Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

Sinuri ni Mallory ang paligid ng maraming beses, tinitingnan ang bawat sulok ng tahimik na koridor, pakikinggan ang anumang boses o yapak na maaaring lumapit. Ang tanging ingay ay ang mahinang pag-ikot ng bentilador ang bumalot sa buong koridor. Ang kanyang mga kamay ay bahagya nang pawisan, kaya't mariin niyang hinawakan ang dulo ng kanyang blusa. Nang makasiguro siyang walang ibang tao, dahan-dahang kumatok. Mula sa loob ng opisina, narinig ang malalim na boses ni Theodore."Come in."Bumukas ang pintuan na lumikha ng mahinang ingay, at saka niya nakita na hindi lamang si Theodore ang naroroon doon. Isang babae ring guro mula sa ibang departamento ay nakauupo sa tabi ng mesa, hawak ang isang folder habang kaharap si Theodore. Ang liwanag mula sa bintana ay naglilikha ng kayumangging kulay sa mga pader ng opisina, at ang amoy ng tsaa at mga dokumentong papel ay bumalot sa buong silid."Magandang hapon po…” bati ni Mallory habang bahagya niyang ibinaba ang tingin, para bang sinusubuk

Ang sunud-sunod na pag-amin ni Mallory kay Mimi ay nagdulot ng pagkahilo at pamumungay ng kanyang paningin. Bahagya siyang nanginig habang hinahanap ang suporta ng upuan sa tabi niya, bago mahinang tumikhim at umupo roon.Mariin niyang pinipiga ang bahagi sa pagitan ng ilong at labi, para bang sa pamamagitan noon ay mababawasan ang bigat na nararamdaman niya sa dibdib at ang sakit na parang pumukpok sa kanyang ulo."Teka lang teh ha, tulongan mo naman ako! Bilis, gawin mo ‘yong chest compressions! Parang aatekihin ako sa puso!” Pag eeksaheradang wika ni Mimi.Matapos ang kaguluhan at mabilis na pagkilos, huminga ng malalim si Mallory para pakalmahin ang kanyang sarili, bago dahan-dahang lumapit at tahimik na hinarap si Mimi.Sa mga mata niyang puno ng bigat at pag-aalala, maingat niyang ibinahagi ang tunay na kwento at mga pinakamahalagang detalye na kailangang malaman nito tungkol sa nangyari sa kanila ni Theodore.She was devastated when she heard about it, "Bakit hindi ako ang naki

'Di nagtagal, ang mahinang kaluskos ng mantika at amoy ng mga pampalasa ay unti-unting kumalat mula sa kusina. Hindi na namalayan ni Mallory na gumalaw na ang kanyang mga paa, dahan-dahang hinahatak siya patungo sa pintuan para mapanoorin siya nang hindi siya inaabala.Theodore was wearing an apron, his profile was sharp and calm, his lips pressed firmly together. Ang kanyang mga manggas ay maayos na nakatupi pataas, ibinubunyag ang mga pulso niyang labis na kaakit-akit.His shoulders were broad and sturdy, filling out the apron perfectly. Hindi pa nagtagal ay bumalot na sa buong kusina mabangong amoy ng niluluto ng lalaki– napakabihasa at maaliwalas ng kanyang paggalaw habang nagluluto.Lubos na naipapamalas ang dating ng isang tunay na asawa.Nanlaki ang mata at natigilan si Mallory.Mula pa noon hanggang ngayon at napatunayan ni Theodore na siya ay napakaperpekto sa kahit saang aspeto.Naniniwala si Mallory na may mga perpektong tao sa mundo, ngunit hindi siya makapaniwala na ang

Kahit na matapos na ang almusal kinabukasan, iniisip pa rin ni Mallory kung paano sasabihin kay Theodore.Inihatid ni Theodore si Mallory sa campus. Tumigil ang kotse sa kanto malayo sa gate, "Anong oras ka matatapos ngayong gabi? Susunduin kita at sabay na tayong uuwi."Nang marinig ito, alam ni Mallory na mawawalan siya ng pagkakataon kung hindi siya magsasalita, "Ah Professor Leviste, baka gagabihin na ata ako ng uwi.""What? What could possibly be the reason for you to stay up so late at night?” Tanong ni Theodore habang nagtaas ng isang kilay.“I have evening self-study tonight, and it might not finish until 10 pm…” wika ni Mallory, na hindi sanay magsinungaling ay iniiwasan ang tingin ni Theodore.“Umuwi ka nalang, sasunod ako pagkatapos kong mag-aral.”Narinig ni Theodore ang sinabi niya at napaisip sandali.Dahil nag-aaral pa si Mallory, ang kanyang pag-aaral ang una niyang priyoridad. Matapos ang sandaling pananahimik ay nagsalita ito, “Marami rin akong trabaho sa office ngay

Ang itim na Mercedes ay tahimik na nakaparada sa kanto malapit sa campus. Siguradong nakita ni Theodore ang pagdating ni Mallory dahil bumukas ang pintuan ng kotse at lumabas ito. Habang nakatayo sa ilalim ng ilaw, ang matangkad at payat na pigura niya ay parang nababalutan ng makinang liwanag, at ang mga hubog ng kanyang mukha mula sa gilid ay malinaw na makikita.Mabilis na tumibok ang puso ni Mallory, at hindi niya namalayang bumilis ang lakad niya.Nakatayo na siya harap ni Theodore, tiningnan niya ang lalaki na nakatingala, hindi na niya namalayang tinawag niya ang professor sa malambing na boses, "Professor Leviste..."Ngumiti si Theodore at nagsalita, “Come on, get in the car,” anito at pinagbuksan ng pinto si Mallory. Pumasok silang dalawa sa loob ng sasakyan. Si Theodore pa ang nagsuot ng seatbelt ni Mallory, napatigil ito sandali ng may naalala siya at nagtanong, "Are you hungry?""Hindi..." Bago pa matapos ni Mallory ang sasabihin niy, biglang kumulo ang kanyang tiyan."B