All Chapters of หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น: Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่ 32 เผลอไม่ได้“ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย พี่อวี้เหม่ย ฉันไม่ได้พูดอะไรจริง ๆ พี่เชื่อฉันเถอะนะ ฉันจะรีบไปซักผ้าเดี๋ยวนี้เลย ”' เฟยหงสั่นเทาไปทั้งตัวครานั้นเองสายตาของเธอเหลือบไปเห็นกุญแจที่ห้อยอยู่เอวของอวี้เหม่ย เธอรีบคว้ามือไปเอากุญแจก่อนจะใช้แรงทั้งหมดผลักอวี้เหม่ยจนล้มกับพื้นโคร้ม !! “เฟยหงนังตัวร้าย ฉันเผลอไม่ได้จริง ๆ ฉันจับเธอได้เมื่อไหร่คอยดูเถอะ” อวี้เหม่ยรีบลุกขึ้นวิ่งไล่ตามเฟยหงที่ได้กุญแจรีบวิ่งหนีเธอไปทางห้องเก็บของ ทว่าร่างกายที่พึ่งหายป่วยกับอดอาหารมาหลายวัน อีกทั้งพื้นบ้านเต็มไปด้วยหิมะทำให้เธอวิ่งลำบาก จนอวี้เหม่ยสามารถวิ่งตามได้ทัน ใช้มือดึงผมของเฟยหงจนเธอชะงักถลากลับมาหาอวี้เหม่ย“กรี๊ด!! ปล่อยะนะ ฉันจะไปช่วยคุณแม่เปิดโปงคนชั่ว ๆ อย่างแก ”“ฮ่า ฮ่า คิดว่าฉันจะยอมให้เธอทำแบบนั้นเหรอเฟยหง เธอนี่ไม่รู้สำนึกจริง ๆ มาอยู่ในบ้านของเขายังอยากได้ทุกอย่างที่ไม่ใช่ของตัวเอง จะบอกอะไรให้นะ ที่นี่ไม่มีใครเชื่อคำพูดของเธอทั้งนั้น”อวี้เหม่ยดึงกุญแจออกมาจากมือของเฟยหงก่อนจะตบเข้าที่ใบหน้าของเธอเต็มแรง เฟยหงเหมือนจะสู้กลับแต่ก็ถูกอวี้เหม่ยตบอีกข้างเพี้ยะ เพี้ยะ “กรี้ด กรี้ด

ตอนที่ 34 หนีออกจากบ้าน ท้องฟ้ายังคงมืดครึ้มแทบมองไม่เห็นแสงสว่าง อวี้เหม่ยแยกทางกลับบ้านด้วยรถประจำทาง วันนี้เธอซื้อกับข้าวมาจากข้างนอก เป็ดย่างกับน้ำแกงแสนอร่อยที่ร้านประจำมากินกับน้องสาวในคืนนี้ เมื่อมาถึงเธอก็เดินไปที่ครัวอุ่นอาหารเพราะเริ่มถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว ตอนนั้นเองเสียงเรียกของเฟยหย่าได้ดังขึ้น “กลิ่นอะไรหอมจังเลย ตอนนี้ท้องของหนูหิวมาก ๆ เลยค่ะ ”“รู้ได้ยังไงว่าพี่กลับมาที่บ้าน หิวก็รีบล้างมือสิอุ่นอาหารเสร็จแล้วจะได้กินตอนร้อน ๆ”“จมูกหนูดีที่หนึ่งพี่อวี้เหม่ยไม่รู้หรือคะ อย่างนั้นหนูไปล้างมือก่อนนะ ” เฟยหย่าลอบมองเป็นครั้ง ๆ พยายามหาลูกกุญแจไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ไม่รู้เลยว่าพี่อวี้เหม่ยเอาไว้ไหน“พี่อวี้เหม่ยคะ ช่วงนี้อากาศหนาวมากเลย อีกอย่างพี่อวี้เหม่ยจะแต่งงานกับพี่ลี่หาน ขอฉันนอนกับพี่สักคืนได้มั้ยคะ” อวี้เหม่ยแปลกใจเล็กน้อยก็ยิ้มออกมา ดีเหมือนกันเพราะเธอเองก็ไม้ได้นอนกับน้องสาวมานานแล้ว“ได้สิทำไมจะไม่ได้ล่ะ อย่างนั้นกินข้าวเสร็จเฟยหย่ากลับไปเอาผ้าห่มที่ห้องแล้วไปรอพี่ที่ห้องของพี่นะ ”“เย้ ๆ ดีใจจังเลย” เฟยหย่าดีใจมาก ๆ ที่พี่สาวไม่สงสัยเธอจะได้ช่วยน้าหยวนห

ตอนที่ 36 ตัดมือ สาย ๆ ของวันหยวนหนิงฟื้นขึ้นมามีตำรวจสองนายเข้ามาตรวจสอบปากคำเกี่ยวกับคดีข่มขืนของเฟยหงที่ลี่หานไปแจ้งความเอาไว้ หยวนหนิงพยายามเล่าและบอกตำรวจทั้งน้ำตา เธอบอกเกี่ยวกับเรื่องที่อวี้เหม่ยจับเธอกับลูกสาวขังเอาไว้ ทว่าเรื่องนี้ลี่หานกับอวี้เหม่ยก็จัดการเรียบร้อยแล้ว เพราะมือของหยวนหนิงติดเชื้อมีอาการไข้ทำให้เบลอและเพ้อไปทั่ว คืนนั้นที่เฟยหงออกไปหยวนหนิงไม่ได้สติและหลับไปแล้ว ตื่นเช้ามาลี่หานเป็นคนแบกเธอมาหาหมอที่นี่ทำให้มีหลักฐานว่าตอนนั้นหยวนหนิงหมดสติไปจริง ๆ ไม่อาจจะเอาผิดเรื่องถูกขังได้เลย ตำรวจรับปากจะหาตัวคนร้ายมาให้ได้แม้ไม่รู้ว่าเหตุผลอะไรที่เฟยหงหนีออกมาจากบ้าน แต่มณฑลนี้มีคดีเกี่ยวกับการข่มขืนอยู่ก็มาก ส่วนมากผู้หญิงจะเป็นคนหัวรั้นมักแอบครอบครัวออกมาเที่ยวยามค่ำคืน จึงไม่สงสัยในตัวของอวี้เหม่ย “นังอวี้เหม่ยแก แกทำอะไรเอาไว้ขอให้กรรมตามสนองแก” เมื่อในห้องไม่มีเหลือใครมีเพียงอวี้เหม่ยกับหยวนหนิงเธอก็ส่งเสียงต่อว่าอวี้เหม่ยอย่างโกรธแค้น“กรรมหรือ ? คงใช่นั้นแหละ เพราะตอนนี้กรรมกำลังตามสนองคนชั่ว ชั่วทั้งจิตใจและการกระทำ ทำอะไรไว้กับแม่ของฉันเอาไว้บ้างล

ตอนที่ 38 เวรกรรม เฟยหงสติฟั่นเฟือนเพ้อหวาดกลัวผู้คนถูกมัดติดเตียงเอาไว้ หยวนหนิงคอยเฝ้าไม่ห่างกายเมื่อได้ยินเสียงของเจี๋ยหลง เฟยหงกรี๊ดร้องเสียงดังด้วยความหวาดกลัวอีกครั้ง “กรี๊ดดดดด ออกไป บอกให้ออกไป” เฟยหงหลบอยู่ด้านหลังของหยวนหนิง ร่างเล็กสั่นสะท้าน เจี๋ยหลงตกใจมากกว่าเดิม พยายามเดินไปหาลูกสาว“เฟยหงนี่พ่อเอง พ่อของลูก มองพ่อสินี่พ่อไง”“ไม่ออกไป ออกไป” “พี่เจี๋ยหลงกลับมาแล้วหรือคะ ระหว่างที่พี่ไม่อยู่เกิดเรื่องมากมาย ตอนนี้อย่าพึ่งเข้าใกล้เฟยหงเลย แล้วฉันจะเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟังช่วยออกไปรอข้างนอกก่อนนะคะ” หยวนหนิงน้ำตาไหลด้วยความตื้นตันเมื่อเห็นสามีกลับมาต่อจากนี้เธอจะได้อยู่อย่างสุขสบาย เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นเธอจะบอกกับเจี๋ยหลงให้หมด อวี้เหม่ยจะต้องถูกลงโทษตามที่เธอกระทำเอาไว้ เจี๋ยหลงพยักหน้าไปคอยหยวนหนิงอยู่หน้าห้อง เธอพยายามปลอบประโลมเฟยหงจนเงียบสงบสติอารมณ์ ก่อนจะเดินออกมาเล่าทุกอย่างให้เจี๋ยหลงฟังที่ห้องของทั้งสอง เจี๋ยหลงแทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน แต่เมื่อเห็นสภาพของเฟยหงและมือข้างขวาของหยวนหนิงที่ถูกตัด เจี๋ยหลงโมโหใบหน้าแดงก่ำ“เรื่องนี

ตอนที่ 40 ไม่ให้อภัย รุ่งเช้าวันต่อมา กรี๊ด !! เสียงกรีดร้องของเฟยหงดังสนั่นปลุกให้หยวนหนิงตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ ตกใจที่ได้ยินเสียงลูกสาวดังจากข้างนอกห้อง เฟยหงแกะเชือกที่มัดขาไว้จนสำเร็จ หยวนหนิงรีบลุกพรวดวิ่งออกไปหาเฟยหงก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็นเบื้องหน้า เฟยหงนั่งทรุดตัวลงที่พื้นร้องไห้เสียสติภาพเบื้องหน้าคือหลี่เจี๋ยหลงผูกคอห้อยอยู่ที่ขื่อในห้องพัก เฟยหงสะเทือนใจมากกว่าเดิม ทำให้เธอหวาดกลัวกรี๊ดร้องร่ำไห้ ชาวบ้านใกล้ ๆ ได้ยินเสียงต่างพากันมาดู ทุกคนใบหน้าตื่นตระหนก “พี่เจี๋ยหลงทำไม ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้ พี่เห็นแก่ตัวจนถึงวินาทีสุดท้ายแล้วแบบนี้ฉันกับลูกจะอยู่ยังไง อึก อึก” หยวนหนิงกอดเฟยหงพร่ำเอ่ยต่อว่าเจี๋ยหลงที่ทิ้งตัวเองกับลูกให้เผชิญโลกตามลำพัง นี่นะหรือผู้ชายที่เธอคิดฝากชีวิต โลกของหยวนหนิงแตกสลายอีกครั้ง บ้านหลี่ วันนี้อวี้เหม่ยเตรียมตัวแต่เช้าตรู่เพื่อออกเดินทางไปที่ศาล ทว่าช่วงนั้นเองเสียงของลี่หานได้ดังขึ้นหน้าบ้านเสียงดัง“อวี้เหม่ยแย่แล้ว แย่แล้ว”“ลี่หานโวยวายอะไรแต่เช้า ”“ลุงเจี๋ยหลงนะสิ ลุงเจี๋ยหลงเสียชีวิตแล้ว” ราวกับโลกหยุดหมุนแม้จะโกรธเกลียดพ่อเพียงใดแต่เธอ