All Chapters of Sirit (SPG): Chapter 151 - Chapter 160

After our dinner, I gave myself to him. We made love until we were both exhausted. Isang gabing puno ng pagmamahal at pagtitiwala. It wasn't just about the physical connection, it was about finally letting go of all my fears and fully embracing the man who stayed when everyone else left, well, except Rosa. Naramdaman ko ang pagtama ng sinag ng araw sa aking mukha. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at bumungad sa akin ang payapang mukha ni Rave habang natutulog. Ang kanyang braso ay nakapulupot pa rin sa akin, tila ayaw akong pakawalan. ​I watched him for a moment. Who would have thought na ang lalaking estranghero na sumagip sa akin sa kalagitnaan ng paghahabol ko sa isang tao ay siya ring lalaking magtuturo sa akin kung paano muling magmahal nang buo? ​Ramdam ko ang paggalaw niya. He slowly opened his eyes, and the moment he saw me, a sleepy but beautiful smile formed on his lips. ​"Good morning, beautiful," he whispered, his voice husky from sleep. Inilapit niya ako

Kagat-kagat ko ang ibabang labi ko, pinipigilan ang sarili kong huwag humagulgol. I just silently cried while kneeling in front of him, my hands cold and trembling as I clasped it.​Hindi ko magawang ibuka ang bibig ko dahil sa sakit at bigat ng nararamdaman ko. It pained and wrecked me seeing him like this. Nang sandaling hawakan niya ang kamay ko, doon na ako tuluyang bumigay. I sobbed uncontrollably as I leaned my head on his lap and hugged him.​"Alex..." I whispered through my tears. "Why?"Naramdaman ko ang marahang paghaplos niya sa aking buhok. Ang kamay na dati ay punong-puno ng lakas, ngayon ay tila wala nang bigat at nanginginig pa.​"Don't cry, Thisa... please," mahina niyang pakiusap. He sounded so tired, so defeated. "I didn't want you to see me like this. Kaya ako lumayo. I wanted you to hate me, para mas madali kang makaka-move on kapag wala na ako."​Umangat ang tingin ko sa kanya, basang-basa ang mukha ng luha. "Bakit, Alex? Bakit kailangang ikaw lang ang magdesisyo

“Rave…” I called out.Mabilis niyang pinunasan ang mga luha gamit ang likod ng kamay niya at pilit na ngumiti. “I'm sorry. You should sleep. Late na. Matutulog na rin ako.”“Rave—”“Goodnight, Thisa, see you tomorrow.”He ended the call without hearing me out. Hindi ko alam bakit parang takot na takot siya sa isasagot ko. I could tell him I love him, but he didn't wait for it.Bakit, Rave?Huminga ako ng malalim at tumayo para uminom ng tubig. Nang nasa kusina na ako, nakatanggap ako ng tawag mula kay Anika.I was nervous when I answered the call.“A-Anika? Bakit? May problema ba?” kinakabahang tanong ko. “Tungkol ba kay Alex? Is he okay?”Gumulo ang linya niya hanggang sa mamatay ang tawag. Nakatanggap ako ng message mula sa kanya na nawrong call daw siya at nagsorry.Nakahinga ako ng maluwag. Akala ko tungkol kay Alex. I've been worried since I saw him. Gusto ko sanang pumunta sa kanila bukas, pero iniisip ko si Rave. Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba, but to think that I have

Kanina ko pa gustong sabunutan si Rosa habang ngiti-ngiting kumakain. Alam kong sinadya niya ‘yong kanina at bitinin kami ni Rave. Kahit kailan talaga napaka-bitter. Kung wala lang dito ang boyfriend ko, sasapakin ko na ‘to, pero syempre, pa-demure muna tayo at baka pagtawanan pa tayo. “Kain ka marami, Rave,” alok pa niya sa katabi ko, tila nang-aasar. “Baka kailanganin mo ng lakas.” “Baliw,” mahinang sabi ko, pero alam kong narinig niya. “Narinig ko ‘yon,” wika niya. “O ikaw din, Thisa, kumain ka rin ng marami, siguradong kakailanganin mo ng lakas.” Tinalimàn ko siya ng tingin hanggang sa humagalpak ito ng tawa. Kahit si Rave natawa rin sa kanya. “Walang nakakatawa,” pagtataray ko. “Malapit na talaga kitang ingudngod Rosa.” Uminom siya ng tubig bago tumingin sa akin. “Oh bakit? Ano bang ginawa ko?” patay-malisya pa niyang tanong. “Wala naman, ‘di ba, Rave?” baling niya sa lalaki. “Wala naman, Rosa,” si Rave na naiiling habang kumakain. “Wala talaga.” Ngisi-ngisi siyang tumin

Kahit kailan talaga ‘tong si Rosa, pahamak.“Rosa, please, umuwi na lang tayo,” pamimilit ko sa kanya. “Kita mong may bisita sila. Sa ibang araw na lang tayo bumisita. Wala rin naman yata dito si Anika.”Buti sana kung nandito siya, pwede niya kaming ma-accommodate. Because honestly, I felt out of place.“So? Hindi naman si Anika ang bibisitahin natin dito, si Alex. Beside, close naman natin. It's just you feeling different.”Napabuntong hininga ako. Basang-basa ako ng babaeng ‘to. “Sige na, sa ibang araw na lang?” I said, almost pleading.“No, Thisa. Nandito na tayo. It's either you'll face your fears or you go alone. We're here to visit a friend, hindi ex or ano. Walang malisya. At kung hindi ‘yon maintindihan ni Rave, aba'y problema na niya ‘yon,” katwiran niya at hinila na ako.Hindi naman kasi ‘yon ang dahilan. Hindi ako komportable na—na makita kong may kasamang babae si Rave. It felt awkward, and… biglang ring sumikip ang dibdib ko.“Face the reality, Thisa. Hindi mo matatakbuh