All Chapters of หลี่อวี้เหม่ยย้อนเวลามาทวงแค้น: Chapter 11 - Chapter 20

ตอนที่ 12 ปากดีนักหลายวันต่อมาตั้งแต่ที่อวี้เหม่ยโดนทำร้ายสองพี่น้องนิสัยเปลี่ยนไปจากเดิม ทำงานทุกอย่างในบ้านอย่างไม่ปริปากบ่นไม่ว่าสองแม่ลูกจะใช้อะไรก็ยอมทำทุกอย่าง ทำให้ช่วงนี้ไม่ค่อยรังแกจนมาวันนี้อากาศเริ่มเย็นยะเยือกฤดูหนาวเริ่มมาเยือน ช่วงเช้าหลังจากที่อวี้เหม่ยซักผ้าเสร็จเธอนั่งเล่นกับน้องสาวมือของเธอเริ่มเป็นรอยแผลเป็นจนน่าเกลียด เธอจ้องมองมันอย่างช้ำใจก่อนจะถอนหายใจอย่างน้อยตอนนี้เธอเองก็ยังมีชีวิตอยู่ “พี่อวี้เหม่ยดูสิคะ นั่นผีเสื้อกับแมลงปอบินเต็มท้องฟ้าเลย”“สวยมากเลยจริง ๆ ช่วงนี้เริ่มเข้าฤดูหนาวแล้ว คงต้องเก็บเสื้อผ้าบาง ๆ แล้วเอาเสื้อผ้าหนา ๆ มาสวมใส่กันแล้วสินะ”“ฤดูหนาวจะมาถึงแล้วหรือคะ ดีใจจังเลยพี่อวี้เหม่ยจะได้แต่งงานกับพี่ลี่หานหลังจากหมดฤดูหนาวเมื่อนั้นพี่ไม่ต้องทนอยู่ที่นี่แล้ว”เฟยหย่านั่งลงใกล้ ๆ พี่สาวพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง แต่อวี้เหม่ยกลับไม่ได้ดีใจเลยแม้แต่น้อย เมื่อคิดว่าตนเองออกไปจากที่นี่น้องสาวตัวน้อยของเธอต้องเจอเรื่องทุกข์ยากหัวใจแน่ ๆ อีกทั้งคุณพ่อยังไม่กลับมายิ่งทำให้เธอเป็นห่วงมากกว่าเดิม ความร้ายกาจของน้าหยวนหนิงเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม ตั้ง

ตอนที่14 จับไข้ สองแม่ลูกเดินออกไปจากบ้านร่างบางกอดน้องสาวสะอึกสะอื้น สงสารน้องจับใจ“เฟยหย่าเจ็บมากมั้ย ? พี่ขอโทษ อึก อึก พี่ขอโทษจริง ๆ”“พี่อวี้เหม่ยหนูคิดถึงคุณแม่ ไม่อยากอยู่กับคนใจร้ายแบบนี้อีกแล้ว ” ร่างเล็กเจ็บระบมไปทั่วทั้งตัว อวี้เหม่ยค่อย ๆ ประคองน้องกลับที่ห้องเพื่อหายามาทาและหายาให้น้องได้กินบรรเทาอาการปวด ร่างเล็กของเฟยหย่าเหมือนจะตัวร้อนราวกำลังจะจับไข้นอนสั่นเทาบนเตียงนอนน้ำเสียงส่งผ่านลำคอครวญครางราวกับคนไร้สติ“เฟยหย่า ! อึก ..ตัวร้อนราวกับไฟ พี่จะไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้นะ ” อวี้เหม่ยใช้มือแตะหน้าผากของน้องสาวรีบชักมือออกมาเมื่อสัมผัสได้ถึงไอความร้อน ร่างกายของเฟยหย่าอ่อนแอลงมากกว่าแต่ก่อน ทั้งไม่ได้กินข้าวอดอาหารอีกทั้งยังต้องมาถูกลงโทษอย่างที่เธอไม่เคยเจอมาก่อน ยากนักที่ร่างกายเล็ก ๆ บอบบางอย่างเธอจะรับไหว อวี้เหม่ยกัดริมฝีปากจนห่อเลือดเพื่อฝืนเดินไปหยิบยาและหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้น้องสาว เธอเฝ้าดูแลน้องจนเวลาล่วงเลยมาถึงกลางดึก ตั้งแต่ที่หยวนหนิงออกไปอวี้เหม่ยกับเฟยหย่าไม่ได้กินอะไรอีกเลย สองแม่ลูกกลับเข้ามาบ้านช่วงเย็นก็ไม่ได

ตอนที่ 16 ไร้ความเมตตา อวี้เหม่ยครุ่นคิดในใจ คืนนี้เธอจะแอบพาน้องสาวออกจากบ้านหลังนี้เพื่อไปหาหมอจะไม่เชื่อฟังคำพูดของน้าหยวนหนิงอีกแล้ว การขัดคำสั่งครั้งนี้หากแลกด้วยชีวิตเธอก็ยอม เธอลูบศีรษะน้องสาวเบา ๆ ด้วยสายตาเศร้าหมอง"เฟยหย่าอดทนสักนิดนะ เมื่อไหร่ที่น้าหยวนหนิงนอนหลับพี่จะพาเธอออกไปหาหมอเอง ทุกอย่างจะดีขึ้นเฟยหย่าของพี่จะได้กลับมาสดใสร่าเริงอีกครั้ง นอนอยู่ที่นี่ก่อนนะพี่จะอออกไปทำกับข้าวและสังเกตุการณ์ เมื่อไหร่ที่น้าหยวนหนิงเข้านอนพี่จะพาเราออกไปทันที" อวี้เหม่ยดึงผ้าห่มมาห่มให้น้องก่อนจะเดินออกไปทำอาหารให้สองแม่ลูกใจร้ายนั่น เวลาผ่านล่วงเลยไปท้องฟ้ามืดสลัวแทบไม่เห็นหนทางข้างหน้าอีกทั้งหิมะยังตกแรงมากกว่าเดิม อวี้เหม่ยทำหน้าที่ทุกอย่างเสร็จแล้ว รีบเข้าห้องหาเสื้อผ้าหนาที่สุดเท่าที่มีให้น้องสาวก่อนจะแบกน้องขึ้นหลังและแอบเดินออกจากบ้านอย่างเงียบ ๆ การเดินทางช่างยากลำบากขาของเธอเจ็บแปลบจนสะท้านไปทั้งตัวเจ็บจนน้ำตาเล็ดเพียงเดินลำพังก็ยังยากแล้ว แต่ตอนนี้เธอต้องแบกน้องสาวอีกทำให้น้ำหนักทั้งหมดลงไปที่ขาสองข้างสั่นระริกกัดฟันเดินทั้งน้ำตา ทว่าเดินออกไปเพ

ตอนที่ 18 รักฉันจริง ๆ ใช่มั้ย?ระหว่างที่กินข้าว อวี้เหม่ยมองน้องสาวด้วยความรักความเอ็นดู ดวงตาเต็มไปด้วยความสุขเมื่อเห็นน้องกินเนื้อตุ๋นอย่างเอร็ดอร่อย“เฟยหย่าคงชอบเนื้อมาก ๆ เลยสินะกินมีความสุขจนล้นออกมาจากดวงตา”“ใช่แล้วค่ะพี่ลี่หาน แต่ว่าฝีมือของพี่อวี้เหม่ยทำอร่อยกว่าร้านนี้มาก ๆ ” เฟยหงยกมือขึ้นมาปิดไม่ให้คนอื่นได้ยินกระซิบกระซาบบอกกับลี่หาน“อย่างนั้นหลังจากแต่งงานพี่ต้องให้อวี้เหม่ยทำให้พี่กินสักหน่อยแล้ว” ลี่หานพูดพรางมองไปหาอวี้เหม่ย“รับรองพี่ลี่หานต้องติดใจและชอบมาก ๆ แน่ ๆ ”“นั่นสินะฝีมือของอวี้เหม่ยไม่ว่าจะทำอะไรให้กินพี่ก็ชอบทั้งนั้น ขนาดนั่งอยู่นิ่ง ๆ พี่ยังชอบมากขนาดนี้ ”“ทั้งสองคนเลิกยอฉันได้แล้วรีบกินเถอะ” อวี้เหม่ยยิ้มระเรื่อก่อนจะคีบเนื้อตุ๋นให้น้องสาวกับลี่หานได้กิน เธอมั่นใจว่าอย่างไรลี่หานคนนี้รักมั่นคงต่อเธอไม่ว่าจะเป็นสายตาหรือการแสดงออกของเขาล้วนออกมาจากความรัก ครั้งนี้เธอจะไม่หูเบาและยอมให้เฟยหงแย่งไปเด็ดขาด หลังจากที่กินอาหารเสร็จทั้งสามคนก็พากันเดินทางไปที่ร้านของเฉินลี่หาน แม่เฉินเห็นเด็กทั้งสองรีบเดินมารับที่หน้าร้านใบหน้าแจ่มใสเบิกบานเหมือนเ

ตอนที่ 20 พี่น้องรักใคร่ อวี้เหม่ยเดินเข้าบ้านเลือกห้องให้เฟยหงนี่คือห้องรับรองแขกและญาติพี่น้อง เพื่อให้คุณพ่อเห็นและตายใจว่าเธอรักและเอ็นดูเฟยหงจริง ๆ เพื่อให้แผนการณ์ลุล่วงไปได้ด้วยดี เธอจึงเลือกที่จะจัดห้องนอนให้เฟยหงด้วยตนเอง หากไม่ทำเช่นนี้คุณพ่อให้เฟยหงเลือกเธอคงต้องเลือกห้องของอวี้เหม่ยแน่ ๆ ดังนั้นอวี้เหม่ยจึงต้องพยายามทำดีเอาไว้ก่อนเมื่อไหร่ที่คุณพ่อเดินเรือ เมื่อนั้นเธอจะจัดการกับสองแม่ลูกตามแผนที่วางเอาไว้ดวงตะวันเริ่มคล้อยต่ำลงอวี้เหม่ยจัดห้องเสร็จเธอเดินไปหน้าบ้านเห็นเฟยหย่านั่งอยู่เพียงลำพัง จึงเดินเข้าไปถามหาเฟยหง“เฟยหย่าทำไมมานั่งอยู่คนเดียวแบบนี้แล้วเฟยหงไปที่ไหน”“พี่เฟยหงเข้าไปในบ้านแล้วค่ะเห็นว่าเหนื่อยคงไปหาคุณพ่อค่ะ พี่อวี้เหม่ยคะหนูสงสัยทำไมพี่ถึงไม่โกรธคุณพ่อแถมยังทำดีกับคนทั้งสองคนนั้นด้วยคะ หนูตกใจจนไม่อยากจะมองหน้าคุณพ่อเลย ทำไมคุณพ่อถึงได้เป็นคนแบบนี้”“เฟยหย่าพี่ทำแบบนั้นใช่ว่าพี่รักและเอ็นดูเฟยหงเสียหน่อย ส่วนเรื่องที่พี่ไม่ตกใจและโกรธคุณพ่อนั้นเพราะโกรธไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา ยิ่งโวยวายยิ่งทำให้คุณพ่อไม่รักเราและเอาใจเฟยหงเพียงคนเดียว แต่ว่าพี่ไม่ล