มรสุมร้ายสายลมเหนือ のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

คนฟังก้มหน้าลงด้วยแววตาเศร้าหมอง สิ่งที่พัทรินพูดมานั้นไม่ผิดไปเลยสักนิด รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไร ทว่ากลับคิดไม่ซื่อกับเขา ถึงแม้จะไม่ใช่พี่น้องบุญธรรมตามกฎหมายก็เถอะ แต่ทางผู้ใหญ่ก็ให้นับถือกันแบบนี้ไปแล้ว“ถ้าพี่เป็นน้องแล้วรู้ตัวว่าถูกเกลียดมากขนาดนี้นะ พี่คงจะหนีไปอยู่ที่อื่นแล้ว เพราะนอกจากจะไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น ก็มีแต่จะทำให้ทุกอย่างมันแย่ลง แต่ถ้ายังหน้าด้าน ฝันอยากเป็นเมียของพี่ลมเหนือต่อไป ก็สุดแล้วแต่น้องเถอะ” พัทรินบอกเพียงเท่านั้นก็เดินไปขึ้นรถของตัวเองที่จอดอยู่ริมถนนเอื้องฟ้ามองตามหลังรุ่นพี่ก่อนที่น้ำตาจะไหลอาบแก้มอย่างไม่หยุดหย่อน หรือเธอจะเป็นตัวปัญหาจริงๆ ลำพังแค่ถูกลมเหนือเกลียดก็ยังพอใช้ชีวิตต่อไปได้ แต่นี่ยังถูกคุณย่าชบาเกลียดตามไปด้วย แล้วถ้าคุณลุงปรานต์กับพี่นทีหลงเข้าใจผิดไปอีกคน เธอคงไม่มีที่ยืนอย่างแน่นอนคืนนั้นเอื้องฟ้ารอให้ลมเหนือกลับมาเพราะอยากถามเขาว่าอาการของคุณย่าเป็นอย่างไร จะให้โทรไปถามนที ใจก็ไม่กล้าอีก จึงได้แต่นั่งกอดเข่ารออยู่หน้าบ้าน จนกระทั่งเห็นแสงไฟจากรถยนต์สาดส่องเข้ามาถึงลุกไปดู เขาให้คนขับรถมาส่งชายหนุ่มลงจากรถด้วยสีหน้าบึ้งต

ลมเหนือพยายามโทรหาเอื้องฟ้าทั้งวัน แต่ก็ติดต่อไม่ได้เหมือนเดิม วันต่อมาเขาจึงขับรถไปดูที่คณะคหกรรมอีกครั้ง เพราะคิดว่าเธอยังเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งนั้นอยู่ลลินที่อุตส่าห์หลบหน้าชายหนุ่มตั้งแต่เช้า พอถึงตอนบ่ายก็ยังมาเจอกันอีก เธอไม่อยากให้เขามาที่นี่ทุกวันจึงโกหกว่าเพื่อนย้ายไปเรียนที่อื่นแล้ว แต่ไม่รู้ว่าอยู่จังหวัดไหนหลังจากรู้ว่าเอื้องฟ้าไปแล้วจริงๆ เขาก็แทบจะเป็นบ้าตาย ต่อให้ปากจะไล่เธอหนีไม่รู้กี่ครั้ง ทว่าพอเธอไปกะทันหันแบบนี้ก็รู้สึกใจหายอยู่มากเหมือนกันย้อนกลับไปวันที่คุณย่าเข้าโรงพยาบาล เขากลับมานอนที่บ้านตามปกติ และนอนอยู่อย่างนั้นทั้งคืนจนไม่ได้สังเกตดูว่ามีคราบเลือดจุดเล็กๆ เปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอน จนกระทั่งตื่นมาในตอนเช้าถึงเห็นคราบนั้น เขาไม่รู้ตัวเลยว่าทำจนผู้หญิงเลือดออกในหัวพลันเกิดความรู้สึกบางอย่าง ตอนมีอะไรกันเขาเมามากจนจำเหตุการณ์บางช่วงไม่ได้ แต่ก็ไม่ลืมว่าตอนสอดใส่ค่อนข้างลำบากพอสมควร มันคับแน่นไปหมดทั้งที่มีน้ำหล่อลื่นไหลออกมา ถ้าเธอเคยมีอะไรกับคนอื่นมาแล้วก็ไม่น่าจะเข้ายากขนาดนั้น ทำให้เขาเริ่มจะคิดแล้วว่าเธอไม่เคยผ่านผู้ชายมาจริงๆภาพวาบหวิวในโทรศัพท

สองแก้มของเอื้องฟ้าแดงเรื่อขึ้นมาอย่างฉับพลัน ความเมาทำให้เขาแทนตัวเองว่า ‘พี่’ แล้วตอนมีสติดี เขาจะยังพูดแบบนี้อยู่หรือเปล่านะ เธอตอบว่า “ไม่ได้ฝันหรอกค่ะ แค่จะมาถามว่าเห็นแหวนทองของเอื้องไหม เอื้องเอาใส่ไว้ในตุ๊กตาหมี”“อยู่กับพี่นี่แหละ จะเอาเหรอ…”“ค่ะ ขอคืนด้วย”“เอาอะไรมาแลกดีล่ะ” ชายหนุ่มไม่ใช่แค่ถาม แต่ตายังมองสำรวจเรือนร่างนวลเนียนไปทั่ว“ขอคืนด้วยค่ะ เดี๋ยวนี้” เอื้องฟ้าพูดเน้นเสียงมากขึ้นเพื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่าจริงจัง ทั้งกลิ่นเหล้า ทั้งแววตาหวานเยิ้ม ไหนจะเสียงยานคางนั่นอีก ดูก็รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไรมือหนาลูบไล้เส้นผมนุ่มของหญิงสาว ก่อนจะมองไปยังขอบอ่างด้านขวามือแล้วหยิบแหวนทองวงนั้นมาคนตัวเล็กเพิ่งสังเกตว่าแหวนถูกวางไว้ตรงนี้ ลมเหนือไม่ได้บอกเธอว่าเขาหยิบมาดูด้วยตอนที่เข้ามาแช่น้ำ ซึ่งเขาก็เพิ่งบังเอิญเห็นเมื่อตอนเย็นนี้เอง เพราะเหมือนมีอะไรดลใจให้ดูด้านหลังของตุ๊กตาหมีตัวนั้นชายหนุ่มจับมือเรียวเล็กของคนข้างกายขึ้นมา ก่อนจะบรรจงสวมแหวนให้เธอ ความเมาทำให้เขาเกือบสวมผิดนิ้ว เมื่อเพ่งมองดูอีกครั้งจึงสวมเข้าที่นิ้วนางได้อย่างพอดิบพอดีเอื้องฟ้าไม่ได้ต่อต้านเพราะเธอก็อยากรู้เหม

ลมเหนือนอนหลับไปแล้ว เอื้องฟ้าจัดการห่มผ้าให้เขาก่อนจะหยิบผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป เธออาบน้ำทำความสะอาดร่างกายอยู่ไม่นานนักก็ใช้ผ้าพันรอบอกไว้ก่อนเพราะยังไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่ ด้วยความที่มันเปียกทั้งเสื้อและกางเกงจึงต้องเอาไปผึ่งลมสักพักเธอไม่ลืมหยิบกระเป๋าสะพายออกมาด้วยแล้วเดินขึ้นห้องที่ตัวเองเคยอยู่ เพราะอย่างน้อยในห้องนั้นก็ยังเหลือชุดที่ไม่ได้เอาไปด้วย เพียงแต่ไม่มีชุดชั้นในแล้วจู่ๆ ก็ได้ยินเสียงฝนตกดังมาจากข้างนอก จึงนั่งลงบนเตียงแล้วแช็ตถามเพื่อนว่าฝนตกไหม คำตอบคือตกเหมือนกัน ตอนนี้ลลินก็ยังออกจากโรงพยาบาลไม่ได้ และยังต้องเฝ้าน้องอยู่เอื้องฟ้าไม่ว่าอะไร แต่กลัวเพื่อนเป็นห่วงจึงบอกไปว่าไม่ต้องมารับ เพราะคนในบ้านจะขับรถไปส่งเอง จากนั้นก็กดปิดหน้าจอแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง คิดอะไรเรื่อยเปื่อย‘พี่รักเธอ…’คำพูดนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวตลอด เธอยิ้มโดยไม่รู้ตัวเมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่เพิ่งผ่านพ้นมา ลมเหนือทำให้ใจของเธอสับสนอีกแล้ว และสับสนมากกว่าตอนที่มีอะไรกันครั้งแรก เขาคิดว่านั่นคือความฝัน แสดงว่าเขาฝันที่จะทำแบบนี้กับเธออย่างนั้นหรือ?เอื้องฟ้าคิดไปมาก็เริ่มง่วงจนเผลอหลับไปโดย

“พี่ลมเหนือจะไม่รับผิดชอบดาใช่ไหมคะ”เขาไม่ตอบซ้ำยังเบือนหน้าหนี“ถ้าไม่คิดจะรับผิดชอบ แล้วมีอะไรกับดาทำไม รอยจูบที่คอ พี่ลมเหนือก็เป็นคนทำ หรือว่าเห็นผู้หญิงเป็นของเล่นอยู่แล้วเลยไม่สนความรู้สึก ไม่เป็นไรค่ะ ดาคงจะว่าอะไรพี่ลมเหนือไม่ได้หรอก ดาใจง่ายเอง”ดวงตาคมของชายหนุ่มจ้องมองซอกคอของคนที่ตัวเล็กกว่า ก็พบว่ามีรอยแดงจริงๆ เขาพูดไม่ออก แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่อยากยอมรับว่าตัวเองเป็นคนทำเพราะมันเหมือนมีอะไรมาฉุดรั้งใจไว้ เขาจึงเบือนหน้าหนีไปทางอื่นอย่างฉุนเฉียว“หนูดา” หญิงชราเอ่ยเสียงเบาในขณะที่เดินออกมาข้างนอก นางก็ได้ยินหมดแล้วเหมือนกันว่าสองหนุ่มสาวคุยเรื่องอะไร จึงโกรธหลานชายจนแสดงออกมาทางสีหน้าอย่างชัดเจนรดายกมือไหว้ผู้ใหญ่แล้วบอกว่า “ดามาขอโทษคุณย่าแทนคุณแม่ค่ะ ท่านอาจจะใช้วาจารุนแรงเกินไปเพราะความโกรธ คุณย่าอย่าถือสาเลยนะคะ ดามาแค่นี้ก็จะกลับแล้วค่ะ”“ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น อยู่นี่แหละ” พูดจบนางก็เดินเข้าไปหาลมเหนือแล้วตบหน้าเขาเพื่อเรียกสติเพียะ!หญิงสาวตกใจเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าคุณย่าชบาจะตบหน้าหลานชาย ยิ่งเห็นเขายืนเงียบ เธอก็ยิ่งรู้สึกพรั่นใจ กลัวว่าสองย่าหลานจะทะเลาะกัน“ย่