《อย่ารักคนใจร้าย》全部章節：第 21 章 - 第 27 章

อาการแบบนี้มันเรียกว่ารักหรือเปล่านะ เขาไม่เคยเห็นเจ้านายเป็นแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน แม้แต่ตอนเลิกกับรินลดาครั้งแรก แต่ตอนนี้กลับอาการหนักยิ่งกว่า บอกว่าไม่ต้องการแต่ให้เขาตามสืบเรื่องของอีกฝ่ายอยู่ตลอดปัทมาเดินเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยห้องหนึ่ง ก่อนจะมองไปที่เตียงนอนสีขาวตรงหน้า“รินจ๊ะ รุ้งปลอดภัยแล้วนะจ๊ะ” ปัทมากุมมือของคนป่วยที่นอนเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่บนเตียงนอนสีขาวในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งจริงๆ แล้วรินลดายังไม่ตาย เธอเป็นคนจัดฉากการตายทั้งหมดของเพื่อนรักเองรินลดาไม่ใช่แค่เพื่อนรัก แต่ยังเป็นคนรักของเธอด้วย เธอกับรินลดารักกันในแบบฉบับของคนรัก แต่ไม่ได้เปิดเผยเรื่องนี้ให้ใครฟัง"ปัดขอโทษนะ ไม่ได้ตั้งใจจะให้รุ้งต้องมารับเคราะห์อะไรแบบนี้ ไม่คิดว่าพ่อแม่ของรินจะรู้เรื่องรุ้งเร็วขนาดนี้ ต่อไปปัดสัญญาว่าจะดูแลรุ้งให้ดีกว่านี้ ดูแลรุ้งเหมือนอย่างที่ปัดเคยฝากฝังเอาไว้ รีบตื่นขึ้นมานะริน ปัดรอรินอยู่นะ” เธอจับมือของอีกฝ่ายมากุมเอาไว้ ก่อนจะแนบไปกับใบหน้า พลางจุมพิตเบาๆ อย่างแสนรักหลังจากรับรู้ความจริงทั้งหมด รุ้งรวิดาก็ขอหนีไปตั้งหลัก เมื่อตั้งสติได้แล้ว เธอคิดว่าจะไปหางานทำทางใต้ ตัวเอง

“เธอก็ร้ายมากนะปัทมา ปิดบังความลับทุกอย่างเอาไว้ แถมยังอยู่เบื้องหลังทุกอย่างอีก”“แต่คงไม่ร้ายกาจเท่าพี่กรหรอกกระมังคะ หลอกให้รักหลอกให้หลงแล้วทิ้งรุ้งไป”“พี่...” กรการณ์พูดไม่ออก“ทุกคนต่างมีแผนการ แต่รุ้งคนเดียวไม่มีแผนการ ปัดเองรู้สึกสงสารรุ้ง แต่ปัดกับพี่ปิงคอยช่วยรุ้งอยู่ หลังจากสองผัวเมียนั่นตายแบบไม่คาดฝัน ปัดคิดว่าจะให้รุ้งกลับมาเป็นรุ้งเหมือนเดิม แต่ไม่คิดว่า รุ้งกับพี่กรจะมีอะไรกันมากกว่าความเป็นเจ้านายกับนักศึกษาฝึกงาน ปัดไม่ได้คิดถึงข้อนี้เลยจริง ๆ มันเหนือความคาดหมาย”กรการณ์กะพริบตาปริบๆ ทำไมเขารู้สึกหนักอึ้งไปหมดในอก ทำไมถึงได้รู้สึกเช่นนี้นะ“รุ้งไม่เห็นเคยบอกพี่ว่าเขาไม่ใช่รินลดา แค่มีบางครั้งที่เผลอเรียกแทนตัวเองว่ารุ้ง แต่ก็ให้เหตุผลว่าเป็นชื่อเก่าที่ไม่ได้ใช้แล้ว ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้รินลดาเพื่อความเป็นสิริมงคล”“รุ้งเขาพยายามบอกพี่แล้วค่ะ แต่โดนขัดจังหวะทุกที แต่ตอนหลังเขาคงไม่อยากบอกแล้วล่ะ”“ทำไม”“ก็พี่กำลังจะหมั้นและแต่งงานกับพี่ฟ้านี่คะ”“เขาไปอยู่ไหนแล้ว”“ไม่รู้ค่ะ ไม่มีใครรู้ พี่ปิงกับปัดก็ไม่รู้ รุ้งหนีไปไม่ทิ้งจดหมายเอาไว้แม้แต่ฉบับเดียว คิดว่าน่าจะไม่อยา

เขากลัวว่าเธอจะเกิดอันตราย และหากถึงมือหมอเร็ว ๆ ทุกอย่างน่าจะโอเคกว่านี้“ใจเย็นๆ ก่อน พี่อยู่ตรงนี้ ไม่ทิ้งไปไหนเด็ดขาด” เขาพยายามบอกเธอ ในขณะที่สติของเธอกำลังจะดับวูบเขาไม่แน่ใจว่ารุ้งรวิดาโดนวางยาอะไรไป ทำให้รู้สึกเป็นกังวลไปหมด“ทำไมพี่ใจร้ายกับรุ้งกับลูกแบบนี้ พี่กรใจร้าย เมื่อก่อนก็ใจร้าย ตอนนี้ก็ใจร้าย ฮึก ๆ ฮือ ๆ รุ้งอยากจะเกลียดพี่ อยากจะเกลียดจริงๆ แต่เกลียดไม่ลง ทำไมพี่ถึงได้ใจร้ายแบบนี้” เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น พูดจนลิ้นพันกันไม่ได้สติ“พี่ขอโทษ ขอโทษจริงๆ” กรการณ์เอ่ยขอโทษเสียงสั่น เขาสำนึกผิดจริงๆ กอดร่างของเธอเอาไว้พอถึงโรงพยาบาลกรการณ์ก็รีบเล่าทุกอย่างให้คุณหมอฟัง เพื่อให้คุณหมอรักษาอาการโดนวางยาของรุ้งรวิดา“บอสครับ ทำยังไงดีกับนายภพดีครับ”“มันวางยารุ้งรวิดา แกก็จัดการวางยามันเลย แล้วจับมันแก้ผ้า พามันไปปล่อยข้างถนน” กรการณ์เอ่ยเสียงเหี้ยม“ครับบอส” ยิ่งยศรับคำ ก่อนที่จะไปทำตามคำสั่งคุณหมอแจ้งอาการเบื้องต้นว่ารุ้งรวิดาปลอดภัยแล้ว ตอนนี้กำลังนอนหลับอยู่ ทำให้กรการณ์โล่งใจเป็นอันมากกรการณ์นั่งเฝ้าคนที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียง ในขณะที่เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้นป

“พี่กร” รุ้งรวิดาครางออกมา ทุกคนยกหน้าที่การตัดสินใจมาให้เธอ แต่หัวใจของเธอหวั่นไหว อาจเพราะยังรักเขาอยู่มาก ยิ่งรู้ว่านภาไม่ใช่คนรัก เขาไม่ได้คิดที่จะแต่งงานกับหล่อนจริงๆ เขาแค่ทำไปเพราะอยากแก้แค้นพี่สาวของเธอ รุ้งรวิดาจึงตัดสินใจอีกครั้งหากนึกย้อนกลับไป ถ้าเขารักนภาจริงๆ ทำไปเพราะหลอกเธอจริง แต่ไม่เคยรักเธอเลย มีผู้หญิงคนอื่นจริงๆ มาถึงตอนนี้เธอก็คงที่จะไม่หวนกลับไปหาเขาอีก“รุ้งจะให้โอกาสพี่กรอีกสักครั้ง หากพี่กรอยากดูแลรุ้งกับลูกจริงๆ” ประโยคนั้นของเธอทำให้กรการณ์ดีใจเป็นอันมาก เขาสัญญากับตัวเองว่าจะดูแลรุ้งรวิดาอย่างดีรินลดากับปัทมาเองก็ยิ้มให้กัน เมื่อทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ยอมรับว่าโกรธที่กรการณ์คิดหลอก แต่เขาสำนึกตัวได้ และรักรุ้งรวิดาจริงๆ ดังนั้นทุกคนก็ลงความเห็นว่าปล่อยให้ทั้งสองตัดสินใจกันเอาเอง เพราะโต ๆ กันแล้ว เส้นทางของตัวเองก็ขอให้เลือกเอง จะได้ไม่เสียใจในภายหลังรุ้งรวิดาได้เจอกับนภาอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา จึงได้คุยกัน ทำให้เธอยิ่งมั่นใจว่าเรื่องทุกอย่างในตอนนั้นคือการช่วยเหลือกันระหว่างเพื่อน“พี่รินคะ รุ้งขอถามอะไรหน่อยสิคะ” เพราะไม่อยากให้อะไรค้างคาใจอีก เธอจึง