Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

หลังจากที่พี่ชายของเธอแต่งงานกับพิมพ์แก้ว เธอก็พอรู้ว่าเขาเสียใจอยู่พักใหญ่ นึกเป็นห่วงเลยถามกุหลาบน้องสาวของกระทิง อีกฝ่ายก็คอยส่งข่าวคราวอยู่เสมอส่วนหนึ่งมาจากเธอด้วย เธอทำให้คเชนทร์กับพิมพ์แก้วได้ครองรักกันแต่คเชนทร์เป็นพี่ชายคนเดียว และพิมพ์แก้วก็เป็นผู้หญิงที่พี่ชายรัก เธอก็เลยอยากจะช่วยให้ถึงที่สุดกระนั้นก็ยอมรับว่าตนเองมีสิ่งอื่นแอบแฝง นั่นก็คืออยากกำจัดคู่แข่งออกไป หากพิมพ์แก้วแต่งงานไปกับผู้ชายคนอื่น เธออาจจะมีสิทธิ์หวังในตัวกระทิงนั่นเอง“มาคนเดียวจ้ะ กุหลาบก็ไปลอยกระทงกับเพื่อนเขานั่นแหละ” ทั้งสองเดินคุยกันไป ดูงานกันไป กระทงมากมายถูกลอยไปในคลองหลังวัด ส่งแสงระยิบระยับจับตา“พี่กระทิงดีขึ้นแล้วใช่ไหมจ๊ะ” รู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน แต่ความรักมันห้ามกันไม่ได้ พิมพ์แก้วรักคเชนทร์ กระทิงก็ต้องทำใจ“เรื่องอะไรเหรอ”“เอ่อ...” เรไรอึกอัก“ถ้าเรื่องพิมพ์แก้วพี่ดีขึ้นแล้วล่ะ พี่ทำใจได้แล้วว่าคนที่เขาไม่ได้รักเรา ยังไงก็ไม่รัก”“ดีแล้วจ้ะพี่” เธอเงยหน้ามองพระจันทร์ เขาก็มองหน้าเธอไม่วางตา“พี่กระทิงมองอะไรจ๊ะ” เรไรเอ่ยถามเมื่อรู้สึกว่าเขาเอาแต่จ้องเธอ“มองคนสวย”“คะ” เธอหลุดอุทานออกมา

“แต่ตอนนี้พี่อยากกินเรไร”“เดี๋ยวแกงจะไม่เสร็จนะจ๊ะ”“พี่ทำแกงบอนกับปลาดุกย่างแล้วก็กุ้งทอดเอาไว้แล้วจ้ะ รอเรไรมากินด้วยกัน แกงขนุนไว้มื้อเย็นก็ได้ ตอนนี้ให้พี่กินก่อน”“ตอนหัวรุ่งพี่กระทิงเพิ่งจะอะไรไปเองนี่จ๊ะ”“พี่เอาเก่ง เรไรก็รู้”“พี่กระทิงน่ะ”“ให้พี่เอาได้ไหม ต่อไปเป็นผัวเมียกัน เรไรก็ต้องให้พี่เอาทุกวันอยู่แล้ว”เรไรไม่ได้ตอบ แต่โดนอุ้มไปว่างบนแคร่อีกด้านในห้องครัว เขาถลกผ้าถุงเธอขึ้นก็เห็นกางเกงในเนื้อบางเบา จึงรีบถอดมันออก แล้วก็ตรงเข้าลามเลียกลีบร่องเสียวที่มีน้ำไหลเยิ้มออกมา“อยากเหรอ น้ำเยิ้มเชียว” เรไรจุดติดง่าย แค่เขาสะกิดเธอก็หยาดเยิ้มพร้อมให้เขาเสียบ“อ๊า... พี่กระทิง” เธอกดศีรษะของเขากับร่องเสียว แอ่นสะโพกให้เขาลามเลียอย่างถนัดถนี่ ก่อนจะเกร็งกระตุกเสร็จสมกระทิงปลดกางเกงผ้าขาสามส่วนที่ทำจากผ้าป่านออกไปจากท่อนล่าง ส่วนท่อนบนนั้นเขาเปลือยเปล่าอยู่แล้ว เพราะกำลังทำงานไม้อยู่ตรงแคร่หลังบ้าน เหงื่อเขาจึงโซมไปหมดทั้งตัวเธอเห็นท่อนเนื้อของเขาก็ต้องกลืนน้ำลายลงคอ เขาจับศีรษะของเธอผงกขึ้นมองดุ้นแข็งร้อนที่สอดเสียบเข้าไปในร่องอย่างไม่รีบร้อนแต่มันทำให้เธอเสียวซ่านสุดใจเพรา

เห็นกระทิงมายืนอยู่ด้านหลัง แต่เขาก็ยกมือขึ้นอุดปากของเธอเอาไว้เสียก่อน“อื้อ...”“ทำไมเรไรไม่ปฏิเสธไป ทำไมต้องทำเหมือนจะคบหาดูใจกับไอ้เข้มด้วย”“ลุงกับป้าเอ็นดูพี่เข้มมากจ้ะพี่กระทิง เรไรไม่กล้าหักหาญน้ำใจพูดจาตัดรอนป้าชบาหรอกนะจ๊ะ”“หรือว่าเรไรมีใจให้ไอ้เข้มมัน”“ไม่ใช่นะจ๊ะ ฉันรักพี่ รักพี่กระทิงคนเดียวจริงๆ ฉันไม่เคยคิดรักใครนอกจากพี่ ฉันรักพี่มานานแล้ว”“เมื่อกี้พี่ยังอารมณ์ค้างอยู่เลย” เขากระซิบที่ริมหู ยิ้มออกมาเมื่อเธอบอกว่ามีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น“พี่กระทิงอย่ากระแทกแรงนะจ๊ะ เรไรกลัวใครจะเดินมาหน้าห้องแล้วได้ยินเข้า”“งั้นเรไรต้องนอนตะแคงพี่กระแทกท่านอนตะแคงทางด้านหลังนะจ๊ะ มันจะไม่ได้ยินเสียงกระแทกเหมือนตอนที่พี่ขย่มอยู่บนตัวเรไร” กระทิงยังอารมณ์ค้างอยู่ยังไงก็ต้องปลดปล่อย เขาจับเธอนอนตะแคง ก่อนจะยกขาเธอขึ้นแล้วสอดเสียบเข้าไปในร่องจนมิดโคน“อ๊า...”“กัดผ้าห่มไว้ ท่านี้เสียวเดี๋ยวร้องครางเสียงดัง” เขากระซิบเสียงแหบพร่าที่ริมหู เขาไม่อยากให้ใครมาขัดจังหวะอีกกระทิงกระแทกพร้อมทั้งโยกคลอนเข้าใส่ร่องเสียวจนน้ำแตกไล่เลี่ยกันกับเธอ เขานอนกอดเธออยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะปีนลงไปจากห้องนอนข

“ก็มันอยากทักทายกับน้องสาวของเอ็งไง” กระทิงอุ้มร่างน้อยขึ้นสู่อ้อมแขน ก่อนจะพาเข้าห้องห้องพักของเขาไม่กว้างนักแต่ก็สะอาดสะอ้าน เครื่องนอนหอมกรุ่นเพราะกระทิงเป็นคนสะอาด เขาซักอย่างดี ปัดกวาดเช็ดถูเกลี้ยงเกลาไร้ฝุ่นให้รำคาญตารำคาญใจ เพียงแค่เธอถูกกดไปกับเตียงนอนกว้าง กลิ่นหอมของที่นอนพร้อมด้วยกลิ่นกายของเขาที่ติดอยู่บนที่นอนทำให้เธอต้องเผลอสูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ ลึกๆเขาปัดปอยผมที่ปรกใบหน้าของเธอออกไป ก่อนที่จะจุมพิตกลีบปากสาวอย่างอ่อนโยน ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนริมฝีปากร้อนพรมจูบไปทั่วใบหน้าเนียนละเอียด ก่อนที่จะกลับมายังริมฝีปากอวบอิ่มที่เขาหลงใหลนักหนา การได้จูบเธอทำให้เขารู้สึกดีอย่างประหลาด มันชักนำไปสู่บทรักอันแสนวาบหวามเขาแนบชิดสนิทเนื้อ ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของเธอออกจากเรือนร่างสาว พร้อมทั้งริมฝีปากร้อนรุ่มที่กดจุมพิตไปตามเนื้อตัวหอมกรุ่นอย่างถ้วนทั่วเขาจุมพิตไปทั่วสรรพางค์กาย ไม่เว้นแม้แต่อณูเนื้อเดียว เรือนร่างสาวสั่นระริกไปตามแรงปาก และมือหนาร้อนผ่าวที่เล้าโลมอย่างเร้าอารมณ์เขาปลดอาภรณ์ออกไป ทำให้เธอได้ลูบไล้ผิวกายเรียบตึงหอมกรุ่นของเขา ที่เพิ่งผ่านการอาบน้ำมาไม่นานปา

“รักก็ดี จะได้เจ็บเหมือนอย่างที่พี่เจ็บ เขาจะได้รู้ว่าพี่เจ็บแค่ไหน”“นี่พ่อกับแม่ไปสู่ขอผู้หญิงให้พี่แล้ว พี่แต่งงานแล้วจะเอาเรไรไปไว้ที่ไหน” บิดามารดาเดินทางไปบ้านใต้เรียบร้อยแล้ว“ก็ไม่ไว้ไหน เขาหนีมาอยู่กับพี่เองพี่ไม่ได้ขอ ผู้หญิงใจง่ายแบบนั้น พี่ไม่เอามาเป็นเมียหรอก ถึงพี่แต่งงานมีเมียถ้าเขาอยากอยู่ด้วยพี่ก็ไม่รังเกียจ แต่ถ้าเขาไม่อยากอยู่ อยากจะไปพี่ก็ไม่ได้ว่าอะไร”“พี่จะบ้าเหรอ แล้วเมียใหม่พี่จะยอมเหรอ”“ไม่ก็ให้เขาไปอยู่กับกุหลาบก็แล้วกัน ตอนนี้เขาโดนไล่ออกจากบ้านไม่มีที่ไป ยังไงก็ต้องอยู่”“จะมีผู้หญิงที่ไหนยอมให้ผัวตัวเองแต่งงานกับคนอื่น ถ้าเป็นกุหลาบหัวใจคงแตกสลาย พี่กระทิงพี่มันชั่ว พี่ทำได้ยังไง ทำได้ยังไง” กุหลาบรัวกำปั้นใส่พี่ชายไม่ยั้ง“รับได้ก็อยู่ด้วยกัน รับไม่ได้ก็แยกย้าย จะไปยากอะไร”“กุหลาบขอถามพี่สักคำว่าพี่เคยรักเรไรไหม พวกพี่แอบคบกันไม่ให้คนอื่นรู้ แต่กุหลาบรู้ กุหลาบเห็น พี่กระทิงดูแลเรไรดีมากเลยนะ”“ไม่เคยรัก ก็แค่หลอกเล่นไปแบบนั้น เราก็รู้ว่าพี่ตั้งใจหลอก ที่พี่ทำดีด้วยก็ถือว่ามีเพื่อนนอน ไม่ต้องไปซื้อกินหรือเที่ยวซ่อง”เพียะ! ใบหน้าของกระทิงหันไปตามแรงตบแ