Semua Bab เมียรักเมียเสน่หา ภีมภัทร + ภัทรศักดิ์ : Bab 41 - Bab 49

ภัทรศักดิ์พลิกตัวขึ้น โดยอุ้มร่างน้อยติดขึ้นมาด้วยเขาเอามือช้อนขาทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ด้วยแขนแกร่ง เนตรดาวโอบรัดคอหนาของเขาเอาไว้อย่างรู้งาน ในขณะที่สะโพกสอบเริ่มกระแทกกระทั้นเข้าหาร่องสวาทของเธอเป็นจังหวะจะโคนให้เธอได้ปรับตัวเพื่อรับกับความเสียวซ่านอีกครั้งริมฝีปากหยักหนาของเขาดูดรัดยอดถันของเธอหนักๆ เนตรดาวซี้ดปาก ครางออกมาเรื่อยๆ ก่อนที่เสียงครางของเธอจะเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง เสียงครางของเธอทำให้เขาคึกคักเป็นที่สุด เหมือนกับตัวเองเพิ่งแตกเนื้อหนุ่มใหม่ๆ เขากระแทกกระทั้นเร็วขึ้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเขาสุดกลั้น เกือบแตกพล่าเสียตั้งหลายครั้งกับการตอดรัดที่แน่นถนัดของเธอ แต่เขาก็พร้อมที่จะอดทนให้เธอไปถึงฝั่งฝันได้ในตลอดค่ำคืนฤทธิ์ยาทำให้เธอไม่ยอมพ่ายแพ้ และเขาก็ไม่ยอมเสียเชิง เขากระแทกกายไม่หยุดหย่อน จนใกล้เสร็จสม จึงจับเธออุ้มกดไปกับที่นอน ให้เธอนอนหงายตรงขอบเตียงอีกครั้ง จับขาของเธอแยกขึ้นชี้ฟ้า มองดูความเป็นชายของตัวเองที่วิ่งเข้าวิ่งออกในร่องสวาทของเธอซ้ำๆ จนเม็ดฉ่ำเยิ้มของเธอเสียดสีอยู่กับท่อนเนื้อของเขาเส้นไหมอ่อนนุ่มแนบลู่ไปกับโหนกเนินอวบอันเปียกชุ่ม ภัทรศักดิ์คุกเข่าจับเอวบางขอ

กิตต้องการแม่ และเขาก็ทิ้งลูกเอาไว้กับผู้เป็นอาให้รับภาระนานหลายปี เขาควรที่จะสะสางทุกอย่างภัทรศักดิ์อยากถามเนตรดาวว่าทำไมในวันนั้นเธอถึงทำแบบนั้น แค่อยากรู้ปฏิกิริยาคำตอบและการแก้ตัว เขาก็จะได้หายค้างคาใจ ในวันนั้นปรางทิพย์เป็นคนทำให้เขาตาสว่าง แต่เขาเองก็ผิดที่ไม่เคยได้เคลียร์กับเธอ เขาไปตามหาเธอที่บ้านปรากฏว่าเธอย้ายหนีไปแล้ว เขาไม่ได้ต้องการให้เธอทิ้งลูกและคิดว่าเธอใจร้ายมากเหลือเกินในตอนนั้นที่ทิ้งกิตได้ลงคอการที่กิตนั้นได้อยู่กับบิดามารดาที่แท้จริงก็ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ถูกเติมเต็ม เด็กน้อยสามารถปรับตัวได้ดี อาจเพราะภีมพัฒน์เลี้ยงให้กิตเป็นเด็กร่าเริงสดใส กล้าแสดงออก แล้วก็มีจิตใจที่ดีงาม เด็กน้อยจึงลืมความทุกข์ได้อย่างรวดเร็ว ไม่จมอยู่กับอดีตและพร้อมที่จะรับสิ่งใหม่ๆ เข้ามาในชีวิตเนตรดาวไม่เคยคิดว่าภัทรศักดิ์จะทำอาหารเป็นและทำอาหารเก่งขนาดนี้ เขาให้เหตุผลว่าไปอยู่เมืองนอกตัวคนเดียวก็ทำอาหารกินเองออกบ่อย ในขณะที่เธอคิดว่าเขาถูกผู้เป็นอาตามใจและละลายทรัพย์ไปกับการกินเที่ยวมากกว่าจะมานั่งทำอะไรแบบนี้“คุณแม่ครับ”“ครับ”“วันนี้คุณพ่อบอกว่าจะพาผมไปที่ทำงานของคุณแม่เหมือนเดิมครับ”

“หลังจากวันนั้นไม่เห็นพี่ภัทรติดต่อปรางมาเลย พี่ภัทรคงไม่อยากรู้เรื่องอดีตแล้วก็เรื่องของเนตรดาวแล้วใช่ไหมคะ” ปรางทิพย์หยั่งเชิงถาม ก่อนการเดินแบบ นางแบบทุกคนต้องมาเตรียมตัว เธอมาก่อนเวลามากๆ เพราะคิดว่าอาจจะได้เจอภัทรศักดิ์ และวันนี้ก็ไม่มีมารตัวน้อยอย่างกิตด้วย จึงเป็นโอกาสให้เธอได้คุยกับเขาตามลำพัง ข่าวเสียๆ หายๆ ที่เธอใส่ไฟเนตรดาวกำลังคุกรุ่น และอีกไม่นานคงจะระเบิด เพราะทุกอย่างคือเรื่องจริง เนตรดาวยิ่งปิดปากเงียบ พวกนักข่าวก็ยิ่งอยากรู้ ยิ่งขุดคุ้ย“เรื่องอะไรเหรอครับ” ภัทรศักดิ์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ“ก็เรื่องสมัยก่อนยังไงล่ะคะ จริงๆ น่ะยาย เอ๊ย! หมายถึงเนตรดาวน่ะเป็นเด็กใจแตก ท้องกับใครก็ไม่รู้เลยอยากจะจับพี่ภัทร พี่ภัทรเป็นคนดีเลยต้องรับลูกในท้องของเนตรดาวเอาไว้น่ะค่ะ พอรับเอาไว้ก็หนีหายไปเลย ปล่อยให้อาภีมต้องเลี้ยงลูกอยู่คนเดียว” ปรางทิพย์คิดว่าภัทรศักดิ์ความจำเสื่อม หล่อนจึงใส่ไฟเต็มที่“เหรอครับ” ภัทรศักดิ์ขมวดคิ้วหรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้าอย่างประเมิน นี่เป็นความรู้ใหม่ที่เขาได้รับรู้เกี่ยวกับปรางทิพย์ เมื่อหลายปีก่อนเขายังเด็ก จึงไม่ค่อยทันเล่ห์เหลี่ยมของผู้หญิงคนนี้ ผู้หญ

“ไม่น่าเชื่อว่าปรางจะอิจฉาดาวขนาดนี้ ใส่ร้ายดาวได้ลงคอ ดาวน่าสงสารมากนะ” นนท์ครางออกมา ไม่อยากจะเชื่อเพราะเห็นว่าปรางทิพย์กับเนตรดาวสนิทสนมกันดี“ไม่ใช่เพราะปรางหรอก แต่เป็นเพราะฉันเองที่ไม่ถามไถ่ให้ดีเสียก่อน”“เรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อย กลายเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ นั่นแหละคนเรามีอะไรเล็กน้อยก็ต้องหันหน้าเข้าหากัน พูดคุยกันให้เข้าใจกัน ไม่อย่างนั้นต่างคนก็ต่างคิดไปกันใหญ่โต และเข้าใจผิดกันไปใหญ่” นนท์ตบบ่าเพื่อนเพื่อปลอบใจ“มีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ ก็บอกฉันนะ ฉันยินดี ถือว่าฉันเองก็มีส่วนทำให้นายกับดาวต้องเลิกกันแบบนั้น”“ขอบใจมากเพื่อน” ความจริงที่ได้รับรู้อีกอย่างในวันนี้ทำให้ภัทรศักดิ์หัวใจวูบโหวงไปหมด เขาผิดเต็มประตู ผิดที่ไม่ถามให้ดีเสียก่อนภัทรศักดิ์กลับบ้านไปหาผู้เป็นอา ได้เจอกับภีมพัฒน์และหนึ่งฤทัยที่ดูเหมือนกับว่ากำลังรอการกลับไปของเขาเช่นกันหลังจากแต่งงานทั้งสองก็พัฒนาความสัมพันธ์ในทุกๆ ด้านให้ดีขึ้น ทำให้เป็นคู่แต่งงานที่มีความสุขอีกคู่หนึ่ง โดยมีกามเทพน้อยอย่างกิตคอยช่วยเหลือ กิตรีบวิ่งเข้ามาหาภัทรศักดิ์ ทำให้เขาต้องอุ้มลูกขึ้นและกอดเอาไว้แนบอก“นายเป็นยังไงบ้าง” ภีมพั

“เอาแน่ เอาทุกอย่างเอาอีกนี่ด้วย”“นี่ปล่อยนะ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ” เนตรดาวดิ้นรน กัดเข้าไปที่แขนของคนที่ล็อกร่างของเธอเอาไว้ ทำให้มันถึงกับร้องเสียงหลง“โอ๊ย! อีนี่ฤทธิ์เยอะนักนะ งั้นมึงก็ตายก่อนเลย” คนขี้โมโหจ้วงมีดเข้าใส่ เนตรดาวกรีดร้องสุดเสียง เสียงเสียบแทงของมีดปักเข้าที่หน้าท้อง แต่ไม่ใช่หน้าท้องของเธอ เพราะภัทรศักดิ์กัดฟันวิ่งถลาเข้ามาขวางเอาไว้ เขาทรุดไปกองอยู่กับพื้น เลือดไหลเจิ่งนองพื้นไปหมด“แทงแล้วต้องแทงให้ตาย ไม่งั้นมันพาตำรวจมาลากคอมึงแน่”“มันฤทธิ์เยอะกัดฉัน เราก็จัดการมันทั้งสองคนเลย”“งั้นจัดการอีนี่ก่อน” ไม่ทันที่พวกมันจะทำอะไรกันต่อ เสียงรถยนต์ก็แล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านพร้อมด้วยรถตำรวจ“เฮ้ย! พี่ ตำรวจมา”“หนีสิวะ จะยืนทำซากอะไรอยู่” พวกมันกระโดดหน้าต่างหนี ในขณะที่ภีมพัฒน์กับหนึ่งฤทัยนั้นพาตำรวจมาตามจับตัวคนร้ายได้ทัน“ช่วยด้วย ช่วยด้วยค่ะ” เนตรดาวร้องขอความช่วยเหลือ กอดร่างโชกเลือดของภัทรศักดิ์เอาไว้แน่น ร้องไห้สะอึกสะอื้นปานจะขาดใจภีมพัฒน์กับหนึ่งฤทัยตกใจเป็นอันมาก ทั้งสองรีบเรียกรถพยาบาลโดยด่วน“พี่รักดาวนะ พี่ขอโทษ”“พี่ภัทรห้ามตายนะคะ พี่ต้องรอดนะ ถ้าพี่รอดดาวจะยอ