LOGINShare
บทที่ 53
publish date:
2026-09-16 19:42:45
Latest chapter
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 58
ชลิดาวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะหน้าโซฟาอย่างหมดเรี่ยวแรง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งด้วยสีหน้าอ่อนล้าดิวเดินเข้ามาวางแก้วน้ำตรงหน้าพี่สาว แล้วนั่งลงข้าง ๆ“แม่เป็นยังไงบ้างคะพี่”“ก็...” ชลิดานิ่งไปครู่หนึ่ง พยายามรวบรวมสติก่อนตอบคำถามของน้องสาว“แม่ไม่ได้พูดอะไรเลย เอาแต่นั่งนิ่งแล้วก็เหม่อลอย พี่พูดด้วยหรือถามอะไรก็ไม่ตอบ”“แล้ว...เราจะประกันตัวแม่ออกมาได้ไหมคะ”ชลิดาส่ายหน้า “ไม่ได้เลย คดีนี้เป็นคดีฆาตกรรม ตำรวจต้องควบคุมตัวแม่ไว้สอบปากคำและดำเนินคดีตามขั้นตอน”เธอหยุดไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เริ่มสั่น“พี่ถามตำรวจแล้ว ตั้งแต่จับตัวแม่มา แม่ไม่พูดอะไรเลย เอาแต่นั่งนิ่งแล้วก็เหม่อลอย ถ้าอาการยังเป็นแบบนี้ต่อไป...อาจต้องให้จิตแพทย์เข้ามาดูอาการ”พูดจบ น้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ก็ไหลลงมา ชลิดายกมือขึ้นเช็ดออกอย่างลวก ๆ แต่ภาพเหตุการณ์เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุด หวาน เพื่อนสนิทของเธอ เป็นคนโทรมาแจ้งข่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรน ก่อนจะส่งลิงก์ข่าวออนไลน์มาให้ดูตอนแรกชลิดายังไม่เข้าใจว่าเหตุใดหวานถึงโทรหาเธอด้วยเรื่องนี้ กระทั่งกดเข้าไปอ่านข้อความในข่าว...เพ็ญนภา แม่ข
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 57
แพทสะดุ้งตื่นเพราะเสียงร้องของน้องรุ้ง หญิงสาวรีบลุกขึ้นมาดูลูกสาวที่นอนอยู่ในเตียงเด็กข้างเตียง เมื่อเห็นเจ้าตัวเล็กร้องไห้จ้าจนหน้าแดงก็อดกังวลไม่ได้ รีบอุ้มขึ้นมาปลอบพร้อมกับลูบหลังเบา ๆ“น้องรุ้งเป็นอะไรลูก เดี๋ยวแม่ขอดูเพิสหน่อยนะคะ”แพทลองเปิดขอบแพมเพิสดูจึงพบว่าเปียกจนเต็ม เธอรีบวางลูกลงบนเตียง แกะแพมเพิสออก แล้วหยิบตะกร้าใส่อุปกรณ์ทำความสะอาดที่วางเตรียมไว้ใกล้มือมาจัดการเช็ดก้นให้ลูกและเปลี่ยนแพมเพิสผืนใหม่ให้แต่ถึงจะตัวแห้งสบายแล้ว น้องรุ้งก็ยังร้องไม่หยุด แพทจึงรู้ว่าคราวนี้ลูกคงหิวด้วย“หิวด้วยเหรอคะ ถึงว่าร้องใหญ่เลย”หญิงสาวอุ้มลูกขึ้นมาให้นม เจ้าตัวเล็กรีบดูดนมด้วยความหิว ไม่นานเสียงร้องไห้ก็ค่อย ๆ เงียบลง กระทั่งอิ่มท้องและหลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมแขนของแม่แพทอุ้มพาดบ่าให้เรอ ก่อนจะค่อย ๆ วางลูกกลับลงบนเตียงเด็กอย่างเบามือ แล้วห่มผ้าให้เรียบร้อยขณะที่กำลังจะเอนตัวลงนอน สายตาพลันเหลือบไปเห็นนาฬิกาบนฝาผนังห้าทุ่มแล้ว...แพทชะงัก ก่อนจะหันไปมองเตียงเสริมที่ยังว่างเปล่าริวยังไม่กลับบ้านหญิงสาวรีบหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาดู ข้อความล่าสุดจากริวถูกส่งมา
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 56
พิมลดาชะงักมือที่กำลังกดรายการอยู่บนหน้าจอเครื่อง POS เมื่อเห็นชลิดาเปิดประตูเข้ามาในร้านอีกฝ่ายไม่ได้เดินตรงมาหาเธอ แต่กลับเลือกนั่งที่โต๊ะมุมด้านในสุดซึ่งอยู่ห่างจากเคาน์เตอร์ พนักงานในร้านหันมามองพิมลดาเหมือนขอความเห็นว่าจะทำอย่างไร ก่อนจะได้รับการพยักหน้าให้เข้าไปต้อนรับตามปกติ ไม่ต่างจากลูกค้าคนอื่นหลังจากแพทพ้นขีดอันตรายและอาการปลอดภัยแล้ว พิพัฒน์ได้นำไฟล์ภาพจากกล้องวงจรปิดของร้านไปแจ้งความที่สถานีตำรวจในท้องที่ เจ้าหน้าที่รับเรื่องไว้และแจ้งว่าจะดำเนินการตามขั้นตอน โดยเรียกตัวชลิดามารับทราบข้อกล่าวหา ก่อนดำเนินคดีและส่งเรื่องตามกระบวนการต่อไปไม่กี่วันหลังจากนั้น พิพัฒน์ก็ได้รับการติดต่อให้ไปที่สถานีตำรวจเพื่อชี้ตัว วันนั้นชลิดานั่งนิ่งอยู่ต่อหน้าเจ้าหน้าที่และยอมรับข้อกล่าวหาทุกอย่างโดยไม่โต้แย้งใด ๆพิมลดารับฟังความคืบหน้าจากพี่ชายด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกหลังเกิดเรื่องกับแพท ทั้งเธอและพิพัฒน์ต่างโกรธชลิดามาก ต่อให้มีเรื่องบาดหมางหรือโกรธแค้นกันมากแค่ไหน ก็ไม่ควรลงมือทำร้ายกันจนเกือบเกิดความสูญเสีย แพทอาจเสียชีวิตในวันนั้น รวมถึงหลานสาวของเธอด้วยยิ่งเมื่อนึกถึงเรื่องราวท
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 55
ริวค่อย ๆ ช่วยประคองแพทให้ลุกขึ้นนั่ง หลังจากอาการของเธอดีขึ้นและมีแรงพอที่จะขยับตัวได้บ้างแล้วก่อนหน้านี้ในช่วงที่ยังสะลึมสะลือ แพทรับรู้เป็นระยะว่ามีใครบางคนคอยดูแลอยู่ข้างกาย ริวเช็ดหน้าเช็ดตัวให้เธอ ใช้ผ้าชุบน้ำแตะริมฝีปากที่แห้งผาก และคอยจับมือหรือแตะหน้าผากดูอาการอยู่เสมอเมื่อรู้สึกตัวเต็มที่และลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าอิดโรยของคนที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง ริวดูเหนื่อยล้ากว่าที่เธอจำได้ ใบหน้าซูบลง ดวงตาแดงก่ำเหมือนคนแทบไม่ได้หลับได้นอน ทั้งที่เธอไม่ได้เห็นหน้าเขายังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วยซ้ำ“แล้วลูกล่ะ...ลูกเป็นยังไงบ้าง”นั่นเป็นคำถามแรกที่หลุดออกจากปากทันทีที่แพทรู้สึกตัว“ลูกปลอดภัยดี ไม่ต้องห่วงนะ” ริวรีบตอบ พลางขยับเข้าไปใกล้“เพราะลูกคลอดก่อนกำหนด คุณหมอเลยให้อยู่ในตู้อบเพื่อเฝ้าดูอาการก่อน ตอนคลอดอายุครรภ์ได้สามสิบสามสัปดาห์แล้ว คุณหมอบอกว่าโดยรวมอาการดี การหายใจและการทำงานของร่างกายไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เพียงแต่น้ำหนักตัวยังน้อย ก็เลยต้องดูแลใกล้ชิดอีกสักระยะ”เห็นสีหน้าของแพทยังเต็มไปด้วยความกังวล ริวก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา“แพทสบายใจได้นะ เราไปดูลูกมา
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 54
พิมลดายืนคุยโทรศัพท์กับพนักงานที่ร้าน ก่อนจะได้รับแจ้งว่าชลิดาหนีออกไปได้แล้ว หลังเกิดเหตุพนักงานในร้านพยายามช่วยกันรั้งตัวเธอไว้เพื่อรอตำรวจ แต่ชลิดากลับอาละวาด ขว้างปาข้าวของจนทุกคนแตกตื่น ก่อนอาศัยจังหวะนั้นหลุดออกจากร้านไป“ไม่เป็นไร ยังไงเราก็มีกล้องวงจรปิด เรื่องแจ้งตำรวจเดี๋ยวพี่จัดการเอง ขอบใจมากนะแจง แล้วพี่ฝากดูน้องแม็กซ์ให้ด้วยนะ เดี๋ยวคุณพัฒน์กำลังไปที่ร้าน”พิมลดาวางสาย ก่อนจะโทรหาพี่ชายอีกครั้ง“พี่พัฒน์คะ เดี๋ยวพิมขออยู่รอจนแพทออกจากห้องผ่าตัดก่อนนะคะ พี่อยู่ที่บ้านรอฟังข่าวดีกว่า ไม่ต้องมาสลับกับพิมแล้วค่ะ”เดิมทีพิพัฒน์ตั้งใจจะมาโรงพยาบาลเพื่อให้พิมลดากลับไปดูแลแม็กซ์ แต่เมื่อสถานการณ์เปลี่ยนไป เธอจึงอยากอยู่รอฟังอาการของน้องสาวให้แน่ใจก่อนหลังวางสาย พิมลดาก็เดินกลับมานั่งข้างริว ชายหนุ่มยังคงนั่งเหม่อมองไปทางห้องผ่าตัดไม่วางตา“คุณริวไปล้างเนื้อล้างตัวก่อนไหมคะ แพทเพิ่งเข้าห้องผ่าตัดไป คงอีกสักพักกว่าคุณหมอจะออกมา” พิมลดาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเสื้อผ้าของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของแพท“ไม่เป็นไรครับพี่พิม ผมรออยู่ตรงนี้ดีกว่า เผื่อมีอะไรฉุกเฉิน” ริวตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า
ชั่วช้าสามานย์ บทที่ 53
ทันทีที่ริวเดินกลับมาหลังจากชำระเงินและรับยาเรียบร้อยแล้ว“เดี๋ยวพวกเราแวะดูของที่ตลาดนัดโรงพยาบาลกันได้ไหม เผื่อจะซื้ออะไรกลับไปฝากพี่พิมด้วย” แพทรีบเอ่ยปากขอทันที“คนเยอะหรือเปล่า ไว้ค่อยมาเดินวันหลังก็ได้ วันนี้แพทน่าจะเหนื่อยแล้วนะ”“ขอเดินแป๊บเดียวได้ไหม ตลาดแบบนี้น่าเดินออก ของขายแปลก ๆ เยอะแยะเลย”ริวมองคนท้องที่ทำหน้าตาอยากเดินเต็มที่แล้วก็ถอนใจเบา ๆ “แป๊บเดียวนะ เราให้เวลาสิบห้านาทีพอ ไม่อยากให้เดินเยอะ แล้วคนก็เยอะด้วย เดี๋ยวมีใครมาเดินชนแพท”“แป๊บเดียวจริง ๆ” แพทยกมือชูสามนิ้วประกอบคำสัญญา ก่อนทำหน้าทะเล้นใส่เขาริวมองแล้วอดยิ้มไม่ได้ “ชูสามนิ้วนี่หมายถึงสิบห้านาทีตรงไหน”“ก็สัญญาว่าแป๊บเดียวไง”“คนละเรื่องแล้ว”“เอาน่า ไปกันเถอะ”แพทคว้าแขนเขาแล้วออกแรงดึงเบา ๆ ราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนใจ ริวได้แต่ส่ายหน้า ก่อนยอมเดินตามไปแต่โดยดีเมื่อคืนที่ผ่านมา แพทมีเวลาทบทวนความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อริวอยู่หลายครั้งตลอดหลายวันที่เขาไม่อยู่ เธอเคยคิดว่า ตัวเองคงสบายหูขึ้น ไม่ต้องมีใครคอยโทรถามว่ากินข้าวหรือยัง เหนื่อยไหม ลูกดิ้นหรือเปล่า หรือคอยเดินตามดูแลเธอแทบทุกฝีก้าว แต่พอเขา
You May Also Like
ลุงเหมือง ภารโรงพันล้าน
Bosskerr1.2K viewsชุด คุณลุงจอมอึด
อัมพุท10.9K viewsปูเปลี่ยนชีวิต
Bosskerr1.9K viewsเจ้าสาวเข้าผิดห้อง
เกาะสวาท688 viewsรอยบาปสวาท
วรดร/กัญนิชา/วิรัญชนา2.5K viewsรวมเรื่องหัวใจเต้นเเรง
ยัยหนูอี๊ด1.2K viewsชุด ครูสาวร้อนรัก
อัมพุท742 viewsเจ็ดกรรมกร
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ7.4K views
