บททั้งหมดของ ไอรักเพลิงตะวัน: บทที่ 11 - บทที่ 20

เพลิงตะวันรู้ดีว่าเขาไม่ได้โกรธที่จะให้เงินเธอ เธอจะเอามากกว่านี้เขาก็ให้ได้ ที่เขาโกรธจนควันออกหูเพราะเธอกำลังทำเหมือนผู้หญิงขายตัว แถมยังไม่ไว้ใจเขา กลัวเขาจะเบี้ยว แล้วเขาก็บ้าบอที่สุดที่ซื้อผู้หญิงแบบเธอด้วยจำนวนเงินมากมายเกินจำเป็น สำหรับนักธุรกิจเช่นเขาถือว่าขาดทุนย่อยยับ กับการปรนนิบัติที่ไม่เอาไหนและทำอะไรบนเตียงไม่เป็นสักอย่างของพิมพ์ดาว“ความสุขของเธอ ไม่ใช่ของอา ถ้าคิดว่าจะนับแบบนั้น ต้องให้อาหลั่งในตัวเธอ ถึงจะนับเป็นหนึ่งครั้ง” คำพูดของเขาทำให้พิมพ์ดาวตาโต เธอยังเด็กนักที่จะเข้าใจว่าผู้หญิงสามารถเสร็จสมได้หลายครั้ง แต่ผู้ชายอาจจะเพียงครั้งเดียวเมื่อส่งผู้หญิงไปถึงสวรรค์แล้วนับครั้งไม่ถ้วน“หรือจะให้อาเซ็นเช็คให้ทุกครั้งที่เสร็จเลยหรือเปล่า เพื่อป้องกันการโกง เธอจะได้ไม่ต้องกังวล” เขาประชดแดกดันเสียงกร้าวห้วนกระด้าง แม้กระนั้นพิมพ์ดาวก็ยังพยักหน้ารับเพราะรู้สึกอุ่นใจที่จะได้เงินมาเก็บเอาไว้กับตัวเพลิงตะวันถึงกับหน้าแดงเข้ม เขาโกรธจัดใบหน้าถมึงทึง กระชากแขนเล็กบอบบางของเด็กสาวเข้ามาหาก่อนจะเขย่าจนเธอหัวสั่นหัวคลอน“เด็กบ้า!” ชายหนุ่มสบถลั่น เขาไม่รู้จะทำยังไงกับอารมณ์โกรธท

“นอนนิ่งๆ สิ อาเช็ดไม่ถนัด” เขาทำเสียงดุ แก้มหนุ่มร้อนเล็กน้อยเมื่อถูกอ้อน“วันนั้น ครั้งแรกของเรา หนูอยากให้อาเพลิงทำแบบนี้จังค่ะ”แววตาและน้ำเสียงของเธอทำให้เพลิงตะวันรู้สึกผิด วันนั้นเขาทิ้งเธออย่างเลือดเย็น และไม่ไยดีเธออีกหลายวัน“หนูเหงาจะแย่ อาเพลิงทิ้งหนูให้อยู่คนเดียวตามยถากรรม” เขาอยากจะเขกหัวตัวเองนัก เพราะคำพูดของเธอทุกคำเหมือนกับสิ่งที่เขากำลังคิดอยู่ในใจ“อางานยุ่ง คิดว่าเราโตแล้ว คงดูแลตัวเองได้” แต่เขาก็ตอบไปอีกทาง มือหนาเลื่อนลงมาเช็ดไปตามเรียวแขน อกอิ่มและเลยลงมาที่หว่างขาพิมพ์ดาวขัดเขินอยู่มากเมื่อต้องเปิดเผยเรือนร่างให้เขาดู“อย่าหนีบขาสิ หนีบไว้แบบนี้อาจะเช็ดยังไงล่ะ” เขาว่าก่อนจะจับขาเธอแยกออกให้ชันเข่าพิมพ์ดาวไม่กล้ามองหน้าอาหนุ่ม เธอหลับตาเบือนหน้าหนี แต่ต้องตาโตรีบหันกลับมาเมื่อสัมผัสกับลมหายใจร้อนระอุของเขา“อุ๊ย!” เพราะหันกลับมามองทำให้แก้มสาวชนกับริมฝีปากร้อนที่แนบลงมาเพลิงตะวันยิ้มใส่ตา แทนที่จะเบี่ยงหลบเขากลับกดจมูกลงไปหาแก้มนุ่มเสียเต็มรัก“อาเพลิง” พิมพ์ดาวอายหน้าแดง เธอยกมือขึ้นลูบแก้มไปมาเพลิงตะวันทิ้งผ้าลงในกะละมังใบเล็กๆ ข้างเตียง แทนที่จะชวนเธอ

พิมพ์ดาวเม้มปากเข้าหากันแน่น เมื่อเห็นเขาหันกลับไปสนใจกับการปรุงอาหารตรงหน้าที่เธอรับรู้ว่าหอมกรุ่นเพียงใด พิมพ์ดาวจึงทำเนียนเข้าไปชะโงกดูเขาทำอาหารใกล้ๆ“อาเพลิงทำอาหารเหรอคะ”“อาจำได้ว่าจ้างแม่บ้านไว้เดือนละหมื่นห้า แต่แม่บ้านขี้เซา แล้วเมื่อคืนอาก็เสียพลังงานไปเยอะ ถ้าจะให้นอนรอกินอยู่บนเตียง คงเป็นลมตาย” คำพูดของเพลิงตะวันทั้งทำให้เด็กสาวทั้งขัดเขินทั้งรู้สึกผิด“หนูขอโทษค่ะอาเพลิง อย่าหักเงินเดือนหนูเลยนะคะ” เธอรีบระล่ำระลักบอกเขาด้วยน้ำเสียงร้อนรนกิริยาของเด็กสาวเหมือนแม่บ้านที่ถูกว่าจ้างแต่ทำงานไม่คุ้มค่าหรือทำอะไรไม่เป็น ทำให้เพลิงตะวันถอนใจหนักๆ เขานี่นะเหรอจะหักเงินเดือนเธอ เพียงเห็นคนตรงหน้าตาแดงๆ ทำท่าจะร้องไห้ เขาก็ทำไม่ลงแล้ว ทั้งๆ ที่เขาเป็นคนใช้เงินอย่างมีสติและคิดถึงคุณค่าของมันเสมอ เพราะกว่าเขาจะสร้างเนื้อสร้างตัวมาถึงจุดนี้ ต้องผ่านอะไรมาเยอะแยะมากมาย ดังนั้นนักธุรกิจอย่างเขาจึงเล็งเห็นผลประโยชน์เป็นสำคัญ แต่ครั้งนี้มันไม่เกี่ยวกับผลประโยชน์ มันเกี่ยวกับจิตใจและความรู้สึก ซึ่งแลกซื้อหาด้วยเงินไม่ได้“อาไม่ใช่คนใจร้ายอย่างนั้น” ได้ยินคำพูดของเพลิงตะวันแล้ว พิมพ์ดาว

เขาสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู พอเอ่ยอนุญาตก็ปรากฏร่างเล็กหอมกรุ่นที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเดินเข้ามาในห้องทำงาน เพียงแค่ได้กลิ่น ความรวดร้าวกลางกายก็เล่นงานเขาอย่างหนักเพลิงตะวันสบถในใจ ..เขาจะกลายเป็นคนติดเซ็กซ์ไปแล้วหรือไงกัน ให้ตายเถอะ!!!“หนูเอาของว่างมาให้อาค่ะ” นี่เป็นอีกอย่างที่พิมพ์ดาวพยายามทำเพื่อเขา เธอทำอะไรได้ก็จะทำ เขาไม่อยากให้เธอคิดถึงแต่เรื่องใช้หนี้ มันทำให้เกิดกำแพงระหว่างกัน แล้วเธอก็ทำตามหน้าที่หาใช่ความใส่ใจที่มีต่อเขาอย่างจริงใจ ถ้าไม่มีคำว่าหนี้สินควบคุมอยู่“กาแฟก็พอ อาไม่ชอบกินของหวาน” เขาเหลือบมองขนมคุกกี้ในจานน่ารักแล้วเมินหนี“แล้วอาชอบกินอะไรคะ หนูจะได้หาซื้อมาให้อา หนูเห็นขนมในบ้านเยอะแยะ นึกว่าอาจะอยากกินเสียอีก”“อาซื้อมาให้เรานั่นแหละ” พอหลุดปากพูดไปแล้วเขาก็ต้องชะงัก ความห่วงใยที่เขามีให้ทำให้พิมพ์ดาวหัวใจพองโตเพลิงตะวันกระแอมสองสามครั้งก่อนจะพูดเบี่ยงประเด็น รู้สึกหน้าร้อนเห่ออย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว“หมายถึงถ้าเราหิว อยากกินขนม อาก็ซื้อมาเผื่อๆ เอาไว้ หรือแขกไปใครมาจะได้นำมาเสิร์ฟให้เขาไง” ชายหนุ่มเฉไฉจุดประสงค์พิมพ์ดาวยิ้มเพราะจุด

“อื้อ...” พิมพ์ดาวครางเสียงสั่นเมื่อถูกแยกขาพาดไปกับขอบอ่าง แก่นกายของอาหนุ่มกำลังบุกรุกเข้ามาในกายเธอเนิบช้า“บางทีอาก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนแก่ใจร้ายและก็หน้าเลือดชะมัด” เพลิงตะวันเสียบกายเข้าในร่างของเด็กสาว เขาแหงนใบหน้าแดงก่ำขึ้นร้องครางลั่นเพราะความเหนียวหนึบหนับที่โอบรัดเขาอยู่ทุกทิศทาง ยิ่งเป็นใต้น้ำยิ่งมีความฝืดมากกว่าเก่า“บางทีหนูเองก็รู้สึกว่าเหมือนเด็กเห็นแก่ตัว เอาเปรียบอาเพลิง” เธอตอบรับเสียงสั่น มือบางเกาะเกี่ยวไหล่กว้างของอาหนุ่มเอาไว้ขณะน้ำในอ่างกระเพื่อมไหวตามแรงโยกพิมพ์ดาวคิดว่าตัวเองก็เหมือนเด็กเห็นแก่ตัวเอาเปรียบเขา คิดจะดูดเงินจากเขาเยอะๆ แล้วเอาเงินที่เขาเคยให้ไปใช้หนี้เขาเอง ฟังดูแล้วมันร้ายกาจนักในความรู้สึก เพราะตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยคิดจะเอาเปรียบใครแบบนี้มาก่อน“เราคงไม่ต่างกันนัก อารู้ดี” เขาหมายถึงความต้องการโดยส่วนลึกจากหัวใจเพลิงตะวันลูบไล้เรือนร่างสาวสดภายใต้สายน้ำที่โอบล้อมรอบกาย เขาเบียดอัดเธอจนแนบไปกับผนังอ่างน้ำ ทั้งสองเผยอปากครางลั่นห้องน้ำกว้างเหมือนจะขาดใจลงในวินาทีใดวินาทีหนึ่ง“ไม่รู้หนูจะมีแรงเดินหรือเปล่า” เด็กสาวพ้อเสียงสั่น สะท้านกายทุก