All Chapters of ภรรยาวัยละอ่อน: Chapter 21 - Chapter 26

ภามนั่งมองคนที่หนุนตักอยู่ด้วยรอยยิ้ม พอเธอเผลอเขาก็ก้มลงไปหอมแก้มอีก แรกๆ เธอก็อุทาน ปัดป้อง หลังๆ ยอมให้หอมแบบไม่ว่าอะไรภามเดินขึ้นมาส่งช่อเพชรที่คอนโดมิเนียม พร้อมหอบหิ้วขนมที่ทำเองขึ้นมาให้เธอด้วย“นอนคนเดียวได้นะครับ” เขาถามย้ำ เป็นห่วงเด็กสาวจับใจ“ได้ค่ะ”“พรุ่งนี้อามารับไปมหาวิทยาลัยนะครับ”“ช่อไปเองดีกว่าค่ะ” เธอบอกอย่างเกรงใจ“ทำไมล่ะครับ”“ไปกับอาภาม เดี๋ยวเขาจะหาว่าเป็นเด็กเส้นน่ะสิคะ” เธอพูดแล้วหัวเราะเบาๆ ภามเดินไปหยุดตรงหน้าของเด็กสาว ก่อนจะเชยคางสวยให้แหงนขึ้นสบตา“ไม่อยากให้เป็นเด็กเส้นเลยครับ”“ใช่ค่ะ ช่อก็ไม่อยากเป็นเด็กเส้น”“อยากให้เป็นเด็กที่รักมากกว่าครับ”“อาภาม...” คนฟังตาโต ก่อนจะก้มหน้างุดๆ มองพื้น“ตรงนั้นมีอะไรน่ามองกว่าหน้าอาเหรอครับ”“เอ่อ...”“นอนหลับฝันดีนะครับ”“ค่ะ” เธอรับคำ ไม่กล้ามองสบตาเขา“ให้อานอนเป็นเพื่อนไหม”“ไม่ต้องหรอกค่ะ ช่อนอนคนเดียวได้”“นึกว่าจะเปลี่ยนใจ”“คุณอาก็เดินทางกลับดีๆ นะคะ”“ไล่กันจังเลยนะ”“อุ๊ย!” เธอโดนหอมแก้มแบบไม่ทันตั้งตัว ขณะยืนส่งคุณอาหนุ่มที่ประตูห้องช่อเพชรอาบน้ำเพราะเหนียวตัว ก่อนที่จะสวดมนต์และทิ้งตัวลงนอนเธอหยิ

“อร่อยหรือยัง”“อร่อยค่ะ”“งั้นไปกินกันครับ”“กินกัน” เธอทวน เงยหน้ามองเขาแล้วหน้าแดง“คือไปกินสลัดกันครับ”“อ้อ... กินสลัด”“คิดลามกอยู่หรือไง”“ช่อเปล่านะ ก็คุณอาชอบพูดสองแง่สามง่าม” ช่อเพชรค้อน มองมือหนาที่ดึงเธอไปนั่งที่โซฟาตัวยาวหน้าจอทีวี เขาเปิดหนังให้ดู ก่อนจะไปยกสลัดมาวางตรงหน้า นอกจากผักแล้วยังมีพวกธัญพืชอีกหลายชนิด เช่นลูกเดือยถั่วแดง ฯลฯ กินกับผักและผลไม้ รสชาติหวานฉ่ำ“อ้าปากสิ อาจะป้อนให้” เขาตักสลัดมาจ่อที่ปากของเธอ ช่อเพชรไม่กล้าอ้าปากรับอีก กลัวโดนเขาจูบ“ไม่ต้องป้อนก็ได้ค่ะ ช่อกินเองได้”“ต้องป้อนครับ”“ทำไมต้องป้อนด้วยคะ”“มีทฤษฎีหนึ่งบอกว่า... จะเป็นแฟนกันจนถึงขั้นแต่งงาน ต้องป้อนอาหารให้แฟนบ่อยๆ”“ทฤษฎีที่ไหนกันคะ ไม่เคยได้ยินมาก่อน” เธอค้อนให้เขา“อ้าปากสิครับ” เขาบอกเสียงนุ่ม เธอก็เลยอ้าปากรับอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้“อร่อยจังค่ะ”“คราวนี้ถึงตาช่อป้อนอาแล้ว” เขาจิ้มปากตัวเอง สีหน้าออดอ้อน“ช่อต้องป้อนอาด้วยเหรอคะ”“ถ้าตามทฤษฎีก็ต้องป้อนครับ” เธออมยิ้มกับทฤษฎีของเขา ก่อนจะตักสลัดป้อนเขาจนถึงปาก“ช่อครับ” เขาเคี้ยวเสร็จก็เรียกเธอเบาๆ“คะ? คุณอา”“มาใกล้ๆ อาหน่อยค

หลังจากไว้ทุกข์ให้คุณยายเรียบร้อยแล้ว เขาก็พาเธอไปจดทะเบียนสมรสกันเงียบๆ ก่อนจะไปเลี้ยงอาหารเด็ก คนพิการ และคนชรา ช่อเพชรชวนเพื่อนสนิทไปด้วย ภามเองก็ไม่ได้บอกใคร เพราะไม่ต้องการให้เอิกเกริก เขาพาเธอย้ายมาอยู่ด้วยกันที่บ้านของตัวเอง ส่วนคอนโดมิเนียมนั้นให้เพื่อนสนิทของช่อเพชรเช่าอยู่ไปก่อน เพราะอีกฝ่ายอยู่หอพักที่ไกลจากมหาวิทยาลัยมาก“อาภาม... อุ๊ย!” เธออุทานเมื่อเขาอุ้มเธอเข้าห้องนอน ช่อเพชรคล้องคอหนาเอาไว้ เธอไม่ได้ปฏิเสธ เพราะยังไงก็แต่งงานกันแล้วบทรักของภามอ่อนหวานและเอาใส่ใจ เขาแนบชิดอย่างเสน่หา ค่อยๆ พาสาวน้อยไปสู่ความสุขอย่างอิ่มเอมใจ ไม่มีความรุนแรงหรือหักหาญน้ำใจแต่อย่างใดด้วยความที่ในมหาวิทยาลัยไม่มีใครรู้เรื่องเธอกับภาม มีเฉพาะคนที่สนิทเท่านั้น หลายคนคิดว่าเธอเป็นหลานของภาม จึงมีนักศึกษาหลายคนที่ชอบมาซักถามเรื่องของเขากับเธอ แถมนักศึกษาบางคนยังให้เธอเป็นแม่สื่อเพื่อจะจีบภามอีกด้วย“เป็นอะไรครับ วันนี้ทำไมหน้าบูดจัง การบ้านเยอะเหรอ”“ไม่ใช่ค่ะ”“แล้วเป็นอะไรครับ” เขาถามอย่างใส่ใจขณะขับรถพาเธอกลับบ้าน“สาวๆ น่ะสิคะ ชอบอาภามกันตรึม ช่อไม่ชอบเลยค่ะ”“หึงอาเหรอ”“หลงตัว