All Chapters of เจ้าหนี้ซาตาน: Chapter 51 - Chapter 60

เขาถามไถ่คุณหมออีกครั้ง เขย่าแขนอีกฝ่ายด้วยความยินดี“ใช่ครับ หมอจัดยาบำรุงให้แล้วนะครับ ภรรยาของคุณก็ฟื้นแล้วด้วยครับ เธอกำลังรอคุณอยู่” หมอบอกยิ้มๆ ก่อนจะอธิบายวิธีการดูแลคนท้องและคู่มือให้กลับไปอ่านที่บ้าน“ขอบคุณมากนะครับคุณหมอ” เขมชาติแทบถลาเข้าไปที่เตียงของภรรยาเมื่อคุยกับหมอเสร็จสิ้น ปิ่นปัทมามองเขาอยู่ด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข“คุณเขมคะ” เธออยากจะบอกข่าวดีกับเขา แต่เขายกมือขึ้นเหมือนห้ามเอาไว้“ฉันรู้แล้ว ต่อจากนี้ไปฉันจะดูแลเธอกับลูกให้ดีที่สุด” เขาดึงเธอมากอดแนบอก รู้สึกมีความสุขเหลือเกิน“ขอบคุณนะคะที่คุณไม่รังเกียจลูกของเรา”“พูดแบบนั้นได้ยังไง ฉันจะรังเกียจลูกของเราได้ยังไง”“ปัทเป็นแค่...”“เลิกพูดแบบนี้สักที ถ้าดูถูกตัวเองอีก จะทำโทษให้หนักเลย รู้ไหมทำยังไง” เขาทาบหน้าผากกับหน้าผากของเธอ มองสบตาอย่างเจ้าเล่ห์“ไม่อยากรู้ค่ะ”“ว้า… ทำไมถึงไม่อยากรู้ล่ะ กำลังจะบอกอยู่นะ”“อะแฮ่ม ขออนุญาตนะคะ คุณหมอบอกว่าคนไข้กลับบ้านได้แล้วค่ะ แล้วอย่าลืมไปรับยานะคะ” พยาบาลสาวที่เข้ามาบอกอมยิ้ม ก่อนจะเลี่ยงเดินออกไปดูคนไข้รายอื่น“ถ้าพูดไม่เข้าหูอีก จะจูบให้ขาดใจเลย” เขาก้มลงมากระซิบ ปิ่นปัทมาเ

แต่เขาก็ยังยึดมั่นอดทนได้อย่างไม่น่าเชื่อ“รู้สึกปวดท้อง หรืออะไรรึเปล่า”“ไม่เลยค่ะ ปัทกับลูกแข็งแรงดี” เหมือนเขาจะโล่งใจ บางทีเธอก็นึกว่าเขาตื่นเต้นเกินไป ชอบถามเธอซ้ำๆ ว่าโอเคไหม“ดีแล้ว” เขาตอบเหมือนไม่รู้จะพูดอะไรกับเธอดี เพราะเมื่อก่อนเขากับเธอก็พูดกันน้อยมาก“ไปเที่ยวไหม เบื่อไหม”“ไม่หรอกค่ะ แค่เห็นหน้าคุณเขมก็มีความสุขแล้วค่ะ”“ไปเที่ยวกัน พาลูกไปเปิดหูเปิดตา” เขาลูบหน้าท้องอีก คนขี้เห่อชอบจุ๊บหน้าท้องของเธอ“ลูกยังไม่รู้เลยค่ะว่าเที่ยวเป็นยังไง”“ไม่รู้ได้ไง ลูกรู้แล้ว อย่ามาเถียง” เขาทำเสียงดุ“ไปค่ะ” เธอพยักหน้ารับแล้วอมยิ้ม“ไปไหน” เขาใบหน้าเหลอหลา สติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว เอาแต่จ้องเธอทุกการกระทำ เหมือนกับว่าถ้าเธอจะขยับไปไหนก็จะช่วยอารักขาความปลอดภัยให้“อ้าว... คุณเขมบอกปัทว่าจะพาไปซื้อชุดคลุมท้อง งั้นไม่ไปใช่ไหม” เธออดขำท่าทีของเขาไม่ได้ เอากับเขาสิ วันก่อนชานนท์มาหายังแซวว่าไม่คิดจะหันไปมองอย่างอื่นบ้างเลยเหรอ นอกจากเมีย“ไปอาบน้ำกัน” เขาอุ้มเธอขึ้นสู่อ้อมแขน ปิ่นปัทมารีบกอดคอหนาเอาไว้ เอากับเขาสิ นับวันสามีของเธอก็ยิ่งแปลกขึ้นทุกวัน“กอดคอแน่นๆ นะ”“คุณเขมกอดเอา

พนักงานขายคนนี้เป็นกันเอง อีกอย่างก็เคยมาอุดหนุนกันแล้วหลายรอบ เธอจึงชินกับนิสัยแบบนี้ของเขมชาติเป็นอย่างดี“แพ้ท้องบ้างหรือเปล่าคะ”“ไม่เลยค่ะ คุณเขมเหมือนจะแพ้ท้องแทนตลอดค่ะ” เธอบอกเสียงเบากว่าเดิมเพราะเขมชาติไม่เชื่อว่าเขาแพ้ท้องแทนเธอ เขาก็แค่บอกว่าเป็นอาการเหม็นเบื่ออาหารเท่านั้น“ตายแล้ว แพ้ท้องแทน แสดงว่าคุณสามีรักน้องปัทมากนะคะ สามีพี่ยังไม่เคยแพ้ท้องแทนพี่เลยค่ะ” คนพูดตาวาวด้วยความอิจฉานิดๆ“แต่คุณเขมไม่เชื่อนะคะ”“ไม่เชื่อว่าแพ้ท้องแทนนะเหรอคะ”“ใช่ค่ะ”“เอาสีนี้ด้วย” เขาหยิบชุดคอสเพลย์สีชมพูหวานมาตรงหน้าเธอ“คุณเขมคะ มันโป๊ไปค่ะ”“คุณสามีตาถึงจริงๆ นะคะ ชุดนี้แซ่บเวอร์ค่ะ ขายดีที่สุดในร้าน ใส่แล้วไม่อึดอัดแน่ๆ เลยค่ะ คุณน้องก็ยังหุ่นดีอยู่นะคะ” เอาเข้าไป ดูเหมือนจะเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ปิ่นปัทมารู้สึกอ่อนใจ“พี่ปัท พี่ปัทจริงๆ ด้วย” เสียงของน้องสาวเรียกความสนใจของทุกคนให้หันกลับไปมอง ปลายรุ้งยิ้มสดใสและเดินเข้ามาหาพี่สาว ตามมาด้วยชานนท์ที่สีหน้าไม่ค่อยดีนัก เหมือนกำลังตามง้อกันอยู่ เธอเผลอหันไปสบตากับสามีโดยไม่ได้ตั้งใจ เขมชาติเองก็เหมือนจะดีใจที่ได้เจอเพื่อน และเขาก็ช่าง

เพราะเขมชาติคงไม่ยอมอย่างแน่นอนหลังอาหารค่ำมื้อนั้น ปลายรุ้งเกาะติดปิ่นปัทมาตลอด เธออยากคุยกับพี่สาวตั้งหลายเรื่อง และดูเหมือนว่าชานนท์กับเขมชาติก็ไม่ได้เข้ามายุ่งวุ่นวายหรือมาแยกทั้งสองออกจากกัน“คุณเขมของพี่ปัท ปลายเห็นขรึมๆ ดุๆ แบบนั้น หื่นใช่ย่อยนะคะ”“ดูใช้คำพูดเข้าสิ เรานี่เซี้ยวใหญ่แล้วนะ” ปิ่นปัทมาค้อนน้องสาว“ก็จริงนี่คะ เลือกชุดชั้นในให้เมียยังกับไปเป็นดาวยั่ว”“ก็คุณเขมเค้าชอบ อยากเห็นพี่ใส่ก็ตามใจเขาหน่อย ตั้งแต่พี่ท้อง เขาก็ไม่ได้อะไรกับพี่เลยนะ”“ไม่ได้อะไร... นี่มันอะไรคะ” ปลายรุ้งทำหน้าเจ้าเล่ห์“โอ๊ย! พี่ปัทเจ็บนะคะ” คนโดนหยิกหน้ายู่ใส่พี่สาว ก่อนทำสีหน้าทะเล้น“เรานี่ทะเล้นใหญ่แล้วนะ”“พี่เขยของปลายนี่แปลก ให้เมียใส่ชุดนอนวาบหวิวแล้วไม่ทรมานแย่เหรอคะ”“คุณเขมเขาชอบให้พี่ใส่เสื้อผ้าสวยๆ ค่ะ” ปิ่นปัทมาเล่าไปยิ้มไป“คุณเขมดูห่วงใยและรักพี่ปัทมากนะคะ”“บางทีก็มากจนพี่ตกใจเลยค่ะ ตั้งแต่พี่ท้องคุณเขมก็ไม่ยอมให้พี่คลาดสายตาเลย ออกไปทำงานยังกำชับไม่ให้ออกไปโดนแดด”“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ”“ใช่จ้ะ บางทีพี่ก็รู้สึกว่ามันเยอะเกินไป”“ปลายว่าดีออกค่ะ คุณเขมดูรักพี่ปัทมาก ถามจริงสิพี

เขาตีเนียนโอบกอดร่างบางเอาไว้อย่างมีความสุข ไม่สนใจร่างที่กำลังดิ้นรนเอาเป็นเอาตาย“ถ้าเหนื่อยก็นอนหลับซะนะ” เขาเป่ากระหม่อมน้อยของเมียรัก ก่อนจะซบหน้าที่อกอวบๆ พาดขากับร่างของเธอก่ายกอดอย่างมีความสุข“พี่นนท์ปล่อยนะ คนบ้า คนเฮงซวย”“จุ๊ๆๆ ไม่เอา ด่าผัวตัวเองมากๆ เดี๋ยวจะพาขึ้นสวรรค์อีกยก เหรอว่าอยากขึ้นสวรรค์อีก เลยโวยวายไม่ให้พี่นอน งั้นแบบนี้นะ ให้พี่พักก่อนเดี๋ยวจะลุกขึ้นทำการบ้านทั้งคืนเลย”ปลายรุ้งอยากจะกรีดร้องและตะกุยใบหน้าหล่อๆ ของคนที่ซบอยู่ที่อกอวบๆ ของเธอนัก แต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ฮึดฮัดขัดใจ แล้วเธอก็สงบลงไปเองคนที่เผลอหลับไปไม่รู้ตัวสักนิดว่ากำลังถูกมองอย่างเสน่หา เพราะความเพลียและแรงดิ้นทำให้เธอหลับลึกในที่สุด ชานนท์ค่อยๆ แกะผ้าที่มัดมือเธอเอาไว้ ก่อนจะมองเมียตัวเองเต็มๆ ตาเขาเริ่มซุกไซ้ซอกคอนวลเนียนอย่างเสน่หา คนที่หลับไปแล้วครางอืออารู้สึกถึงความอึดอัดเพราะโดนทาบทับเอาไว้ทั้งตัว“พี่นนท์ ปล่อยเลยค่ะ ที่ได้ไปเมื่อกี้ยังไม่พอหรือไง” ปลายรุ้งตกใจในคราแรกเพราะเผลอหลับไป คิดว่าถูกใครสักคนลวนลาม แต่พอนึกย้อนไปถึงตอนก่อนหน้าก็จำได้ว่าเธอมาทำอะไรอยู่บนเตียงในห้องแปล