All Chapters of Married to My Best Friend’s Billionaire Dad: Chapter 91 - Chapter 100

Sa paglingon niya patungo sa silid-tulugan, tumambad ang mga kurtinang kulay rosas na yari sa manipis na gasa, nakababa mula sa kisame at marahang umiindayog. Perpektong tinatabingan ng mga ito ang kama, nagbibigay ng pakiramdam ng hiwaga at lambing. Para bang sinadya ang bawat detalye upang lumikha ng isang pribado at payapang mundo—isang espasyong tahimik na nag-aanyaya ng pahinga, at nagkukubli ng mga sandaling nais manatiling sa loob lamang ng apat na sulok ng silid.Sa kabilang panig ng salaming pinto ay isang malinis at puting-puting bathtub, tahimik na nakapwesto, at sa ibabaw ng washstand sa tabi nito ay may mga bughaw na rosas na kaakma ng mga nasa sala—payak ngunit elegante, malamig ngunit may init.Nakatitig lamang si Isabela sa tanawing iyon.Parang hindi siya makapaniwala sa kanyang nakikita

Bahagyang binuksan ni Rafael ang kanyang manipis na mga labi,“Magandang babae, call me.”Bigla namang nagulo ang isip ni Isabela!Sa sandaling iyon, ganap na pinukaw ng lalaking mapang-akit at mapagpatawad ang kanyang puso at isipan. Hindi niya mapigilan ang sarili, at sa gitna ng mabilis at nag-aalab na tibok ng kanyang puso, siya ay tumawag, “Asawa?”Bahagyang natigilan si Rafael, tila hindi inaasahan ang salitang lumabas sa kanyang bibig. Ngunit imbes na umatras, mas lumalim ang tingin nito sa kanya—mainit, mapanuri, at puno ng damdaming matagal nang pinipigil.

Hindi talaga mahilig mag-aral si Rita. Isang malaking tagumpay na ang nakapasok siya sa isang top-tier na unibersidad pagkatapos lamang ng tatlong buwan ng intensive na pag-aaral. Ang Ateneo University ay maihahambing na isa sa prestihiyosong unibersidad sa Pilipinas isang institusyong de-kalidad, at kulang lamang siya ng dalawampung puntos para maabot ang standard.“Sa loob three months na ‘yon, nagkaroon na ako ng matinding takot sa pagsolve ng math problems. Everytime na gagawin ko ‘yun para akong masusuka at the same time naiihi sa kinauupuan ko!” reklamo ni Rita, halos napipikit ang mga mata habang inieexplain sa kaibigan ang kawalang pag-asa.Isabela: “Freshman ka pa lang naman, ganoon na ba kadami ang dapat mong gawin? Baka pwede mo naman sabihan yan sa dad mo.”Rita: &ldqu

Araw-araw, bago pa matapos ang oras ng trabaho, maaga nang pumupunta si Marco sa entrance ng Blueridge Apartment para maghintay.Paulit-ulit niyang nakikita si Isabela na pumapasok at lumalabas sa Blueridge Apartment—palaging mag-isa, walang kasamang sinuman. Tahimik niya itong pinagmamasdan mula sa malayo, pinipilit kumbinsihin ang sarili na sapat na ang simpleng makita siya upang mapawi ang matagal niyang pananabik.Naniniwala siya na ang kanyang Isabela ay hindi kailanman magkakaroon ng tunay na relasyon kay Rafael. Sa tuwing nakikita niyang nag-iisa ang babae, lalo niyang pinagtitibay ang paniniwalang iyon, na para bang bawat sandaling wala itong kasama ay patunay na may puwang pa siya sa buhay nito.Sa puso nito, sigurado siyang siya pa rin ang minamahal ni Isabela. Kahit pa lumipas ang panahon at nagbago

Mas lalong hindi inaasahan, si Isabela pa mismo ang kusang-loob na tumawag sa kanya ng “asawa,” paulit-ulit at tila walang pag-aalinlangan.“Talagang napakabait ni aking Bella ngayong gabi,” mahina ngunit may bahid ng kasiyahang sabi ng lalaki, habang pinagmamasdan siya nang may malalim na tingin.Bahagyang nagmukmok si Isabela at  ang mapula niyang labi. May kaunting pagtutol sa kanyang mukha, ngunit may halong lambing ang kanyang boses nang sumagot siya, “Isabela ang pangalan ko~”Ngunit tila hindi pinansin ng lalaki ang kanyang reklamo. Bagkus, mas lumalim pa ang kanyang boses habang tinawag siyang muli, “Asawa ko, napakabait mo.”Sa sandaling marinig ni Isabela ang salitang iyon—“asawa”—bigl