluyang makapasok sa sala, sinalubong na kami ni George. Nakatayo siya doon, seryoso ang mukha, parang matagal na kaming hinihintay.“I need to talk to all of you,” sabi niya, diretso ang tingin sa amin.Nagkatinginan kami nina Gigi at Gabriel. Sa loob-loob ko, napangisi ako. Ito na siguro yun. Finally, napuno na siya. Akala ko sasabihin na niya na paaalisin na si Cassandra.“Sure, Dad,” sagot ni Gabriel habang itinutulak si G

MARKMukha na akong pulubi at taong grasa, pero sa totoo lang wala na akong pakielam. Kung dati iniisip ko pa kung maayos ba ang itsura ko o may respeto pa ba sa akin ang mga tao, ngayon wala na. Ang mahalaga lang sa akin ay makakuha ng pera. Yun lang. Yun ang laman ng isip ko araw at gabi.Lulong na ako sa sugal. Kahit wala na akong pambayad, kahit alam kong wala na akong mapapala, hinahanap pa rin ng katawan ko yung thrill. Yung pakiramdam na baka sakali, baka bumawi, baka manalo ulit. Pero sa totoo lang, sunod-sunod lang ang talo ko hanggang sa wala na talagang natira.Ilang araw na akong nagtatago sa labas ng mansion ni Don George. Hindi ako pwedeng basta pumasok dahil siguradong ipapahuli niya ako. Kahit yung mga gwardya pa lang, hindi na ako papalusutin. Kaya ang ginagawa ko, paikot-ikot lang ako sa malapit, nagtatago sa mga puno, minsan sa gilid ng kalsada, parang aso na naghihintay ng tira.Inaabangan ko si Elena.Sigurado akong babalik siya dito. Wala na siyang ibang pupuntah