All Chapters of เจ้าหนี้ซาตาน: Chapter 41 - Chapter 50

“นี่แกยุให้ฉันเลิกกับ...” พิมพ์อรพูดยังไม่ทันจบประโยค แพรวพรรณก็สวนกลับมาทันที“ใช่ ฉันยุให้แกเลิกกับผัวของแกเอง ให้แกกลับมาดูพี่เขมมีความสุขกับเมียของเขายังไงล่ะ” เธอเองนั่นแหละเป็นคนยุให้พิมพ์อรเลิกกับพงศ์พันธ์ เพื่อที่จะได้กลับมาตรอมใจตายเมื่อเห็นเขมชาติมีเมียใหม่“เหอะ! ก็เป็นแกนั่นแหละที่ต้องทนเห็นพี่เขมรักผู้หญิงอื่น สุดท้ายแกก็ไม่ได้ครอบครองเขาอยู่ดี” พิมพ์อรพูดหยัน ถึงไม่มีเขมชาติ เธอก็ยังมีพงศ์พันธ์ แค่โกรธกันไม่เท่าไหร่ เธอกลับไปง้อนิดเดียวอีกฝ่ายก็เต็มใจรับเธอกลับไปอยู่ด้วยแล้ว“ฉันไม่ได้ครอบครองก็ช่าง แต่ฉันอยากเห็นแกเจ็บ”“ฉันจะไปเล่าความจริงเรื่องนี้ให้พี่เขมฟัง ฉันจะทำให้เขาเกลียดแกนังแพรว” พิมพ์อรทำท่าจะเดินออกจากบ้านไปเล่าเรื่องนี้ให้เขมชาติฟัง เล่าเสร็จก็จะกลับกรุงเทพฯ ไปอยู่ในที่ที่เธอควรอยู่ ไม่ใช่บ้านไร่ปลายนาแบบนี้“แกจะไปบอกพี่เขมอย่างนั้นเหรอ งั้นแกก็ตายไปซะเลย นังพี่สารเลว” แพรวพรรณจ้วงแทงพี่สาวอย่างไม่คิดชีวิต เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ รวมถึงบ้านหลังนี้ต้องเป็นของเธอ ไม่ใช่ของนังพี่สารเลวที่คอยอิจฉาริษยาและอยากจะแย่งทุกอย่างไปจากเธอ“นังแพรว แก!” พิมพ์อรทรุ

“นี่ๆๆ จะยืนคุยกันอีกนานไหม จะทำไหมงาน ไม่ทำฉันไล่ออก หาคนใหม่ จ้างไปก็มีแต่ฉิบหายๆ หงุดหงิดจริงเชียว” เจ้าของร้านเท้าสะเอวขณะที่ละมือจากหม้อก๋วยเตี๋ยวหอมกรุ่น“งั้นลาออกเลยค่ะ” ปิ่นปัทมาเป็นคนตอบ ในขณะที่มารดาเลี้ยงเอาแต่ร้องไห้“ค่าเสียหายก็จ่ายมาด้วย ยายนี่มาทำงานมีแต่ฉิบหาย ทำจานแก้วแตกเป็นว่าเล่น ทำเหมือนคนไม่เคยทำงาน”“เท่าไหร่คะ” ปิ่นปัทมาตัดบท ก่อนจะดึงเงินในกระเป๋าจ่ายให้ตามจำนวนที่อีกฝ่ายบอก จึงประคองร่างของรัตนาไปนั่งอีกด้าน“น้าผิดเอง ผิดทุกอย่าง น้ามันไม่น่าเกิดมาเป็นแม่คนเลย” ใบหน้าที่แห้งแล้งของรัตนาทำให้ปิ่นปัทมาเริ่มกังวลใจ“น้ารัตเล่ามาสิคะว่าเกิดอะไรขึ้น” รัตนาเล่าไปร้องไห้ไป เธอติดการพนันจนกู่ไม่กลับ ทำให้บ้านและที่ดินที่คุณนวลแขยกให้กลับคืนหลุดไปอยู่ในมือเจ้าของบ่อน แถมคนพวกนั้นยังจับตัวปลายรุ้งไปขายซ่อง“ตายจริง” ปิ่นปัทมายกมือขึ้นทาบอก เธอยอมรับว่าตกใจกับเรื่องราวที่ได้ยินจริงๆ“น้าผิดเอง ผิดทั้งหมด ผิดตั้งแต่แรก น้าสำนึกแล้ว แต่สำนึกได้ก็สายไปเสียแล้ว”“ปลายบอกปัทว่าได้งานทำ”“บอกตอนไหน”“ก็ไม่กี่วันมานี่นะคะ”“ไม่ใช่หรอก ยายปลายรักปัทมาก คงไม่อยากให้เป็นกังวล

แถมยังเป็นหนี้ลูกชายของนางอีก เธอคงจะโดนด่าเหน็บแนมหรือพูดจาประชดประชัน แล้วเอาเงินฟาดหัว ไล่เธอออกไปจากชีวิตของชานนท์เป็นแน่แม้เธอจะเคยช่วยชีวิตท่านเอาไว้ถึงสองครั้ง แต่นั่นก็คนละเรื่องกับการที่เธอต้องมาเป็นเมียของชานนท์ ท่านอาจจะรับไม่ได้“ไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนไป ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ” แล้วท่านก็เดินออกจากห้องไปปลายรุ้งรู้สึกเหนื่อยล้า ทั้งๆ ที่เมื่อคืนยังอยากหนีเขาอยู่เลย แต่พอเอาเข้าจริงเธอก็รู้สึกใจหาย หญิงสาวรีบอาบน้ำแต่งตัวออกมาด้านนอก เพราะไม่อยากให้ผู้ใหญ่รอนาน แค่เดินเข้ามายังรู้สึกเกร็ง เธอเลือกที่จะนั่งที่พื้นแทบเท้าของท่านแทนที่จะขึ้นไปนั่งบนโซฟาเสมอกับท่าน“ลงไปนั่งทำไมตรงนั้น ขึ้นมานั่งตรงนี้มา ใกล้ๆ ฉัน มาให้ฉันดูหน้าใกล้ๆ หน่อยสิ” ชนานาเรียกให้เด็กสาวขึ้นไปนั่งกับท่านบนโซฟา พอเธอนั่งลง ท่านก็จับเนื้อจับตัวสำรวจเธออย่างถี่ถ้วน ปลายรุ้งถึงกับเกร็ง เพราะทำอะไรไม่ถูก ก่อนหน้านี้ที่เคยเจอกันก็อยู่ในภาวะเร่งรีบทุกครั้งไป“ตานนท์นี่ตาแหลมจริงๆ แม่หนูนี่โหวเฮงดีมาก เราเคยเจอกัน หนูเคยช่วยฉันเอาไว้ แต่ไม่ได้สนทนาปราศรัยกันเป็นส่วนตัวแบบนี้เลยสักครั้ง” ชนานาชมไม่ขา

นั่นไง นอนหลับอุตุอยู่กลางเตียง เดี๋ยวจะปลุกขึ้นมาให้ร้องครางเสียงสั่นสะท้านอยู่ใต้ร่างของเขา คอยดูสิ ทำเมินเขาดีนัก คิดเหรอว่าแผนแยกห้องนอนแค่นี้จะกีดกันเขาได้ รู้จักเขาน้อยเกินไปแล้วชายหนุ่มค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้เตียงนอนกว้าง เขากำลังตัดสินใจว่าจะกระโดดเข้าไปตะครุบและปิดปากเธอเอาไว้ หรือจะค่อยๆ สอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มแล้วตะครุบดีค่อยๆ ดีกว่าเพื่อไม่ให้เธอตกใจแตกตื่นแล้วลุกขึ้นมาโวยวายใส่เขา ชานนท์จึงค่อยๆ สอดหัวเข้าใต้ผ้าห่ม ร่างของเขาทำให้ผ้าห่มนูนขึ้นเรื่อยๆ“เฮ้ย!” ชานนท์ร้องเสียงหลงเมื่อตะครุบเข้ากับแก่นกายของใครสักคนบนเตียง“โอ๊ย!” คนที่อยู่บนเตียงถูกเตะจนตกเตียงพร้อมกับแสงโคมไฟที่สว่างไสวขึ้นทันตาเห็น“ไอ้ยศ แกมาอยู่บนเตียงของเมียฉันได้ยังไงวะ”“คะ... คือเจ้านาย” ชัยยศกุมสะโพกตัวเองไปมา จะบอกได้อย่างไรว่าโดนคาดคั้นจนต้องบอกแผนการ แถมเงื่อนไขที่เอามาบีบบังคับก็ยังทำให้เขาต้องจำยอม“พูดมาเลยไอ้ยศ แกเข้ามาทำอะไรในห้องเมียฉัน”“เจ้านายฟังผมก่อน ผมจำเป็นจริงๆ ไม่ได้คิดจะทรยศเจ้านายเลยนะครับ” ชัยยศรีบอธิบาย“คิดจะเป็นชู้กับเมียฉันเหรอ”“เสียงเอะอะโวยวายอะไรกันลั่นห้อง” ร่างของคุณนายให

“ตัวเดียวนะเหรอ” เขามองคนตรงหน้านิ่ง“ค่ะ” เธอตอบอย่างแสนซื่อ“กลัวฉันสิ้นเปลืองหรือไง” เขาจับบ่าเธอเอาไว้ มองเธอด้วยสีหน้าอ่อนโยน“ปัทเกรงใจค่ะ” เธอบอกอย่างเกรงใจจริงๆ“เธอเป็นเมียฉันนะ ฉันอยากซื้อให้เมีย เมื่อกี้ฉันเลือกให้ รอบนี้เธอต้องเลือกเอง ถ้าไม่ถูกใจก็เอามันทุกร้านนี่แหละ”“แบบนั้นก็เดินจนเมื่อยสิคะ”“ถ้าไม่อยากให้ฉันเดินจนเมื่อยก็ต้องเลือกนะ ไปสิฉันจะช่วยเลือกด้วย” เขาจับมือพาเธอเดินเข้าไปในร้านอีกรอบ ปิ่นปัทมามองมือของเขาด้วยความรู้สึกอบอุ่นใจ พอเดินเข้าไปในร้าน เจ้าของร้านรีบเดินมาต้อนรับเขมชาติทันที ท่าทีกระตือรือร้นและบริการเต็มที่ ทำให้ปิ่นปัทมารับรู้ว่าเขาคงรู้จักกันเป็นอย่างดี“ใครกันเหรอคะคุณเขม แหม... เดี๋ยวนี้ควงสาวนะคะ” คนเอ่ยถามอยากรู้อยากเห็นจนออกนอกหน้า“ภรรยาผมครับคุณมุก รบกวนช่วยหาชุดสวยๆ ให้เธอหน่อยครับ” คำตอบของเขมชาติทำให้ไข่มุกอ้าปากค้าง ทั้งประหลาดใจและคาดไม่ถึงว่าเขมชาติจะมีภรรยาเป็นตัวเป็นตน เพราะเรื่องที่พิมพ์อรหนีตามชู้ไปนั้นคนเขารู้กันทั่ว ทำให้เขมชาติกลายเป็นคนเย็นชาและเกลียดผู้หญิงจับใจ แสดงว่าผู้หญิงตรงหน้าของเธอต้องมีอะไรดีอย่างแน่นอนถึงได้พิช