เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ

เจ้าสาวอุปถัมภ์+สาวน้อยกรุบกริบ

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-23
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
36Bab
392Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เจ้าสาวอุปถัมภ์ “เรื่องมิ่งขวัญว่าไงเฮีย” อธิปไตยเปลี่ยนเรื่อง เห็นพี่ชายโมโหก็เลยไม่อยากพูดเรื่องเขียนฟ้าอีก “ว่าไงอะไรยังไง” “เฮียยัดเยียดความเป็นผัวให้เด็กมันแล้ว จะไม่รับผิดชอบหรือไง” “ก็ให้แม่ดูแลไป” “แม่จะส่งมิ่งขวัญไปเรียนในเมือง” “ก็ดีแล้ว ยังเด็กอยู่ ควรจะเรียนหนังสือ” “เฮียรู้ด้วยนะว่ามิ่งขวัญยังเด็ก” อธิไตยประชดพี่ชายหน่อยๆ “เออ... มีตานะโว้ย” “อ้อ... ผมก็ไม่ได้ว่าเฮียตาบอด” “ไอ้นี่กวนส้นรองเท้า” “แม่บอกว่ามิ่งขวัญเรียนจบกลับมา จะให้แต่งงานกับเฮีย” “แค่กๆๆๆ” สาวน้อยกรุบกริบ เมื่อความรักมันรุนแรง เขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้สาวน้อยมาครอบครอง แม้ว่าวิธีการนั้นจะต้องเข้าหาเธอทางหน้าต่าง แทนประตูบ้านก็ตามที!!!

Lihat lebih banyak

Bab 1

1

〈胡桃(こもも)が具合が悪いと言うんだ。もみじ、胡桃はお前の妹だろう?妹が具合が悪いと言うのに、お前は少しも心配じゃないのか?冷たい女だな〉

「だけど、誠司(せいじ)さん!今日は私の──」

〈キンキン喚くな、うるさい。胡桃の様子を見たらすぐに帰る、これで満足だろう?待っていろ〉

それだけを言うと、男は通話をぶつりと切ってしまった。

ツーツー、と無機質な機械音が耳に届くだけになり、女性──新島(にいじま)もみじは、疲れたように溜息を1つ零し、スマホを持った手をだらり、と力なく垂らした。

「今日は、私の誕生日で……私たちの結婚記念日だったのよ……?」

今日のために用意した豪華な料理も。

今日のために新調した、可愛らしい下着も。

きっと、全部全部無駄になる。

もみじは乾いた笑いを零し、呟いた。

「どうせ、誠司は今日も帰って来ないもの……。やっと、やっと誠司と本当の意味で一緒になれる、と思ったのに」

結婚して、2年。

もみじと誠司は結婚して2年になるが、まだ本当の夫婦にはなっていなかった。

初夜の日も、もみじの義妹である胡桃が体調を崩し、倒れたと言う知らせを聞き、誠司は新婦をそっちのけで胡桃の元に駆けつけた。

ベッドで1人放置されてしまったもみじの元に、誠司は戻ってくる事はなく、気がつけばその日は朝日が上るまでもみじは呆然と過ごした。

そして、結婚1年目の記念日。

もみじと誠司は記念日だから、とホテルでディナーをとり、その日はホテルのスウィートを取っていた。

そこでようやく、誠司に初めて抱かれるのだ、ともみじがドキドキと胸を高鳴らせていた時。

ホテルのレストランを出た誠司のスマホに、胡桃の両親、もみじの義母と父親から連絡が入ったのだ。

胡桃が交通事故に遭い、怪我をしたと。

それを聞いた誠司は、血相を変えてもみじを連れて病院に駆け付けた。

胡桃は大した怪我をしていないと言うのに、胡桃の状態を心配した誠司はその日は病院で過ごし、そのまま彼に付き合ったもみじも病院で朝を迎えた。

誠司が寝ている中、胡桃が醜い笑みを浮かべ、もみじに放った一言が、もみじの記憶から消えない。

「誠司さんは、姉さんより私の方が大事なのね。姉さんは可哀想だわ」

勝ち誇ったような顔と、言葉。

誠司は、こんな言葉を醜い笑みで告げる胡桃の姿を知らないのだ。

醜悪さに歪む胡桃のこの顔を。

嘲笑う心の腐った胡桃の事を。

それをいくら訴えても、誠司はもみじの事を怒るだけで、真面目に聞いてくれた事は1度もなかった。

義妹が、姉のもみじがいなくなってしまって寂しいんだろう、とあろう事かもみじを諌めるのだ。

姉の関心を引きたいだけだよ、と誠司はいつも言う。

だけど、そんなはずが無い。

その証拠に、誠司が先程電話を切って、すぐ。

もみじのスマホに通知が届く。

もみじは、疲れた顔でスマホを操作し、届いた通知を確認した。

そこには、胡桃からのメッセージが届いていた。

【今日も、私の勝ち♡誠司さんは私の事が大好きなのよ】

勝ち誇った胡桃の顔が容易に浮かび、もみじは唇を噛み締めた。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
36 Bab
1
บทนำมณีรัตน์กระแทกก้นลงบนเก้าอี้ในห้องนั่งเล่นด้วยใบหน้าหงิกงอ จนคนเป็นสามีต้องหันไปมองหน้าลูกชายทั้งสองตาปริบๆ รู้เลยว่าภรรยาต้องไปหงุดหงิดใจอะไรมาอย่างแน่นอน“คุณแม่เป็นอะไรครับ” อธิปไตย วสุธิกุล ลูกชายคนเล็กวัยสามสิบเอ่ยถามมารดาเสียงนุ่ม“หมั่นไส้ยายกำไลนัก เวลาแม่ไปซื้ออะไร มันชอบมาซื้อตัดหน้าแม่อยู่เรื่อย” กำไลที่มณีรัตน์เอ่ยถึงคือกชกร อดีตเพื่อนรักของเธอนั่นเองในอดีตนั้นเธอกับกชกรรักกันมาก แต่มาผิดใจกันเรื่องผู้ชาย ก็อธิวัฒน์สามีคนปัจจุบันของเธอเองนี่แหละ เขากับเธอรักกัน แต่กชกรแอบรักอธิวัฒน์ด้วย แต่ผู้ชายไม่เล่นด้วย เขาเลือกเธอ กชกรเลยโกรธ หาว่าเธอแย่งผู้ชายที่แอบชอบไปครองต่อหน้าต่อตา หลังจากนั้นหล่อนก็ไปแต่งงานกับนภดล เพื่อนของอธิวัฒน์แทน เวลาเจอกันก็จะชอบพูดจาแดกดันหาเรื่องประชดประชันอยู่เรื่อย แรกๆ เธอก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอหลายปีเข้าชักจะหนักข้อขึ้นทุกวัน ที่ร้ายไปกว่านั้นเจ้าลูกชายคนโตของเธอดันไปชอบเขียนฟ้า ลูกสาวคนเดียวของกชกรเสียอีก“คุณแม่ก็ชอบไปมีเรื่องกับน้ากำไล” อธิราชส่ายหน้าไปมา เลยได้ดวงตาเขียวปั้ดจากมารดาตอบกลับมาในทันทีอธิราช วสุธิกุล วัยสามสิบห้าปีเป็นลูกชายค
Baca selengkapnya
2
“ดอกไม้สำหรับคนพิเศษครับ” อธิราชยื่นดอกกุหลาบสีแดงให้แฟนสาว เธอยิ้มรับ ก่อนจะเชิญเขาเข้าไปในร้านกชกรยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อเห็นว่าที่ลูกเขยมาหาลูกสาวของตนถึงบ้าน นางจึงต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี ให้สาวใช้ยกเครื่องดื่มและของว่างมารับรองไม่ให้ขาดตกบกพร่อง“สะใจจริงๆ เลย” กชกรพูดกับบุตรสาวเมื่ออธิราชกลับไปแล้ว“สะใจอะไรเหรอคะคุณแม่”“ลูกของนังรัตน์น่ะสิ มาติดพันลูกสาวคนสวยของแม่ คอยดูนะจ๊ะ แม่จะเรียกสินสอดสักสิบล้าน คอยดูว่ามันจะมีปัญญาไหม หนูนี่อภิชาตบุตรจริงๆ เลยจ้ะ” กรกชกุมใบหน้าของบุตรสาวเอาไว้ ก่อนจะพิศมองอย่างชื่นชมในความงามนั้น“ลูกสาวคนสวยของแม่ หนูนี่มีรูปเป็นทรัพย์จริงๆ เลย”“สิบล้านเลยเหรอคะคุณแม่ พี่แซนจะมีปัญญาเหรอคะ”“ไม่มีปัญญาก็อายน่ะสิ แม่ตาแซนขี้โม้อวดรวยจะตายไป เชอะ! เราเองก็ไม่ได้น้อยหน้าใคร จะแต่งงานทั้งทีถ้าไม่สมน้ำสมเนื้อก็อย่าแต่งมันเลยลูก” จริงๆ ที่บ้านกำลังมีปัญหาด้านการเงิน แต่นางไม่อยากพูดให้ลูกฟัง“จริงๆ พี่แซนก็น่าเบื่อนะคะคุณแม่” เขียนฟ้าเบ้หน้าน้อยๆ เมื่อนึกถึงแฟนหนุ่ม“น่าเบื่อยังไงเหรอ แม่ก็เห็นว่าเขาดูแลเอาใจใส่ลูกสาวแม่ดีนี่จ๊ะ”“พี่แซนน่ะ เวลาจะทำอะไรก็ต
Baca selengkapnya
3
“ทำไมจะไม่มีล่ะ ลูกชายฉันรักใครชอบใคร ฉันก็มีปัญญาไปสู่ขอให้ทั้งนั้นแหละ” มณีรัตน์เกลียดนักเมื่อโดนดูถูก เธอจะเสียเงินทั้งทีก็ต้องเลือกคนดีๆ มาเป็นสะใภ้สิ นั่นมันเงินของเธอนะ “ดีแล้วละจ้ะ ลูกชายคนโตแต่งงานทั้งทีก็อย่าให้เสียหน้าล่ะ ฉันต้องไปซื้อของก่อนนะ ขอตัวก่อนนะจ๊ะ หวังว่าเราจะได้ดองเป็นทองแผ่นเดียวกันนะแม่รัตน์” กชกรยิ้มร่าก่อนจะเอ่ยขอตัว โดยมีร่างเล็กของมิ่งขวัญเดินตามไปต้อยๆ“นังลำเจียกแกดูสิ ฉันล่ะ ฮึ่ย!” มณีรัตน์ตบอกตัวเองไปมา เกลียดนักที่โดนดูถูก แล้วก็หงุดหงิดนักที่ลูกชายคนโตไปรักใคร่ชอบพอกับเขียนฟ้าลูกสาวของกชกร“เจ้าแซนก็เหมือนกัน ผู้หญิงมีเยอะแยะเหมือนฝูงลิง จะจีบทิ้งก็ยังไม่หมดโลก ดันไปชอบนังลูกของอีกำไล ฉันล่ะ เฮ้ย! อยากจะอกแตกตาย”คนพูดกระแทกเท้าเดินเข้าตลาด พอไปซื้อของก็ให้ยิ่งหงุดหงิด เมื่อของที่อยากได้ กชกรแย่งซื้อไปเสียหมด เหมือนอีกฝ่ายอยากเอาชนะ อยากแกล้ง เลยซื้อของตัดหน้าเธอไปเสียทุกอย่างเมื่อก่อนแกได้อธิวัฒน์ไป ฉันก็ยอมให้ แต่ตอนนี้ฉันไม่ให้อะไรทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นของที่แกอยากได้หรือของที่ฉันอยากได้ ฉันไม่ให้แกหรอกนังมณีรัตน์ กชกรคิดในใจ แย่งซื้อของที่มณีรัต
Baca selengkapnya
4
“ฉันไม่ยักรู้ว่าเธอมีแขกเยอะขนาดนี้ จริงๆ จะได้มาวันหลัง” มณีรัตน์นั่งลงพร้อมด้วยสามี ส่วนลูกชายนั้นติดธุระไม่สามารถมาได้ เพราะต้องไปติดต่องานกับลูกค้าคนสำคัญ“มาวันนี้แหละดีแล้ว พูดกันตรงๆ ก็แล้วกัน หนูฟ้าน่ะมีผู้ชายมาชอบพอเยอะแยะไปหมด แต่การจะให้ลูกออกเรือนไป เราซึ่งเป็นพ่อแม่ต้องมั่นใจว่า คนคนนั้นสามารถดูแลยายหนูได้ มันประจวบเหมาะจริงๆ ที่เสี่ยอรัญกับพ่ออาทิตย์เองก็พาผู้ใหญ่มาสู่ขอยายฟ้าวันนี้”“อะไรนะ มาสู่ขออะไรกัน ยายฟ้าลูกสาวของเธอเป็นแฟนกับลูกชายฉัน แล้วเด็กๆ ก็คุยกัน บอกให้ผู้ใหญ่มาสู่ขอ แล้วจะมีคนอื่นได้ยังไงกัน” มณีรัตน์เริ่มโวยวาย ไม่ชอบคนจับปลาหลายมือ“ใจเย็นๆ ก่อนสิจ๊ะ ฉันเองไม่รู้จะทำยังไง ก็มาพร้อมกันทั้งหมดเลยนี่นา”“แล้วทำไม เธอไม่บอกไปว่า ลูกสาวของเธอตอบตกลงกับลูกชายฉันแล้ว แม่กำไลจะจับปลาหลายมือหรือยังไงกัน”มณีรัตน์ไม่ชอบใจนักเมื่อเห็นกชกรทำท่าจะเอาผู้ชายทุกคนให้ลูกสาวตัวเอง เธอไม่ชอบอะไรคลุมเครือ ถ้าจะเลือกใครก็เลือกไปสักคน“เอาละ อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลยนะ ยายฟ้าน่ะ ลูกสาวคนเดียวของฉัน สินสอดที่คู่ควรกับเขียนฟ้าก็สักสิบล้านบาท ทางเราเรียกน้อยแล้วนะ เพราะมีคนใ
Baca selengkapnya
5
“นังกำไลให้เสี่ยอรัญกับพ่ออาทิตย์มาสู่ขอลูกสาวของมันด้วย พูดจาโอ้อวดเรียกสินสอดสิบล้าน ลูกสาวมันเลี่ยมเพชรเลี่ยมพลอยหรือไงฮะ!” คนเป็นแม่พูดอย่างมีอารมณ์“เงินสิบล้านผมขอยืมก่อนก็ได้ ค่อยหามาคืนให้”“เหอะ! แฟนแกน่ะเขาตอบตกลงกับเสี่ยอรัญไปแล้ว เป็นแฟนกันประสาอะไร ไม่คุยกันรึไง สรุปแฟนแกนี่มีกิ๊กกี่คน” คนพูดก็ไม่ยอมลงให้ลูกชายเหมือนกัน เสียงดังคับบ้านจนอธิราชถึงกับอึ้งไปเลย“มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ คุณแม่ไปพูดยังไง เขาถึงไม่ยอมยกลูกสาวให้”“ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย มันพูดจาดูถูกฉันก่อน แถมยังบอกว่าจะยกมิ่งขวัญให้แทนลูกมัน นังกำไลเอ๊ย! ทำอย่างกับลูกตัวเองวิเศษวิโสนัก”“แล้วคุณแม่ก็บ้าจี้ไปเอาเด็กคนนี้มาเหรอครับ” อธิปไตยเป็นคนถามแทนพี่ชาย เขาละเชื่อมารดาเลยจริงๆ“ถ้าแกไปด้วย แกก็ต้องเอาเจ้าโซ่”“แต่พูดไปพูดมามิ่งขวัญเพิ่งจะสิบแปดเองนะครับคุณแม่ เฮียน่ะสามสิบห้าแล้ว เหมือนลุงกับหลาน” อธิปไตยหัวเราะจนท้องแข็งเมื่อพี่ชายหันมาถลึงตาใส่ ในขณะที่มิ่งขวัญได้แต่กอดกระเป๋าเสื้อผ้าแน่น เธอเป็นเด็กกำพร้าที่กชกรอุปการะเอาไว้ ไม่สามารถขัดผู้มีคุณได้ แล้วต้องมาอยู่ที่นี่เธอก็ยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่“ผมไม่เอาย
Baca selengkapnya
6
“ตายแล้ว หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ” กชกรรีบห้ามปราม ในขณะที่เขียนฟ้าตรงเข้าไปผลักอกของอธิราชจนชายหนุ่มเซ แล้วรีบเข้าไปช่วยเสี่ยอรัญเอาไว้“อะไรกันคะพี่แซน จู่ๆ มาต่อยเสี่ยทำไม”“ต่อยทำไมเหรอ ฟ้าไปกอดจูบกับมัน!” อธิราชเสียงดังเข้าใส่ มองแฟนสาวอย่างโมโห“ฟ้ากับเสี่ยจะแต่งงานกัน กอดกันมันเรื่องธรรมดา”“แล้วเรื่องของเราล่ะฟ้า”“เรื่องของเรามันไม่มีอะไรแล้วค่ะ แม่ของพี่เอานังมิ่งขวัญไปเป็นเมียพี่แล้ว ฉีกหน้าฟ้าต่อหน้าทุกคน”“เหอะ! แล้วเธอไม่ฉีกหน้าแม่พี่สินะ เอาผู้ชายยกโขยงกันมาสู่ขอแข่งกันอย่างกับประมูลสินค้า” ถึงเขาจะชอบทะเลาะกับมารดา แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมท่านถึงโกรธ กิริยาท่าทางของแฟนสาวทำให้เขาผิดหวังอย่างรุนแรง“นี่หยุดนะพี่แซน”“รักมันมากเหรอไอ้เสี่ยนี่”“เขาเห็นคุณค่าของฟ้า”“คุณค่าของเธอคือสินสอดสิบล้านสินะ”“ไหนแม่เธอบอกว่าเท่าไหร่เท่ากัน พอมาสู่ขอจริงๆ จะมาต่อรอง เธอเองก็ไม่มีเงินเป็นของตัวเองไม่ใช่เหรอ ต้องแบมือขอเงินแม่เหมือนลูกแหง่”กชกรได้ทีว่ากล่าวในทันที ไม่จำเป็นต้องรักษาน้ำใจกันอีก ในเมื่อจะไม่ได้เป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว ที่สำคัญก็หาทางดูดเงินจากอธิราชไม่ได้แล้วด้วย กิจกา
Baca selengkapnya
7
“ไม่เอา” เธอดันใบหน้าของเขาออกห่าง“จะเอา” เหมือนเขาแกล้งเบียดกายเข้ามาหาเธอแนบแน่นขึ้น มิ่งขวัญยอมรับว่ากลัวมาก เธอตัวสั่นร้องไห้สะอึกสะอื้นจนคนเมาต้องชะงัก“ใครตายเหรอ ถึงได้ร้องไห้”“คนใจร้าย” คนพูดกัดปาก ถอนสะอื้นฮักๆ“นี่ยายเด็กขี้เหร่ แค่เห็นหน้าก็เอาไม่ลงแล้ว”“ปล่อยหนูนะ”“ฉันร้อนแล้วก็เหนียวตัวมากด้วย” เขาผละออกห่าง บอกเด็กสาวที่รีบตะเกียกตะกายไปอีกด้านหนึ่งของเตียงในทันทีที่เป็นอิสระ“ละ... แล้วมาบอกหนูทำไม”“หน้าที่เมียทำอะไร ไปเอาผ้ามาเช็ดหน้าเช็ดตาให้ผัวหน่อย” มิ่งขวัญอ้าปากค้างกับสำนวนห่ามๆ ของคนตรงหน้า เธอเคยเจอกับอธิราชมาบ้างแล้วตอนเขาไปพลอดรักกับเจ้านายสาวของเธอ ตอนอยู่กับเขียนฟ้าเขาก็สุภาพเรียบร้อยดี แตกต่างจากตอนนี้ลิบลับ“หรือจะทำอย่างอื่น” เขาเดินเข้าหา เธอรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปหาผ้ามาเช็ดหน้าเช็ดตาให้เขาโดยเร็ว“เร็วๆ สิ ชักช้าอืดอาดยืดยาดอยู่นั่นแหละ” เด็กสาววิ่งออกมาจากห้องน้ำ ด้วยความที่รีบเธอเลยสะดุดขาตัวเองถลาไปทาบทับร่างที่นั่งอยู่ตรงขอบเตียง“วะ... ว้าย” เธอถลาเข้าไปในอ้อมแขนของเขา อธิราชจำต้องอ้าแขนรับเอาไว้ ทำให้เขาล้มหงายตึงไปบนเตียงนอนกว้าง“ท่านี้ก็โอเค
Baca selengkapnya
8
เวรกรรมไหมล่ะ!“นี่เธอ” เพียงแค่ได้ยินเสียงของเขา เธอก็สะดุ้งสุดตัว อธิราชเกาหัวไปมา“เป็นอะไร” เขาเอ่ยถามเสียงนุ่มลงเล็กน้อย“เจ็บตรงไหน”“ฮือๆๆๆๆๆๆๆ” พอเขาถามแบบนั้นเธอก็ร้องไห้หนักกว่าเดิม คนสร่างเมาถึงกับไปไม่เป็น อธิราชเงยหน้าขึ้นมองเพดาน กลอกตาไปมา ขบคิดในสมอง“ถ้าหยุดร้องไห้ จะซื้อหวานเย็นให้กิน”แง... เธอร้องหนักกว่าเก่า เขาได้แต่ยืนมองตาปริบๆ“เจ็บตรงนั้นเหรอ” เขาเอ่ยถาม เธอถอนสะอื้นหน้าแดง มองเขานิ่ง คนถูกมองถึงกับลูบท้ายทอยไปมา“ก็อาจจะเจ็บล่ะนะ ของฉันมันใหญ่ยักษ์ขนาดนั้น”“ฮือ...” พอได้ยินแบบนั้นเธอก็ปล่อยโฮออกมาอีก อธิราชเกาหัวมองเด็กสาวถอนสะอื้นอยู่แบบนั้น“จะร้องให้น้ำท่วมโลกหรือไงฮะ!”“หนูจะกลับบ้าน”“อ้อ... พูดได้เหรอ นึกว่าเป็นใบ้” เธอค้อนเขา คลานไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ เขามองผิวใต้ร่มผ้าของเธอแล้วสติหลุด ร่างสูงแข็งแรงเสไปมองทางอื่น แก้มเขาร้อนแดงเห่อ“ใส่เสื้อผ้าซะ เดี๋ยวจะพาไปส่งบ้าน” คนห่ามพูดแบบนั้น ก่อนจะเดินออกจากไปห้อง แต่เดินออกไปแล้วก็นึกห่วง เลยแอบมาด้อมๆ มองๆ ดูเด็กสาวแต่งตัว“บ้าเอ๊ย!” อธิราชสบถอีก ขี้เหร่จะตายไป นมก็เล็กกว่าลูกมะพร้าวซะเมื่อไหร่ล่ะเกลีย
Baca selengkapnya
9
“แต่ละคน” คนพูดหยุดวิ่งตาม ก่อนจะไปนั่งลงที่เดิม เขาเลิกสนใจเหล้ายาปลาปิ้งตรงหน้าในทันที นึกถึงอดีตคนรักแล้วหดหู่ใจ เขารักเขียนฟ้ามาก ไม่คิดว่าเธอจะหลายใจแบบนี้ ความรักทำให้คนตาบอดก็คงจริง เธอไม่ดีใครๆ ก็พูดแบบนั้น แต่เขาไม่เคยฟังคำเตือน แค่ไม่กี่วันเธอก็สลัดรักไปแต่งงานกับชายอื่นหน้าตาเฉยคนอกหักรักคุดหันไปสนใจกับการทำงานในไร่อย่างหนัก เรียกว่าทำงานหักโหมกันเลยทีเดียว อธิราชทำงานจนลืมวันลืมคืน ตัดขาดจากโลกภายนอก เขาไม่อยากสนใจใคร เรื่องการติดต่องานกับลูกค้าหรือการค้าขายต่างๆ เขายกหน้าที่ให้น้องชายเป็นคนจัดการทั้งหมดสี่ปีผ่านไป...ไวเหมือนโกหก...“เฮีย...” เสียงน้องชายที่เรียกมาแต่ไกล ทำให้อธิราชหันไปมอง“มีอะไร”“เฮียจะทำงานอยู่แต่ในไร่จนตายหรือไง”“แล้วหนักส่วนไหนของแก”“แรง!!!” คนขี้เล่นร้องครางออกมาจากลำคอ“เฮีย”“อะไร เรียกอยู่นั่นแหละ”“แม่ให้ไปรับมิ่งขวัญ”“มิ่งขวัญไหน” คนถามเลิกคิ้วขึ้นมองทำท่านึก“เมียเฮียไง”“แค่ก ๆ ๆ ๆ ฉันมีเมียตอนไหน” คนถามที่หยิบน้ำเย็นๆ จากขวดขึ้นมาดื่มถึงกับสำลักหูตาแดงไปหมดใบหน้าของธิราชเหลอหลาขณะมองน้องชาย อีกฝ่ายหลุดขำออกมากับท่าทีของพี่ชาย“เฮียจำ
Baca selengkapnya
10
“เป็นอะไรถึงหน้าแดง” คนที่ขับรถยังตาดีตอนหันมามอง เธอยกมือขึ้นลูบแก้มร้อนผ่าว ก่อนจะส่ายหน้าดิก“ไม่สบายหรือเปล่า” เขาชะลอรถเข้าข้างทาง เธอยิ่งส่ายหน้าไปมา อธิราชใช้หลังมือแตะที่หน้าผากนูนเกลี้ยงของเธอ“ตัวก็ไม่ร้อน ทำไมหน้าแดง” คนซื่อบื้อเอ่ยถาม เหลือบมองต่ำลงเล็กน้อยก็เจอกับอกอวบอิ่มภายใต้เสื้อยืดพอดีตัว เขารีบถอยห่างหันไปขับรถต่อ“ใส่เสื้ออะไรตัวเล็กนิดเดียว” เขาบ่นลอยๆ น้ำเสียงหงุดหงิดไม่น้อย“คะ?”“รัดนมซะติ้วเลย” คนฟังหน้าแดงกอดอกอวบๆ ของตัวเอง แอบค่อนขอดเขาในใจ เธอไม่ได้อยากให้เขามองนมเสียหน่อยพอถึงบ้าน สมาชิกในบ้านที่ยืนรอรับมิ่งขวัญอยู่ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่โดยเฉพาะมารดาของเขา ท่านโอบกอดลูบหัวลูบตัวพากันเข้าบ้านอธิราชมองตามไปด้วยความรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย ไม่มีใครทักเขาสักคน ทั้งๆ ที่เขายืนหัวโด่อยู่นี่“วันนี้แม่ทำกับข้าวเยอะแยะเลย ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะจ๊ะ เรียนจบสักทีนะคนดีของแม่”“ขอบคุณค่ะคุณแม่” มิ่งขวัญกล่าวขอบคุณ ยิ้มกว้างให้สมาชิกทุกคนในบ้าน แต่พอสายตาหันไปสบเข้ากับคนที่ชอบทำหน้ายักษ์ใส่คนอื่น เธอก็หลบวูบ“เราก็อยู่กินข้าวกินปลาเสียก่อนนะเจ้าแซน แล้วค่อยเข้าไร่” ดูมารดา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status