All Chapters of คลั่งรักสาวน้อยสิบแปด+ฤทธิ์รักคนลวง: Chapter 1 - Chapter 10

“จะรีบไล่พี่ไปไหน เดินมาทั้งร้อนทั้งเหนื่อย พี่หิวน้ำ” เขาไม่ยอมไปไหนง่ายๆ หรอก กว่าจะได้ใกล้ชิดเธอขนาดนี้ เพราะเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวในโลกนี้ก็ว่าได้ ที่ไม่สนใจเขา ไม่ให้ความสนิทกับเขา เข้าใกล้ก็เดินหนี คุยด้วยก็ไม่ค่อยอยากคุยด้วย เรียกง่าย ๆ ว่าถามคำตอบคำ“แก้วเจ็บขา ไม่สะดวกหรอกค่ะ” เธอเอ่ยตอบ เขาก็ยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งลูกน้อง ไม่นานลูกน้องของคเชนทร์ ก็นำจักรยานของเธอมาส่งให้จนถึงบ้าน พร้อมด้วยยาอีกถุงใหญ่ ก่อนที่จะค้อมศีรษะให้ เจ้านายหนุ่มแล้วเดินจากไป“เดี๋ยวพี่ทายาให้” เขาคุกเข่าลงตรงหน้าของเธอ“อุ๊ย! ไม่ต้องค่ะ” เธอสะดุ้งตกใจ ไม่คิดว่าเขา จะทำอะไรแบบนี้“อย่าดื้อสิ” เขาดึงข้อเท้าเธอไปนวดน้ำมันให้เบา ๆก่อนที่จะใช้ผ้าพันข้อเท้าให้ เธอเผลอมองความอ่อนโยนของเขาอย่างเผลอไผล ก่อนที่จะสะดุ้ง เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาพอดิบพอดี“แอบมองพี่อยู่เหรอ” เขายกยิ้มมุมปาก“ปะ... เปล่าเสียหน่อย” เธอพูดด้วยอาการคะเขิน ก่อนจะพูดเสียงแข็งใส่เขา“พี่ช้างกลับไปได้แล้วค่ะ” เธอรีบหยิบไม้ที่อยู่บริเวณนั้นมาทำเป็นไม้เท้า แล้วพยายามพาตัวเองขึ้นบ้าน“มาพี่ช่วยประคองขึ้นบ้าน”“ไม่ต้องค่ะ”“ทำไมชอบปฏิเสธพี่”“พี่

“ไปหาคือไปทำอะไร” คเชนทร์เอ่ยถามออกไป รู้สึกเหมือนโดนทุบหัวซ้ำ ๆ จนมึนไปหมด แถมยังรู้สึกว่าคำถามของตัวเอง ช่างปัญญาอ่อนเสียจริง“ก็เรื่องอย่างว่า น้องแก้วรับจ๊อบตอนกลางคืนด้วย” ได้ยินแบบนั้นคเชนทร์ก็รู้สึกโกรธจัดเขาโกรธตัวเองที่ไปหลงชอบผู้หญิงสำส่อนแบบนั้นได้ คเชนทร์ไปแล้ว สองหนุ่มก็รีบโทร.หาชบาในทันทีสองหนุ่มโทร. ไปแจ้งว่า แผนการที่แกล้งพูดให้คเชนทร์เข้าใจพิมพ์แก้วผิดสำเร็จแล้วชบายิ้มร้ายก่อนจะกดวางสาย พิมพ์แก้วที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ เปิดประตูรับพันกับพิง สองพี่น้องเข้ามาในบ้านในช่วงตอนหัวค่ำ ซึ่งจริง ๆ กระทิงให้ก็ทั้งสองมาช่วยดูบานหน้าต่างและซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าที่เสียให้ ซึ่งในบ้านมีกระทิงและกุหลาบอยู่ด้วย กระทิงโดนมีดพร้าทำให้เจ็บมือ ซ่อมหน้าต่างไม่ได้ ซึ่งต้องมีการใช้เครื่องมือและออกแรงเลยทำให้มือเจ็บ ซึ่งพิมพ์แก้วไม่มีความรู้เรื่องช่าง กระทิงจึงเอ่ยปากให้พิงกับพันช่วยมาซ่อมให้ โดยมีตนกับกุหลาบผู้เป็นน้องสาวอยู่ด้วย เพราะพิมพ์แก้วเองก็ไม่ไว้ใจ ให้ใครเข้ามาในบ้านตอนค่ำ ๆ มืด ๆ เหมือนกัน“ทำไมมากันค่ำ ๆ มืด ๆ นักล่ะ” กระทิงเอ่ยถาม“โทษทีว่ะเพื่อน เพิ่งเสร็จงาน งานเร่งเหมือนกัน ให้

“อื้อ…” เธอร้องครางอื้ออึง เมื่อรู้สึกเสียวจี๊ดไปถึงก้านสมอง อยากจะปฏิเสธเขาแต่หว่างขาถูกกดทับด้วยความเป็นชายที่สอดเสียบเข้ามาในกายจนแน่นถนัดเขาเริ่มขยับขับเคลื่อน ทำให้เธอทั้งเจ็บทั้งเสียวในเวลาเดียวกัน ความเจ็บคือความทรมาน จากท่อนกายที่เสียดสีเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นคือความน่าอายที่เธอรู้สึกไปกับเขา ไม่อยากรู้สึก ไม่อยากมีอารมณ์ร่วม แต่น่าอายนักที่เมื่อเขาฝากฝังแก่นกายลงมาหาเธอก็รู้สึกเสียวซ่านทุกครั้ง ความอ่อนนุ่มที่บีบรัดแก่นกายชาย ทำให้คเชนทร์เสียวซ่านไม่ต่างกันเธอทำให้เขาร้องครางออกมาอย่างสุดกลั้น ใบหน้าของคเชนทร์เหยเกทุกครั้งยามฝังกายเข้าหาร่องชุ่มฉ่ำเธอบีบรัดเขาทุกทิศทางจนเขาทนไม่ไหวต้องโหมกายเข้าใส่เป็นจังหวะเร็วรี่ขึ้นก่อนที่จะกระชากเธอไปถึงจุดหมายปลายทางพร้อมกันอย่างรุนแรงเขาซวนซบกับซอกคอชื้นเหงื่อ กอดรัดเธอเอาไว้ในอ้อมแขนอย่างแนบแน่น ด้วยอาการสั่นสะท้านจากความเสียวสุขอย่างรุนแรง ก่อนที่ร่างแข็งแรงจะพลิกกายลงไปนอนเคียงข้างเธอพลิกกายหนี กอดตัวเองด้วยความรู้สึกอ้างว้างในหัวใจ“พี่ขอโทษ ทำไมถึงไม่บอกความจริงกับพี่” เขาง้องอนวางมือที่ไหล่เปลือ

“อื้อ” เธอกัดปากร้องครางเสียงสั่นริก ยอมรับว่ากำลังจะแตกพร่าเพราะคำรักของเขา“ไม่ไหวแล้ว” เธอร้องบอกเขาเสียงสั่น“พี่ก็เหมือนกัน พร้อมกันนะ” เขาร้องบอก ก่อนที่จะอัดกระแทกซ้ำ ๆ จนแตกพร่าในกายสาว ทั้งสองหอบหายใจสะท้านเขาจูบเธออย่างดูดดื่ม พร้อมเริ่มบทรักครั้งใหม่ พิมพ์แก้วไม่คิดเลยว่าการยินยอมเขาในครั้งถัดมา จะทำให้เธอต้องเสียวซ่านอยู่ทุกวันคเชนทร์เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอทั้งยามหลับและยามตื่น“พี่ช้างไม่คิดจะกลับไปอยู่บ้านตัวเองบ้างเลยหรือไงคะ” เขามาตามติดเธอเหมือนเงาตามตัว“พี่หวงแก้ว แก้วมีหนุ่ม ๆ มาชอบเยอะ พี่ไม่ชอบครับ” เขากลายเป็นคนขี้หวงไปโดยปริยายไล่ก็ไม่ไปไปไหนก็ตามติดไม่ยอมให้ห่างจากสายตาเลย“งั้นนอนนี่นะคะ” เขาขอนอนด้วยอีกเช่นเคย รอบนี้เธอจะไม่ใจอ่อนให้เขาอีกแล้ว“ขอนอนด้วย”“ก็นอนไปสิคะ แต่นอนตรงนี้ค่ะ”“นอนในห้องไม่ได้เหรอ”“ไม่ได้ค่ะ” เธอพูดเสียงเฉียบ จะไม่ยอมเขาง่าย ๆ อีกแล้ว“ใจร้ายจัง” เขาพ้อ วันนี้เขาตามเธอไปขายของที่ตลาด บางวันเธอไปทำสวน เขาก็ตามไปวันไหนมีคนให้ไปเป็นแม่ครัวในงาน เขาก็ตามไปช่วย จนโดนคนในงานต่างเอ่ยแซว ที่เขาตามติดเธอ คอยช่วยหยิบจับโน่นนี่โดย

“มีช่วงนึงที่พี่ช้างดูเกลียดแก้ว”“พี่เข้าใจผิด พอไอ้พิงกับไอ้พันสารภาพพี่ก็นึกโกรธตัวเอง ต่อไปพี่สัญญาว่าจะไม่เข้าใจแก้วผิดอีกแล้ว” เขาจุมพิตเธออย่างแสนรัก“พี่รักแก้ว ต่อจากนี้ไปให้พี่ดูแลแก้วให้ดีนะ พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้แก้วเสียใจอีกแล้ว แต่พี่จะทำให้แก้วมีความสุข” เขากอดรัดเธอแนบอก เธอก็กอดรัดเขาแนบแน่นเช่นกัน ใบหน้าเนียนซบที่อกกว้างของเขาอย่างฝากเนื้อฝากตัว เธอก็สัญญากับตัวเองว่าจะเป็นภรรยาที่ดีของเขาเช่นกันการแต่งงานของคเชนทร์กับพิมพ์แก้วจบสิ้นลง คนที่เสียใจที่สุดคือกระทิง เขาสืบจนรู้ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังให้เขาไปทำงานที่อื่นเพื่อให้คเชนทร์เข้าหาพิมพ์แก้วก็คือเรไร น้องสาวของคเชนทร์ นั่นยิ่งทำให้เขาเจ็บใจยิ่งนักเรไรทำร้ายจิตใจของเขาขนาดนี้ เขาไม่มีวันปล่อยให้เธอลอยนวลอย่างแน่นอน เธอจะได้รู้ว่าความเจ็บปวดของการสูญเสียคนรักมันเป็นยังไงในเมื่อเธอเองก็แอบรักเขาเลยทำเรื่องแบบนี้ลงไป เขาก็จะตอบสนองความรักของเธออย่างถึงพริกถึงขิงเลยเขาเฝ้ามองความรักของคเชนทร์กับพิมพ์แก้วด้วยความเจ็บปวด แต่เขาบอกตัวเองว่าหากวันใดที่คเชนทร์ทำให้หญิงสาวต้องเสียใจ เขาจะเอาหัวใจของเขาคืน แล้วไม่มีวันปล่อ