น่าแปลกที่นาทีนั้นเขามองลูกสาวอีกคนที่เกาะกระจกมองน้องอยู่ด้วย เขาเคยดีใจแบบนี้เมื่อหลายปีก่อน ความรู้สึกผิดทำให้เขาเอื้อมมือไปลูบศีรษะของนิรชาเบาๆ“น้องตัวเล็กนิดเดียวค่ะคุณพ่อ” นิรชาบอกอย่างดีใจ“ถึงจะมีน้องพ่อก็รักหนูนิดนะครับ” เขานั่งลงใกล้ๆ เด็กน้อย ก่อนจะเอ่ยบอก แม้มีบางอย่างทำให้เขาทำใจยอมรับเด็กคนนี้ไม่ได้ แต่เมื่อนึกถึงครั้งเก่าก่อน เขาเคยรักนิรชามากเพียงใด ดอกแก้วพูดถูก เด็กไม่ผิด แต่ผู้ใหญ่ต่างหากที่ทำอะไรลงไปแล้วป้ายสีดำลงไปบนตัวเด็ก“น้าดอกแก้วก็บอกว่ารักหนูนิดค่ะ และก็รักน้องด้วย” นิรชาตอบพาซื่อตามประสาเด็ก เธอมองน้องตัวเล็กแล้วบังเกิดความรักสุดหัวใจ ไม่ได้อิจฉาเลยแม้แต่น้อย“น้องยังเด็ก ตัวก็เล็กนิดเดียว เราต้องช่วยกันดูแลน้องนะครับ น้องจะตัวโตๆ เหมือนหนูนิดไง”“ค่ะคุณพ่อ” เป็นครั้งแรกที่สันต์ดึงร่างน้อยมากอดแล้วน้ำตาซึม เขาบังเกิดความสงสารปนเวทนาเด็กน้อยตรงหน้าจับใจ ความโกรธแค้นอันดำมืด ทำให้เขาละทิ้งความรักความปรารถนาดีต่อคนตรงหน้า เพราะความผิดของใครอีกคน หากไม่ใช่เพราะเขาได้ภรรยาที่ดีอย่างดอกแก้ว เขาคงปล่อยให้นิรชาอยู่ในโลกแห่งความหวาดระแวงและเงียบเหงาเพียงคนเดียว“ค
Last Updated : 2026-08-03
