All Chapters of เมียรักนายหัวสิงห์: Chapter 51 - Chapter 60

“พี่ศรีไพรอยู่ไหมจ๊ะ”แก้วตาร้องเรียกอยู่หน้าอนามัย ศรีไพรออกมาต้อนรับเด็กสาว หันไปส่งยิ้มให้ไตรภูมิและหญิงสาวอีกคน เธอจำได้ว่าเป็นภรรยาของสิงหรัตน์ เพราะวันก่อนไม่สบายเธอไปฉีดยาให้ถึงกระท่อม“พี่ศรีไพร นี่พี่พิณจ้ะ เป็นเมียนายหัว”แก้วตารีบกระซิบกระซาบบอกเรื่องราวให้ศรีไพรได้รู้ หญิงสาวหน้าตาสะสวยผิวสีน้ำผึ้งสวมชุดเจ้าหน้าที่สาธารณสุขยิ้มให้พิณทิราอย่างเป็นมิตร เธอพอจะรู้เรื่องราวบ้างเหมือนกันแต่ไม่ละเอียดเท่า“ส่วนโน่นไม่ต้องแนะนำนะจ๊ะ”แก้วตาบุ้ยใบ้ไปทางไตรภูมิ ชายหนุ่มลูบท้ายทอยไปมามองศรีไพรตาเยิ้ม แต่หญิงสาวหลบสายตาหันไปทักทายกับพิณทิราแทน“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณพิณ”“เรียกพิณเฉยๆ ดีกว่าค่ะ อย่าเรียกพิณว่าคุณเลยค่ะ คุณศรีไพรน่าจะอายุเท่าๆ กับพิณ”“งั้นเรียกศรีไพรเฉยๆ เหมือนกันนะคะ ไม่ต้องเรียกคุณหรอกค่ะ”“ค่ะ”ทั้งสองสนทนากันถูกคอ ก่อนพิณทิราจะขอตัวกลับ โดยมี ไตรภูมินั่งตาเยิ้มมองศรีไพรอยู่อีกด้าน ส่วนแก้วตาหาเรื่องไตรภูมิไม่หยุดด้วยความหมั่นไส้“แก้วตา แย่แล้ว”มะลิปั่นจักรยานกระหืดกระหอบมาเรียกแก้วตาอยู่หน้าอนามัยทำให้เด็กสาวรีบถามว่าเกิดอะไรขึ้น “มีอะไรมะลิ”“หมาบ้านเอ

“ค่ะพี่สิงห์ ระวังตัวด้วยนะคะ”เธอไม่รู้ว่าเขารีบออกไปไหน แต่คิดว่าเขาต้องมีเรื่องด่วนเป็นแน่“นายหัวเกิดเรื่องแล้ว พวกมันวางเพลิงเผ่าฟาร์ม”ลูกน้องรีบรายงานสิงหรัตน์ มันเป็นอย่างที่เขาคาดการณ์เอาไว้ก่อนหน้า“รีบไปเร็ว วันนี้เวรไอ้กล้าใช่ไหม”“ครับนาย”สายลมรับคำหลังจากขับรถจิ๊บมารับเจ้านายหน้าคฤหาสน์“ให้คนของเรากระจายกำลังจับมันให้ได้”สิงหรัตน์สั่งลูกน้องคนสนิทเร่งด่วนนายหัวหนุ่มมาถึงฟาร์มนกนางแอ่น คนงานกำลังดับไฟ แต่โชคยังดีที่ไฟล่ามไปทางอื่น เหมือนคนวางเพลิงรีบร้อนทำการไม่รัดกุม ดีที่เขาวางกำลังซุ่มเอาไว้“ลม... นายรีบตามไปเลย”สิงหรัตน์กระซิบกับลูกน้องที่เขาไว้ใจที่สุดระหว่างที่ทุกคนกำลังชุลมุนสายลมรีบปลีกตัวหายไปในความมืดตามคำสั่งของเจ้านายหนุ่ม... เพราะหากรออีกคนที่อยู่ฝั่งโน้น คงช้ากว่านี้ เขารอวันนี้มานานแล้ว อยากรู้นักว่ามันข้ามเขามาได้ยังไง ทำไมเขาถึงสำรวจทางไม่เจอ“จับพวกมันให้ได้” สิงหรัตน์ตะโกนบอกลูกน้อง“ไฟมอดแล้วครับนายหัว ดีที่นายหัวรู้แผนการพวกมัน ให้ผมซุ่มเอาไว้ เพลิงยังไม่ทันลุกลาม”คมกล้านำตัวพวกลอบวางเพลิงที่จับได้คุกเข่าต่อหน้าสิงหรัตน์สองคน“ใครส่งมึงมา”ช

พายัพรีบบอกเรวัตร สะกดกลั้นอารมณ์ขัดอกขัดใจเต็มที่ เขาอยากไปดูโกดังที่ตอนนี้คงไม่เหลืออะไรอีกแล้วแต่ติดที่เรวัตรมายืนซักไซ้ถามจนน่ารำคาญ“ครับลุง งั้นผมฝากด้วยแล้วกันนะครับ”เรวัตรจำต้องล่าถอย โดยมีลูกน้องของพายัพตามไปส่งพายัพมองสภาพของโกดังที่ถูกไฟเผาด้วยความโกรธ กรามขบกันแน่นก่อนหันไปตบลูกน้องที่รอดตายมาได้ด้วยความโมโห“ไอ้โง่เอ๊ย! พวกมึงรู้ไหมว่าของที่นี่มูลค่าเท่าไหร่”พายัพตวาดจนใบหน้าแดงก่ำ เส้นเลือดที่ลำคอปูดโปน สายตาเคียดแค้นมองซากโกดังเบื้องหน้าด้วยดวงตาวาวโรจน์แค้นนี้ต้องชำระ...สิงหรัตน์กลับถึงเกาะในช่วงสาย พิณทิราที่นอนไม่หลับด้วยความเป็นห่วงสามี รีบเปิดประตูรับน้ำเสียงคุ้นเคยของสิงหรัตน์ทันทีที่เขามาถึง“พี่สิงห์” หญิงสาวเรียกเขาด้วยความดีใจ“พี่ไม่เป็นอะไร”เขาบอกให้หญิงสาวคลายใจ ก่อนจะออกไปสั่งความกับลูกน้องอีกครั้ง ให้พาหญิงสาวที่ช่วยเหลือไปอยู่ในที่ปลอดภัยให้เสื้อผ้า น้ำและอาหาร และให้พักผ่อน แล้วค่อยจัดการส่งกลับบ้าน คงต้องขอความช่วยเหลือจากนุติเพราะตอนนี้นุติกำลังสืบคดีสำคัญของเสี่ยไพศาลอยู่พิณทิราไปช่วยเหลือหญิงสาวผู้น่าสงสารพวกนั้นด้วย ก่อนจะกลับมาที่คฤหาสน์แล้

แก้วตาปากไวรีบบอกตาโต“เสื้อตัวนี้เมียตัดให้”สิงหรัตน์ยืดอก จนพิณทิราอดจะยิ้มกว้างในคำพูดของสามีเสียไม่ได้“เราน่ะเหรอเด็ก เด็กมะเหงกสิ โตจนจะมีผัวอยู่แล้ว”สิงหรัตน์ยักไหล่เดินไปทรุดนั่งที่โต๊ะอาหาร กระตุกยิ้มน้อยๆ กับคำชมตรงๆ ของเด็กสาวเขาปล่อยตัวให้หนวดเคราขึ้นรกครึ้มแบบนี้มานานมากแล้ว โกนออกก็รู้สึกดีไม่น้อย“นายพูดอะไรก็ไม่รู้” แก้วตาว่าให้หน้าแดงเถือก“พูดเรื่องจริง เห็นหนุ่มๆ เลียหัวกระไดบ้านทุกวันไม่ใช่เหรอ”“ที่ไหนล่ะนาย ไม่มีสักตัว เอ๊ย!! สักคน มีแต่วิ่งหนี”“ก็ทำตัวกระโดดกระเดกแบบนี้ ใครจะเอาไปเป็นเมีย”“นายหัวว่าแก้วอีกแล้วนะ”แก้วตาหน้างอ สิงหรัตน์ยักไหล่ไปมาเมื่อแกล้งน้องสาวของลูกน้องคนสนิทให้หน้างอได้“เดี๋ยวพิณตั้งโต๊ะนะคะ”พิณทิรารีบเอ่ยแล้วเดินเข้าครัว แอบอมยิ้มเมื่อเห็นสามีสวมเสื้อตัวสวยที่เธอตัดเย็บเองกับมือ“เดี๋ยวแก้วไปช่วยค่ะ”แก้วตารีบอาสา ก่อนที่สาวจะมาช่วยอีกแรง“แล้วสมัครเรียนเรียบร้อยหรือยัง”ชายหนุ่มถามแก้วตาที่ช่วยภรรยานำกับข้าวมาวางบนโต๊ะ“เรียบร้อยค่ะนายหัว ไม่อยู่แค่วันเดียวเอง นายมีเมียเฉยเลย”“แก่แดด”“อ้าว... ทีแบบนี้มาว่าแก้วแก่แดด”“พูดเป็นต่อยห

“พี่สิงห์เล่ามาสิคะ เล่ามาให้หมด”พิณทิราถามอย่างร้อนใจ ยิ่งเห็นพิรุธของอีกฝ่าย ถึงแม้จะแค่เล็กน้อยเพราะสามีเก็บอาการได้ดี แต่เธอคิดว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ“พิณอย่าเซ้าซี้พี่ได้ไหม”เขาทำเสียงรำคาญ พิณทิราเม้มปากแน่นเมื่อเห็นสามียังปากแข็ง“ธัญญ์เล่ามาสิคะ ว่าเรื่องมันเป็นยังไง”“ยังไงล่ะพิณ ธัญญ์ก็งง แค่คุณลุงบอกว่าพี่สิงห์ไปรับว่าที่เมียที่กรุงเทพฯ ซึ่งเป็นลูกสาวของเพื่อนรักตามสัญญาของผู้ใหญ่”ธัญญ์เล่าตามตรงไม่ปิดบัง แถมยังทำหน้างง“ลูกสาวของเพื่อน แสดงว่าพี่สิงห์เป็น...”พิณทิรายืนขึ้นมองอีกฝ่ายเขม็ง ต้องการคำอธิบายจากเขาในตอนนี้“ใช่ พี่นี่แหละสิงหรัตน์ ไกรวรานนท์ หรือสิงห์สามีของพิณก็คนคนเดียวกัน พี่เป็นเจ้าของฟาร์ม เจ้าของเกาะที่นี่เอง”สิงหรัตน์ก็ไม่ชอบนักที่จะพูดโกหก เขาจึงสารภาพออกมาตามตรง“พี่สิงห์หลอกพิณเหรอคะ”หญิงสาวเม้มปากแน่น ความรู้สึกมันโหวงบอกไม่ถูก ทำไมเขาถึงต้องหลอกเธอด้วย หลอกเธอมาตั้งนาน คนที่นี่คงหัวเราะเยาะในความโง่ของเธอ“พี่ไม่ได้ตั้งใจ”คราวนี้ธัญญ์จึงเข้าใจ แต่พี่ชายบอกพิณทิราว่าเป็นอะไรล่ะ ระหว่างที่อยู่ด้วยกันที่นี่หวังว่าคงไม่บอกเป็นคนงานหรอกนะ เขาหวนนึก