บททั้งหมดของ Owned by the Billionaire's Dirty Alter Ego (SPG): บทที่ 21 - บทที่ 30

"Akala ko ay nakipag deal ka kay Jameson. Anong nangyari?" Dinig kong tanong niya.Napasimangot ako. "Hindi pa nga nagpapakita ang gagong 'yon sa 'kin," ani ko at mabilis siyang nilingon nang may maalala ako."May alam ka bang puwedeng ikasira ng banda niya? Ikalat kaya natin," desperada kong sambit sa kaniya.Natawa lang siya saglit at umiling. "Are you sure you can do it? I doubt it. Knowing you, mas malambot pa ang puso mo sa bulak," pairap niyang sagot kaya napaismid ako."Tang ina," bulong ko at napayuko na lamang. "Pautangin mo na lang ako," agad ding sinabi ko nang maalala kong may mayaman nga pala akong best friend . . .Astrid just shrugged it off and rolled her eyes. "Kung may pera ako, hindi ka na magsasabi sa 'kin, Tatiana, dahil ibibigay ko agad sa 'yo. Alam mo namang parehas din kami ng sitwasyon ng Jameson mo. Damn that old man," pasaring niya na ang tinutukoy ay ang dad niya.. . . kung hindi lang siya tatanga-tanga at mas pinili ang maglayas kaysa sa mana niya.Bakit

Nakita ko kung paano siya natigilan sa ginagawa niya at mabilis na tumingin sa labas ng kitchen hall. Nang bumalik siya sa pwesto niya kanina ay mabilis niya akong hinila patungo sa gilid doon sa tabi ng malaking refrigerator, na kung puwede lang ay tila ipapasok na niya ako sa loob."Bakit? May problema ba-""Ma'am Tatiana, bawal po pag usapan 'yan dito," nag-aalangan niyang sinabi sa 'kin kaya nangunot ang noo ko."Huh? Bakit? Nakita ko kasi siya kanina umiinom ng mga gamot. Para saan ba 'yon?" Tanong ko ulit.Lumikot ang mga mata niya at muling lumingon sa kitchen hall. Nang bumaling siya sa 'kin ay umiling siya nang paulit-ulit."Bawal po talaga, Ma'am-""Anika, I've been calling you-what's going on here?"Namilog ang mga mata ni Anika at mabilis na lumayo sa 'kin. Nang tingnan ko kung sino ang nagsalita ay napaismid ako nang makita ko si Jameson. May dala-dala itong malaking itim na bag at iba ang suot na damit kumpara sa natural na ayos niya. Nakasuot ng tshirt lang itong itim a

Nakita ko ang pagtitiim-bagang ni Jax na titig na titig pa rin sa 'kin habang si Doña Valentine naman ay tila naguguluhan ang ekspresyon."Are you saying you've already met Jax-?""Mom, I need to go," mariing putol ni Jax sa sasabihin ng mommy niya at mabilis na tinawid ang pagitan namin.Bago pa ako makapagsalita ay mabilis na niya akong nahila palabas habang naririnig ko pa ang pag tawag ng mommy niya sa kaniya. Nang sandaling makarating kami sa parking lot ng mansion ay saka lang niya ako binitiwan. Bahagya pang namula ang wrist ko dahil sa higpit ng pagkakahawak niya kaya napamura ako."Ano bang problema mo?""Do you really have to say that to her? For what, Tatiana?" Malamig niyang tanong sa 'kin habang isinasakay ang bagahe niya sa trunk ng ngayon nama'y Raptor. Ang daming sasakyan. Nakakaiyak sa inggit.Tumaas ang gilid ng labi ko at napairap ako. "Totoo naman ang sinabi ko.""Can't you just shut your mouth?" Pagalit niyang sambit kaya tiningnan ko siya."Tinanong mo 'ko! Natur

"May alam naman ako kahit papaano, pero hindi related sa business. Psychology ang kursong kukunin ko sana kung tumuloy ako," sagot ko sa kaniya at tiningnan siya ulit. "Sigurado kang hindi mo alam kung anong dati kong trabaho? Lagi ka kayang naroon. Nakalimutan mo na?"Tila bigla siyang napaisip bago umiling."I'm talking about your previous job before that thing. Kung alam ko ay hindi na ako magtatanong pa," pamimilosopo niya. Mas lalong hindi ko malaman kung nagbibiro ba siya o ano.Imbes na kausapin pa siya ay nanahimik na lamang ako hanggang sa makalabas na kami sa lift. Akala ko ay sa restaurant ng hotel kami didiretso, sa halip ay tumawid kami sa kabilang kalsada at pumasok sa coffee shop katapat lamang ng hotel. Walang masyadong tao sa café na iyon. Tanging iilan lamang na nagbabasa ng mga libro. It's a cozy café-library. Amoy na amoy ko ang kape nang sandaling makapasok pa lamang kami kaya napangiti ako. Nang balingan ko ng tingin si Jax ay nasa counter na ito kaya dumiretso n

Tahimik akong umupo sa tabi ni Althea. Maputlang-maputla na ang kulay nito at base sa ekspresyon niya ay mahina na talaga siya. Ilang taon na rin siyang nakikipaglaban sa sakit niyang ito. Halos hindi na niya na-enjoy ang buhay niya lalo na ang pag-aaral niya dahil madalas siyang nasa hospital, dahilan kung bakit mas pinili ko ang trabahong sa tingin ko'y kikita ako ng malaki.I smiled bitterly and held her hand. Mas gugustuhin ko pang gumastos para sa pag-aaral niya kaysa sa ganito."Tatiana, nandito ka na pala. Paano ka nakarating dito? May kasama ka ba?"Agad na dumako ang tingin ko kay mama na saglit pang nilibot ang tingin sa buong silid at muling tumingin sa 'kin."Sabi ko kahapon, pupunta ako 'di ba? Kasama ko pumunta rito ang boss ko," sagot ko at nilapitan siya at niyakap nang mahigpit. Ramdam ko ang pag ganti niya.Nang humiwalay ako sa kaniya ay nauna siyang naupo sa gilid na Althea. Pinagmasdan ko lang siya habang pinagmamasdan niya ang kapatid kong mahimbing ang tulog ngu