Masukเจ้าสาวอุปถัมภ์ “เรื่องมิ่งขวัญว่าไงเฮีย” อธิปไตยเปลี่ยนเรื่อง เห็นพี่ชายโมโหก็เลยไม่อยากพูดเรื่องเขียนฟ้าอีก “ว่าไงอะไรยังไง” “เฮียยัดเยียดความเป็นผัวให้เด็กมันแล้ว จะไม่รับผิดชอบหรือไง” “ก็ให้แม่ดูแลไป” “แม่จะส่งมิ่งขวัญไปเรียนในเมือง” “ก็ดีแล้ว ยังเด็กอยู่ ควรจะเรียนหนังสือ” “เฮียรู้ด้วยนะว่ามิ่งขวัญยังเด็ก” อธิไตยประชดพี่ชายหน่อยๆ “เออ... มีตานะโว้ย” “อ้อ... ผมก็ไม่ได้ว่าเฮียตาบอด” “ไอ้นี่กวนส้นรองเท้า” “แม่บอกว่ามิ่งขวัญเรียนจบกลับมา จะให้แต่งงานกับเฮีย” “แค่กๆๆๆ” สาวน้อยกรุบกริบ เมื่อความรักมันรุนแรง เขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้สาวน้อยมาครอบครอง แม้ว่าวิธีการนั้นจะต้องเข้าหาเธอทางหน้าต่าง แทนประตูบ้านก็ตามที!!!
Lihat lebih banyakมิ่งขวัญเป็นหญิงสาวที่ถูกเลี้ยงให้เป็นแม่บ้านแม่เรือนและมีความสุขกับการเป็นช้างเท้าหลัง โดยที่สามีออกไปทำไร่และจัดสรรเงินมาให้ภรรยาใช้จ่าย รวมถึงทำบัญชีรายรับรายจ่ายและเก็บเงินด้วยอิงฟ้าก็ชอบชีวิตแบบนี้ เธอมีบ้านอีกหลังแยกออกมาอยู่กับอธิปไตย ไม่ได้อยู่บ้านใหญ่ของครอบครัวเขา จึงเป็นส่วนตัวค่อนข้างมาก แต่ตอนกลางวันเธอมักจะไปขลุกอยู่ที่บ้านใหญ่เพื่อช่วยมิ่งขวัญทำโน่นทำนี่ และคุยกันเรื่องการดูแลตัวเองและอาหารการกินอธิปไตยยิ้มทุกครั้งที่เห็นภรรยามีความสุขกับชีวิตประจำวัน เขาแพลนเอาไว้ว่าหลังคลอดจะจ้างพี่เลี้ยงเด็กมาเพิ่มเพื่อช่วยดูแลลูก มิ่งขวัญนั้น อาสาจะดูเด็กๆ ให้หลังคลอด เพราะอิงฟ้าต้องกลับไปเรียนต่อ พี่สะใภ้ของเขาเป็นคนน่ารักและมีน้ำใจเสมอชีวิตเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นผ่านไปด้วยความสุข อิงฟ้าไม่เคยมีพี่สาวหรือพี่น้องชายหญิงเลย พอได้แต่งงานเข้ามาอยู่ในบ้านของอธิปไตยเธอเลยรู้สึกว่าถูกเติมเต็มกับสิ่งที่ขาดหายไปทุกวันเธอจะทำอาหารอร่อยๆ ไปให้บิดา นั่งสนทนากับท่าน บางวันบ้านใหญ่ก็เชิญบิดาของเธอมารับประทานอาหารคุยเรื่องต้นไม้ใบหญ้าและเข้าไร่ไปด้วยกัน แบ่งปันเรื่องการปลูกพืชชนิดใหม
“พี่รักอุ้ยอ้าย” เขามองใบหน้าผุดผ่องของเธอ ลูบศีรษะเด็กสาวด้วยความเอ็นดู“อุ้ยอ้ายก็รักพี่โซ่ค่ะ” คำรักที่มีอยู่เต็มหัวใจเปล่งออกมาเสียงสั่นสะท้าน เธอลูบอกของเขาเบาๆ ช้อนสายตาขึ้นมองสบประสานด้วยแววอ่อนหวานสะท้านใจอธิปไตยยกมือของเธอขึ้นมาบดจูบ เขาดูดนิ้วเล็กๆ น่ารักนั้นก่อนจะหงายฝ่ามือขึ้นแล้วลามเลียเบาๆ“อื้อ...” เธอครางแผ่วๆ ยามเขาตวัดลิ้นลากไล้ขึ้นไปตามเรียวแขน มือหนาปลดสายเสื้อนอนของเธอออกจากไหล่บอบบาง ประทับริมฝีปากร้อนลงไปสัมผัสเบาๆ แล้วซุกเข้าที่ซอกคอหอมกรุ่น“อื้อ... พี่โซ่” เสียงครางยังดังอย่างต่อเนื่อง เมื่อปากร้อนสัมผัสกับผิวของเธอ“พี่โซ่คะ อือ...” เธอดันใบหน้าของเขาออกห่าง เอ่ยถามเสียงสั่นสะท้านด้วยความวาบหวาม แต่มีบางอย่างติดอยู่ในใจอยากถามเขามาหลายวันแล้ว“ว่าไงครับ” คนเอ่ยถามก้มลงไปงับยอดอกสวยดูดรัดด้วยความหิวโหย“พี่โซ่ป้องกันแล้วนี่คะ อุ้ยอ้ายท้องได้ยังไง” ตอนนั้นเธอมัวแต่กังวลและตกใจ เพิ่งคิดได้ตอนหลังแต่ไม่มีโอกาสได้ถามเขา“อ้อ...” อธิปไตยร้องขึ้นในใจ จะบอกคนใต้ร่างที่มองเขาตาปริบๆ ว่าอย่างไรดี“บางทีถุงยางอนามัยมันก็ไม่ได้มาตรฐานนะครับ มันอาจจะรั่วก็ได้” โทษบริษัท
อธิปไตยพาร่างน้อยไปนั่งบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า เขาหยิบผลิตภัณฑ์เช็ดเครื่องสำอางมาเช็ดหน้าให้เธอเบาๆ อิงฟ้าอมยิ้มระคนเขินอายเพราะร่างของเธอกำลังเปลือยเปล่า“พี่โซ่น่ะ”“ทำไมครับ” เสียงเขานุ่มขณะเช็ดหน้าให้เธอด้วยสำลีจนสะอาด จำได้ว่าผลิตภัณฑ์เช็ดเครื่องสำอางยี่ห้อนี้เขาพาเธอไปซื้อด้วยตัวเองเขาจำได้ทุกอย่างว่าเธอชอบอันไหน ใช้อันไหนแล้วดี ไม่แพ้ต่อผิวบอบบางอ่อนใส เขาอยากให้เมียผิวดีๆ แบบนี้ไปนานๆ“ชอบทำอะไรแบบนี้”“แบบนี้นี่แบบไหนครับ”“ก็ทำแบบนี้แหละค่ะ ทำตัวน่ารัก” เธอบอกอย่างขัดเขิน มองสบตาเขาแล้วสะเทิ้นอาย“แล้วรักไหมล่ะ”“รักดีรึเปล่านะ” เธอแกล้งแหย่ อมยิ้มจนแก้มพอง“แต่พี่นี่อยากรักจนใจจะขาดแล้วละครับ” คำว่ารักของเขากินความนัยแสนวาบหวาม มือหนาเลื่อนมาแกะผมให้เธออย่างเบามืออธิปไตยสางผมของเธอออกจากกันเบาๆ ทำให้ผมสยายไปทั่วแผ่นหลัง เขาแทรกกายเข้ามาตรงหว่างขา โน้มใบหน้าเข้าหาเพื่อบดจูบปากแสนหวาน เธอใช้มือดันปากของเขาให้ถอยห่างก่อนจะกระซิบเบาๆ“อาบน้ำกันก่อนดีกว่าค่ะ เหนียวตัวมากเลย แล้วก็...” เธอพูดแล้วหน้าแดง เขาเลยเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม“แล้วก็อะไรครับ”“ตอนนี้อุ้ยอ้ายหิวมากเลยค่ะ ตอน
คนรักษาหน้าอย่างมณีรัตน์กลืนน้ำลายตัวเอง สุดท้ายก็ต้องยกขันหมากมาสู่ขอลูกสาวของเขา แถมยังยกที่ดินผืนที่ทะเลาะกันมาตลอดให้เป็นสินสมรสอีกด้วยแต่เช่นไรเขาก็ไม่อยากได้อะไรนอกจากเห็นลูกสาวคนเดียวมีความสุข“คุณจำได้ไหมคะคุณวัฒน์”“จำอะไรของคุณ” อธิวัฒน์เอ่ยถามภรรยา มณีรัตน์ยิ้มในหน้าทำท่าเหมือนภาคภูมิใจเสียหนักหนา“ก็คุณบำรุงเคยพูดใส่หน้าฉันตอนทะเลาะกันว่าหัวเด็ดตีนขาดยังไงก็จะไม่ยกลูกสาวให้ดองกับลูกชายของเรายังไงล่ะ นี่ไง... ฉันเลยสนับสนุนเต็มที่ให้เจ้าโซ่ไปปีนห้องหนูอุ้ยอ้าย”“ฮ้า! อะไรนะ นี่คุณรู้เห็นเป็นใจแต่แรกเหรอ”“ก็ใช่น่ะสิ”“ดีนะลูกเราไม่โดนยิงตกลงมาคอหักตาย” คุณอธิวัฒน์ตกใจกับประโยคที่ภรรยาพูดออกมา“ไม่หรอกคุณ ฉันนี่แหละเป็นคนให้เจ้าโซ่ไปซื้อตัวคนบ้านนั้นเอง”“คุณนี่อยากเอาชนะไม่เข้าเรื่อง ดีนะลูกๆ รักกัน ถ้าไม่รักกัน ไปทำลูกสาวเขาท้องแบบนี้ ระวังเวรกรรมจะตามสนอง”“สนองอะไร ฉันมีแต่ลูกชาย”“ลูกชายลูกสาวเวรกรรมก็มีจริงนะคุณ”“คุณก็อย่าพูดเรื่องเวรกรรมสิ ฉันถามเจ้าโซ่แล้วมันบอกว่ามันเอา รักจริงหวังแต่ง ฉันก็จัดให้ไง ฉันเป็นแม่ที่ประเสริฐแค่ไหนคุณคิดดู”“ดีนะคุณไม่ไปดูต้นทางด้วย”“
“ตายแล้ว หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ” กชกรรีบห้ามปราม ในขณะที่เขียนฟ้าตรงเข้าไปผลักอกของอธิราชจนชายหนุ่มเซ แล้วรีบเข้าไปช่วยเสี่ยอรัญเอาไว้“อะไรกันคะพี่แซน จู่ๆ มาต่อยเสี่ยทำไม”“ต่อยทำไมเหรอ ฟ้าไปกอดจูบกับมัน!” อธิราชเสียงดังเข้าใส่ มองแฟนสาวอย่างโมโห“ฟ้ากับเสี่ยจะแต่งงานกัน กอดกันมันเรื่องธรรมดา”“แล้วเ
“นังกำไลให้เสี่ยอรัญกับพ่ออาทิตย์มาสู่ขอลูกสาวของมันด้วย พูดจาโอ้อวดเรียกสินสอดสิบล้าน ลูกสาวมันเลี่ยมเพชรเลี่ยมพลอยหรือไงฮะ!” คนเป็นแม่พูดอย่างมีอารมณ์“เงินสิบล้านผมขอยืมก่อนก็ได้ ค่อยหามาคืนให้”“เหอะ! แฟนแกน่ะเขาตอบตกลงกับเสี่ยอรัญไปแล้ว เป็นแฟนกันประสาอะไร ไม่คุยกันรึไง สรุปแฟนแกนี่มีกิ๊กกี่คน
“ฉันไม่ยักรู้ว่าเธอมีแขกเยอะขนาดนี้ จริงๆ จะได้มาวันหลัง” มณีรัตน์นั่งลงพร้อมด้วยสามี ส่วนลูกชายนั้นติดธุระไม่สามารถมาได้ เพราะต้องไปติดต่องานกับลูกค้าคนสำคัญ“มาวันนี้แหละดีแล้ว พูดกันตรงๆ ก็แล้วกัน หนูฟ้าน่ะมีผู้ชายมาชอบพอเยอะแยะไปหมด แต่การจะให้ลูกออกเรือนไป เราซึ่งเป็นพ่อแม่ต้องมั่นใจว่า คนคนนั
“ทำไมจะไม่มีล่ะ ลูกชายฉันรักใครชอบใคร ฉันก็มีปัญญาไปสู่ขอให้ทั้งนั้นแหละ” มณีรัตน์เกลียดนักเมื่อโดนดูถูก เธอจะเสียเงินทั้งทีก็ต้องเลือกคนดีๆ มาเป็นสะใภ้สิ นั่นมันเงินของเธอนะ “ดีแล้วละจ้ะ ลูกชายคนโตแต่งงานทั้งทีก็อย่าให้เสียหน้าล่ะ ฉันต้องไปซื้อของก่อนนะ ขอตัวก่อนนะจ๊ะ หวังว่าเราจะได้ดองเป็นทองแผ่





