Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

68

21

“เจ้าค่ะคุณอิน” อินพูดแล้วอมยิ้มในหน้าเมื่อคิดอะไรขึ้นมาได้“คุณอินยิ้มด้วยเหตุอันใดหรือเจ้าคะ คุณหนูดอกแก้วไม่สบายเช่นนี้มันเป็นเรื่องไม่ดีมิใช่หรือเจ้าคะ”“ในระหว่างที่เราไปงานหมั้นแลงานแต่งของแม่ดอกรัก ก็ให้พ่อเกื้อดูแลแม่ดอกแก้วเสียสิ เขาเป็นคู่หมายกันมิใช่รึ ถึงแม่ดอกแก้วจักปฏิเสธ แต่ความจริงแล้วแม่ดอกแก้วก็ถูกจองตัวมานานหลายปีแล้ว แม่ดอกแก้วน่ะเล่นตัว มิเช่นนั้นคงออกเรือนไปเสียแล้ว จริง ๆ แล้วจักไปสนใจหญิงอื่นทำไมกัน พ่อเกื้อไม่สนใจเสียอย่างหากออกเรือนกันไปแม่สายบัวก็ต้องเลิกราไปเอง”“มิได้เจ้าค่ะคุณอิน คุณสายบัวประกาศต่อหน้าคุณหนูว่าถึงแม้จักแต่งงานกันก็จะแย่งคุณเกื้อไปให้ได้เจ้าค่ะ”“ผู้หญิงกระไรหน้าด้านเสียจริง” อินยกมือขึ้นทาบอก มิเคยพบเคยเห็นผู้หญิงหน้าหนาเช่นนี้มาก่อน“เรื่องแม่สายบัวช่างมันก่อน ตอนนี้ก็ถึงเพลาที่พ่อเกื้อกับแม่ดอกแก้วจักต้องออกเรือนกันได้แล้ว เรื่องไหนเข้าใจผิดต่อกันก็ให้พวกเขาได้พูดคุยทำความเข้าใจกัน แม่แพงว่าดีไหมล่ะ”“ดีเจ้าค่ะ คุณอินนี่เก่งจังเลยนะเจ้าคะ” แพงก็สนับสนุนเกื้ออย่างเต็มที่ คิดว่าหากรักกันจริงไม่ว่าจะมีหญิงใดมาเกาะแกะ เกื้อก็มิปันใจไปให้อย่
Read More

22

หลังจากอาบน้ำอาบท่าเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็ประคองร่างของเมียรักไปที่กลางเตียง ก่อนจะกดร่างนั้นนอนแนบลงไปบนพื้นเตียงอย่างเบามือ“มีแต่คนอิจฉาที่พี่ได้เมียดีและงามกว่าหญิงใดในพระนครอย่างแม่ดอกรัก เขารู้สึกภาคภูมิใจเป็นที่สุด” หลวงอัฐยกมือของดอกแก้วขึ้นมาจุมพิตด้วยสัมผัสทะนุถนอมดอกรักไม่ได้พูดว่ากระไรเพราะเป็นคนพูดน้อยอยู่แล้ว หล่อนได้แต่เขินอาย มือหนาของสามีเริ่มปลดอาภรณ์ออกจากเนื้อตัวของหล่อนอย่างเชื่องช้า แล้วริมฝีปากร้อนรุ่มก็เข้ามาจุมพิตกลีบปากหวานฉ่ำอย่างเสน่หาชายหนุ่มขึ้นคร่อมทับร่างน้อยเอาไว้ ก่อนจะบรรจงจูบอย่างอ้อยอิ่ง ขบเม้มริมฝีปากบนล่างจนดอกรักถึงกับสะท้านมือหนาของเขาเลื่อนลูบไปทั่วเนื้อกายสาว สัมผัสอ่อนโยนและรุกเร้านั้นปลุกเร้าอารมณ์ให้ดอกรักอารมณ์เพลิดตามไปได้โดยง่าย เพียงไม่นานสองร่างก็หลอมรวมเป็นหนึ่ง แนบชิดสนิทเนื้อพากันจับจูงเข้าไปสู่ห้วงแห่งเสน่หาหลวงอัฐดูแลภรรยาเป็นอย่างดี ด้วยฐานะและหน้าตาทางสังคมที่มีมาก เขาจึงพาดอกรักไปงานเลี้ยงมากมาย ทั้งยังมักพาหล่อนไปดูละครเป็นประจำ เพราะรู้ว่าหล่อนชอบดอกรักรู้สึกเสียดายและเป็นห่วงน้องสาวที่ไม่ได้มาร่วมงานแต่ง จึงอยากจะชวนส
Read More

23

ดอกแก้วกลั้นใจกินยาเข้าไปหลังจากรับประทานข้าวต้มไปถึงครึ่งชามด้วยการป้อนของเกื้อ หล่อนไม่ยอมให้เขาป้อน แต่เขาก็ยังดึงดัน หล่อนไม่อยากป่วยแบบนี้ไปนาน ๆ จึงยอมกินข้าวและกินยาตามที่เขาจัดให้ดอกแก้วกินยาแล้วรีบกินน้ำตาม สีหน้าของหล่อนบ่งบอกได้ถึงความขมของมัน“รับประทานขนมตามสิ จะได้หายขม” เขาหยิบจานลูกชุบแลขนมโคมาตรงหน้า ทุกวันที่ต้องกินยาเขามักมีขนมไม่ซ้ำกันมาให้หล่อนรับประทาน หากไม่มีขนมพวกนี้หล่อนก็จักไม่ยอมกินยา คล้ายกับว่าทำในสิ่งที่ไม่ชอบแล้วได้รางวัลตอบแทน เมื่อวานหล่อนได้กินช่อม่วงกับขนมเทียนแก้ว และวันก่อนหน้านั้นหล่อนก็ได้กินขนมฝักบัวและขนมไข่หงส์ดอกแก้วไม่รอช้าที่จะตักขนมมารับประทาน รสชาติของขนมหวานทำให้หล่อนรู้สึกสดชื่นขึ้นมาก จนรับประทานเสียหมดจาน“ขนมอร่อยมากเจ้าค่ะ บ่าวในเรือนทำหรือเจ้าคะ” หล่อนเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ เพราะคิดว่าบ่าวในเรือนไม่น่าจักทำขนมได้อร่อยเช่นนี้อาของหล่อนนั้นรสมือดี แต่ก็หนักไปทางอาหารปักษ์ใต้ ขนมก็เป็นขนมทางใต้ ขนมที่ประดิษฐ์ประดอยสวยงามและหอมหวานเช่นนี้ไม่ค่อยมักทำสักเท่าใด แต่ท่านก็ทำได้อร่อย แต่บ่าวไพร่นั้นไม่มีใครทำได้ ถึงทำก็คงไม่อร่อยเท่านี้“
Read More

24

แม้ลึกๆ จะพึงใจในตัวของเขาอยู่มากโข แต่หล่อนก็พยายามเก็บอาการเอาไว้อย่างเต็มที่ คิดว่าเป็นหญิงต้องไว้ตัวและทำตัวเองให้มีคุณค่าไม่ใช่จะถึงเนื้อถึงตัวได้ง่ายเหมือนดอกไม้ริมทางที่ผู้ชายเด็ดดมแล้วทิ้งขว้างอย่างไม่ไยดี“นั่นสิ เหตุใดต้องหลบหน้าหลบตาพี่ด้วย”“น้องเปล่าเสียหน่อย”“แสดงว่าพี่คิดไปเองอย่างนั้นเหรอ”“คงเป็นเช่นนั้นเจ้าค่ะ”“เรามาพูดเรื่องของเรากันดีกว่า”“เรื่องของเราหรือเจ้าคะ เรื่องอะไรเจ้าคะ” ดอกแก้วทำไขสือ“เราก็หมั้นหมายกันมานานแล้ว แม้จะเป็นแค่ผู้ใหญ่คุยกัน มิได้ทำพิธีให้เรียบร้อย แต่ใครๆ ก็รู้ว่าเราเป็นคู่หมายกันอยู่”“แล้วทำไมหรือเจ้าคะ”“พี่ก็อายุมากแล้ว สมควรแก่เวลาที่พี่จะมีครอบครัวได้แล้ว”“แล้วอย่างไรหรือเจ้าคะ” ดอกแก้วนึกอยากรู้ว่าเขาจะพูดอ้อมทำไมกัน“พี่รักหล่อนหนาแม่ดอกแก้ว ออกเรือนกับพี่ไหม” คนหน้านิ่งเอ่ยถามออกมา แต่สายตาเต็มไปด้วยความจริงจัง นั่นทำเอาดอกแก้วหน้าแดงจัด เมื่อจู่ ๆ เขาก็มาสารภาพรักเอากับหล่อนเช่นนี้ไม่คิดว่าคนหน้าดุ วางสีหน้าเรียบเฉยอยู่ตลอดเวลาเช่นเขาจะรักใครเป็นด้วย หล่อนยอมรับว่ารอคำนี้มานานแล้ว การที่หล่อนจักแต่งงานกับชายใด พื้นฐานต้องมีควา
Read More

25

หากเป็นเช่นนั้นหล่อนคงไม่ให้อภัยตัวเองเป็นแน่ แล้วถ้าเขาเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ หล่อนจะมีหน้าไปบอกบิดามารดาแลผู้เป็นอาว่าอย่างไรเล่าจะบอกว่าหล่อนโยกเรือจนทำให้เขาตกน้ำตายเช่นนั้นรึ!“พี่เกื้อ พี่เกื้อเจ้าคะ” หล่อนตะโกนเรียกพลางดำผุดดำว่ายเพื่อหาร่างของเกื้อร่างของเกื้อพุ่งพรวดขึ้นมาจากน้ำทางด้านหลังของดอกแก้ว หล่อนหันไปมองอย่างตกใจ ก่อนที่ร่างน้อยจะถูกดึงเข้าไปหา ริมฝีปากร้อนรุ่มกดจุมพิตลงมาประทับบนกลีบปากหวานฉ่ำ โดยที่หล่อนไม่ทันตั้งตัว“พี่เกื้อ คนฉวยโอกาส” หล่อนต่อว่าเขาเมื่อริมฝีปากร้อนถอดถอนออกห่าง ดอกแก้วกัดริมฝีปากเบา ๆ ด้วยความเขินอาย ก้มงุดหลบสายตาคมกล้าที่มองมาด้วยความเสน่หา คนหน้านิ่งตรงหน้า วันนี้กลับทำให้หล่อนใจสั่นสะท้านบ่าวไพร่ทั้งสองที่แอบมองอยู่อีกด้าน ลุ้นระทึก เพิ่มรีบดึงแพงเอาไว้ไม่ให้เข้าไปขัดขวางเจ้านายทั้งสอง“พี่เพิ่ม คุณเกื้อทำแบบนั้นกับคุณหนูดอกแก้วได้อย่างไรกัน คุณหนูเป็นผู้หญิงนะจ๊ะพี่ มันเสียหาย”“ไม่ทำแบบนี้คุณหนูดอกแก้วก็ไม่ยอมตกลงปลงใจกับคุณเกื้อเสียทีน่ะสิ” เพิ่มรีบดึงให้แพงเดินตามไป แม้ใจหนึ่งจะนึกห่วงคุณหนู แต่อีกใจก็อยากให้เจ้านายสาวได้ออกเรือนกับผู้
Read More

26

เป็นอันว่าคำตอบอีกสองวันถัดมาคือการตกลงออกเรือนด้วย แต่ฤกษ์ที่ผู้ใหญ่จัดหาให้นั้นอีกสามเดือน อาทั้งสองของดอกแก้วดีใจเป็นอันมาก อีกทั้งบ่าวไพร่ในเรือนแลบิดามารดาของเกื้อเองก็เช่นเดียวกัน“นี่เป็นแผนการของคุณพี่หรือเจ้าคะ” อุ่นเอ่ยถามศักดิ์ผู้เป็นสามีเมื่อเรื่องราวทุกอย่างจบลงด้วยดี ดอกแก้วยอมตัดสินใจออกเรือนกับเกื้อในที่สุด“ถ้าไม่เปิดโอกาสให้สายบัวเข้ามา มีหรือลูกของเรากับแม่ดอกแก้วจะมีปฏิกิริยาเช่นนี้ ปล่อยเอาไว้เช่นนี้ก็จักมิได้ออกเรือนกันเสียเปล่า ๆ ให้มีคู่แข่งหรือหึงหวงกันบ้าง จะได้รู้ใจตัวเองเสียที”“น้องคิดว่าคุณพี่จะอยากได้แม่สายบัวมาเป็นสะใภ้เสียอีก”“ถ้าเทียบแม่สายบัวกับแม่ดอกแก้วแล้ว แม่ดอกแก้วมีภาษีดีกว่า แต่ถ้าพลาดจากแม่ดอกแก้วไป แม่สายบัวก็พอทดแทนกันได้เพราะมีฐานะทัดเทียมเรา แต่แม่ดอกแก้วนั้นมีทั้งสมบัติของพ่อแม่ตัวเองและอาทั้งสอง บิดามารดาก็เป็นถึงเจ้าพระยากับคุณหญิง ลูกเราออกเรือนกับแม่ดอกแก้วดีกว่าเป็นไหน ๆ แต่นั่นไม่เท่ากับแม่ดอกแก้วเป็นคนดี หากลูกเราได้ออกเรือนกับหญิงที่ดี ถือว่าโชคดี จะออกเรือนทั้งทีก็ต้องมีเมียที่ดี ไม่ใช่ไปคว้าใครก็ไม่รู้มาเป็นเมีย” ประโยคยืดยาวข
Read More

27

“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว พี่เป็นห่วงรู้ไหม ยิ่งเป็นแบบนี้ยิ่งต้องแต่งงานให้เร็วขึ้น พี่จะได้ดูแลแม่ดอกแก้วให้ดีมิให้ใครมาทำอันตรายอันใดได้อีก” ประโยคนั้นทำให้หล่อนเขินอายยิ่งนัก แต่ก็เห็นจริงตามเขาพูด มีชายหลายคนที่หมายปองหล่อนอยู่ หากมีใครคิดฉุดคร่าหล่อนอีกก็จะเกิดอันตรายได้ คนระวังกับคนจ้อง คนจ้องย่อมได้เปรียบมากกว่า อีกทั้งหากหล่อนแต่งงานออกเรือนไปเสีย ก็เท่ากับประกาศให้ทุกคนรู้ว่าหล่อนมีสามีแล้ว มิได้โสดเหมือนสมัยก่อน ผู้ชายทุกผู้ทุกคนก็หมดสิทธิ์ในวันที่ดอกแก้วกำลังมีความสุข หล่อนก็ได้รับจดหมายจากพี่สาวอันเป็นที่รักพี่สาวไปอยู่ทางเหนือ อากาศเย็นสบายก็จริง แต่ใจของหล่อนกลับไม่เย็นเลยสักนิด นั่นทำให้ดอกแก้วร้อนใจยิ่งนัก พี่สาวคงไม่กล้าเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังแม้แต่บิดามารดา นอกจากหล่อนผู้เป็นน้องสาวที่รักเท่านั้นดอกรักไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ข้าทาสบริวารในเรือนของสามีนั้นจะไม่ยำเกรงหล่อนเอาเสียเลย หล่อนทั้งใจดีและพยายามทำดีสารพัดแต่ก็ไม่มีใครเห็นหัว ต่อหน้าของสามีก็ทำมาเป็นพูดดี แต่ลับหลังกลับไม่ใช่“แม่พิตร ฉันจะทำเช่นไรดี เหตุใดบ่าวไพร่ในเรือนของคุณพี่ถึงได้ไม่ชอบฉันเช่นนี้” ดอกรักปรับ
Read More

28

ดีไม่ดีจะหนีกลับพระนครแทบไม่ทันเมื่อทนอยู่ที่นี่ไม่ได้ และหญิงสาวที่เป็นบ่าวในเรือนที่หมายตาคุณหลวงอัฐอยู่ก็จะได้เผยอขึ้นมาเป็นเมียแทนด้วยว่าหลวงอัฐนั้นรูปงาม หญิงใดได้เห็นก็อยากได้มาเป็นสามี แม้แต่บ่าวไพร่ในเรือนก็อยากเผยอตัวขึ้นมาเป็นเมียรับใช้ใกล้ชิด หลวงอัฐใจดีมีเสน่ห์ ร่ำรวยมหาศาล หากเป็นแค่เมียบ่าวก็ยังสุขสบาย ทุกคนจึงคิดหวังสูง แต่เมื่อหลวงอัฐตบแต่งเมียพากลับมาจากพระนคร ก็ทำให้หลายคนผิดหวัง ยิ่งสาลี่ยุยงว่าอย่าไปเกรงกลัว ก็ยิ่งได้ใจทำเป็นเมินเฉยกลั่นแกล้งอยู่ร่ำไป“เหตุใดถึงได้หมด แม่สาลี่ไม่ได้จัดหาเอาไว้รึ”“หาไม่ทันเจ้าค่ะ ต้องตระเตรียมกับข้าวอย่างอื่น และหากจักทำแกงพะแนง ทำแกงเขียวหวานทดแทนกันได้นี่เจ้าคะ เพราะเป็นแกงกะทิเหมือนกัน”“แม่สาลี่คิดว่าแกงเขียวหวานทดแทนแกงพะแนงได้รึ ในเมื่อเป็นคนละแกงกัน” ดอกแก้วถามเสียงเข้ม พิตรไม่เคยเห็นเจ้านายสาวเสียงดังเช่นนี้กับบ่าวไพร่ในเรือนคนไหนมาก่อน ทำให้รู้ว่าดอกรักกำลังโกรธจัด“แต่มันก็เป็นแกงกะทินี่เจ้าคะ” สาลี่ยังเถียงข้าง ๆ คู ๆ“อย่างนั้นรึแม่สาลี่ ใครในห้องครัวนี้คิดแบบแม่สาลี่บ้าง” เสียงเข้มและท่าทีน่าเกรงขามของดอกรักทำให้หลายค
Read More

29

ก็จะมีคนทำตามไม่กล้าหือ แต่หน้าที่ความรับผิดชอบนั้นตกไปเป็นของดอกรัก นางเลยหมดความสำคัญลงไป แถมยังถูกลดหน้าที่เป็นแค่แม่ครัวที่ต้องคอยทำตามคำสั่งของดอกรักเท่านั้น เมื่อก่อนนางมีอำนาจทุกอย่าง คิดเมนูอาหารเองได้หมด เป็นคนปรุงเอง แต่เดี๋ยวนี้ดอกรักจัดการทำเองทั้งหมด เรียกใช้สอยคนในบ้านได้ตามแต่ใจเหมือนสมัยก่อนที่นางก็เคยทำเช่นนั้นได้“ป้าควรทำใจยอมรับให้ได้นะว่าคุณดอกรักเป็นภรรยาของคุณหลวง เราเป็นแค่บ่าวรับใช้จะไปตีตัวเสมอนายได้อย่างไรกัน” ลำเจียกเอ่ยเตือนสาลี่“นังจิ้งจกเปลี่ยนสี ระวังตัวให้ดีเถิด ต่อไปมันจะเฉดหัวเอ็งออกจากเรือน ถ้าเอ็งทำกระไรไม่ถูกใจมัน”“คงไม่มีวันนั้นดอกจ้ะ เพราะคุณดอกรักเธอใจดีมาก ทุกคนก็รู้ ไอ้พวกที่อยากตีตัวขึ้นมาเป็นเมียของคุณหลวงยังต้องยอมคุณดอกรักเลย นับประสาอะไร และป้าก็หัดระวังคำพูดเอาไว้ด้วย เรียกจิกคุณดอกรักว่ามันระวังจะถูกเฉดหัวออกไปจากเรือนโดยไม่รู้ตัว” ลำเจียกพูดแล้วก็เดินหนี ไม่อยากเสวนาด้วยอีกเพราะดูแล้วว่าสาลี่ไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น นอกจากจะมีแต่อคติต่อดอกรักภรรยาของเจ้านายเท่านั้นลำเจียกเองก็พอรู้ว่าสาลี่หมายมั่นปั้นมือที่จะให้หลานสาวของนางได้เป็นเมี
Read More

30

“คุณพี่ยังไม่ง่วงหรือเจ้าคะ”“ยังไม่ค่อยง่วง ตอนเย็นน้องบอกพี่ว่ารับหลานสาวของแม่สาลี่เข้ามาในเรือนใช่หรือไหม”“เจ้าค่ะคุณพี่ คุณพี่มีอันใดหรือคะ”“เปล่าจ้ะ แค่จะบอกว่าแม่สาลี่รับใช้พี่มานานหลายปีแล้ว แม่สาลี่เอาหลานมาฝากฝังน้องก็จงเมตตาเด็กมันด้วย ถือว่ารับมาใช้งานก็แล้วกัน”“เจ้าค่ะคุณพี่ หน้าตาน่ารักเชียวค่ะ ท่าทางคล่องแคล่ว น่าจะช่วยงานในบ้านได้เยอะมากโขอยู่เจ้าค่ะ”“ดีแล้ว” หลวงอัฐพูดแค่นั้นก่อนจะช้อนอุ้มร่างของเมียรักเข้าห้องนอน ภาพนั้นทำให้ดอกปีบที่มองอยู่ด้านล่างยิ้มร้ายออกมาดอกปีบเข้ามาอยู่ในบ้านก็ช่วยทำงานอย่างขยันขันแข็ง ทำให้ดอกรักเอ็นดูเป็นอันมาก และอายุที่ไม่ได้ห่างกันมาก เลยคุยกันถูกคอ“อุ๊ย!” ดอกปีบเห็นว่าหลวงอัฐกำลังเดินเล่นอยู่ในสวน หล่อนจึงแกล้งเดินไปชน เพื่อจะได้สนทนาปราศรัยกับอีกฝ่าย เพราะหาโอกาสมาหลายวันแล้ว“ขอโทษเจ้าค่ะคุณหลวง อิฉันไม่ได้ตั้งใจเจ้าค่ะ” ดอกปีบรีบเอ่ยขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ พร้อมทั้งรีบเก็บตำลึงที่หล่นจากตะกร้าด้วยท่าทีลนลาน“หล่อนเป็นหลานแม่สาลี่รึ” หลวงอัฐเอ่ยถาม พลางสำรวจหญิงสาวตรงหน้าไม่วาง พบว่าหล่อนนั้นหน้าตาสะสวยจับตาจับใจ“เจ้าค่ะคุณหลวง”
Read More
Dernier
1234567
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status