Lahat ng Kabanata ng Empire of Desire R+: Kabanata 181 - Kabanata 190

[The Return of the Patriarch]Ang langit ng ballroom ay tuluyang nagbitak-bitak, naglalaglagan ang mga piraso ng digital na realidad na parang mga bubog ng salamin. Ang dambuhalang kamay na pumasok mula sa labas ay tila galing sa isang diyos na gawa sa laman at dugo, at ang boses na umalingawngaw ay nagpatahimik maging sa mga galamay ni Vlady."Papa..." bulong ni Ryella. Ang kanyang gintong paningin ay nanginginig, unti-unting napapalitan ng purong takot na matagal na niyang ibinaon sa ilalim ng kanyang pagiging reyna.Si Vladimir, na nakakapit pa rin sa punit na damit ni Ryella, ay naramdaman ang pagbabago sa kanyang asawa. Ang babaeng dati ay walang kinatatakutan ay tila naging isang maliit na batang babae sa harap ng boses na iyon. Ang poot ni Ryella sa kanyang ama, si Viktor Romanov, ay ang pundasyon ng kanyang pagiging halimaw. At kung buhay si Viktor, ang lahat ng kapangyarihang hawak ni Ryella ay isang malaking kasinungalingan."Hindi maaari," ungol ni Vlady mula sa itaas, ang k

[The Last Architect]Ang puting kisame ng ospital ay tila humihinga, lumiliit at lumalaki kasabay ng mabilis na tibok ng puso ni Vladimir. Ang amoy ng antiseptic at tuyong dugo ay sumusulasok sa kanyang ilong—isang amoy na mas masakit pa sa anumang sugat dahil ito ang amoy ng realidad na pilit niyang tinatakasan.Nakatitig si Vladimir sa kanyang sariling katawan sa kama. Payat, duguan, at nakakabit sa mga makinang tumutunog nang mabilis. Sa kabilang kama, naroon si Ryella—ang kanyang reyna, ang kanyang sumpa—na tila isang estatwang gawa sa porselana, walang malay ngunit ang mga mata ay dilat, nakatitig sa kawalan."Vlady… anong ibig mong sabihin?" tanong ni Vladimir. Ang kanyang boses ay tila galing sa ilalim ng lupa. Lumingon siya sa batang nakatayo sa pintuan. Ang anino nito ay mahaba, lumalagpas sa hangganan n

[The Daughter of Wrath]Ang dulo ng baril na nakatutok sa noo ni Vladimir ay malamig, isang piraso ng bakal na nagpapaalala sa kanya na ang kamatayan ay hindi na isang simulation. Ngunit ang mas masakit ay ang mukha ng babaeng may hawak nito. Si Vladimira. Ang mga mata nito ay asul—isang kulay na hindi nanggaling sa kanya o kay Ryella, kundi isang mutation ng tadhana, o marahil ay isang lamat sa dugong Romanov."Papa?" muling ulit ng babae, ang boses ay puno ng pangungutya. "O baka mas gusto mong tawagin kitang 'Subject 01'? Iyon ang tawag sa'yo sa mga records na iniwan ni Silvan bago siya pinatay ni Mama."Naramdaman ni Vladimir ang panunuyo ng kanyang lalamunan. Lumingon siya kay Natalia, na nakataas din ang mga kamay, ang takot sa mukha nito ay hindi maikakaila."Vladimir... huwag ka

[The Son of Two Kings]Ang bawat tunog sa loob ng medical bay ay tila pinalalakas ng tensyong bumabalot sa kanila. Ang pag-ikot ng mga fan, ang mahinang huni ng Neuro-Link machine, at ang mabigat na paghinga ni Vladimir na puno ng namumuong poot. Nakatayo si Silvan sa pintuan, kalmado, may hawak na baril na nakatutok sa sentido ni Vlady. Ang batang pitong taong gulang ay nananatiling tahimik, ang kanyang mga mata ay blangko—isang ugali na nakuha niya sa kanyang ina."Bitawan mo ang anak ko, Silvan," ang boses ni Ryella ay malamig, pero may lamat ng desperasyon na tanging si Vladimir lang ang nakakarinig. Dahan-dahan siyang tumayo mula sa upuan, ang kanyang mga binti ay nanginginig pa mula sa Memory Lock.

[The Sister’s Vessel]Ang katahimikan sa loob ng bunker ay kasingbigat ng sementong nakapalibot sa kanila. Nakatitig si Vladimir sa babaeng nasa harap niya. Ang bawat hibla ng kanyang pagkatao ay sumisigaw ng pagkalito. Ang nakikita ng kanyang mga mata ay ang mukha ni Natalia—ang kanyang kapatid, ang tanging pamilyang natitira sa kanya sa labas ng mundong ito ng obsesyon. Ngunit ang paraan ng pagtayo nito, ang mapang-uyam na ngiti sa mga labi, at ang ginto sa mga mata… iyon ay kay Ryella."Ryella?" bulong ni Vladimir. Ang kanyang boses ay garalgal, puno ng pait at isang uri ng pag-asa na mas masakit pa sa kamatayan.Humakbang palapit ang babae. Ang bawat tunog ng kanyang sapatos ay tila tumatama sa dibdib ni Vladimir. Huminto siya sa harap niya, sapat na malapit para maamoy ni Vladimir ang pamilyar na bango ng rosas at bakal—isang amoy na hindi kay Natalia."Gulat na gulat ka, Vladimir," sabi ng babae. Ang boses ay isang kakaibang timpla: ang timbre ay kay Natalia, pero ang tono, ang