Semua Bab เมียรักเมียเสน่หา ภีมภัทร + ภัทรศักดิ์ : Bab 11 - Bab 20

“นี่ละ... ลูก เอ่อ... น้องกิตใช่ไหมคะ” เนตรดาวเอ่ยถามเสียงสั่นๆ น้ำตาแทบจะคลอเบ้า ในขณะที่กิตเงยหน้ามองผู้หญิงตรงหน้าด้วยท่าทีสงสัยว่าเป็นใครกัน ภีมพัฒน์นัดเนตรดาวที่ร้านกาแฟร้านเดิม เพราะร้านนี้มีขนมเค้กของโปรดของกิตด้วย จะได้สั่งขนมให้กิตรับประทานไปด้วย“ครับน้องกิต” ภีมพัฒน์เห็นท่าทีของเนตรดาวก็นึกสงสาร แต่ก่อนที่ทั้งหมดจะได้พูดอะไรกันอีก เนตรดาวก็ถูกแฟนคลับรุมล้อมขอถ่ายรูปเสียก่อน เธอออกจากบ้านต้องสวมใส่เสื้อผ้ามิดชิด แต่แฟนคลับบางคนก็เริ่มจำเธอได้ภีมพัฒน์ หนึ่งฤทัยและกิตถูกดันออกจากวงล้อมของแฟนคลับ ทำให้ทั้งสามต้องถอยออกมา เนตรดาวมองลูกชายตาละห้อยแต่เธอก็ต้องหันไปถ่ายรูปและแจกลายเซ็นต่อ“พี่ดาวมีคนรุมล้อมเต็มเลยครับ” กิตเอ่ยกับบิดา ในขณะที่บิดาอุ้มเดินไปเรื่อยๆ พร้อมกับหนึ่งฤทัย“พี่ดาวเป็นนางแบบน่ะครับ เป็นคนมีชื่อเสียงเลยมีแฟนคลับ” ภีมพัฒน์บอกบุตรชาย“พี่เขาสวยมากเลยนะครับ เพิ่งรู้ว่าพี่ดาวเป็นญาติกับเราด้วย แต่... ก็สวยน้อยกว่าแม่หนึ่ง” คนขี้อ้อนหันไปซบหน้ากับอกกว้างของหนึ่งฤทัย“ปากหวานเสียจริงพ่อรูปหล่อ” หนึ่งฤทัยบีบปลายคางเล็กๆ ไปมาด้วยความเอ็นดูภีมพัฒน์อ่านข้อความของเนต

“แม่หนึ่งไปด้วยกันนะครับ” กิตรีบจับมือของพี่สาวข้างบ้านพลางเอ่ยชวน“จ้ะ” หนึ่งฤทัยจำต้องรับคำ ในขณะที่เธอไม่เห็นแม้แต่เงาของภีมพัฒน์ ซึ่งเธอไม่รู้ว่าเขานั้นได้แอบมองอยู่ตรงหน้าต่างห้องภัทรศักดิ์พาหนึ่งฤทัยและกิตมาเที่ยวตลาด ก่อนที่หญิงสาวจะเดินชนเข้ากับพ่อเลี้ยงจักรอย่างไม่ตั้งใจ“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” เธอรีบเอ่ยขอโทษขอโพย ในขณะที่พ่อเลี้ยงจักรนั้นตั้งใจเดินมาชนกับหนึ่งฤทัยเพราะอยากทำความรู้จักกับเธอ ด้วยว่าหญิงสาวนั้นมีหน้าตาสะสวยและถูกตาต้องใจเขาเป็นอันมาก“ไม่เป็นไรครับ ผมพ่อเลี้ยงจักรครับ คุณชื่ออะไรครับ” ประโยคนั้นทำให้หนึ่งฤทัยจำต้องแนะนำชื่อของตัวเองให้อีกฝ่ายได้รู้จักเช่นกัน“ฉันชื่อหนึ่งฤทัยน่ะค่ะ”“ผมไม่เคยเห็นหน้าของคุณมาก่อนเลยครับ เพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่เหรอครับ”“ใช่ค่ะ หนึ่งย้ายตามคุณยายกลับมาอยู่บ้านเกิดของท่านน่ะค่ะ เพิ่งย้ายมาอยู่เดือนกว่าๆ เอง”“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ นี่นามบัตรของผมครับ หวังว่าเราคงจะได้เจอกันอีก ถ้าคุณหนึ่งมีปัญหาอะไร หรือมีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจอะไรอยากให้ผมช่วยก็ติดต่อผมได้เลยนะครับ ผมยินดีช่วยเหลือทุกอย่าง”“ขอบคุณค่ะ” เธอยิ้มให้อย่างเป็นมิตร แต่ก็ไม

เนตรดาวลูบผมนุ่มสลวยของเด็กชายตัวน้อยอันเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองเบาๆ ด้วยสัมผัสทะนุถนอม เธอร้องไห้ออกมาเบาๆ ดีใจทุกครั้งที่ได้เจอลูก นานหลายปีแล้วที่เธอเอาแต่เฝ้าแอบมอง ความผิดพลาดในครั้งนั้น ส่งผลมาจนถึงทุกวันนี้เด็กน้อยกะพริบตาตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนกว้าง คราบน้ำตาจะคงติดอยู่ตามร่องแก้มสร้างความสงสารระคนสงสัยไม่น้อยว่าบุตรชายคนเดียวนั้นเป็นอะไรเธอไปเจอกิตเดินร้องไห้ป้ายน้ำตาอยู่ข้างถนนทางเข้าบ้านของภีมพัฒน์ เพราะเธอกำลังจะไปหาภีมพัฒน์ที่บ้านเธอหายไปนานหลายปีเพราะไม่อยากเป็นภาระของภีมพัฒน์ เขาเป็นคนดีคอยช่วยเหลือเธอทุกอย่าง แม้จะรู้ว่าอีกเหตุผลที่เขาคอยช่วยเหลือเป็นเพราะหลานชายของเขาทำไม่ดีกับเธอก็ตามที แต่ภีมพัฒน์ก็ถือว่าเป็นผู้มีพระคุณของเธอคนหนึ่ง ในยามที่เธอเดือดร้อนทุกข์ยาก เขาคือคนที่คอยดูแลเนตรดาวได้คุยกับบุตรชายจนเข้าใจจึงให้กิตโทรศัพท์ไปแจ้งที่อยู่แก่ภีมพัฒน์เพราะไม่เช่นนั้นเขาจะเป็นห่วง“กิตอยู่ไหนลูก” ภีมพัฒน์เอ่ยถามเมื่อได้รับโทรศัพท์จากลูกชาย“อยู่กับแม่ดาวครับ” ประโยคของกิตทำให้ภีมพัฒน์ผ่อนลมหายใจออกมาอีกครั้ง เขากลัวว่ากิตจะโดนลักพาตัวไป หรือเกิดอุบัติเหตุที่ไห

ประโยคตรงๆ ของเขาที่พูดมันออกมาอีกครั้งทำให้แก้มสาวแดงเรื่อลามไปถึงใบหู“งั้น หนึ่ง หนึ่งขอตัวเข้าบ้านก่อนนะคะ” พอได้ฟังประโยคนั้นชัดๆ ก็ทำให้เธอถึงกับไปไม่เป็นกันเลยทีเดียว เอาเข้าจริงๆ เธอคิดว่าเขากำลังอ่อยเธออยู่นี่แหละภีมพัฒน์มองตามร่างอรชรของหญิงสาวข้างบ้านที่เดินหนีเขาเข้าบ้านไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่โทรศัพท์มือถือของเขาจะดังขึ้น“ครับ อาอยู่บ้านครับ” ปลายสายคือเนตรดาว เธอโทรศัพท์มาแจ้งเขาว่ากำลังจะเข้ามาที่บ้าน พาน้องกิตมาส่ง นั่นทำให้ภีมพัฒน์ดีใจเป็นอันมากหลังจากวางสายไม่นานเนตรดาวก็พากิตมาส่งบ้าน การได้เห็นหน้าบุตรชายตัวน้อยทำให้ภีมพัฒน์ดีใจเป็นอันมาก เขาอ้าแขนออกรับร่างน้อยที่โผเข้ามากอด“กิตคิดถึงคุณพ่อที่สุดเลยครับ” ประโยคนั้นทำให้ภีมพัฒน์กอดรัดร่างน้อยแน่นขึ้น และอุ้มร่างเล็กขึ้นสู่อ้อมแขน“พ่อก็คิดถึงกิตครับ คราวหน้าคราวหลังอย่าทำให้พ่อต้องเป็นห่วงแบบนี้อีกนะ”“กิตขอโทษครับ แต่พี่ภัทรเป็น... พ่อของกิตจริงๆ เหรอครับ” ประโยคของเด็กน้อยที่เอ่ยถามออกมาทำให้ภีมพัฒน์ต้องมองหน้าเนตรดาวอย่างตัดสินใจ“ดาว... อาว่าเราคงต้องบอกกิตให้รู้แล้วละ ไหนๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว” ภีมพัฒน์พาบุตรชา

พ่อเลี้ยงจักรยังมาหาหนึ่งฤทัยอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน กลายเป็นแขกประจำของบ้าน ภัทรศักดิ์เองก็ไม่ย่อท้อ เขาเองก็มาหาหนึ่งฤทัยอยู่ทุกวันเหมือนกันส่วนภีมพัฒน์นั้นมารับประทานอาหารบ้านของคุณยายกับกิตอยู่บ่อยครั้ง จึงเป็นอีกคนที่เข้ามาอยู่ในเหตุการณ์ของชายสองคนที่กำลังแย่งกันเอาใจหญิงสาวคนสวยการได้ออกมาอยู่ข้างนอกและได้เรียนรู้ชีวิตทำให้ภัทรศักดิ์เริ่มที่จะเข้าใจอะไรมากยิ่งขึ้น ภีมพัฒน์รักเขามากที่สุดประดุจเหมือนดั่งพ่อแม่บังเกิดเกล้าเนตรดาวมาหากิตเหมือนเคย และเผอิญได้เจอกับพ่อของลูก ทำให้ภัทรศักดิ์กับเธอทะเลาะกัน เขาจึงใช้กำลังกอดรัดปล้ำจูบเธออย่างไม่ได้ตั้งใจ ก่อนที่เธอจะหนีไป โดยมีพยานรู้เห็นแบบหนึ่งฤทัยที่ไม่ได้ตั้งใจจะแอบดูคนทั้งคู่เลยแม้แต่น้อย “หนึ่ง” ภัทรศักดิ์อุทานออกมาเมื่อหันไปเห็นหนึ่งฤทัยเข้า เธอกำลังถือจานขนมเดินเข้ามาในบ้านของผู้เป็นอา“ขอโทษนะคะหนึ่งไม่ได้ตั้งใจจะแอบดูหรืออะไร หนึ่ง คือหนึ่งจะเอาขนมมาให้น้องกิตน่ะค่ะ”“คุยกันไหมครับ” ภัทรศักดิ์เอ่ยขึ้น ทำให้เท้าที่กำลังจะก้าวเดินของหนึ่งฤทัยต้องชะงัก“หนึ่งคงรู้เรื่องของผมกับเนตรดาวแล้ว ผมก็ไม่ใช่คนดีอะไร” หนึ่งฤทัยไม่รู้จะพ