All Chapters of Empire of Desire R+: Chapter 161 - Chapter 170

[The Corpse in Moscow] Ang lamig ng Moscow ay hindi lang basta hangin—ito ay parang libu-libong karayom na tumutusok sa balat ni Vladimir, pilit siyang ginigising mula sa bangungot ng nagdaang linggo. Three days since the Hive sank. Three days since the explosion that turned the Adriatic sea into a graveyard of gold and fire.Vladimir stood in front of the charred remains of the old Volkov estate. Dito nagsimula ang lahat. Dito rin ba matatapos? Ang kanyang mukha ay puno ng gasgas, ang kanyang mga mata ay malalim ang itim na tila hindi na nakatulog simula noong mawala ang kanyang mag-ina."You look like a ghost, Vlad," sabi ni Lorenzo sa likuran niya. Nakasaklay ito, ang kaliwang braso ay naka-sling dahil sa tinamong sugat sa Hive. "The world thinks you're dead. The Valentes are scrambling for power, and Sofia is nowh

[The Womb of Darkness]Ang itim na likido ay hindi lang putik; it was alive. Malapot, malansa, at may sariling tibok ng puso. Habang hinihigop nito ang mga paa ni Vladimir, naramdaman niya ang unti-unting paglamig ng kanyang kalamnan. It was like being swallowed by an abyss that didn’t just want his body—it wanted his sanity."Ryella! Hawakan mo ako!" sigaw ni Vladimir.Pero si Ryella ay hindi gumagalaw. Nakatayo siya sa gitna ng dambuhalang hatch, ang pilak na liwanag ng kanyang balat ay nagre-reflect sa itim na langis sa paligid nila. She looked like a marble statue drowning in ink. Ang kanyang mga mata, na kanina lang ay nagpakita ng kaunting humanidad, ay tuluyan nang naging puti."Vladimir..." mahina niyang sambit. Hindi ito tawag ng paghingi ng saklolo. It was a goodbye. "The boy... I can hear him. He’s breathing inside the walls.""Kukunin natin siya! Just... f*ck, Ryella, pull me up!"Vladimir struggled, his muscles straining against the vacuum of the black liquid. Just as his

[The Kiss of Judas]Ang bawat segundong lumilipas sa loob ng obsidian na silid ay tila isang dahan-dahang paglaslas sa pulso ni Vladimir. Ang kalansing ng kanyang mga kadena ay nagsilbing metronom ng kanyang paghihirap. Sa harap niya, nakaluhod ang kanyang kapatid na si Natalia—duguan, tulala, at tila isang basyong shell ng babaeng dati niyang kilala."Look at her, Vladimir," bulong ni Ryella.Tumayo si Ryella mula sa pagkakaupo sa ibabaw ni Vladimir at lumapit kay Natalia. Hinawakan niya ang buhok ni Natalia at sapilitang itinaas ang mukha nito. Ang kaibahan nila ay nakapanlulumo: si Natalia ay marumi at wasak, habang si Ryella ay nagliliwanag sa kanyang itim na sutla, ang bawat galaw ay puno ng awtoridad at kamandag."Natalia... sis..." ungol ni Vladimir, pilit na binabatak ang mga kadena sa kanyang mga kamay hanggang sa bumaon ang bakal sa kanyang balat. "Ryella, parang awa mo na. Huwag siya. Ako na lang. Kill me, torture me, f*ck me to death, but leave my sister out of this!"Tuma

[The Hour of Reckoning]Ang ingay ng mga missiles na bumubutas sa atmospera ay parang hiyaw ng libu-libong demonyo, pero sa loob ng obsidian na silid, ang tanging maririnig ni Vladimir ay ang mabilis na paghinga ni Ryella. Ang reynang kanina lang ay puno ng kampanteng sadismo ay tila naging isang estatwa ng yelo habang nakatitig sa screen.Ang lalaking nasa bunker—ang lalaking may hawak ng detonator—ay walang iba kundi si Lorenzo Volkov."Lorenzo..." bulong ni Vladimir, ang kanyang boses ay puno ng hindi makapaniwalang pag-asa. "Buhay ka..."Ang mukha ni Lorenzo sa screen ay wasak, kalahati ng kanyang balat ay sunog at ang isang mata ay puti na, pero ang ngiti niya ay kasing-pait ng lason. "Hindi mo ako mapapatay nang ganoon

[The Feast of Corpse]Ang katedral na dating amoy insenso ay nalunod sa amoy ng nabubulok na laman at asupre. Sa gitna ng altar, ang pigura ni Vlady—o ang bagay na gumagamit sa katawan ng kanilang anak—ay naglalabas ng isang awra na kasing-lamig ng kamatayan. Ang itim na serpyente na lumabas mula sa peklat ni Vladimir ay nagsimulang gumapang sa sahig, humahaba at lumalaki habang papunta sa paanan ng bata."Vlady... anak, tumigil ka," tawag ni Ryella. Sa unang pagkakataon, ang kanyang boses ay nanginginig. Ang reyna na nagnasang maging diyos ay nakatitig ngayon sa isang demonyong siya mismo ang lumikha."Hindi na ako si Vlady, Mama," ang boses ng bata ay parang bulong mula sa isang libingan. "Ako ang lahat ng pangarap niyo na naging bangungot. Ako ang 'Desire' na hindi niyo kayang busugin."Lumingon ang bata kay Mateo. Ang kalahating-anino na si Mateo ay lumapit kay Ryella, ang kanyang mga kamay na gawa sa itim na usok ay dahan-dahang humahaplos sa leeg ng reyna. "He wants his tribute,