All Chapters of หวนรักมิอาจลืมเลือน: Chapter 31 - Chapter 39

"ได้ยินมาว่ามีร้านขายผ้าเปิดใหม่ที่ต้าหลี่เป็นร้านใหญ่หรือ" คนงานก่อสร้างพูดคุยกันเพราะที่เมืองต้าหลี่เพิ่งมีร้านขายผ้าปิดตัวลงเนื่องจากเจ้าของกิจการเสียชีวิต "ใช่แล้ว เจ้าถามทำไมหรือ" "ครั้งก่อนหัวหน้าบอกว่าต้องการตัดเสื้อผ้าชุดใหม่ให้แรงงานทั้งหมดคนละหนึ่งชุดถือเป็นรางวัลที่ไม่สร้างปัญหาในรอบสามปี อีกอย่างเสื้อผ้าของพวกเราก็ใส่มาหลายปีแล้วเก่าจนเปื่อยยุ่ยไม่มีชิ้นดีแล้วนะ" "เรื่องนี้ข้าเคยได้ยินมาเหมือนกัน คนที่มาใหม่ก็พลอยได้รับรางวัลไปด้วยนะ เพียงแต่ที่ให้รอเพราะหาร้านขายผ้าและตัดเย็บยังไม่ได้" คนงานต่างพูดคุยกันเป็นวงกว้างกับข่าวลือที่ได้ยินมาสักระยะหนึ่งมีความหวังว่าเมืองต้าหลี่มีร้านขายผ้าแล้วอีกไม่นานพวกเขาก็คงมีเสื้อผ้าชุดใหม่สวมใส่กันถ้วนหน้า เป็นความจริงตามที่ทุกคนพูดกันหัวหน้าคนงานเข้ามาติดต่อร้านขายผ้าของตระกูลจ้าวและได้ช่างตัดเย็บฝีมือดีของตระกูลหลี่ การค้าขายกับทางการครั้งใหญ่จึงได้เริ่มต้นขึ้น "คนงานก่อสร้างที่นี่โชคดียิ่งนักที่มีหัวหน้าและขุนนางใจดีตัดชุดให้ใหม่ ร้านตระกูลจ้าวกับตระกูลหลี่ก็พลอยมีรายได้ไปด้วย" หลี่ซูหรงพูดคุยกับสามีและมารดาหลังจากทางการมีหนังส

ถึงวันรับชุดใหม่คนงานต่างเข้าแถวรอรับพร้อมเพรียงกันจนเสร็จสิ้น ชุดของหวงซีหยุนที่เพิ่งได้รับมาดูประณีตราวกับเป็นช่างฝีมือชั้นเยี่ยมด้านในปักรูปดอกเหมยเล็ก ๆ ที่สังเกตเห็นได้ยาก "ไม่จริง" ชายหนุ่มเบิกตากว้างขึ้นมองภาพลายปักดอกเหมยรูปนี้อย่างละเอียดอีกครั้ง จ้าวเจียอิงเคยปักลงบนผ้าเช็ดหน้าให้เขามาก่อนมั่นใจได้ว่าไม่มีใครเหมือนแน่นอน "นางเป็นคนตัดเย็บชุดนี้หรือ" เป็นคนงานถูกปิดหูปิดตาอยู่ในสถานที่แคบ ๆ ของตนเองจึงไม่มีโอการได้รับข่าวสารใด ๆ เขาก็ไม่อาจรู้เช่นเดียวกันว่าจ้าวเจียอิงมาเป็นช่างตัดเย็บได้อย่างไร หวงซีหยุนรับชุดใหม่นั่งพิจารณาครุ่นคิดหาเหตุผลก็ยังไม่อาจรู้ คนเย็บชุดนี้คงตั้งใจมากถึงออกมาสวยงามเรียบร้อยได้ขนาดนี้ เขาจำได้ว่าฝีมือการเย็บของจ้าวเจียอิงไม่ค่อยดีนักแต่งานปักกลับสวยงามแตกต่างราวกับคนละคนแต่เขาก็จำมันได้อย่างดี ครั้งนี้นางปักผ้าได้งดงามไร้ที่ติ "เจ้าคงตั้งใจกับชุดนี้มาก" นางคงเห็นรายชื่อของเขาแล้วถึงได้ปักลวดลายลงบนปกเสื้อด้านใน รอยยิ้มจาง ๆ ผุดขึ้นที่ใบหน้าของชายหนุ่ม หมายความว่าจ้าวเจียอิงยังคงรู้สึกดีต่อเขานางถึงได้ทำเช่นนี้ เขาเก็บชุดใหม่เอาไว้ยังไม่ใส่ทัน

ทั้งสองพี่น้องทำความเคารพหมิงเจ๋อ "พวกเรากำลังจะกลับแล้วเพคะ" จ้าวซืออี้เอ่ยแทน หมิงเจ๋อจึงรั้งเอาไว้ก่อน "ถ้าอย่างนั้นข้าจะไปส่ง ร้านอยู่ไกลหรือไม่" "มิบังอาจเพคะ" จ้าวซืออี้ย่อเข่าก้มหน้าลงความสวยของนางสะดุดตาของหมิงเจ๋อครั้งแล้วครั้งเล่า 'เจ้าจะรู้หรือไม่ว่าข้าเปลี่ยนแปลงตัวเองก็เพราะเจ้า' เขาเก็บซ่อนความรู้สึกดีที่มีต่อนางเอาไว้และขอตามไปส่งให้ได้ จนในที่สุดทั้งสี่คนพร้อมด้วยองครักษ์และคนรับใช้ก็เดินยกกลุ่มไปที่ร้านขายผ้าตระกูลจ้าว เรื่องราวของสตรีตระกูลจ้าวแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วภายในหนึ่งวันเรื่องนี้คนรับรู้กันทั่วเมือง จนกระทั่งจางซื่อและตระกูลหลี่เรียกจ้าวซืออี้และจ้าวเจียอิงเข้าพบเป็นการส่วนตัว "เรื่องนี้ไม่เหมาะสมอย่างยิ่งครั้งต่อไปควรปฏิเสธขุนนางและอยู่ให้ห่างท่านเจ้าเมือง" เหลียนฮวา มารดาของหลี่ซูหรงเอ่ยเตือนขณะที่จางซื่อส่ายหน้าเบา ๆ "ขุนนางคนนี้นเป็นสหายของอิงเอ๋อร์ที่ไม่ได้พบกันนานเจ้าค่ะท่านป้า ท่านแม่" จ้าวซืออี้อธิบายทว่าผู้ใหญ่ทั้งสองคนกลับยิ่งไม่พอใจ "ถึงอย่างไรเรื่องอย่างนี้ก็ไม่ควรตัดสินใจโดยพลการ" "คราวหน้าคราวหลังหลานจะระวังเจ้าค่ะ" เมื่อผู้

จ้าวซืออี้พอเข้าใจว่าสิ่งที่หมิงเจ๋อทำมีความหมายว่าอย่างไร เพราะเป็นมารยาทนางจึงเดินไปหาผู้อาวุโสเชิญมาร่วมดื่มด้วยกันป้องกันการถูกนินทาลับหลังว่าทำตัวไม่เหมาะสม กลับทำให้หมิงเจ๋อพึงพอใจมากขึ้นเพราะได้รู้จักผู้ใหญ่ฝ่ายหญิงมากขึ้น "ท่านเจ้าเมืองคงไม่ได้ทำให้ตระกูลจ้าวลำบากใจใช่หรือไม่เพคะ" เหลียนฮวาเอ่ยขึ้นขณะที่สามีของนางกำลังสนทนากับสหายอยู่อีกด้านยังไม่ได้เห็นเหตุการณ์นี้ มีเพียงจางซื่อที่ยืนอยู่ด้วยกัน "ข้าคิดว่าการกระทำของข้าชัดเจนมาก ท่านทั้งสองเห็นว่าข้าทำตัวไม่เหมาะสมหรือ" หมิงเจ๋อบอกความรู้สึกของตัวเองกับผู้อาวุโสชัดเจนเพื่อแสดงออกถึงความจริงใจที่มีต่อจ้าวซืออี้ ทั้งสองคนต่างมองหน้ากันไปมาแววตาแสดงถึงความกังวลอย่างเห็นได้ชัด "มิใช่อย่างนั้นเพคะ ตระกูลจ้าวมิบังอาจเพคะ" จางซื่อเอ่ยขึ้นในที่สุดหมิงเจ๋อพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ "ข้าจะทำให้ถูกต้องหลังจบงานเลี้ยงคืนนี้ ข้าจะส่งคนไปที่ตระกูลจ้าวในวันพรุ่งนี้" จางซื่อและเหลียนฮวานึกไม่ถึงว่าจ้าวซืออี้จะมีวาสนาสูงส่ง องค์ชายห้าเป็นถึงโอรสขององค์ฮ่องเต้ มีรูปโฉมงดงามและเก่งกาจอีกทั้งยังมีตำแหน่งปกครองเมืองต้าหลี่ ทั้งคู่มิได้เอ่ยปา

ก่อนงานเลี้ยงเลิกราหวงซีหยุนได้แนะนำจางซื่อพร้อมครอบครัวให้ใต้เท้าหวงรู้จักโดยมีจ้าวเจียอิงยืนอยู่ข้างกายเขา ใต้เท้าหวงมองหน้าบุตรชายแล้วก็รู้สึกอ่อนใจ หนุ่มสาวทั้งคู่ได้พบกันและกลับมาเป็นคนรักกันดั่งเดิม ในใจไม่อยากเห็นด้วยทว่ามองหน้าหวงซีหยุนแล้วก็ต้องยอมรับความจริงว่าบุตรชายของเขามีความสุขอย่างปิดไม่มิด ใต้เท้าหวงได้ข่าวของตระกูลจ้าวหลังจากกลับต้าซุน ใต้เท้าจ้าวดูมีฐานะดีขึ้นไม่มีผู้ใดกล้านินทาว่าต่ำต้อยได้อีก สิ่งสำคัญที่ทำให้ใต้เท้าหวงยอมรับการตัดสินใจของหวงซีหยุนในครั้งนี้ นั่นเพราะจ้าวเจียอิงไม่ทอดทิ้งบุตรชายของเขาในยามตกอยู่ในช่วงลำบาก อยู่ที่ต้าหลี่นางเป็นเศรษฐีระดับต้น ๆ แต่กลับประคับประคองความรู้สึกของหวงซีหยุนให้มีความหวังและพลังใจขึ้นมา แล้วตระกูลหวงมีสิทธิ์อะไรไปรังเกียจนาง เรื่องราวทั้งหมดหวงซีหยุนเป็นคนแจ้งกับบิดาเองจึงทำให้ใต้เท้าหวงใช้ความคิดไตร่ตรองถึงความสัมพันธ์ของคนทั่งคู่มากขึ้นจวบจนกลับถึงจวนก็ได้เล่าเรื่องราวให้หยางฮูหยินฟัง "ท่านพี่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของลูกหรือเจ้าคะ" ฟังดูแล้วหยางฮูหยินยังคงขุ่นเคือง ถึงตระกูลจ้าวจะไม่เหมือนเดิมทว่าตำแหน่งของใต้เท้าจ้