تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 33 น้าหยวนหนิงป่วย
تاريخ النشر:
2026-01-02 12:56:35
أحدث فصل
หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น ตอนที่ 40 ไม่ให้อภัย(ตอนจบ)
ตอนที่ 40 ไม่ให้อภัย รุ่งเช้าวันต่อมา กรี๊ด !! เสียงกรีดร้องของเฟยหงดังสนั่นปลุกให้หยวนหนิงตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ ตกใจที่ได้ยินเสียงลูกสาวดังจากข้างนอกห้อง เฟยหงแกะเชือกที่มัดขาไว้จนสำเร็จ หยวนหนิงรีบลุกพรวดวิ่งออกไปหาเฟยหงก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็นเบื้องหน้า เฟยหงนั่งทรุดตัวลงที่พื้นร้องไห้เสียสติภาพเบื้องหน้าคือหลี่เจี๋ยหลงผูกคอห้อยอยู่ที่ขื่อในห้องพัก เฟยหงสะเทือนใจมากกว่าเดิม ทำให้เธอหวาดกลัวกรี๊ดร้องร่ำไห้ ชาวบ้านใกล้ ๆ ได้ยินเสียงต่างพากันมาดู ทุกคนใบหน้าตื่นตระหนก “พี่เจี๋ยหลงทำไม ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้ พี่เห็นแก่ตัวจนถึงวินาทีสุดท้ายแล้วแบบนี้ฉันกับลูกจะอยู่ยังไง อึก อึก” หยวนหนิงกอดเฟยหงพร่ำเอ่ยต่อว่าเจี๋ยหลงที่ทิ้งตัวเองกับลูกให้เผชิญโลกตามลำพัง นี่นะหรือผู้ชายที่เธอคิดฝากชีวิต โลกของหยวนหนิงแตกสลายอีกครั้ง บ้านหลี่ วันนี้อวี้เหม่ยเตรียมตัวแต่เช้าตรู่เพื่อออกเดินทางไปที่ศาล ทว่าช่วงนั้นเองเสียงของลี่หานได้ดังขึ้นหน้าบ้านเสียงดัง“อวี้เหม่ยแย่แล้ว แย่แล้ว”“ลี่หานโวยวายอะไรแต่เช้า ”“ลุงเจี๋ยหลงนะสิ ลุงเจี๋ยหลงเสียชีวิตแล้ว” ราวกับโลกหยุดหมุนแม้จะโกรธเกลียดพ่อเพียงใดแต่เธอ
หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น ตอนที่ 39 ตัดขาด
ตอนที่ 39 ตัดขาด เจี๋ยหลงเดินไปหาหยวนหนิงคอตก หยวนหนิงเห็นเจี๋ยหลงเดินเข้ามายิ้มระรื่นเอ่ยถามทันที “เป็นอย่างไรบ้างคะพี่เจี๋ยหลงจัดการกับอวี้เหม่ยแล้วใช่มั้ย ฉันกลัวเหลือเกินจนไม่อยากอยู่บ้านหลังเดียวกับอวี้เหม่ยได้ ”“ใช่แล้วล่ะ ต่อจากนี้เราไม่ได้อยู่บ้านหลังเดียวกับอวี้เหม่ยแล้ว”“พี่เจี๋ยหลงไล่ลูกสาวออกจากบ้านหรือคะ ทำอย่างนี้ไม่รุนแรงเกินไปหรือ”“คนที่ออกจากบ้านไม่ใช่อวี้เหม่ยแต่เป็นเราสามคนต่างหาก รีบไปเก็บของใช้ที่จำเป็นและเตรียมพาเฟยหงออกไปกันก่อนที่ดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้าเถอะ เดี๋ยวจะหาห้องเช่ายาก” เมื่อครู่หยวนหนิงพึ่งยิ้มระรื่นดีใจว่าต่อจากนี้เธอจะได้อยู่บ้านหลังนี้อย่างสุขสบาย ทว่าเมื่อสิ้นคำพูดของเจี๋ยหลงเธอใบหน้าพลันเปลี่ยนสีเอ่ยถามติด ๆ ขัด ๆ ด้วยความงวยงง“ทะ..ทำไมต้องเป็นเราที่ออกไปคะ พี่เป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ นังอวี้เหม่ยมีสิทธิ์อะไรมาขับไล่เรา”“ซือหยวนหนิงบ้านหลังนี้นะเดิมทีเป็นของหลี่หลุนหลง ตอนนี้ตกมาเป็นของหลี่อวี้เหม่ยทายาทโดยถูกต้องตามกฎหมาย เธอมอบบ้านหลังนี้ให้กับอวี้เหม่ยตั้งแต่ยังไม่หมดลมหายใจ รีบไปจัดการเรื่องที่ฉันบอกเถอะ ” เจี๋ยหลงมืดแปดด้าน ไม่ร
หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น ตอนที่ 38 เวรกรรม
ตอนที่ 38 เวรกรรม เฟยหงสติฟั่นเฟือนเพ้อหวาดกลัวผู้คนถูกมัดติดเตียงเอาไว้ หยวนหนิงคอยเฝ้าไม่ห่างกายเมื่อได้ยินเสียงของเจี๋ยหลง เฟยหงกรี๊ดร้องเสียงดังด้วยความหวาดกลัวอีกครั้ง “กรี๊ดดดดด ออกไป บอกให้ออกไป” เฟยหงหลบอยู่ด้านหลังของหยวนหนิง ร่างเล็กสั่นสะท้าน เจี๋ยหลงตกใจมากกว่าเดิม พยายามเดินไปหาลูกสาว“เฟยหงนี่พ่อเอง พ่อของลูก มองพ่อสินี่พ่อไง”“ไม่ออกไป ออกไป” “พี่เจี๋ยหลงกลับมาแล้วหรือคะ ระหว่างที่พี่ไม่อยู่เกิดเรื่องมากมาย ตอนนี้อย่าพึ่งเข้าใกล้เฟยหงเลย แล้วฉันจะเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟังช่วยออกไปรอข้างนอกก่อนนะคะ” หยวนหนิงน้ำตาไหลด้วยความตื้นตันเมื่อเห็นสามีกลับมาต่อจากนี้เธอจะได้อยู่อย่างสุขสบาย เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นเธอจะบอกกับเจี๋ยหลงให้หมด อวี้เหม่ยจะต้องถูกลงโทษตามที่เธอกระทำเอาไว้ เจี๋ยหลงพยักหน้าไปคอยหยวนหนิงอยู่หน้าห้อง เธอพยายามปลอบประโลมเฟยหงจนเงียบสงบสติอารมณ์ ก่อนจะเดินออกมาเล่าทุกอย่างให้เจี๋ยหลงฟังที่ห้องของทั้งสอง เจี๋ยหลงแทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน แต่เมื่อเห็นสภาพของเฟยหงและมือข้างขวาของหยวนหนิงที่ถูกตัด เจี๋ยหลงโมโหใบหน้าแดงก่ำ“เรื่องนี
หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น ตอนที่ 37 เสียสติ
ตอนที่ 37 เสียสติอวี้เหม่ยพาหยวนหนิงไปที่ห้องของเฟยหง ครั้งแรกที่เห็นสภาพของลูกสาว ตื่นตระหนกกลัวทุกคนที่เข้าใกล้ เดี๋ยวหัวเราะเดี๋ยวร้องไห้ ดวงตาเหม่อลอยมองไปมองมากรี๊ดร้อง ดึงผ้าห่มปิดหน้าเอาไว้เหมือนกลัวทุกอย่างแม้แต่เสียงสายลมที่พัดอยู่ริมหน้าต่าง “ออกไปนะ ออกไป อย่าเข้ามา บอกว่าอย่าเข้ามา” หยวนหนิงสั่นสะท้านไปทั้งตัว หัวใจแตกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้ลูกสาว“เฟยหงนี่แม่เอง ลูกไม่ต้องกลัวนะแม่อยู่ตรงนี้แล้ว” น้ำเสียงสั่นคลอนมิอาจจะหักห้ามไม่ให้น้ำตามันไหลออกมาได้ ยิ่งลูกเจ็บแค่ไหนคนเป็นแม่มักจะเจ็บยิ่งกว่าร้อยเท่า คล้ายกับมีมือที่มองไม่เห็นบีบเคล้นหัวใจจนแหลกละเอียด เมื่อเห็นสายตาของเฟยหงจ้องมองมาที่เธอด้วยความหวาดระแวงความหนาวเหน็บในใจยิ่งเพิ่มพูนถวี“กรี๊ด ..!! ออกไป ” เพี้ยะ ! เพี้ยะ ! เฟยหงฟาดมือเข้าตบตีหยวนหนิงอย่างแรงเพราะจำไม่ได้ว่านี่คือแม่ของตัวเอง หยวนหนิงไม่เจ็บสักนิดตัวของเธอชาไปทั้งตัวยอมให้ลูกตีเพื่อได้เข้าใกล้ จนเธอสามารถกอดลูกสาวในที่สุด “อึก อึก เฟยหงแม่อยู่ตรงนี้ไม่ต้องกลัว ไม่มีใครมาทำร้ายลูกได้อีก แม่จะดูแลลูกเอง แม่ขอโทษที่ไม่ห้ามลูกเอาไว้
หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น ตอนที่ 36 ตัดมือ
ตอนที่ 36 ตัดมือ สาย ๆ ของวันหยวนหนิงฟื้นขึ้นมามีตำรวจสองนายเข้ามาตรวจสอบปากคำเกี่ยวกับคดีข่มขืนของเฟยหงที่ลี่หานไปแจ้งความเอาไว้ หยวนหนิงพยายามเล่าและบอกตำรวจทั้งน้ำตา เธอบอกเกี่ยวกับเรื่องที่อวี้เหม่ยจับเธอกับลูกสาวขังเอาไว้ ทว่าเรื่องนี้ลี่หานกับอวี้เหม่ยก็จัดการเรียบร้อยแล้ว เพราะมือของหยวนหนิงติดเชื้อมีอาการไข้ทำให้เบลอและเพ้อไปทั่ว คืนนั้นที่เฟยหงออกไปหยวนหนิงไม่ได้สติและหลับไปแล้ว ตื่นเช้ามาลี่หานเป็นคนแบกเธอมาหาหมอที่นี่ทำให้มีหลักฐานว่าตอนนั้นหยวนหนิงหมดสติไปจริง ๆ ไม่อาจจะเอาผิดเรื่องถูกขังได้เลย ตำรวจรับปากจะหาตัวคนร้ายมาให้ได้แม้ไม่รู้ว่าเหตุผลอะไรที่เฟยหงหนีออกมาจากบ้าน แต่มณฑลนี้มีคดีเกี่ยวกับการข่มขืนอยู่ก็มาก ส่วนมากผู้หญิงจะเป็นคนหัวรั้นมักแอบครอบครัวออกมาเที่ยวยามค่ำคืน จึงไม่สงสัยในตัวของอวี้เหม่ย “นังอวี้เหม่ยแก แกทำอะไรเอาไว้ขอให้กรรมตามสนองแก” เมื่อในห้องไม่มีเหลือใครมีเพียงอวี้เหม่ยกับหยวนหนิงเธอก็ส่งเสียงต่อว่าอวี้เหม่ยอย่างโกรธแค้น“กรรมหรือ ? คงใช่นั้นแหละ เพราะตอนนี้กรรมกำลังตามสนองคนชั่ว ชั่วทั้งจิตใจและการกระทำ ทำอะไรไว้กับแม่ของฉันเอาไว้บ้างล
หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น ตอนที่ 35 ข่าวร้าย
ตอนที่ 35 ข่าวร้ายรุ่งเช้าวันต่อมา “อวี้เหม่ย อวี้เหม่ยได้ยินฉันมั้ย ” เสียงของลี่หานดังขึ้นหน้าบ้านตอนนั้นเองอวี้เหม่ยกำลังเดินไปที่ห้องครัวพอดีได้ยินจึงออกมาหา วันนี้หิมะเริ่มเบาลงมากกว่าทุกวัน“เฉินลี่หานมาทำอะไรแต่เช้าตรู่กัน มีเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือสีหน้าของนายเหมือนมีเรื่องกังวล” “หลี่เฟยหง หลี่เฟยหงถูกพบอยู่ที่ป้ายรถประจำทาง แม่ค้าตลาดเช้าไปพบเข้าตอนนี้ส่งตัวเธอไปที่โรงพยาบาลแล้ว ดูจากร่างกายของเธออิดโรยสภาพเหมือนเอ่อ.. เหมือนถูกข่มขืน” ลี่หานพูดน้ำเสียงแผ่วเบาอย่างเศร้าสลดหดหู่ “อะไรนะ ! จะเป็นเฟยหงได้อย่างไรในเมื่อฉันขังเธอเอาไว้ที่ห้องเก็บของ” อวี้เหม่ยแทบไม่อยากจะเชื่อคำพูดของลี่หาน ตกใจใบหน้าซีดเผือดแม้จะเกลียดชัง แค้นในอกขนาดไหนแต่เธอก็ไม่ได้อยากให้เฟยหงถูกกระทำชำเราแบบนั้น เธอรีบวิ่งไปที่ห้องเก็บของลี่หานเห็นท่าไม่ดีเลยรีบวิ่งตามมาด้วย เมื่อมาถึงห้องเก็บของเห็นเฟยหย่าเดินไปเดินมาใบหน้าเคร่งเครียด“เฟยหย่าทำไมอยู่ที่นี่ มาอยู่ที่นี่ทำไม” “พะ..พี่อวี้เหม่ย คือว่า...คือว่า... หนูขอโทษหนูแค่อยากช่วยพี่เฟยหงเธอขอร้องให้หนูช่วยเปิดประตูพาน้าหยวนหนิงไปหาหมอแต่ว่าพี่เฟยหง
หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น ตอนที่ 18 รักฉันจริง ๆ ใช่มั้ย?
ตอนที่ 18 รักฉันจริง ๆ ใช่มั้ย?ระหว่างที่กินข้าว อวี้เหม่ยมองน้องสาวด้วยความรักความเอ็นดู ดวงตาเต็มไปด้วยความสุขเมื่อเห็นน้องกินเนื้อตุ๋นอย่างเอร็ดอร่อย“เฟยหย่าคงชอบเนื้อมาก ๆ เลยสินะกินมีความสุขจนล้นออกมาจากดวงตา”“ใช่แล้วค่ะพี่ลี่หาน แต่ว่าฝีมือของพี่อวี้เหม่ยทำอร่อยกว่าร้านนี้มาก ๆ ” เฟยหงยกมื
หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น ตอนที่ 15 ขอร้อง
ตอนที่ 15 ขอร้อง เมื่อมาถึงห้องเธอเดินเข้าไปแตะกายน้องสาวอีกครั้ง ร่างเล็กตัวร้อนแต่มือและเท้าเย็นยะเยือก อวี้เหม่ยร้อนใจมากกว่าเดิมรีบปลุกน้องสาวให้ตื่นขึ้นมากินหมั่นโถวและยาเพื่อบรรเทาอาการ“เฟยหย่าพี่มาแล้ว ลืมตามากินอะไรสักหน่อยจะได้กินยานะ”“อื้อ.. พี่อวี้เหม่ยเมื่อครู่นี่หนูหลับไป ห
หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น ตอนที่14 จับไข้
ตอนที่14 จับไข้ สองแม่ลูกเดินออกไปจากบ้านร่างบางกอดน้องสาวสะอึกสะอื้น สงสารน้องจับใจ“เฟยหย่าเจ็บมากมั้ย ? พี่ขอโทษ อึก อึก พี่ขอโทษจริง ๆ”“พี่อวี้เหม่ยหนูคิดถึงคุณแม่ ไม่อยากอยู่กับคนใจร้ายแบบนี้อีกแล้ว ” ร่างเล็กเจ็บระบมไปทั่วทั้งตัว อวี้เหม่ยค่อย ๆ ประคองน้องกลับที่ห้องเพื่อหายามาทาและห
หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น ตอนที่ 13 ลงโทษ
ตอนที่ 13 ลงโทษ สองแม่ลูกเลือดเย็นอำมหิตเดินออกไปข้างนอก เฟยหย่ารีบเข้าไปประคองพี่สาวด้วยความสงสาร ขาของอวี้เหม่ยบวมและแดงขึ้นเรื่อย ๆ “พี่อวี้เหม่ย พี่เจ็บมั้ยเราไปหาหมอกันดีมั้ยคะถ้าขาของพี่หักจะทำยังไง”“พี่ไม่เป็นอะไร อย่าร้องเลยนะพี่ไม่เจ็บสักนิด” อวี้เหม่ยเจ็บร้าวไปทั้งขาราวกับว่า
قد تعجبك أيضًا
ทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น34.9K وجهات النظرเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน38.2K وجهات النظرปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.5K وجهات النظرยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน173.9K وجهات النظرช่วยด้วย! ข้าพังเรือพระเอกนายเอกโดยไม่ตั้งใจ
ปกแดง544 وجهات النظرหวนกลับมาเป็นสะใภ้แสนร้ายในยุค80ฉันจะสั่งสอนบ้านสามีเอง!
ภัสสพิชชา60 وجهات النظرบุปผาซ่อนเงาใจสู่บัลลังก์หงส์
จิรัฐติกาล75 وجهات النظرคุณหนูรองมิใช่สตรีร้ายกาจ
ฝอยทองหวานน้อย419 وجهات النظر
