บททั้งหมดของ A Deal With Mr. Vitale (Billionaire's Possession) Tagalog : บทที่ 31 - บทที่ 40

She was sitting in her favorite spot. Nakaharap sa salaming pader. Ang order niyang ice cream flavor ay nakakatakam. Wala pang ilang oras ay nakalabas siya roon at nagtungo sa isang mall. Kailangan niyang mag-taxi papunta roon. She wanted to buy expensive wigs and make ups today. Diretso siya sa ikalawang palapag kung saan siya roon ay may suki card. Of course, kahit siya ay may maraming pera ay kailangan rin niya ang magtipid. She was enjoying shopping. Sunod niyang pupuntahan ay ang sa skirts section. Na-mi-miss niyang magsuot nang ganoon. Pakaliwa si Amanda nang siya ay may napansin. Bahagya siyang natigilan at gumilid upang magtago sa isang mannequin na nakatayo. Mabuti ay nasa men's shirts section siya sa mga sandaling iyon. Dalawang tao ang kanyang nakita. Ang isa ay literal na masyadong pamilyar sa kanya. It was Xavier. Samantalang ang kasama nitong babae ay hindi ni Amanda kilala. They were routing the same aisle she was in. She has to hide herself. Hindi siya ng mga ito nap

She woke up the next morning with Xavier lying beside her. Parehong magkaharap ang kanilang mga mukha. Si Amanda ang unang nagising. Lihim siyang pinag-aralan ang features ng mukha nito. He was perfectly sculpted, hindi ni Amanda ipagkakaila iyon. Tila ito isang Greek god na siyang namumuno sa mga tauhan sa pagdating ng giyera. Amanda was totally forgot that he was his enemy. An enemy who shared the same bed as her! Napanguso siya. Inaalala ang nangyari sa shopping mall kahapon. That woman was also gorgeous. Batid niyang ayaw nitong malaman niya ang totoong relasyon ng mga ito. Sa anong dahilan man ay hindi ni Amanda mapagtanto. And that woman he called Marielle was calling him babe. Hindi pa ba sapat na pruweba iyon upang iisipin nang ibang tao na magkasintahan ang mga ito? Iniwas niya ang paningin. Inangat ang braso at tiningnan ang oras. Alas singko pa lamang. Napakaaga naman yata niyang nagising. Hindi ito ang oras para sa kanyang body clock. Nag-uungot siya. Nilingon si Xav

Litse lang talaga ang buhay! Siya pa itong minalas. Sa napakaraming tao sa mundo, siya pa ang nabunot ng tadhana. Ito na ba ang naging kaparusahan sa pagiging matigas ng ulo niya? Higit sa lahat, bakit pakiramdam niya'y daig niya pa ang nagagalit na asawa dahil mahuhuli nang uwi si Xavier? Napasabunot si Amanda sa buhok. It was really an explanation that she's totally deeply in love with him. Ano ang kanyang gagawin? She grabbed her phone. She typed something. Sinabihan niya ito sa pamamagitan ng mensahe na hindi ito dapat na uuwi. Iyon naman ang kanyang gawain noon. Ang ipagtulakan ito palayo. She has to stay and play the same woman when he met her. Dapat wala itong mapapansin. Dapat wala itong nararamdamang pagbabago. As she hit the send button, muling tumunog ang kanyang cellphone. Mensahe mula kay Xavier sa ikalawang pagkakataon. She cancelled her supposed to be a message. Nakagat ni Amanda ang ibabang labi habang binabasa ang nilalaman ng mensahe. "Nagkaroon ng problema rito s

"Wala pa namang sinabi ang mga magulang mo kung kailan tayo bibisita muli. Why not leave my place and stay at your condominium. Mas matiwasay roon at komportable." Panimula niya. "Pinapaalis mo na naman ako?" Nagkibit-balikat siya. "Sort of." Sagot niya. "Hindi ka pa rin ba nasanay?" Tanong nito. Tumango siya. But it was not the main reason. Gusto lamang niyang ilayo muna ang sarili rito sa takot na baka lumalim ang nararamdaman niya't tuluyang mahulog ang kanyang loob. Na sa kasamaang-palad ay nagsisimula na nga. Gayunpaman, nang umiling si Xavier ay napapantiskuhan siyang nakatitig rito. "I can't do that. Speaking of my parents. They want you be present on Saturday. It will be my father's most special day. You, we should be there." Napaismid si Amanda. Ano pa nga ba ang magagawa niya kundi ay ang hintayin ang araw na iyon. It is Thursday today, at mangyayari iyon a day after tomorrow. She has to prepare herself and also to get ready. Kinabukasan ay hindi pumasok si Xavier. Nag

"Oh come on," the woman with the elegant blue dress rose to her feet and come closer to her. Inilingkis nito ang mga braso sa kanya at ipinatong ang ulo sa balikat niya. "We are all visitors here. Bakit ayaw mong makipagkaibigan at makipagkilala sa amin?" Tanong nito. Kahit ang paraan nang pananalita nito'y batid ni Amanda ay may pekeng dating. Inilayo ni Amanda ang sarili ngunit hindi siya hinayaan ng babae na makaalis. Nanatili itong sa kanya ay nakadikit. The other woman who was wearing a silver lining gown came closer and holds her waist tighter. They were fakely smiling at her. Tila natigil ang pag-ikot ng mundo ni Amanda. She was surrounded by snakes, at wala siyang magagawa kundi ay ang magpatianod na lang. "Let's go to our table? Our friends were also waiting for you there." Sabi ng babae na may elegant blue dress. "I bet they were all excited to meet you as our new friend." Walang nagawa si Amanda kundi ay lihim na lamang na mapamura. Tuluyan siyang nahila ng mga ito