Todos os capítulos de เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ: Capítulo 31 - Capítulo 36

“ค่าสินสอดทองหมั้นทางคุณจะเรียกเท่าไหร่เราไม่ขัดข้อง” เห็นจังหวะดีที่บำรุงอ่อนลงมณีรัตน์เลยรีบพูดขึ้นมาบ้าง บำรุงหันขวับมามองก่อนจะตวาดเสียงดังลั่นบ้าน“ผมไม่ได้ขายลูกสาวกิน!”“ฉะ... ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะคะ คุณบำรุงก็ใจเย็นๆ ก่อน”“หึ!” บำรุงทำเสียงในลำคอ มณีรัตน์หน้าเสียในทันที“ภรรยาของผมคงหมายถึงสินสอดทองหมั้นน่ะครับ ทางเราไม่มีปัญหาอะไรเลย แล้วแต่คุณจะเรียกเอาได้เลยให้สมน้ำสมเนื้อ เรื่องจัดงานก็ต้องให้มีหน้ามีตาสมฐานะคุณบำรุงน่ะครับ แต่งงานลูกสาวคนเดียวทั้งที” อธิวัฒน์ช่วยพูดแก้ด้วยน้ำเสียงสุภาพตามนิสัย บำรุงถอนใจเฮือกใหญ่ก่อนจะพูดอย่างเป็นงานเป็นการ“ผมไม่ได้ขายลูกสาวกิน ไม่ได้สนใจเรื่องสินสอดทองหมั้นอะไรด้วย เอาตรงๆ เลยนะคุณวัฒน์ ผมน่ะมีลูกสาวคนเดียว นอกเหนือจากเรื่องเงินทองของนอกกายแล้ว ผมอยากให้ลูกของผมมีความสุขมากที่สุด งานแต่งงานใหญ่ๆ โตๆ แต่ถ้าแต่งกันไปแล้วอยู่กันไม่ได้ ไม่มีความสุข ผมก็ไม่เอา ผมต้องการให้ลูกของผมได้คนดีๆ เป็นคู่ชีวิต” เป็นทัศนคติที่ดีสำหรับคนเป็นพ่อที่ทุกคนฟังแล้วนึกชื่นชมบำรุงจากใจ“สินสอดน่ะ จัดมาให้สมน้ำสมเนื้อ แล้วแต่ทางคุณวัฒน์แล้วกัน ถ้าลูก

อธิปไตยพาร่างน้อยไปนั่งบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า เขาหยิบผลิตภัณฑ์เช็ดเครื่องสำอางมาเช็ดหน้าให้เธอเบาๆ อิงฟ้าอมยิ้มระคนเขินอายเพราะร่างของเธอกำลังเปลือยเปล่า“พี่โซ่น่ะ”“ทำไมครับ” เสียงเขานุ่มขณะเช็ดหน้าให้เธอด้วยสำลีจนสะอาด จำได้ว่าผลิตภัณฑ์เช็ดเครื่องสำอางยี่ห้อนี้เขาพาเธอไปซื้อด้วยตัวเองเขาจำได้ทุกอย่างว่าเธอชอบอันไหน ใช้อันไหนแล้วดี ไม่แพ้ต่อผิวบอบบางอ่อนใส เขาอยากให้เมียผิวดีๆ แบบนี้ไปนานๆ“ชอบทำอะไรแบบนี้”“แบบนี้นี่แบบไหนครับ”“ก็ทำแบบนี้แหละค่ะ ทำตัวน่ารัก” เธอบอกอย่างขัดเขิน มองสบตาเขาแล้วสะเทิ้นอาย“แล้วรักไหมล่ะ”“รักดีรึเปล่านะ” เธอแกล้งแหย่ อมยิ้มจนแก้มพอง“แต่พี่นี่อยากรักจนใจจะขาดแล้วละครับ” คำว่ารักของเขากินความนัยแสนวาบหวาม มือหนาเลื่อนมาแกะผมให้เธออย่างเบามืออธิปไตยสางผมของเธอออกจากกันเบาๆ ทำให้ผมสยายไปทั่วแผ่นหลัง เขาแทรกกายเข้ามาตรงหว่างขา โน้มใบหน้าเข้าหาเพื่อบดจูบปากแสนหวาน เธอใช้มือดันปากของเขาให้ถอยห่างก่อนจะกระซิบเบาๆ“อาบน้ำกันก่อนดีกว่าค่ะ เหนียวตัวมากเลย แล้วก็...” เธอพูดแล้วหน้าแดง เขาเลยเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม“แล้วก็อะไรครับ”“ตอนนี้อุ้ยอ้ายหิวมากเลยค่ะ ตอน

มิ่งขวัญเป็นหญิงสาวที่ถูกเลี้ยงให้เป็นแม่บ้านแม่เรือนและมีความสุขกับการเป็นช้างเท้าหลัง โดยที่สามีออกไปทำไร่และจัดสรรเงินมาให้ภรรยาใช้จ่าย รวมถึงทำบัญชีรายรับรายจ่ายและเก็บเงินด้วยอิงฟ้าก็ชอบชีวิตแบบนี้ เธอมีบ้านอีกหลังแยกออกมาอยู่กับอธิปไตย ไม่ได้อยู่บ้านใหญ่ของครอบครัวเขา จึงเป็นส่วนตัวค่อนข้างมาก แต่ตอนกลางวันเธอมักจะไปขลุกอยู่ที่บ้านใหญ่เพื่อช่วยมิ่งขวัญทำโน่นทำนี่ และคุยกันเรื่องการดูแลตัวเองและอาหารการกินอธิปไตยยิ้มทุกครั้งที่เห็นภรรยามีความสุขกับชีวิตประจำวัน เขาแพลนเอาไว้ว่าหลังคลอดจะจ้างพี่เลี้ยงเด็กมาเพิ่มเพื่อช่วยดูแลลูก มิ่งขวัญนั้น อาสาจะดูเด็กๆ ให้หลังคลอด เพราะอิงฟ้าต้องกลับไปเรียนต่อ พี่สะใภ้ของเขาเป็นคนน่ารักและมีน้ำใจเสมอชีวิตเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นผ่านไปด้วยความสุข อิงฟ้าไม่เคยมีพี่สาวหรือพี่น้องชายหญิงเลย พอได้แต่งงานเข้ามาอยู่ในบ้านของอธิปไตยเธอเลยรู้สึกว่าถูกเติมเต็มกับสิ่งที่ขาดหายไปทุกวันเธอจะทำอาหารอร่อยๆ ไปให้บิดา นั่งสนทนากับท่าน บางวันบ้านใหญ่ก็เชิญบิดาของเธอมารับประทานอาหารคุยเรื่องต้นไม้ใบหญ้าและเข้าไร่ไปด้วยกัน แบ่งปันเรื่องการปลูกพืชชนิดใหม