《one night stand (คืนนี้เรามารักกัน+คืนหวามรัก)》全部章節:第 1 章 - 第 10 章

30 章節

1

One night stand (คืนนี้เรามารักกัน) เล่ม 1วริศเดินโงนเงนลงมาจากรถยนต์ราคาแพงลิ่วของตัวเอง วันนี้เขาเมา และเมาหนักมากด้วย เพราะไปสังสรรค์กับเพื่อนมาเขาทำงานอยู่ในเมืองใหญ่ นาน ๆ ครั้งจะกลับมาหามารดาสักที อาจเพราะท่านร่างกายแข็งแรงและมีคนดูแลอยู่ เขาจึงไม่ต้องกังวลกับสุขภาพของท่านมากนักวันนี้เขาเดินทางมาหามารดาเพราะคิดถึง ประจวบเหมาะกับที่เขาพักร้อนหลายวัน จึงไม่ได้บอกท่านล่วงหน้าเพราะอยากที่จะเซอร์ไพร้ส์ท่านในบ้านเงียบกริบ แต่ไฟฟ้ายังสว่างไปตามทางเดิน เขาดื่มเข้าไปมาก แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าเมาอะไรนักคนเมามักไม่ยอมรับว่าตัวเองเมา!!!กว่าจะถึงเตียงได้ก็ทุลักทุเลเต็มที่ เขาทิ้งตัวลงนอนในห้องนอนกว้างถ้าจำไม่ผิดนี่มันคือห้องนอนของเขา ชายหนุ่มหลับไปทันทีที่ทิ้งตัวลงนอนวริศตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แต่กลับจำไม่ได้ว่านอนอยู่ที่ไหน ในห้องมืดมิดก็จริง แต่เขาก็รับรู้ได้ถึงกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายสาวหญิงสาวที่นอนอยู่ข้างกายของเขาน่าจะเป็นสาวสักคนที่เขาหิ้วกลับมานอนที่ห้องพักคนเมาจำไม่ได้ว่าขับรถกลับมาถึงบ้านสวนของมารดา เข้าใจผิด คิดว่ายังอยู่ที่คอนโดฯ ของตัวเองมือหนาเริ่มเคลื่อนขยับไปสัมผัสกับผิวเนื
閱讀更多

2

เขากวาดต้อนความหอมหวานอันฉ่ำเยิ้มที่หลั่งรินออกมาจากเนินเนื้อสาว ด้วยลิ้นและนิ้วแกร่งที่พร้อมสอดประสานเธอครางประท้วงด้วยความเจ็บเสียว ความคับแคบของเจ้าหล่อนทำให้ร่างกายของเขาปวดร้าวไปหมด วริศไม่อยากรั้งรอให้ความเป็นชายของเขาต้องทรมานไปมากกว่านี้เขาเลื่อนมือไปสัมผัสกับความแข็งกร้าวของตัวเอง ก่อนจะขยับขึ้นไปทาบทับเรือนร่างหอมกรุ่น สอดแทรกร่างกายเข้าตรงหว่างขาเนียนละเอียดของเธอ เขาใช้มือลูบโลมไปทั่วผิวนุ่มประดุจแพรไหมชั้นดีหล่อนคงเป็นผู้หญิงที่ดูแลตัวเองได้ดีมาก ทั้งหน้าท้องที่แบนราบไร้ไขมันส่วนเกิน ทั้งผิวกายที่หอมกรุ่นแลนุ่มนวลเช่นนี้ ไม่ใช่ใครจะมีได้ง่าย ๆ หากไม่ดูแลตัวเองให้ดีมือหนาของเขาจับมือนุ่มของเธอมาสัมผัสกับแก่นกายชาย เธอเกร็งและประท้วง ดูเหมือนจะกล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนที่จะเริ่มรูดรัดเขาอย่างเมามันไปตามอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านวริศร้องครางไม่ขาดปาก เสียงแหบห้าวของเขาทำให้เธอยิ่งรูดรัดมากยิ่งขึ้น เขาไม่รั้งรอที่จะเข้าไปพักพิงอิงแอบในเนื้อกายสาว ด้วยการเสียดสีส่วนปลายของความแข็งแกร่งกับปากถ้ำสวาทอันฉ่ำเยิ้มเธอร้องประท้วงด้วยความเจ็บแปลบแทบปริแตกกับการล่วงล้ำที่สุดแสนวาบหวามนั้น
閱讀更多

3

“ก็ไม่เห็นจะ... หอมสักหน่อย” เขาย่นจมูกใส่เด็กน้อย เจ้าตัวน้อยเลิกคิ้วเล็กน้อยเหมือนต้องการมองหน้า ก่อนจะร้องไห้จ้าออกมาในทันทีวริศแทบก้นจ้ำเบ้าเมื่อเจ้าตัวน้อยแหกปากร้องไห้จ้า จนมารดาที่อยู่ในห้องครัวต้องรีบวิ่งออกมาดูในทันที“ริศทำอะไรน้องเหรอลูก”“ผมเปล่านะครับ จู่ ๆ ยายแก้มยุ้ยก็แหกปากร้อง” เขามองปากแดง ๆ ลิ้นแดง ๆ ของเจ้าตัวเล็กที่เผยออ้าออกแล้วแหกปากร้องเหมือนควายโดนเชือดด้วยใบหน้าเลิ่กลั่ก“โอ๋ ๆ ๆ เป็นอะไรจ๊ะหนูปาลินของป้า หนูร้องไห้ทำไมจ๊ะ” เข็มสรณ์อุ้มเด็กน้อยปาลินขึ้นสู่อ้อมแขน เพียงไม่นานเสียงร้องไห้นั้นก็เงียบลง“หยุดร้องแล้วครับ สงสัยจะเรียกร้องความสนใจ”“เรานี่ชอบว่าน้อง” แต่หลังจากวันนั้น ก็กลายเป็นว่าปาลินติดพี่ชายอย่างวริศเป็นอันมาก เวลาเขาจะไปไหน เจ้าตัวน้อยที่นอนเล่นอยู่บนที่นอนก็ทำเสียงอ้อแอ้ในลำคอ ทำท่าจะตามไปเที่ยวด้วยวริศจำต้องเลี้ยงน้องไปโดยปริยาย เพราะน้องติดเขามาก บางทีเขาขับรถพาไปเที่ยว ให้ปาลินนั่งหน้าเพื่อรับลมเย็น ๆ เจ้าหนูน้อยก็หัวเราะเอิ้กอ้ากอย่างชอบใจและสนุกสนาน ผมหย่อมน้อยกลางกระหม่อมของน้องก็ปลิวไปตามแรงที่มาปะทะ“ชอบเชียวนะได้มาขับรถเที่ยว” วริศ
閱讀更多

4

ไม่สิ!!! เธอต้องถามว่าเขานั่นแหละ มานอนอยู่ในห้องของเธอได้อย่างไรกันเมื่อคืนเธอเป็นไข้หวัดเลยกินยาเข้าไป ง่วงนอนจนแทบลืมตาไม่ขึ้น แถมยังฝันลามกอีกอย่าบอกนะว่าเมื่อคืนไม่ได้ฝัน แต่เป็นเรื่องจริง แล้วที่สำคัญก็คือเธอลืมล็อกประตูห้องนอนของตัวเองดีนะที่นี่ไม่มีโจรผู้ร้าย ไม่อย่างนั้นโจรคงขึ้นมาปาดคอตายเป็นแน่แท้ปาลินบอกตัวเองว่าเธอต้องรีบหนีลงจากเตียงตอนนี้เลย ถ้ารอให้วริศตื่นขึ้นมาเธอคงจะไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน และไม่รู้จะพูดคุยอะไรกับเขาเขาอาจจะสงสัยว่ามานอนห้องนี้ได้อย่างไรกัน ก็ช่างมันก่อน เธอค่อยหาทางโกหกเขาเอาก็ได้ปาลินนิ่วหน้าด้วยความเจ็บแปลบ พยายามขยับตัวให้เบาที่สุด แต่มือหนาที่เกี่ยวเอวบางเอาไว้ ทำให้ปาลินตัวแข็งทื่อ แถมประโยคของเขายังชวนให้เธอจั๊กจี้อีกด้วย“คนสวยจะไปไหนครับ มาให้กอดก่อน รู้ไหมว่าเมื่อคืนคุณตัวหอมไปทั้งเนื้อทั้งตัวเลย ผมเลยซุกไปทั่วเพราะทนกลิ่นหอมเย้ายวนของคุณไม่ไหว”ปาลินอยากจะร้องไห้กับประโยควาบหวามปนลามกของเขา ไม่คิดว่าวริศจะลามกได้ถึงขนาดนี้ เธออยากจะกรีดร้องให้ลั่น แต่ไม่กล้า“ทำไมคนสวยถึงได้ตัวแข็งแบบนี้ล่ะครับ ไหนขอผมดูหน้าให้ชัด ๆ หน่อยสิครับ”
閱讀更多

5

“ไม่ปล่อย เมื่อคืนฉันเมา ไม่รู้ว่าทำอะไรลงไปบ้าง เช้าวันนี้เลยต้องทวนความจำกันหน่อย”“ลินขนลุกไปหมดแล้วนะคะ อื้อ... อย่าไซ้ค่ะ” เธอเอ่ยบอกเขาเสียงสั่นรัว วริศยิ่งซุกไซ้ไปที่ซอกคอหอมกรุ่น“ขนลุกเพราะเสียวเหรอ มาเถอะปาลิน ฉันจะทำให้เธอฟินกว่าเมื่อคืนอีก”“ลินไม่ได้ขนลุกเพราะเสียวหรืออะไรหรอกค่ะ ลินอั้นมาตั้งแต่ตื่นนอนแล้ว ปวดทั้งฉี่ปวดทั้งขี้ งั้นลินขี้บนเตียงนี้เลยนะคะ” แล้วเธอก็ตดปู๊ดป๊าดออกมา กลิ่นโชยไปทั่วเตียง“เฮ้ย!” วริศร้องอย่างตกใจ ปล่อยร่างของเด็กสาวในทันที อารามตกใจทำให้เขากลิ้งตกเตียงไม่เป็นท่า“โอ๊ย!” เขาร้องเสียงหลง ในขณะที่ร่างน้อยห่อตัววิ่งเข้าห้องน้ำไปแล้ว เธอยังทิ้งกลิ่นอบอวลไปทั่วห้อง ทำให้เขาต้องรีบยกมือขึ้นปิดจมูก“ลำไส้เน่าหรือไงนี่ กลิ่นถึงได้รุนแรงขนาดนี้” ชายหนุ่มบ่นอุบก่อนจะควานหาเสื้อผ้าของตัวเองและเนรเทศตัวเองกลับไปยังห้องนอนของตนเสียวริศกลับห้องได้ก็อาบน้ำแต่งตัวอย่างอารมณ์ดี เขามีเสื้อผ้าทิ้งเอาไว้ที่บ้านของมารดาหลายชุด ห้องนอนของเขายังสะอาดสะอ้านเหมือนเดิม เพราะมารดาได้ให้คนทำความสะอาดเอาไว้เสมอร่างสูงเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเอง แม้จะรู้สึกสดชื่นจากการอ
閱讀更多

6

“คุณวริศ ปล่อยนะคะ” เธอดิ้นเขาก็กอดรัดเอวบางของเธอเอาไว้อย่างเหนียวแน่น“ไม่ปล่อย กินมื้อเช้ากับฉันก่อน”“กินก็ได้ค่ะ แต่คุณวริศต้องปล่อยก่อนนะคะ จะนั่งกินแบบนี้ได้ยังไงกัน”“ทำไมถึงจะนั่งกินไม่ได้ล่ะ” เขากระซิบถามที่ริมหู ด้วยดวงตาเป็นประกาย“ก็มันไม่สะดวกไงคะ”“แต่ฉันสะดวก” เขาตักข้าวต้มมาจ่อที่ปากของเธอ“ลินกินเองได้ค่ะ”“อ้าปากกินสิ ถ้าเธอไม่กิน ฉันจะป้อนเธอด้วยปาก” ดูเหมือนคำขู่ของเขาจะได้ผล“กินแล้วค่ะ ๆ” เธอรีบรับคำ อ้าปากรับข้าวต้มเข้าปากในทันที“อร่อยไหม”“อร่อยค่ะ”“ชมตัวเองก็เป็นด้วย” เขายิ้มขำ เธอตาโตก่อนจะหน้างอ เพิ่งรู้ว่าเขาแกล้งเธอ“กินอีกสิ เธอผอมไปนะ” เขาจ่อช้อนที่ปากของเธออีก“ลินกินเองดีกว่าค่ะ คุณวริศกินเถอะค่ะ”“ฉันก็เริ่มหิวแล้วละ”“นั่นไงคะ คุณวริศต้องกินอาหารเช้าแล้วค่ะ งั้นลินขอตัวก่อนนะคะ”“ทำไมคิดแต่อยากจะหนีหืม... รู้ไหมว่าฉันหิวอะไร” เขากระซิบถามที่ริมหู ก่อนจะหอมแก้มสาวของเธอเบา ๆ นั่นทำให้เธอถึงกับหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู ไม่คิดว่าจะโดนหอมแก้มเข้าเต็มเหนี่ยวเช่นนี้“อุ๊ย!” เธอยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเองเบา ๆ รู้สึกว่าอ้อมแขนของเขามันรัดร่างของเธอแน่นขึ้นไปอีก
閱讀更多

7

ร่างของเธอเกร็งสะท้านยามที่เขาดันสะโพกขึ้นมาหา แล้วกดร่างน้อยของเธอลงไปสวมครอบกายแกร่งแข็งกร้าวของเขา“คุณวริศ อื้อ...” เธอจิกมือกับท่อนแขนแกร่งของเขา เมื่อร่างกายของเขาเริ่มโยกคลอนเข้าออกในร่องสวาทของเธออย่างต่อเนื่องความเสียวซ่านเกิดขึ้นอย่างรุนแรงก็เมื่อตอนที่เขาสับสะโพกเข้าออกในร่องรักแล้วท่อนกายชายเสียดสีกับติ่งสวาทของเธอไปด้วยลีลารักสอดประสานของเขาทำให้เธอถึงกับหน้ามืดตาลาย รอบกายพลิกคว่ำพลิกหงายไปหมด เพราะความเสียวซ่านเข้าจู่โจมเธออย่างรุนแรงมือหนาของเขาขยำเคล้นคลึงเข้าที่ทรวงอกอวบอิ่ม ในขณะที่สะโพกสอบเร่งเร้าให้เธอไปถึงจุดหมายปลายทางอย่างรุนแรง“พร้อมกันนะปาลิน ฉันไม่ไหวแล้ว” วริศกระซิบบอกเสียงเข้มที่ริมหู ใบหน้าแดงก่ำของเขาไม่ต่างจากเธอ ก่อนที่ทั้งสองจะเกร็งสะท้านเสร็จสมพร้อมกันความร้อนระอุที่อัดฉีดเข้ามาในร่องอุ่น ๆ ของเธอทำให้ปาลินหน้าร้อนผ่าว รับรู้ได้ถึงการตกเป็นของกันและกันโดยไร้สิ่งใดขวางกั้น“คุณวริศไม่ป้องกัน” เธอพูดเสียงหอบ ๆ หายใจสะท้าน“ไม่ทันจริง ๆ เธอยั่วยวนใจฉันเหลือเกิน”“เป็นความผิดของลินอย่างนั้นเหรอคะ”“ใช่ ผิดที่อยากน่ารักทำไมล่ะ”“ลิน เอ่อ... ขอลุกได้ไ
閱讀更多

8

“อ๊า... คุณวริศ”“เสียวเหรอ”“ไม่ อื้อ... เสียวค่ะ” อยากจะปฏิเสธ แต่เมื่อโดนเขากระแทกแรงขึ้น เธอก็จำต้องพูดความจริงว่าเสียวซ่านเพียงใดร่างกายของเธอฉ่ำเยิ้มและหยาดน้ำรักไหลหยดไปตามเรียวขาผุดผ่องจากการกระแทกกระทั้นเข้าออกอย่างรุกเร้ารุนแรงของวริศ เขากอบกุมทรวงอกอวบอิ่มของเธอเอาไว้ และหลุดเสียงร้องครางออกมาไม่ขาดสาย เพียงไม่นานเขาก็พาเธอไปสู่ความสุขสมอีกครั้งปาลินเพิ่งเข้าใจคำว่าเข่าอ่อนเป็นยังไงก็ตอนที่วริศปล่อยเธอให้เป็นอิสระ พร้อมด้วยการรับประทานอาหารเช้าด้วยกันกว่าจะได้กินข้าวต้มไก่เธอก็ตกเป็นของเขาถึงสองครั้งสองครา ปาลินก้มหน้าก้มตากินไม่กล้ามองสบตาคมเข้มของวริศอีกเลย“ชามข้าวต้มน่ามองกว่าหน้าของฉันเหรอ” เขาเย้าเบา ๆ ก็เห็นเธอยิ่งก้มงุดเข้าไปอีก“อุ๊ย!” เขามีวิธีทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมามองเขา โดยการไล้ขาของเธอเล่น“คราวนี้ก็เงยหน้าขึ้นมามองกันแล้วนะ”“จะแกล้งกันไปถึงไหนคะ”“ฉันไม่ได้แกล้ง ฉันอยากนั่งมองหน้าเธอชัด ๆ เวลากินข้าว” เขาเท้าคางมองหน้าเธอ ดวงตาที่สบกันทำให้ปาลินหลบสายตาเป็นพัลวัน เธอรู้สึกสะท้านทุกครั้งที่ได้สบประกายตาร้อนแรงของเขา“มื้อกลางวันเธอจะทำอะไรให้ฉันกิน แต่ข้าวต
閱讀更多

9

“กินอะไรก็ได้ใช่ไหม ได้ค่ะเดี๋ยวลินจัดให้” ปาลินยิ้มอย่างมีแผนการ เธอรีบทำอาหารอย่างแข็งขัน ไม่นานอาหารรสเด็ดก็เสร็จสิ้นลงในเวลาอันรวดเร็ว“อาหารเสร็จแล้วค่ะคุณวริศ” ปาลินยิ้มกว้างออกมา ขณะเอ่ยบอกวริศ“เธอทำอะไรให้ฉันกิน” วริศเดินมาที่โต๊ะอาหาร เห็นแกงขี้เหล็ก ต้มมะระหมูสับ สะเดาน้ำปลาหวาน เพกาย่างไฟ มะระขี้นกต้มจิ้มกับน้ำพริก เขาก็ถึงกับหน้าเบ้ในทันที“อาหารน่ากินไหมคะคุณวริศ”“นี่เธอทำอะไร”“ก็อาหารพื้นบ้านไงคะ นี่น่ะอาหารโปรดของคุณป้าเลยนะคะ”“แต่ฉันไม่กินของขมเธอก็รู้”“หวานเป็นลมขมเป็นยา ไม่เคยได้ยินหรือไง”“นี่เธอจะแกล้งฉันอย่างนั้นเหรอ” เขาทำท่าจะตรงเข้าไปจัดการเธอ แต่ปาลินถอยหนีเสียก่อน และประโยคทักทายของมารดาก็ทำให้วริศถึงกับชะงัก“อ้าวตาริศ กลับมาเมื่อไหร่แล้วจ๊ะ” ประโยคคำถามและรอยยิ้มของมารดาทำให้วริศต้องยิ้มกลับไปให้มารดา ก่อนจะคาดโทษยายตัวแสบที่เดินไปหลบหลังมารดาของเขาเอาไว้“กลับมาเมื่อวานครับคุณแม่”“จะมาไม่เห็นบอกแม่ก่อน” เพราะคุยโทรศัพท์กัน ก่อนจะไปงานศพ ก็ไม่เห็นลูกชายบอกว่าจะกลับมาบ้าน“แล้วคุณแม่ล่ะครับ ไปงานศพญาติไม่บอกผมเลย ผมจะได้ขับรถไปส่ง”“แม่ไม่อยากรบกวนเรา
閱讀更多

10

“เขาบอกว่าคนแก่ชอบกินของขม เพราะว่ามันอร่อยถูกใจ งั้นลองต้มจืดมะระนะคะ รับรองว่าอร่อยจนต้องขอเพิ่มข้าวอีกหนึ่งจาน”เขาแอบเข่นเขี้ยวเธออยู่ในใจที่เธอหาว่าเขาแก่!!!เธอรีบตักมะระให้เขา วริศทำหน้าปูเลี่ยน กลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอ เขาตักมะระมากิน ก่อนจะอ้วกพุ่ง คราวนี้อาเจียนจนหมดไส้หมดพุง“ตายแล้วตาริศ แม่บอกแล้วว่าไม่ชอบก็อย่าฝืน เรานี่หนา อยากเอาชนะให้ได้”“ผมเปล่าอยากเอาชนะนะครับ”“เดี๋ยวแม่ให้ป้าแสนเจียวไข่ให้นะ”“ให้หลานสาวของคุณแม่เจียวดีกว่าครับ อย่าไปใช้ป้าแสนเลยครับ สงสารแก เพิ่งเดินทางกลับมาเหนื่อยๆ” เขารู้ดีว่าป้าแสนของมารดานั้นทำกับข้าวไม่ค่อยเอาไหน ท่านเก่งงานบ้านงานเรือน เรื่องความเป็นระเบียบเรียบร้อย ซักผ้ารีดผ้า ทำความสะอาดบ้านเนี๊ยบมากไม่เป็นสองรองใคร แต่เรื่องอาหารนั้นพอทำได้ พอกินได้ แต่ไม่ถึงกับอร่อย แต่ถ้าไม่มีอะไรกินจริง ๆ ก็ฝากท้องกับท่านให้รอดไปในแต่ละมื้อได้“ลินจ๊ะ ไปเจียวไข่ให้พี่เขาหน่อยสิ” คุณเข็มสรณ์เอ่ยปาก มองเด็กสาวด้วยความเอ็นดู“ค่ะคุณป้า” ปาลินทำตามอย่างว่าง่าย รีบเดินเข้าไปในครัวเพื่อเจียวไข่ให้วริศ เธอจำได้ว่าเขาชอบกินไข่เจียวทรงเครื่อง ไข่เจียวธรรมดาวริศ
閱讀更多
上一章
123
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status