พิมลดาเดินถือถาดใส่เงินมาส่งให้แพทที่นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์คิดเงิน“ของโต๊ะเจ็ดจ้ะแพท”เธอวางถาดลง ก่อนสังเกตเห็นสีหน้าของน้องสาว“เป็นอะไร นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดเชียว”แพทรีบคว่ำโทรศัพท์มือถือลงกับโต๊ะทันที“มีอะไรหรือเปล่า ถ้าเหนื่อยก็กลับบ้านไปพักก่อนนะ เดี๋ยวพี่โทรให้พี่พัฒน์มารับ”พิมลดาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมกดหาพี่ชาย แต่แพทรีบห้ามไว้“ไม่เป็นไรค่ะพี่พิม แพทแค่กินอิ่มไปหน่อย เลยรู้สึกอึดอัดท้องนิดหน่อย”“อิ่มที่ไหนกันล่ะ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว พี่เห็นแต่ละมื้อแพทกินนิดเดียวเอง”พิมลดามองน้องสาวอย่างจับสังเกต ก่อนแกล้งถาม “คิดถึงริวเหรอ”“ใช่ซะที่ไหนล่ะพี่พิม” แพทรีบปฏิเสธ “แพทแค่อึดอัดท้องเลยกินได้น้อยต่างหาก ดูสิ ตอนนี้พุงอย่างกับยัดลูกแตงโมเข้าไปตั้งสองลูกแน่ะ” หญิงสาวพูดพลางชี้ไปที่ท้องโต ๆ ของตัวเอง“อ้าว คุณริว กลับมาแล้วเหรอคะ” พิมลดาทักขึ้นเมื่อเห็นริวเปิดประตูร้านเข้ามา ชายหนุ่มเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม ในมือหิ้วถุงกระดาษใบใหญ่มาด้วย“เพิ่งถึงช่วงบ่ายครับพี่พิม พอกลับถึงบ้านเคลียร์งานนิดหน่อยเสร็จ ผมก็รีบมาที่ร้านเลยครับ” ริวยกมือไหว้ทักทายพิมลดา ก่อนสายตาจะเลื่อนไปยังคนที่นั่
Last Updated : 2026-09-16
LOGIN
