บททั้งหมดของ Too Late to Love Me, Mr. Elizalde: บทที่ 201 - บทที่ 210

Ang usok mula sa Elizalde Tower ay dahan-dahang kumakalat sa langit ng Bonifacio Global City, tila isang madilim na belo na nagtatago sa mga sugat ng nagdaang gabi. Sa gitna ng kalsada, nakatayo si Javi, Maria, at Gabriel—isang pamilyang tila binuo mula sa pira-pirasong abo ng isang digmaang walang nagwagi.Nakatitig si Javi sa kaniyang kamay. Ang Bio-Igniter ay wala na, pinalitan ng isang maputlang pilat sa kaniyang dibdib. Ang pilak na singsing sa kaniyang daliri ay malamig na, wala na ang puting liwanag na nagligtas sa kanila. Ngunit sa kaniyang puso, may isang bagong uri ng init—ang init ng pag-ibig na nahanap ang daan pabalik sa gitna ng kadiliman.“Ria... ayos ka lang ba?” tanong ni Javi, habang mahigpit na hawak ang balikat ng asawa.Tumango si Maria. Ang kaniyang "Glow Up" na anyo ay nanatili, ngunit ang kaniyang mga mata ay may bagong lalim—isang timpla ng talino ng Source at ang emosyon ng kaniyang lumang pagkatao bilang "Hidden Gem Wife". Hindi

Ang biyahe mula Tagaytay patungong Alabang ay tila isang walang katapusang paglalakbay sa kailaliman ng impiyerno. Sa loob ng armored van, ang katahimikan ay nababasag lamang ng mabibigat na hininga ni Javi. Ang lila na liwanag sa kaniyang mga mata ay dahan-dahang kumakalma, ngunit ang pilat sa kaniyang dibdib ay nananatiling mainit, tila isang baga na ayaw mamatay.“Kailangan mong labanan ang signal, Javi,” bulong ni Maria habang hinahawakan ang kamay ng asawa. Ang kaniyang sariling Source code ay pilit na gumagawa ng isang firewall sa paligid ni Javi, ngunit ramdam niya ang lakas ng transmitter na nagmumula sa Alabang. “Si Gabriel ay ginagamit lamang nila bilang antenna. Huwag mong hahayaang makuha niya ang kontrol sa puso mo.”“Ginagawa ko ang lahat, Ria,” sagot ni Javi, ang kaniyang mga ngipin ay nagngangalit sa tindi ng sakit. “Pero ang boses niya... napakalinaw. Parang tinatawag niya ako para matapos na ang lahat. Javi, ang pamilya Ledesma... bakit ngayon lan

Ang loob ng Rebirth Chamber ay tila isang kabaong na gawa sa kristal at kuryente. Nakaramdam si Maria ng isang matinding hapdi sa kaniyang mga ugat, tila may milyun-milyong maliliit na insekto na gumagapang sa kaniyang balat. Sa kabilang dako ng chamber, nakita niya si Javi—ang kaniyang asawa ay nakapikit, ang lila na enerhiya sa kaniyang dibdib ay unti-unti nang hinihigop ng mga tubes na nakakabit sa kaniya.“Javi! Gumising ka!” iyak ni Maria, pilit na hinahampas ang bulletproof glass. Ngunit bawat hampas niya ay naglalabas lamang ng mas matinding kuryente na nagpapahina sa kaniyang katawan.“Mommy... Daddy... help me...” ang boses ni Gabriel ay muling narinig, ngunit sa pagkakataong ito, hindi ito ang robotic na tono ng Architect. Ito ang boses ng kaniyang munting anak na nagmamakaawa.Tumingin si Maria sa labas ng chamber. Nakita niya si Gabriel na nakaupo sa gitna ng control panel, ang kaniyang katawan ay tila naging extension na ng makina. Ang itim na

Ang alabok at usok sa guho ng mansyon ng mga Ledesma ay dahan-dahang humuhupa, iniwan ang isang katahimikang kasing-lamig ng sementeryo. Sa gitna ng pagkawasak, dahan-dahang iminulat ni Javi ang kaniyang mga mata. Ang kaniyang buong katawan ay tila dinadaganan ng isang dambuhalang bigat, at ang kaniyang dibdib ay kumikirot sa bawat paghinga.“Ria...” ang paos niyang tawag, isang bulong na agad tinangay ng hangin.Pilit siyang bumangon, ang kaniyang mga kamay ay nanginginig habang kinakapa ang paligid. Ang huling naaalala niya ay ang nakakasilaw na puting liwanag at ang anyo ni Maria na tila isang anghel na yari sa niyebe. Ngunit wala na si Maria. Wala na ang kaniyang asawa.Napatingin siya sa kaniyang palad. Doon, mahigpit na nakahawak ang isang maliit at kumikinang na memory drive. Ito ang huling regalong iniwan ni Maria bago ito tuluyang maglaho. Ang drive ay may markang maliit na ukit ng isang rosas, ang simbolo ng kaniyang "Glow Up" mula sa pagiging is

Ang salitang binitawan ni Gabriel ay tila isang kuryenteng gumising sa natutulog na kaluluwa ni Javi. “Run, Daddy.” Ang boses ng kaniyang anak ay naroon pa rin, pilit na nakikipaglaban sa dambuhalang system na kumokontrol sa kaniya.“Hindi kita iiwan, Gabriel!” sigaw ni Javi, habang mabilis na umiwas sa unang bugso ng laser shots.Nagkagulo sa ballroom. Ang mga elite na panauhin ay nag-unahan palabas, sumisigaw sa takot habang ang mga security bots ay nagsimulang mag-deploy. Si Selene at Arturo ay mabilis na naghanap ng cover, nagpapalitan ng putok laban sa mga tauhan ni Victoria Ledesma.“Dali! Javi, sa kabilang side ng capsule!” utos ni Selene.Mabilis na tumakbo si Javi, ginagamit ang kaniyang bilis na tila bumalik ang kaniyang dating lakas bilang isang Soliven. Nang marating niya ang capsule ni Gabriel, mabilis niyang isinaksak ang memory drive ni Maria sa main interface port nito.“Ano ang ginagawa mo?!” hiyaw ni Victoria Ledesma mul