All Chapters of ทาสรักแม็กซ์เวล(Nc20+): Chapter 51 - Chapter 57

“เป็นไง...พูดไม่ออกเลยสิ...ทุกครั้งที่ผมทำ...ผมก็พ่นไปจนหมดแม็ก...โดยที่ไม่ได้ป้องกันเลยสักครั้ง”“แล้วไงคะ? คุณยังจะต้องการอะไรจากฉันอีก? ฉะ-ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว...เมื่อไหร่การแก้แค้นของคุณจะจบลงสักที”ความชอกช้ำในอกกำลังปะทุขึ้นมา ความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสที่เคยเกิดขึ้น กำลังจะเกิดซ้ำขึ้นอีกครั้งจากชายคนเดิม“ผมไม่ได้แก้แค้นคุณแล้วมิลิน”น้ำเสียงของเขาดูอ่อนลง เมื่อสายตาของเขาเหลือบเห็นน้ำใสๆ ที่รินไหลออกจากดวงตาคู่สวยของเธอ ใจของแม็กซ์เวลกระตุกวาบทันที“ทำไม? คุณถึงเชื่อว่าแม่ฉันจะแย่งพ่อของคุณไปจากแม่คุณคะ? ทั้งที่ตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา และจนถึงตอนนี้แม่ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรอย่างที่คุณคิดเลยสักครั้ง”ความอัดอั้นถูกระบายออกมา ถ้าเธอไม่พูดออกไป เขาก็จะต้องใช้สิ่งนี้อ้างกับเธอตลอด ‘แก้แค้น...คือสิ่งที่เขาบอกเธอ...’“เรื่องแก้แค้นมันจบไปแล้วมิลิน...ผมขอโทษคุณ...ผมยอมรับทุกอย่างว่าสิ่งที่ผมทำไปมันโหดร้ายที่สุด ผมกลับจากอเมริกา...ผมเองก็ได้ยอมรับผิดและขอโทษคุณแล้ว...”“ใช่ค่ะ...มันน่าจะจบไปแล้ว คุณกับฉันไม่ควรจะมาข้องเกี่ยวกันอีก...แต่ทำไม? คุณยังมาตอแยฉันอีกคะ? ทั้งที่ฉันบอกคุณไปแล้วว่าฉันอภ

“เดี๋ยวตาแม็กซ์กลับมาคุณก็รู้เอง ตอนนี้ที่ผมบอกคุณ ก็เพราะอยากให้คุณทำใจไว้บ้าง ปล่อยให้เป็นเรื่องของลูกเถอะ คุณควรจะปล่อยวางเรื่องพวกนี้ได้แล้วนะวรา ก่อนที่คุณจะไม่เหลือใคร ผมบอกคุณเป็นร้อยครั้ง ว่าผมกับธีรยาไม่เคยยุ่งเกี่ยวกัน แต่คุณก็ไม่เคยเชื่อ สุดท้ายเป็นยังไง คุณต้องโทษตัวเองมากกว่านะ ที่คุณทำให้ลูกต้องเป็นคนไม่ดี ไปข่มเหงลูกสาวธีรยา มันไม่ควรเลยที่แม็กซ์เวลจะไปรังแกเขาแบบนั้น”อดัมรู้เรื่องราวทุกอย่าง ทั้งลูกชายและลูกสาว ทุกสิ่งทุกอย่างมันไม่ได้เป็นเรื่องของเวรกรรม แต่มันเป็นเรื่องของพรหมลิขิตต่างหากที่ทำให้ลูกทั้งสองของเขาได้เจอกัน บนท่ามกลางความขัดแย้ง “วราไม่ยอมเด็ดขาด ตาแม็กซ์จะต้องเชื่อแม่ อีนังผู้หญิงคนนั้นมันเป็นลูกของอีนังธีรยา วราจะไม่ยอมให้มันชนะวราได้อีก วราไม่ยอม!” “งั้นคุณอยากทำอะไรก็แล้วแต่คุณแล้วกันนะวรา ผมเตือนคุณด้วยความหวังดี ผมรักคุณผมถึงบอกคุณ ถ้าคุณอยากจะใช้ชีวิตปั้นปลายที่เหลืออย่างมีความสุขล่ะก็ คุณต้องลดทิฐิลง ใช้ใจมองอย่าใช้อารมณ์และความรู้สึกของตัวเองจนเกินไป ถ้ายังไม่ปล่อยวาง ชีวิตคุณจะไม่เหลืออะไรเลย แม้แต่สิ่งที่คุณรักมากที่สุด..

“อือ...ฉันก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้น...แล้วเรื่องแกกับพี่ไลลาล่ะว่ายังไงบ้าง เห็นแกบอกว่าได้คุยกับพี่เขาแล้วนี่ เล่ามาให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้เลยนะ” “เรื่องฉันกับพี่เขาน่ะเหรอ...เวลาเท่านั้นมิลิน...ฉันกับเขามันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แต่สำหรับฉันเองก็ทำใจไว้แล้ว นานแล้วด้วย ฉันเป็น LGBTQ ซึ่งมันยากมากที่คนทั่วไปจะยอมรับที่ฉันเป็นแบบนี้ ถึงแม้พี่ไลลาเขาจะรับได้ และใจตรงกันกับฉัน แต่พ่อกับแม่เขาสิ และอีกอย่างสังคมของพี่เขาอีก เขาเป็นหมอ เขามีหน้าที่การงานมีสังคมที่ดี สำหรับฉันมันไม่ใช่แบบนั้นเลยมิลิน” “ตัง...ฉันว่าแกอย่าพึ่งคิดมากนะ บางอย่างก็อาจต้องใช้เวลาอย่างที่แกบอกนะ ฉันรู้ว่ามันเป็นไปได้ยาก แต่ก็ไม่ใช่ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้เลยนะ แกอย่าพึ่งถอดใจนะ ฉันเชื่อว่าพี่ไลลาเขาก็คงมีวิธีที่จะอธิบายเรื่องของพี่เขาให้กับพ่อแม่ฟังนะ...เชื่อฉันสิ...วันหนึ่งถ้าแกไม่มีใครจริงๆ แกก็ยังมีฉันเสมอนะตัง ฉันไม่ทิ้งแกแน่นอน ฉันมีแก และแกก็มีฉันนะ” “ขอบใจแกมากนะมิลิน แกเองก็ดูแลฉันมาตลอด ถ้าไม่มีแกฉันก็คงเรียนไม่จบ เพราะไม่มีใครให้ลอกการบ้าน ^^ ฮ่า ฮ่า” “^-^”...........

“เธอคงจะรักนนท์มากมั้งน้ำขิง...ความรักทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว ฉันเองก็แรงกับเธอไปมากเหมือนกัน พอฉันมาคิดดู เจตนาของเธอมีอยู่เรื่องเดียวคือ นนท์ เธอรักนนท์มันคือเหตุผลทั้งหมดทั้งมวล” “งั้นเราหายกันนะ...ยัยตังเธอก็เลิกด่าฉันได้แล้วนะ” “อือ...ถ้าเธอไม่ทำเรื่องงี่เง่านะ...ฉันไม่ด่าเธอแน่น้ำขิง” “ฉันสัญญาก็แล้วกัน...อืม งั้นวันนี้เราไปฉลองกันมั้ย” “ห๊ะ! นี่เธอจะมาฉลองเรื่องอะไรอีก! ยัยน้ำขิง” “ก็ฉลองเรื่องของมิลินไง...มิลินกับท่านประธานคบกัน และอีกไม่นานก็จะแต่งงานกันแล้ว ฉันดีใจด้วยนะมิลิน” “อืม...ขอบใจนะน้ำขิง” “เอิ่ม...ปล่อยให้เป็นเรื่องเขาสองคนเถอะน้ำขิง...ไอ่เรื่องฉลองเนี่ยข้ามไปก่อนได้ไหม...” “วันหลังก็ได้...หรือจะตอนปาร์ตี้สละโสดมิลินก็ได้นะ...ฉันจะได้เตรียมตัว เตรียมชุดไว้ก่อน และอีกอย่าง %&%$#@#@” “เธอนี่มันจริงๆ เลยนะน้ำขิง”................... @ โรงแรมหรูแห่งหนึ่งกลางเมืองกรุง... “ทำไมคุณถึงนัดผมมาที่นี่...จริงๆ ร้านอาหารก็ได้นี่”กันต์ธีรู้สึกงงกับณิศราที่วันนี้เธอมาแปลก