All Chapters of หวงรัก (เมียวัยเยาว์): Chapter 41 - Chapter 50

ใจสั่น บางครั้งเขาก็หยอกเอินกัดใบหูขาวของเธอ จนต้องย่นคอหนีด้วยความสยิว“ใส่น้ำแค่นี้จำได้ไหม วันหลังทำให้พี่กินด้วย พี่อยากกิน”“ค่ะ” เธอตอบรับเสียงสั่น“อีกกี่วันจะหมดเมนส์” เขาลูบไล้หน้าท้องของเธอเบา ๆ ทำเอาคนโดนลูบถึงกับสยิว“ใกล้แล้วค่ะ เบอร์รีมีเมนส์แค่สามวันเป็นปกติทุกเดือนค่ะ”“อืม... ปวดท้องอีกไหม” เขาเอ่ยถามเสียงทุ้ม พาเธอไปตั้งหม้อบนเตาไฟ แต่ยังกอดเอาไว้แนบอก ไม่ยอมให้ห่างกาย เขาหลับตาพริ้ม สูดกลิ่นหอมของเด็กสาวเข้าปอดแรง ๆ“ไม่ปวดแล้วค่ะ อุ๊ย!” หันมาจะตอบแก้มสาวก็ชนเข้ากับปากร้อนของเขา“พี่กายคะ”ใกล้ชิด“ว่าไง”“ต้องทำไงต่อคะ” เธออยากให้เขาสอนทำอาหาร จะได้ทำอาหารอร่อยๆ ให้เขากิน พอโตขึ้นก็อยากที่จะทำอะไรหลาย ๆ อย่าง ให้เป็น อยากให้เขามองว่าเธอโตแล้วไม่ใช่เด็กที่ไม่รู้จักโต และพึ่งพาตัวเองไม่ได้ลึก ๆ บัณฑิตาก็หวั่นใจ กลัวว่าหากตัวเองทำอะไรไม่เป็นแล้วจะเป็นภาระเขาอยู่ร่ำไป เขาจะเบื่อหน่าย แม้แต่ทำอาหารยังต้องพึ่งพิงเขาอยู่แบบนี้ยอมรับว่าไม่ได้อยากสนใจคำพูดของพิชญามากนัก แต่เธอก็กลับมาครุ่นคิดว่าควรจะทำตัวอย่างไร เพื่อที่จะรับมือกับพิชญา หล่อนคงไม่ได้มาดี และใจของกายสิทธิ

ฆ่าตัวตาย“ตอนนี้คุณพิชญากำลังจะกระโดดตึกฆ่าตัวตายน่ะค่ะ รีบมาด่วนเลยนะคะ”“เฮ้ย!” บัณฑิตาอุทานออกมา“เธอให้ติดต่อคุณกายสิทธิ์น่ะค่ะ ไม่อย่างนั้นเธอจะฆ่าตัวตายค่ะ เธอมีมีดด้วยนะคะ กำลังจะกรีดข้อมือตัวเองแล้วกระโดดลงไปจากระเบียงห้องพักผู้ป่วยน่ะค่ะ”“แย่แล้วพี่กาย เราต้องรีบไปนะคะ” บัณฑิตารีบเอ่ยกับกายสิทธิ์อย่างตกใจ ในขณะที่กายสิทธิ์กำลังอึ้งไป“รีบมาหน่อยค่ะ ดิฉันเป็นพยาบาลอยู่กับเธอเพียงคนเดียว จะออกไปตามใครหรือแจ้งใครไม่ได้เลยค่ะ เธอเอามีดจ่อคอเอาไว้ ถ้าฉันออกไปเธอจะทำร้ายตัวเองค่ะ” พยาบาลสาวเอ่ยกลับมาเสียงระรัว“ขอร้องล่ะคะ คุณช่วยบอกให้คุณกายสิทธิ์ช่วยรีบมาหน่อยนะคะ เธอเรียกหาแต่คุณกายสิทธิ์ บอกให้ดิฉันโทร. หาคุณกายสิทธิ์น่ะค่ะ” พยาบาลสาวคิดว่าคนรับโทรศัพท์อาจจะเป็นญาติหรือน้องสาว หรือคนใกล้ชิด จึงรีบขอร้องให้บอกกายสิทธิ์ให้หน่อย เธอเป็นพยาบาลเพิ่งบรรจุยังไม่มีประสบการณ์หรือเคยเจอสถานการณ์เช่นนี้ ทำให้สติหลุดพอสมควร“พี่กายไปเถอะ” เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มยังนิ่ง บัณฑิตาจึงรีบเขย่าแขนสามีในทันที เขาโกรธแค้นพิชญาเพราะเรื่องในอดีตเธอเข้าใจ แต่คนกำลังจะตายอย่างไรก็ต้องไปช่วยก่อน“อย่านะค

บ้าเอ๊ย! ยายเบอร์รีหญิงสาวด่าตัวเองในใจ หัวหมุนเมื่อเขาบดจูบลงมาหา รุกรานปากของเธอจนแทบหายใจหายคอไม่ทัน เขาดูดริมฝีปากบนล่าง ใช้ลิ้นแทะเล็มลามเลียปากน้อยของเธอ ก่อนที่จะสอดแทรกลิ้นเข้าไปพัวพันภายในโพรงปากนุ่มเธอจูบตอบเขาอย่างดูดดื่ม เคยจูบกันมาหลายครั้งแล้วจึงพอจะรู้ว่าควรจะจูบตอบเขาอย่างไรรสจูบนั้นเป็นที่มาของเซ็กซ์ มันทำให้หัวใจของหนุ่มสาวเต้นรัวเร็ว แทบจะโลดออกมาจากอก ทั้งตื่นเต้นทั้งเร้าใจในเวลาเดียวกันเขาถอนจูบออก ก่อนจะจูบลงไปใหม่ มันให้ความรู้สึกอ่อนหวานละมุนละไม และปลุกความกำหนัดในเรือนร่างหนุ่มสาวได้เป็นอย่างดีบัณฑิตารับรู้ได้ถึงอารมณ์ปรารถนาที่คุกรุ่นรุนแรง มันทำให้กายสาวของเธอหยาดเยิ้มได้อย่างไม่น่าเชื่อมือของเขาลูบไล้อย่างอ่อนโยน ประหนึ่งเธอเป็นแก้วใสเจียระไนยเนื้อดีดี บอบบางเสียจนกลัวว่าจะปริแตกการลูบไล้เล้าโลมของเขาทำให้อารมณ์ของเด็กสาววิ่งขึ้นวิ่งลงเหมือนนั่งรถไฟเหาะตีลังกา“ครั้งแรกจะเจ็บไหมคะพี่กาย” เธอเอ่ยถามเหมือนถ่วงเวลา“พี่จะนุ่มนวลที่สุด แต่ครั้งต่อไป ถ้าพี่ขอแรง ๆ เธอให้พี่ได้ไหม” ประโยคแสนตรงของเขาทำให้อารมณ์ของบัณฑิตาพุ่งขึ้นสูงอย่างไม่น่าเชื่อ“ได้รึเ

เขารู้ทั้งทฤษฎีและปฏิบัติ แต่คู่นอนของเขาก็ต้องเอ่ยปากบอกด้วยว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร“งั้นพี่กดนะ” เขาเอ่ยถามคล้ายปรึกษาหารือ เธอก็พยักหน้าให้ มือน้อยจิกไปกับผ้าปูเตียงแน่น“แยกขาหน่อยอย่าหนีบเอาไว้แบบนั้น มันกดลำบาก” เธอถ่างขาออก เขาก็กอดรัดเอาไว้เต็มอ้อมแขน ทั้งแนบแน่นทั้งรัดรึงก่อนจะกดเข้าหากายสาวจนมิดเม้น“อ๊า... พี่กาย” บัณฑิตาครางเสียงสั่นระริก เธอรู้สึกได้ถึงความเสียวแปลบที่จู่โจมเข้ามาภายใน แก่นกายกดลึกจนมิดโคนทำเอาสัดส่วนนั้นเข้ามาจนสุด จะบอกว่าเจ็บก็ไม่เชิง แต่มันเสียวซ่านอึดอัดมากกว่า“พี่ขยับนะ”“แป๊บนะคะ” เธอขอปรับตัว และเขาก็ให้ เปลี่ยนเป็นการเล้าโลมโดยการฟอนเฟ้นทรวงอกอวบอิ่มและบดจูบริมฝีปากน้อยของเธออย่างดูดดื่มแทน พอเธอผ่อนคลายหายจากอาการเกร็งเขาก็เริ่มขยับบัณฑิตาไม่ได้ร้องประท้วง แต่เธอก็ยังเจ็บอยู่เหมือนเดิมนั่นแหละ แต่เพราะน้ำหล่อลื่นทำให้ความเจ็บลดน้อยลงไป“อ๊า... แน่น” กายสิทธิ์ครางเสียงสั่นเมื่อเธอตอดรัดเขาแทบหักใน กายที่สอดเสียบเข้ามาทำให้บัณฑิตาทั้งจุกทั้งเสียวและอึดอัดในเวลาเดียวกันเธอทำตัวไม่ถูกเอาเสียเลย แต่เพราะเขาช่วยนำทางจับมือเธอไปด้วยกันไม่เคยทอดทิ้ง ทำใ

เอาตัวรับกระสุนเอาไว้จนเสียชีวิต ทำให้เขาต้องแต่งงานกับบัณฑิตาบัณฑิตานั้นกำพร้าไม่มีพ่อแม่ ญาติพี่น้องที่สนิทก็ไม่มี แต่จะเรียกว่าไม่มีญาติเลยก็คงไม่ใช่ เพราะยังมีญาติห่าง ๆ ที่สามารถติดต่อกันได้ แต่ห่างมาก จนเขาไม่นับญาติเลยก็ได้ หรือถ้าจะเอาบัณฑิตาไปเลี้ยงดูก็คงไม่มีใครเอา เพราะไม่ใช่เรื่องของเขา ใครจะอยากรับภาระ ดังนั้นตอนผูกข้อไม้ข้อมือแต่งงานกัน ท่านก็รับรู้ แค่รับรู้แต่ไม่มา งานแต่ง งานแต่งงานเล็ก ๆ อบอุ่นนั้นจึงมีแค่ญาติของเขาเท่านั้น และทุกคนก็เป็นผู้ใหญ่หมดแล้ว มีหน้าที่การงานที่ดี บัณฑิตาตกลงเอง ไม่ได้โดนบังคับแต่อย่างใด“โหย... ยังกับนิยายน้ำเน่าเลยว่ะ” วุฒิศักดิ์ดูดกาแฟหมดไปเกือบครึ่งแก้ว“เรื่องจริง”“แกรักเด็กนั่นหรือเปล่าวะ” บัณฑิตไม่ได้เป็นเพื่อนร่วมรุ่น แต่เป็นเพื่อนบ้านของกายสิทธิ์ วุฒศักดิ์คิดว่าคงผูกพันกันพอสมควร“รัก”“ตรงมาก ชัดเจน” วุฒิศักดิ์เอ่ยชม“แล้วพีชล่ะ แกยังรักพีชอยู่ไหม”“ฉันกับพีชจบกันไปนานแล้ว เราไม่เกี่ยวข้องอะไรกันอีก”“แต่เหมือนพีชจะอยากกลับมาคืนดีกับแกนะกาย หล่อนบอกคนอื่นไปทั่วว่ายังรักนายอยู่”“เขาจะยังรักหรือไม่รัก ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน แต่ที่รู้