มรสุมร้ายสายลมเหนือ

มรสุมร้ายสายลมเหนือ

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-29
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
114Bab
812Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เขาเป็นเหมือนสายลมพลิ้วอ่อนที่พัดผ่านมาให้ 'กล้วยไม้น้อย' อย่างเธอรู้สึกเย็นสบาย ทว่าสายลมนั้นกลับก่อตัวขึ้นเป็นมรสุมร้าย เพียงเพราะคิดว่าเธอคือชู้ของแฟนน้องสาวเขา

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
114 Bab
ตอนที่ 1
สองเดือนก่อนภายในรีสอร์ตหรูใกล้ทะเล ปลายฝน อัครินทร์เดชา สาวสายวัยยี่สิบห้าปีผู้เป็นทายาทคนที่สามของตระกูล เธออยู่ในชุดจั๊มสูทสีครีมและกำลังเดินไปยังเบื้องหน้าอย่างวิตก โดยมีเพื่อนสนิทอย่าง พัทริน เดินตามหลังมา เสียงรองเท้ากระทบกับพื้นดังขึ้นอย่างถี่รัว บ่งบอกถึงความร้อนรนของผู้สวมใส่ที่สงสัยว่ามีคนรักพาชู้มานอนด้วยเวลาในตอนนี้คือสามทุ่ม นายพงษ์ ชายวัยสี่สิบผู้ทำหน้าที่ดูแลรีสอร์ตให้เจ้านายในช่วงกลางคืน ไม่อาจปล่อยให้คนนอกบุกเข้าไปรบกวนลูกค้าได้ จึงพยายามเอ่ยปากห้ามอยู่เรื่อยๆ แต่ก็ทำได้แค่ห้ามเพราะไม่กล้าแตะเนื้อต้องตัวก่อนที่ผู้มาเยือนจะเดินไปถึงบ้านน็อกดาวน์หลังสุดท้าย นายพงษ์จึงทำใจกล้าขวางทางไว้อีกครั้ง ถึงแม้จะรู้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องการมาหาแฟนที่ชื่อภาวิน แต่เพราะไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ทะเลาะเบาะแว้งกันจึงจำเป็นต้องรอให้เจ้านายสาวมาถึงก่อน เพื่อเจรจากันดีๆ“ให้หนูเข้าไปเถอะค่ะ”“เอ่อ… แต่ว่า… ลูกค้าสั่งไว้ว่าห้ามไม่ให้ใครเข้าไปรบกวนนะครับ รอให้เจ้านายผมมาก่อนดีกว่า แล้วค่อยคุยกันอีกทีว่าจะเอายังไง” คนที่ชายวัยสี่สิบกล่าวถึงก็คือ รดา เขมรักษ์ หญิงสาวผู้เป็นเจ้าของรีสอร์ตแห่
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2
รดาเพ่งมองอยู่ครู่หนึ่งก็จับใจความได้ว่าเอื้องฟ้ากับภาวินคุยกันเหมือนคู่รักจริงๆ และน้องก็ยังชวนเขามาพักที่นี่ แถมยังใช้ข้อความสองแง่สองง่ามชวนให้คิดลึกอีก เธอส่ายหน้าไปมาเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น“ยังมีอีก” พูดพลางเลื่อนรูปถ่ายที่น้องสาวของรดาส่งมาให้ภาวินดูในแช็ต เป็นภาพวับๆ แวมๆ ค่อนไปทางโป๊ เพราะถ่ายให้เห็นหน้าอกที่เอามือปิดจุกไว้ รวมถึงภาพเนินเนื้อสามเหลี่ยมซึ่งเป็นการดึงแพนตี้ลง แต่ไม่ถึงขั้นให้เห็นจุดที่ไวต่อความรู้สึก เหมือนตั้งใจยั่วกัน เธอไม่เชื่อหรอกว่าไม่มีการคิดอะไรเกินเลย เพราะภาพในโทรศัพท์มันบอกชัดทุกอย่างแล้วรดายิ้มเจื่อนเพราะคิดหาคำแก้ตัวแทนน้องสาวไม่ถูก เธอไม่รู้จะวางหน้าอย่างไรจึงหันไปถามนายพงษ์เพื่อกลบอาการเก้อเขิน “ยัยเอื้องมาที่นี่ด้วยหรือคะ ดาคิดว่าไม่น่าจะมานะ”“เอ่อ…” ชายวัยสี่สิบก้มหน้างุดทันที“มีอะไรหรือเปล่า” รดาทำหน้าฉงน“คุณเอื้องมาพักที่นี่ตั้งแต่ตอนกลางวันแล้วครับ ตอนหนึ่งทุ่ม ผมก็เห็นนั่งดื่มกับลูกค้าอยู่ตรงระเบียงนี่แหละ แล้วก็เห็นเดินโอบเอวกันเข้าไปข้างใน”สิ้นเสียงของนายพงษ์ คนฟังต่างก็อึ้งจนพูดไม่ออก ก่อนที่น้ำตาของปลายฝนจะเริ่มเอ่อล้นออกมา“ฝน
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3
“ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้ครับคุณพ่อ”ลมเหนือ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาวัยยี่สิบเก้าปีผู้เป็นทายาทคนที่สองของตระกูลอัครินทร์เดชา ตอนนี้เขากำลังคุยโทรศัพท์กับพ่อที่โทรมาบอกข่าวว่าน้องขับรถชนเสาไฟฟ้า อาการสาหัสถึงแม้ปลายฝนจะถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลแล้ว แต่เขาก็ไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป จึงโทรบอกผู้ช่วยให้เตรียมรถเพื่อออกเดินทาง เนื่องจากตอนนี้ยังพักอยู่ในบ้านสวนที่พ่อมาสร้างไว้ที่ขอนแก่นตามคำเชิญชวนของเพื่อนท่าน โดยจ้างให้ลุงคนหนึ่งอยู่ดูแลประจำ ซึ่งเขาก็คุ้นเคยกับจังหวัดนี้เป็นอย่างดี เพราะเคยมาใช้ชีวิตอยู่ตอนเรียนมหาวิทยาลัยเขาเพิ่งกลับจากเมืองนอกได้เพียงห้าเดือนหลังจากบินไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ และศึกษาดูงานอยู่ที่นั่นพักใหญ่เพื่อเตรียมตัวกลับมาช่วยครอบครัวดูแลบริษัท เอเคซี คอนสตรัคชั่น ที่ทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้างแบบครบวงจร ทว่าพอกลับมาก็ไม่ได้อยู่ในออฟฟิศเสียทีเดียว เพราะต้องมาคุมงานก่อสร้างอาคารโรงงานในภาคอีสานด้วยตัวเองลมเหนือเรียนจบวิศวกรรมโยธาตอนอยู่ไทย และมีประสบการณ์คุมงานก่อสร้างหลายแห่ง พ่อจึงไว้ใจให้ทำงานนี้เพราะเป็นโรงงานของเพื่อนท่าน ตอนนี้ก็สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีแล้ว แต่เขายังต้องเค
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4
ในที่สุดเขาก็ได้รู้ความจริงจากพัทริน เพื่อนสนิทของน้องซึ่งมาเฝ้าดูอาการของคนเจ็บเช่นกัน เธอบอกว่าปลายฝนมาขอให้ไปที่รีสอร์ตแห่งหนึ่งเป็นเพื่อน เพราะสงสัยว่าแฟนอยู่กับชู้ แล้วก็จับได้แบบคาหนังคาเขาจริงๆ สภาพที่เห็นคือยังไม่มีการสวมใส่เสื้อผ้าด้วยซ้ำหลังจากนั้นก็ไม่ได้เจอกันอีกเพราะอีกฝ่ายทิ้งเธอไว้ที่รีสอร์ต จึงทำได้แค่โทรคุยกัน แต่ใครจะคิดว่าผ่านไปไม่ถึงสองชั่วโมงจะได้รับข่าวร้าย ซึ่งเธอก็เพิ่งรู้ข่าวจากเพจกู้ภัยของจังหวัดที่ถูกแชร์ต่อๆ กันมา จึงหารถเดินทางมายังโรงพยาบาลแห่งนี้“มันเป็นใครเหรอพัท” ลมเหนือถามกลับไปด้วยความเดือดดาล ตั้งแต่กลับมาอยู่ไทย เขาก็ไม่ได้ตามติดชีวิตของน้องสาวเลยเพราะงานยุ่งมาก ถึงแม้จะเดินทางไปๆ มาๆ ก็เถอะ แต่ปลายฝนก็มีงานของตัวเองเหมือนกัน จะเจอหน้ากันเป็นครั้งคราวเท่านั้นเวลากลับบ้านหลังใหญ่ หรือตอนโทรคุยกันก็ไม่ได้เอ่ยถามเรื่องส่วนตัว‘เขาชื่อภาวินค่ะ เป็นนายแบบ เพิ่งคบกับยัยฝนได้ไม่กี่เดือนเอง ส่วนผู้หญิงคนนั้น รอให้พี่ลมเหนือมาถึงแล้วพัทจะเล่าให้ฟังอีกทีนะคะ เมื่อตอนกลางวันยัยฝนส่งภาพแช็ตที่พอจะเป็นหลักฐานมาให้พัทดูอยู่ค่ะ แต่พัทยังไม่กล้าเอาให้คุณลุงปรานต
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5
ลมเหนือนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับน้องแล้วกำมือแน่น ถึงแม้จะผ่านมาสองเดือนแล้ว แต่ความแค้นที่อยู่ในใจของเขาก็ยังไม่คลายลงไป เขานั่งอยู่บนเตียง มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ที่มีแช็ตของหญิงร้ายชายเลวปรากฏอยู่บนหน้าจอ ก่อนที่จะบีบอย่างแรงราวกับว่าจะให้มันแตกเป็นเสี่ยงๆข้อความเหล่านี้ ยิ่งเห็นก็ยิ่งรู้สึกรังเกียจ ตอนแรกเขาคิดว่าภาวินเป็นเริ่มจีบก่อน แต่เปล่าเลย คนที่เริ่มคือฝ่ายผู้หญิง ดูท่าทางคงจะร่านพอสมควรถึงได้มายั่วแฟนคนอื่นแบบนี้‘พี่วินจำเอื้องได้ไหมคะ น้องสาวของพี่ดา เราเคยเจอกันครั้งแรกเมื่อสามปีก่อน ตอนที่เอื้องเอาของไปให้พี่ดาอยู่หน้างานแฟชั่นโชว์ ตอนนั้นเอื้องยังใส่ชุดนักเรียนม.ปลายอยู่เลย เอื้องเก็บรูปคู่ที่พี่วินเคยส่งให้ไว้อยู่นะคะ’ ตามด้วยการส่งภาพนั้นให้อีกฝ่ายดู‘เอื้องรู้ว่าพี่วินมีแฟนแล้ว แต่จะบอกอะไรให้นะ เอื้องเด็ดกว่าอีก ถ้าไม่เชื่อก็มาพิสูจน์ได้เลย’‘หน้าอกเอื้องสวยไหมคะ อยากลองจับดูไหม’ส่งรูปตรงส่วนกลางกายให้ดู แล้วตามด้วยข้อความที่ว่า ‘อยากเจอนิ้วพี่วินอะ อยากมากๆ’‘หนีแฟนมาหาเอื้องได้ไหม คิดถึง’‘อยากให้พี่วินเลิกกับแฟนเร็วๆ จัง’‘อยากกินพี่วินใจจะขาด พรุ่งนี้ห้า
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6
ภายในโรงพยาบาล ทัตเทพกำลังนอนรักษาตัว โดยมีเอื้องฟ้าทำหน้าที่ดูแลพ่อเรื่อยมาเพราะมีกันแค่นี้ ส่วนคนเป็นแม่เลี้ยงอย่างวรมน ซึ่งเลิกรากันไปแล้วก็แทบไม่สนใจกันเลย มีเพียงรดาที่แวะมาดูพ่อและช่วยเรื่องค่ารักษาพยาบาล“เอื้อง…” ทัตเทพเอ่ยเรียกลูกสาวที่เผลอหลับอยู่ข้างเตียง เจ้าตัวคงจะเพลียมากเพราะมาเฝ้าไข้พ่อได้หลายวันแล้วหญิงสาวลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ เมื่อเห็นว่าพ่อมองมาอย่างไม่ละสายตา เธอก็ตกใจเล็กน้อย รีบเอ่ยถามทันที “คุณพ่ออยากได้อะไรคะ หรือว่าหิวน้ำ?”ทัตเทพส่ายหน้าเบาๆ พลางยกมือข้างหนึ่งลูบศีรษะลูก ก่อนจะบอกว่า “ถ้าพ่อไม่อยู่แล้ว เอื้องต้องไปอยู่กับคุณลุงปรานต์เพื่อนของพ่อนะ ไปอยู่ในความดูแลของเขา เพราะเขาสัญญาว่าจะช่วยดูแลเอื้องเหมือนลูกสาวคนหนึ่ง”“คนที่มาเยี่ยมคุณพ่อเมื่อวันก่อนใช่ไหมคะ”“ใช่ เขามากับลูกชายคนโต”“แต่เอื้องไม่อยากไป ไม่ไปไม่ได้หรือคะ” เธอเอ่ยเสียงสั่นเพราะไม่ยินดีที่จะไปอยู่กับคนอื่น“ต้องไป ถือว่าเป็นคำขอสุดท้ายของพ่อ พ่อจะได้หมดห่วง พวกเขาเป็นคนดี แล้วก็ใจดีมาก”เอื้องฟ้าทำหน้าลำบากใจขึ้นมาทันที แต่ก็ยอมพยักหน้ารับปากคนป่วย เพราะเธอรู้ดีว่าโรคที่กำลังเป็นอยู่จะพ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7
คนที่อายุน้อยกว่าไม่ตอบ มีเพียงเสียงสะอื้นที่พอจะทำให้ชายหนุ่มรุ่นพี่รู้ว่าร้องไห้มาได้สักพักใหญ่ๆ แล้ว ในมือของเธอมีตุ๊กตาหมีขนาดพอดีมือ ด้วยความที่มันเปื้อนจนดูแทบไม่ได้ จึงทำให้เขานึกสงสัยถึงความเป็นมาของมัน‘พ่อแม่น้องอยู่ที่ไหน’เอื้องฟ้าชี้ไปทางตัวบ้านที่มีเสียงเพลงดังออกมา แขกของพ่อต่างก็ทยอยเข้าไปข้างในจนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร เหลือเพียงสองสามคนที่ยังเดินคุยโทรศัพท์อยู่‘แอบมานั่งคนเดียวแบบนี้ เดี๋ยวท่านก็เป็นห่วงหรอก’‘เอื้องเป็นลูกของพ่อทัตค่ะ’‘อ้อ ที่แท้ก็ลูกสาวบ้านนี้เองเหรอ พี่ก็นึกว่าเป็นคนอื่น ว่าแต่เราชื่อเอื้องใช่ไหม?’‘ค่ะ เอื้องฟ้า’‘ชื่อเพราะจัง’‘แล้วพี่เป็นใครคะ’ เธอถามกลับด้วยน้ำสั่นเครือปนสะอื้น‘พี่ชื่อลมเหนือ แค่ตามคุณพ่อมางานวันเกิดน่ะ แต่พี่ไม่ชอบอยู่กับคนที่ตัวเองไม่รู้จักเลยออกมาเดินเล่นข้างนอก แล้วก็เห็นใครไม่รู้มานั่งร้องไห้อยู่ตรงนี้’ เขาพูดพลางยื่นมือไปยีหัวเด็กผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยความเอ็นดู‘เอื้องจะเอาตุ๊กตาหมีไปให้คุณพ่อ แต่มันเปื้อนหมดแล้ว’ พูดจบน้ำตาก็พรั่งพรูออกมาจนพร่าเลือนไปหมด‘เปื้อนได้ยังไง’เอื้องฟ้าในตอนนั้นไม่กล้าตอบว่าแม่เลี้ยงเป
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8
ภายในบ้านอัครินทร์เดชาที่หลังใหญ่โอ่อ่าไม่ต่างจากคฤหาสน์ เอื้องฟ้ากำลังนั่งอยู่ในห้องรับแขกที่ตกแต่งด้วยโทนสีทอง โดยมีคุณลุงปรานต์ รวมถึงมารดาของท่านนั่งอยู่บนโซฟาด้วย“หนูเอื้องฟ้าเป็นลูกคนละแม่กับหนูดาครับ ทัตเขาขอร้องให้เรารับอุปการะเด็กคนนี้ต่อไป” ปรานต์เอ่ยบอกหญิงชราผู้เป็นแม่คุณย่าชบาพยักหน้าเข้าใจ นางพูดกับหญิงสาวว่า “หนูชื่อเอื้องฟ้าใช่ไหมจ๊ะ ในเมื่อมาแล้วก็มาเป็นหลานย่าเลยแล้วกัน ย่าคิดถึงหลานสาวที่จากไปใจแทบขาด อย่างน้อยมีหนูมาอยู่เป็นเพื่อนก็ยังดี”เอื้องฟ้ายกมือไหว้ขอบคุณหญิงชราอย่างนอบน้อม “ขอบคุณนะคะ เอื้องจะดูแลคุณย่าให้ดีที่สุดเลยค่ะ”นางพยักหน้าพลางส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรไม่นานนักคุณลุงปรานต์ก็ขอตัวไปทำธุระข้างนอก ซึ่งเป็นช่วงที่ นที ลูกชายคนโตของท่านวัยสามสิบเอ็ดปีเดินลงมาจากชั้นบนพอดี เอื้องฟ้ามีโอกาสไหว้ทักทายเขาเพราะเคยคุยกันตอนอยู่ในงานศพ ก่อนที่จะตามแม่บ้านไปยังห้องพักที่คุณย่าสั่งให้จัดเตรียมไว้“น้องว่ายังไง” หญิงชราเอ่ยถามหลานชายที่เพิ่งขึ้นไปคุยกับน้องชายของเขา“มันไม่คุยกับผมครับ ผมแค่บอกว่าจะมีคนมาอยู่ด้วย มันก็ไล่ผมออกจากห้องแล้ว”“นึกแล้วว่าต้องเป็นแบบ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9
วันต่อมาคุณย่าชบาปรึกษากับลูกชายเรื่องที่ลมเหนือไม่ยอมรับคนที่จะเข้ามาอยู่ด้วย ซึ่งเอื้องฟ้าบังเอิญได้ยินจึงเกิดความไม่สบายใจอยู่มาก ถึงแม้ว่าเธอจะยังไม่รู้จักผู้ชายคนนั้นเพราะไม่เคยเห็นหน้ากัน แต่การที่เขาไม่ยินยอมก็บ่งบอกได้ว่าในอนาคตอาจเกิดปัญหาตามมา“คุณลุง คุณย่าคะ” เธอเอ่ยขึ้นก่อนจะถือวิสาสะเดินเข้าไปในห้องรับแขกและนั่งบนโซฟาอย่างสงบเสงี่ยม“มีอะไรหรือลูก” หญิงชราเลิกคิ้วถาม“ขอโทษที่เสียมารยาทแอบฟังนะคะ แต่เอื้องได้ยินแล้วรู้สึกไม่สบายใจ ถ้ามีคนในครอบครัวไม่ยอมรับเอื้อง งั้นเอื้องขอเป็นฝ่ายไปดีกว่าค่ะ”“แต่ลุงรับปากทัตไว้แล้วนะว่าจะดูแลหนู”“แต่ลูกแท้ๆ ย่อมสำคัญกว่าไม่ใช่หรือคะ เอื้องไม่อยากเข้ามาสร้างความวุ่นวาย เห็นใจเอื้องด้วยเถอะค่ะ”ปรานต์กับคุณย่าชบามองหน้ากัน ต่างคนต่างพูดไม่ออก และนิ่งไปพักหนึ่งก่อนที่คนเป็นแม่จะเอ่ยขึ้นว่า“ไม่ต้องกังวลไปหรอก ต่อให้เขาไม่ยอมรับก็คงทำอะไรไม่เหมือนเดิม เพราะพ่อปรานต์ให้สัญญากับพ่อของหนูไว้แล้ว ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น จะกลับคำไม่ได้เด็ดขาด”“จะไม่มีปัญหาตามมาจริงๆ หรือคะ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยสีหน้ากังวล“เชื่อคุณย่าเถอะ ลูกชายอีกคนของลุงเขาก็เ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10
“ตอนเฝ้าคุณพ่ออยู่โรงพยาบาล พี่ดาเคยบอกเอื้องว่าต้องไปงานศพเพื่อนที่ชื่อปลายฝน ที่แท้พี่ปลายฝนก็คือหลานของคุณย่าเองหรือคะ”“หนูรู้จักหลานย่าด้วยเหรอ? ใช่แล้วจ้ะ ปลายฝนหลานสาวของย่าจากไปเพราะอุบัติเหตุเมื่อสามเดือนก่อน ไม่มีวันไหนที่ย่าไม่คิดถึงเลย”หญิงสาวส่งรูปคืนให้หญิงชราก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมาให้นางเห็น เธอไม่คิดเลยว่าผู้หญิงที่มาคุยเล่นกับเธอหลายครั้งจะอยู่ใกล้กันถึงเพียงนี้“ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ”“จ้ะ แต่พอมีหนูเอื้องมาอยู่เป็นเพื่อน ย่าก็ค่อยรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย”“ขอบคุณนะคะที่เอ็นดูเอื้อง” เอื้องฟ้ายกมือไหว้ขอบคุณหญิงชรา คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่นี่จะใจดีกับเธอมากขนาดนี้ มันเหมือนมีสายน้ำเย็นๆ มาชโลมใจอยู่ตลอด เธอพูดอีกว่า “เอื้องจะรักคุณย่าตลอดไปค่ะ ให้เหมือนกับที่พี่ปลายฝนรักคุณย่า”คุณย่าชบาพยักหน้าทั้งรอยยิ้ม“อ้อ เกือบลืม เมื่อวานเอื้องสั่งยาหอมมาให้คุณย่า เดี๋ยวไปเอามาให้นะคะ” พูดจบก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไปเธอเข้าไปดูยาหอมที่เอาวางไว้บนลิ้นชักข้างเตียงนอนของตัวเอง แต่เพราะในบ้านเลี้ยงสุนัขพันธุ์โกลเด้นเพศเมียไว้ตัวหนึ่ง ซึ่งน้องหมาตัวนั้นติดเล่นกับเธอและเดินตามเข้ามาใน
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status