Semua Bab ทั่วภูผาแผ่นดิน คะนึงถึงคนไกล: Bab 11 - Bab 20

องครักษ์เงาชะงักงันไปชั่วขณะ และกล่าวอย่างประหลาดใจว่า “ท่านอ๋อง ท่านอ๋องเอาจริงหรือขอรับ ซูฉางเล่อเป็นเพียงบุตรสาวอนุ นางจะคู่ควรกับท่านได้อย่างไร?”ใบหน้าของเหยียนจี๋สือกลับอ่อนโยนลงอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ความทรงจำก็พลันหวนย้อนกลับไปยังวันวานวันนั้น เขาเป็นผู้นำภารกิจลอบสังหาร ระหว่างทางกลับได้ถูกทหารของศัตรูซุ่มโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัสแม่นางผู้หนึ่งช่วยชีวิตเขาไว้ ท่ามกลางความโกลาหล เขาเห็นรูปโฉมของแม่นางไม่ชัดนัก จำได้เพียงว่าบนศีรษะของนางมีปิ่นหยกกวนอิมเรียบง่ายอันหนึ่งเขาสอบถามจนได้รู้ว่า คุณหนูรองสกุลซูชอบปักปิ่นหยกกวนอิมที่สุดภายใต้ความบังเอิญ เขาได้ปิดบังฐานะที่แท้จริงและเข้าไปเป็นชายบำเรอของซูจือจือ เพียงเพื่อจะได้อยู่ใกล้ซูฉางเล่อให้มากขึ้นอีกนิด“แม้นางเป็นเพียงบุตรสาวอนุ ก็เป็นสตรีที่ข้ารัก”สีหน้าของเหยียนจี๋สือเย็นเยียบ กล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด “ยังไม่รีบไปเตรียมการอีก วันพรุ่งข้าจะทำให้ฉางเล่อกลายเป็นสตรีที่มีความสุขที่สุดในใต้หล้า!”ร่างกายของเหยียนจี๋สือยังไม่หายดี แต่เขากลับไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย ทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดไปกับพิธีการในวันพรุ่งฉางเล่อชอบดอกส

คืนงานเลี้ยงในวังหลวง งานเลี้ยงดำเนินตลอดทั้งคืนจนรุ่งสาง นี่เป็นงานเลี้ยงของผู้ทรงอำนาจที่สุดในเมืองหลวงมีเพียงขุนนางระดับสูงเท่านั้นถึงมีสิทธิ์เข้าร่วมแต่ทุกคนล้วนรู้ดีว่าคนสำคัญในงานเลี้ยงคืนนี้คือจิ้นอ๋อง เพราะก่อนหน้านี้หนึ่งวันเขาได้ปล่อยข่าวว่าจะเปิดตัวชายาของเขางานในวันนี้ด้วยเหตุนี้ ผู้มีอำนาจทุกคนต่างก็อยากรู้เต็มที ว่าสตรีจากตระกูลใดได้รับความสนใจจากจิ้นอ๋องท่านนี้เหยียนจี๋สือยืนอยู่บนศาลาริมสระเพียงลำพัง มองวิวทิวทัศน์บนผืนน้ำ ดวงตาเต็มไปด้วยความหม่นหมองและในตอนนี้เอง เงาร่างขององครักษ์เงาก็ปรากฏตัวอย่างรวดเร็ว“ท่านอ๋อง คนทำบัญชีที่ท่านอ๋องให้ตามหา ข้าน้อยเจอตัวแล้วขอรับ!”เขาผลักชายวัยใกล้สี่สิบ สวมหมวกงอบเล็ก ๆ ที่อยู่ด้านหลังมายืนตรงหน้าคนทำบัญชีผู้นี้เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้ที่ไหนเล่า รีบรุดคุกเข่าลงด้วยความตื่นตระหนกทันใดนั้นเหยียนจี๋สือก็กระชากคอเสื้อเขาทันที“สามปีก่อน ที่ถนนตงหลินซานฝั่งขวา เจ้าเคยเห็นหญิงสาวคนหนึ่งช่วยชายร่างเปื้อนเลือดไว้ เจ้ารู้หรือไม่ว่าหญิงสาวผู้นั้นคือใคร?”เขากลั้นหายใจทันใด หัวใจเต้นแรงจนแทบหยุดคนทำบัญชีตกใจนิ่งอึ้งไป “ท่า

จวนสกุลอินซูจือจือสวมชุดมงคลสีแดงสด ศีรษะประดับปิ่นปักผมเฟิ่งหวงเก้าหัว นั่งอย่างสง่างามอยู่ในห้องใหม่ ราวกับอยู่อีกโลกหนึ่งก็มิปานนางคิดมาตลอดว่าตนเองเข้ามาอยู่ในจวนสกุลอินต้องถูกทรมานแน่อย่างไรเสียข่าวก็ร่ำลือไปทั่วยุทธภพว่าอินเฉิงอวี้ผู้นี้เป็นปีศาจ สนุกกับการทรมานหญิงสาวที่แต่งเข้าจวนเป็นที่สุด สตรีที่แต่งเข้ามาไม่มีใครเอาชีวิตรอดพ้นคืนเข้าหอไปได้เลยแต่ใครจะคิดล่ะ ว่าวันนั้นที่นางเพิ่งมาถึงจวนก็บังเอิญเจออินเฉิงอวี้กำลังแช่อ่างอาบน้ำอยู่พอดีชายผู้นั้นคิ้วงามดั่งขุนเขา ใบหน้าดั่งหยก โครงหน้าคมกลับเย็นชา ขนานกับลำตัวกำยำรูปงาม ภายใต้หมอกไอน้ำ ผมยาวราวกับหยดลงตามเอวที่เรียวกระชับ เย็นชาอย่างมิอาจล่วงเกินได้แม้แต่ซูจือจือที่เคยเห็นชายรูปงามก็อดตะลึงไม่ได้แต่ไม่นาน นางก็อดเสียดายไม่ได้ ในใจคิดว่า สวรรค์ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย ชายรูปงามเช่นนี้ กลับมีสถานะเป็นขันที!แต่พริบตาถัดมา อินเฉิงอวี้ก็ลุกขึ้นจากหมอกไอน้ำภายใต้หมอกไอน้ำที่ปกคลุมรอบ ทั้งคู่สบสายตากันสายตาของซูจือจือกวาดมองลงไป จากนั้นก็“อ๊า!!”ด้านล่างของชายผู้นั้น…...กลับเผยความปรารถนาลำใหญ่นางกรีดร้องด้วยความต

ทำให้สมความปรารถนาหนึ่งประการอย่างนั้นหรือผู้คนพากันแตกตื่นในทันที ต้องรู้ไว้เลยว่าเหยียนจี๋สือนั้นเป็นถึงอ๋อง คำมั่นของอ๋องหนึ่งคำ มีน้ำหนักยิ่งนัก!มือขาวผ่องของซูจือจือกำอาภรณ์เจ้าสาวแน่น นางตระหนักดีว่าคำพูดนั้นของเหยียนจี๋สือมีน้ำหนักมากคำสัญญาของผู้เป็นอ๋อง อินเฉิงอวี้ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธในขณะที่นางคิดว่าอินเฉิงอวี้ก็จะทอดทิ้งนางเหมือนกับคนอื่นนั้นเองจู่ ๆ อินเฉิงอวี้ก็ยิ้มอย่างเย้ยหยัน “จิ้นอ๋องดูถูกข้าน้อยเกินไปแล้ว”เขาเดินไปข้างกายซูจือจือ จับมือนางแน่น“จือจือเป็นภรรยาของข้าน้อยอินเฉิงอวี้ ไม่ใช่สิ่งของที่จะหยิบมาแลกเปลี่ยนได้ตามใจ จิ้นอ๋องโปรดสำรวมตนด้วย”เหยียนจี๋สือจะปล่อยโทสะออกมา ทว่าสถานะของอินเฉิงอวี้ผู้นี้ไม่ธรรมดาเขาเป็นผู้ที่ได้รับความไว้วางพระทัยจากฝ่าบาท อำนาจครอบงำไปทั่วทั้งราชสำนักตลอดสามปีที่ตนเองยกทัพออกรบ เขากลับยิ่งกุมอำนาจขุนนางส่วนใหญ่ไว้ในมือ ตอนนี้จะกล่าวว่าเขาอยู่ใต้อำนาจฮ่องเต้เพียงองค์เดียว อยู่เหนือผู้คนนับหมื่น ก็ไม่เกินจริงเลยโดยเฉพาะกองทหารม้าเหล็กที่อยู่ภายใต้การบัญชาของเขา ฆ่าหมดไม่สนผู้ใด แม้แต่ทหารรักษาพระองค์ก็ต้องเกรงใจเ

เหยียนจี๋สือจมดิ่งเข้าสู่ความฝันเวลาย้อนกลับไปสามปีก่อน เขาบาดเจ็บสาหัสและร่วงตกจากหลังม้ามีหญิงสาวผู้สวมอาภรณ์สีอ่อนเรียบหรู ปักปิ่นหยกกวนอิมบนศีรษะ เห็นเขาก็ตกใจร้องออกมา“เจ้าบาดเจ็บหรือ?”ต่อมา นางยกปลายเท้าเบา ๆ คล้ายกวางน้อยแสนคล่องตัว กระโดดลงจากรถม้ามาเพื่อทำแผลให้เขานางขมวดคิ้วสวยอย่างระมัดระวัง ทายาให้เขาทีละขั้นตอน ก่อนจะเป่าให้เบา ๆ“เจ้าประมาทเช่นนี้ได้อย่างไร แต่ก็ถือว่าเจ้าดวงดี ยาหยกดำของข้าดีที่สุดแล้วนะ!”ในความฝัน เขาได้มองเห็นใบหน้าของซูจือจืออย่างชัดเจนนั่นคือใบหน้าที่สดใส เปล่งประกาย และเต็มไปด้วยพลังชีวิตเหยียนจี๋สือใช้แรงทั้งหมดดึงนางไว้แล้วพูดว่า “แม่นาง ข้ารักเจ้าตั้งแต่แรกเห็น ข้าอยากสู่ขอเจ้าแต่งงาน……”ขอแต่งงานอย่างนั้นหรือ?ซูจือจือเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หูแดงระเรื่อ ทำเป็นหยิ่งกล่าวว่า“ขะ ข้าหน่ะ มีคนมาชอบเยอะนะ เจ้าคิดว่าจะแต่งกับข้าได้ง่าย ๆ หรือไง?”เหยียนจี๋สือมองนางด้วยสายตาแหลมคม ดวงตาเต็มไปด้วยความจริงใจที่ไม่เคยมีมาก่อน“ข้ารู้ว่ามีคนชอบเจ้าเยอะ แต่ข้าจะเป็นคนที่จริงใจที่สุดผู้นั้น”“จริงหรือ?”“สวรรค์เป็นพยาน ตะวันจันทราก็เ