เมียรักเมียเสน่หา ภีมภัทร + ภัทรศักดิ์

หนึ่งฤทัย นุชาบริรักษ์ หญิงสาววัยยี่สิบสอง มองบรรยากาศของบ้านสวนคุณยายด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ เธอย้ายตามคุณยายเยื้อน อารยสกุลเดช กลับมายังบ้านเกิดเมืองนอนของท่านที่จังหวัดเชียงใหม่ หลังจากที่คุณตาได้เสียชีวิตไปเมื่อหลายเดือนก่อนบิดามารดาของเธอนั้นเสียชีวิตนานแล้วตั้งแต่เธอยังเล็กๆ เธอจึงอาศัยอยู่กับคุณตาคุณยายมาตลอด“อุ๊ย!” หนึ่งฤทัยอุทานเมื่อมีลูกบอลกระเด็นมาโดนตัวเธอ พอหันไปก็เห็นเด็กชายตัวน้อยกำลังยืนตาแป๋วอยู่ตรงหน้า“ขอโทษครับ” เด็กน้อยรีบเอ่ยขอโทษ วิ่งเข้ามาเก็บลูกบอลอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะสะดุดหกล้มด้วยความซุ่มซ่าม“โอ๊ย!” หลังจากเสียงร้อง เด็กชายกิต ธาดานรจักรวัยแปดขวบก็เบะปากทำท่าจะร้องไห้ นั่นทำให้หนึ่งฤทัยต้องรีบเข้าไปหาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจในทันที“จับกบได้กี่ตัวจ๊ะ” ประโยคนั้นทำให้กิตเงียบกริบ มองหน้าของพี่สาวคนสวยตาปริบๆ“กบเหรอครับ”“ใช่จ้ะ ก็เมื่อกี้เราจับกบไง ได้กี่ตัวเอ่ย” เมื่อเห็นว่าเด็กน้อยไม่ร้องไห้อีก หนึ่งฤทัยจึงชวนอีกฝ่ายคุยต่อในทันที“ไม่... ไม่ได้สักตัวเลยครับ” เด็กน้อยตอบอย่างแสนซื่อ กะพริบตาปริบๆ มองพี่สาวคนสวยตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม“ไหนพี่ดูหัวเข่าหน่อยสิจ๊ะ” เธอ

“จีบเลยๆ” เด็กน้อยยุคุณพ่อไม่หยุด กระโดดขึ้นไปทาบทับก่อนจะใช้ตุ๊กตาตัวน้อยจี้บิดาคุณพ่อผู้แสนใจดีเป็นตัวประกัน จนภีมพัฒน์ต้องยอมลูกชาย“เขาอาจจะไม่ชอบพ่อหม้ายลูกติดก็ได้นะครับ” รับปากว่าจะจีบแต่ก็พูดประเด็นที่คิดว่าอาจจะกินแห้วให้ลูกชายได้ทำใจเอาไว้เสียตั้งแต่เนิ่นๆ “งั้นพรุ่งนี้ผมจะไปถามให้นะครับ”“จะดีเหรอครับ ไปถามแบบนั้นเท่ากับไปรุกเขานะครับ” ภีมพัฒน์พูดอย่างตกใจ กลัวลูกชายจะไปถามจริงๆ“ผมไม่ถามตรงๆ หรอกครับ จะถามว่าชอบหรือไม่ชอบ”“เอาอย่างนั้นเหรอครับ” ภีมพัฒน์ก้มมองแววตาของลูกชายตัวน้อย มันเต็มไปด้วยประกายความต้องการมารดาสุดหัวใจ ก็รู้สึกสงสารไม่น้อยแท้ที่จริงแล้ว กิตไม่ใช่ลูกในไส้ของเขา แต่เป็นลูกชายของภัทรศักดิ์ หลานชายของเขาที่ไปทำเด็กผู้หญิงท้องตอนเรียนมัธยมปลาย เขาเลยต้องรับกิตมาเป็นลูกเพราะไม่อยากให้หลานชายเสียอนาคต บิดามารดาของภัทรศักดิ์ซึ่งเป็นพี่ชายกับพี่สะใภ้ของเขาก็เสียชีวิตไปหมดแล้ว เขาจึงต้องดูแลหลานชายคนเดียวแทนมาตลอดหลายปีเรื่องนี้ไม่มีใครรู้มากนัก มีเขา ภัทรศักดิ์ เนตรดาวและเพื่อนๆ ของทั้งสองเท่านั้นที่รู้ว่าใครคือพ่อแม่ที่แท้จริง เขาพากิตย้ายมาอยู่ที่นี่ จึงห

เขาพาเธอปั่นจักรยานเที่ยวไปตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ โดยมีกิตที่กระตือรือร้นในการให้บิดาพาพี่สาวข้างบ้านไปเที่ยวและตัวเองก็จะได้ไปเที่ยวด้วย“กิตอยากถ่ายรูปจังครับ” กิตกระตุกมือของบิดาและพี่สาวข้างบ้าน นั่นทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสองรู้สึกเอ็นดูไม่น้อย ก่อนจะถ่ายรูปเอาไว้เป็นที่ระลึกตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆความสัมพันธ์ของภีมพัฒน์และหนึ่งฤทัยพัฒนาไปอย่างรวดเร็วโดยมีกามเทพตัวน้อยนามว่ากิตคอยช่วยเหลือ“วันนี้คุณพ่อทำงานกลับดึกครับพี่หนึ่ง น้องกิตต้องอยู่คนเดียว” กิตรีบโทรศัพท์ไปบอกพี่สาวข้างบ้านในทันที นั่นทำให้หนึ่งฤทัยต้องรีบไปหากิตที่บ้านเป็นการด่วน“น้องกิต” เสียงคุ้นเคยที่เรียกอยู่หน้าบ้านทำให้กิตรีบวิ่งร่าไปรับในทันที“คุณพ่อยังไม่กลับเหรอคะ”“ใช่ครับ วันนี้คุณพ่อติดงานน่ะครับ น่าจะกลับดึก มีแค่พี่จรรยาคอยอยู่เป็นเพื่อน แต่พี่จรรยาก็ทำงานเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว น้องกิตเกรงใจน่ะครับ” เด็กน้อยช่างเจรจาจนจรรยานั้นถึงกับอมยิ้มในความเจ้าเล่ห์ของเจ้านายตัวน้อยที่อยากหาแม่ให้ตัวเอง และหาภรรยาให้บิดาด้วย“งั้นพี่จรรยาไปพักเถอะค่ะ เดี๋ยวทางนี้หนึ่งดูแลเอง”“แต่พี่เกรงใจคุณหนึ่งน่ะค่ะ” จรรยาพูดแล้วหา

งานในสวนหรืองานบ้านเล็กน้อยที่ต้องอาศัยแรงผู้ชาย ภีมพัฒน์ก็คอยช่วยเหลืออยู่ตลอด ทำให้เบาแรงไปได้มาก แม้ปกติแล้วหนึ่งฤทัยจะเป็นคนทำเอง แต่พอมีภีมพัฒน์ เขาก็อาสาจัดการให้เองโดยไม่ต้องเปลืองแรงหลานสาว“โหย... ข้าวเหนียวมะม่วงของพี่หนึ่งน่ากินจังเลยครับ” กิตร้องขึ้นตาวาวด้วยความหิว“ถ้าน้องกิตอยากกิตอะไรก็บอกพี่หนึ่งนะคะ พี่หนึ่งจะทำให้กิน” หนึ่งฤทัยนั่งยองๆ ลงตรงหน้าของเด็กน้อย โยกศีรษะของอีกฝ่ายไปมาด้วยความเอ็นดู กิตโผเข้ากอดหนึ่งฤทัยแน่น ร้องไห้สะอึกสะอื้น ทำเอาทุกคนถึงกับตกใจหนึ่งฤทัยอุ้มเด็กน้อยขึ้นมากอดเอาไว้ กิตก็กอดคอของพี่สาวข้างบ้านเอาไว้แน่น ซบหน้าออดอ้อนสะอื้นฮักๆ“น้องกิตเป็นอะไรคะ” หนึ่งฤทัยรีบเอ่ยถามอย่างตกใจ ไม่แน่ใจว่าตัวเองพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า“น้องกิตรักพี่หนึ่งจังเลย อยากได้พี่หนึ่งมาเป็นแม่ของน้องกิต” ประโยคของกิตทำให้ทุกคนยิ้มอย่างเอ็นดู “เวลาไปงานวันแม่ น้องกิตไม่มีแม่เหมือนคนอื่น น้องกิตอิจฉาคนที่มีแม่ หมูหวานชอบอวดแม่ให้น้องกิตฟังทุกวันเลยว่าแม่ของเขาน่ารักใจดีทำอาหารอร่อย” เด็กน้อยพูดอย่างน้อยใจ ภีมพัฒน์เองก็อึ้งไป เขาเพิ่งรู้ว่าลูกชายนั้นต้องการแม่เหลือเกิน แ

“นั่นหมูหวานนี่ครับคุณพ่อ” กิตรีบกระตุกมือของบิดาเมื่อเห็นว่าเพื่อนที่เรียนห้องเดียวกันก็มาเที่ยวสวนสนุกด้วย ดูเหมือนหมูหวานเองก็จะเห็นเพื่อนเลยเดินเข้ามาหาในทันที“กิตมาเที่ยวสวนสนุกเหมือนกันเหรอ” หมูหวานเป็นเด็กหญิงตัวอ้วนกลมชอบยิ้มแต่ก็ชอบขี้อวดด้วย“ใช่น่ะสิ เธอมาเที่ยวได้เราก็มาเที่ยวได้เหมือนกัน”กิตกอดอกทำท่าทีว่าเขาเองก็มาเที่ยวได้ ผู้ใหญ่นั้นทักทายกันตามมารยาท ปล่อยให้เด็กๆ ได้สนทนากันตามอัธยาศัย“เรามากับคุณพ่อคุณแม่ คุณพ่อกำลังไปซื้อไอศกรีมรสช็อกโกแลตให้เราทางโน่นแหละ” หมูหวานรีบอวด และได้ผลทุกครั้ง เมื่อกิตไม่มีแม่ให้อวดและต้องหน้าม่อยพ่ายแพ้ให้แก่เธอถึงแม้การเรียนของเธอจะเป็นรองกิตแถมยังสอบได้ที่โหล่ของห้อง แต่เรื่องพ่อแม่และครอบครัวเธอไม่แพ้ใคร ครอบครัวของเธออบอุ่นพร้อมหน้าพร้อมตา“เราก็มากับคุณพ่อคุณแม่เหมือนกันแหละ คุณแม่ของเราไปเข้าห้องน้ำ ส่วนไอศกรีมรอคุณแม่มาก่อน คุณพ่อบอกว่าจะไปซื้อให้” กิตรีบยืดอกอวดอ้างในทันที“นายไม่มีแม่นี่นา” หมูหวานตาโตมองอย่างสนใจ ชะเง้อคอมองหา อยากเห็นหน้าแม่ของกิตนัก และคิดว่าเพื่อนอาจจะแค่ขี้โม้เท่านั้นเอง“เรามีแม่แล้ว”“แม่เลี้ยงเหรอ แ