All Chapters of ไอรักเพลิงตะวัน: Chapter 31 - Chapter 40

“แยกขาอีกสิครับหนูดาวของอา” เขาสั่งเธอก็ยอมทำตามเหมือนต้องมนต์สะกด สายน้ำเย็นฉ่ำที่สัมผัสกระแทกกับกลีบบุหงาทำให้เธอซ่านเสียวจนต้องเผยอปากร้องครวญคราง ร่างน้อยเอนกายพิงกับเรือนร่างแกร่ง เขาช่วยพยุงเธอเอาไว้อย่างแนบชิด ไม่เช่นนั้นเธอคงล้มลงไปกองกับพื้นเพราะทานทนต่อความสยิวที่เกิดขึ้นไม่ไหว“อาเพลิงขา หนูดาวไม่ไหวแล้ว อื้อ...” พิมพ์ดาวเกร็งร่างสะท้านไปทั้งกายเมื่อสายน้ำที่ฉีดกระแทกกลีบกายสาวทำให้เธอไปถึงสวรรค์ได้อย่างรุนแรง ร่างน้อยเกร็งกระตุกสั่นพร่า แข้งขาอ่อนแรงจนแทบทรงตัวไม่อยู่เพลิงตะวันทิ้งสายยางฉีดน้ำไปกับพื้นหญ้า เขาถลกกระโปรงเธอขึ้นเหนือสะโพก ก่อนจะแหวกแพนตี้ตัวน้อยไปด้านข้างแล้วฝังกายร้อนระอุลงไปยังซอกถ้ำอันแสนคับแคบ“อาเพลิง...” พิมพ์ดาวร้องครางเสียงหลงเมื่อเขาแทรกกายเข้ามาจนหมดสิ้น หลอมรวมกันครั้งเดียวจนสุดเส้นทางสายปรารถนา มือหนาทั้งสองสอดแทรกเข้าใต้รักแร้สาว ดึงรั้งมาหาตัวแล้วกระแทกตัวเธอจนสะท้านสะเทือนทุกครั้งที่กล้ามเนื้อภายในกระทบกัน ร่างเล็กผวาทำท่าจะล้มไปด้านหน้าดีที่เขาฉุดรั้งเอาไว้ได้ในเวลาอันรวดเร็ว“หนูดาวหยัดสะโพกมาหาอาสิครับ” เพลิงตะวันกำชับกำชาเสียงห้าวแตกพร่า

“ปั้นให้กลมๆ หน่อยครับ ตอนกินจะได้อร่อย”“ไม่เห็นเกี่ยวกันเลยนี่คะ ปั้นเป็นก้อนกลมหรือไม่กลม ไม่เห็นเกี่ยวกับความอร่อยตรงไหน” เธอเถียงเสียงแผ่วเมื่อสัมผัสได้ถึงความเป็นชายที่ดุนดันอยู่ที่สะโพกงอนงาม“เกี่ยวสิครับ เวลากินมันจะดูสวยงามยังไงล่ะครับ” เขาจับมือเธอปั้นหมู สะโพกสอบก็เริ่มขยับถูไถกับก้นงอน แม้จะมีอาภรณ์กางกั้นแต่ความรู้สึกเสียวซ่านนั้นมิอาจกั้นเอาไว้ได้“อาเพลิงทรมานก็รูดซิปลงสิคะ” เธอบอกอย่างอายๆ เข้าใจถึงความต้องการของเขาเป็นอย่างดี“วันหลังหนูดาวไม่ต้องใส่กางเกงในนะครับ”“วันนี้ก็ไม่ใส่ค่ะ ตอนอาเพลิงแต่งตัวให้ อาเพลิงไม่ให้หนูดาวใส่นี่ค่ะ” เธอทวนความจำของเขา กลีบกายสาวผลิตน้ำหวานออกมาฉ่ำเยิ้ม เธอรู้สึกลำคอแห้งผาก ต้องการอย่างมิอาจปิดกั้นได้แม้แต่น้อย“จะถลกกระโปรงเองหรือให้อาทำดี” ถามอย่างไม่ได้ต้องการคำตอบเลยจริงๆ พิมพ์ดาวคิดเช่นนั้น เพราะเขาเป็นถลกกระโปรงยาวกรอมเท้าขึ้นไปที่บั้นเอวของเธอเสียเอง“อาเพลิงคะ น้ำซุปกำลังเดือดค่ะ”“ช่างมัน” ดูเขาจะขัดใจที่โดนขัดจังหวะ“แล้วหมูล่ะคะ”“ช่างหัวหมูปะไร”“อาเพลิง อ๊า...” พิมพ์ดาวร้องครางเมื่อเขาเสียดสีแก่นกายของความแข็งแกร่งมาสัมผ

เพลิงตะวันยกกายขึ้นในขณะที่ยังสอดประสาน เขาโอบกอดเอวคอดเอาไว้นั่งซ้อนด้านหลังเธอ ในขณะที่เธอยังนั่งทาบทับอยู่บนตักเขาเพื่อโยกคลอนจังหวะรักอันเร่าร้อน แล้วขยับร่างกายให้เธอคลานเข่าเพื่อให้เขาสอดกายเข้าไปหาทางเบื้องหลังแม้จะหัวหมุนเพียงใดเพราะบทรักที่ได้รับนั้นทั้งเสียวซ่านและเร่าร้อนแต่เธอก็ตอบสนองเขาอย่างถึงใจ ร่างเล็กจิกผ้าปูที่นอนแน่นก่อนจะถูกดึงให้ควบขี่เขาบนร่างโดยหันหน้ามาประสานสายตากันในที่สุดเพลิงตะวันมองร่างเย้ายวนที่เคลื่อนไหวอยู่บนตัวเขาด้วยความเสน่หา มือหนาจับเอวคอดเอาไว้มั่นก่อนจะลุกขึ้นโต้ตอบกับคนในอ้อมแขนและกดเธอให้นอนหงายทั้งที่เรือนกายยังสอดประสานลึกล้ำ จนพาเธอไปพานพบกับสวรรค์ชั้นฟ้าในที่สุด เสียงหอบหายใจที่ร้อนแรงค่อยๆ ผ่อนคลายลงในที่สุดก่อนจะเป็นปกติ ร่างเปลือยเปล่ากอดก่ายกันและกันอย่างหวงแหน“ปีหน้าอาจะส่งหนูดาวเข้าเรียนมหาลัย คิดเอาไว้นะ ว่าอยากเรียนอะไร”“ขอบคุณค่ะอาเพลิง” เธอกราบที่อกเขา“เรียนจบแล้วแต่งงานกันนะ”“คะ” เธอผงกศีรษะมองเขาตาโต“เรียนจบแล้วแต่งงานกันนะ อาจะมอบบ้านและที่ดินให้หนูดาวเป็นของขวัญวันปริญญา พ่อกับแม่ของหนูดาวคงดีใจที่หนูดาวได้บ้านและที่ดิ

“ความจริงเราน่าจะบอกเรื่องนี้กับอาเพลิงนะคะ อาเพลิงเก่ง มีเพื่อนฝูงมากมาย น่าจะหาโรงพยาบาลดีๆ ให้พ่อแม่ของน้ากรรณได้ เดี๋ยวหนูจะขอเรื่องค่ารักษาด้วยค่ะ”กรรณิกาสะดุ้งอีกรอบพอได้ยินเด็กสาวพูดเช่นนั้น เธอรีบเขย่ามือเด็กสาวเพื่อขอร้องให้ปิดเรื่องนี้เป็นความลับทันที“อย่านะจ๊ะหนูดาว น้าไม่อยากรบกวนเพลิงตะวันเขาน่ะ แค่นี้เขาก็ดูถูกน้าพอแล้ว หนูดาวสัญญากับน้านะจ๊ะว่าจะไม่บอก อีกอย่างน้าจะรีบหาเงินมาคืน น้าอายที่ต้องไปยืมเงินคนอื่น ถ้าหนูไม่อยากให้เขาดูถูกน้าก็อย่าบอกเขาเด็ดขาดนะจ๊ะ น้าขอร้อง”“ก็ได้ค่ะ หนูดาวเข้าใจว่าบางทีเราเองก็มีศักดิ์ศรี น้ากรรณเองถ้าไม่ถึงที่สุดก็คงไม่มาขอความช่วยเหลือแบบนี้”“ขอบใจที่หนูดาวเข้าใจน้านะจ๊ะ” กรรณิการีบเขย่ามืออีกฝ่ายอีกรอบ ลอบผ่อนหายใจเพราะถ้าเรื่องนี้ถึงหูเพลิงตะวัน ความต้องแตกอย่างแน่นอน ไหนจะสัญญาที่เธอเคยให้ไว้กับเพลิงตะวันอีก ถ้าเขารู้เธอคงเดือดร้อนเป็นอันมาก“งั้นน้าขอตัวก่อนนะคะ ต้องรีบไปทำธุระอีกหลายที่”“แล้วพ่อกับแม่ของน้ากรรณล่ะคะ ตอนนี้ใครดูแลอยู่” กรรณิกาเริ่มจะหมดความอดทนที่โดนซักโน่นซักนี่จากลูกเลี้ยงแต่ต้องหันมาปั้นหน้ายิ้มเอาไว้ เพื่อไม่

“หมายความว่ายังไงถึงไม่มีเงิน” ชานนท์ผละออกห่างจากร่างเปลือยเปล่าของกรรณิกาทันทีที่อีกฝ่ายพูดจบ“เด็กนั่นบอกว่าให้เงินเรามาหมดแล้ว และยังไม่ได้เงินเพิ่มจากเพลิงตะวัน” กรรณิกาเองก็หัวเสียที่ได้รับคำตอบเช่นนั้นจากเด็กสาว จะคิดว่าพิมพ์ดาวโกหกก็ไม่ใช่ เด็กสาวใสซื่อเกินกว่าจะทำเช่นนั้น หรือคิดว่าเพลิงตะวันจะรู้ก็ไม่น่าใช่อีกเหมือนกัน ถ้าเพลิงตะวันรู้ ป่านนี้เธอกับชานนท์คงไม่ได้มานอนสงบสุขอยู่แบบนี้เป็นแน่“ถ้าไม่มีเงินให้ ก็หลอกมันมาขายสิ” ชานนท์พูดโพล่งออกมาซึ่งก็ตรงใจกรรณิกาเช่นกัน ..แต่มันมีอุปสรรคน่ะสิ“เพลิงตะวันไม่ปล่อยเด็กนั่นให้คลาดสายตาเลย ฉันพยายามทุกวิถีทางแล้ว แต่ไม่สำเร็จ”“แล้วเราจะเอาเงินที่ไหนไปใช้หนี้เสี่ยล่ะ” ชานนท์ถอนใจพรืด หนี้สินมากมายถึงแม้ว่าจะเป็นหนี้สินในนามของกรรณิกา เขาไม่ได้มีส่วนในการกู้ยืมแต่อย่างใด แต่เขาก็ยังหวังว่าจะได้เงินมาใช้จ่ายสบายมือเหมือนก่อน“ฉันก็ยังคิดไม่ออก หรือเราจะเอาข้าวของไปขายดีล่ะ” กรรณิกาอับจนหนทางก็กวาดสายตามองข้าวของในห้องพักที่พอจะขายได้“ข้าวของพวกนี้จะพอยาไส้อะไร หึ!”“คุณอย่าเพิ่งโมโหสิ”“แล้วตอนนี้คุณมีอะไรบ้างล่ะ ที่พอจะช่วยเราสอง