บททั้งหมดของ ดั่งฝันตะวันฉาย ( ภาคต่อพิศวาสรักมาเฟียร้ายดวงใจมาเฟีย ): บทที่ 41 - บทที่ 50

รถคันงามกำลังแล่นไปยังห้องพักของโรงแรมห้าดาว หลังจากที่เคลียร์งานต่อกันมาหลายอาทิตย์วันนี้เขาอยากหลับอย่างเต็มตาสักที“ ฤกษ์งานแต่งงานของเราจะจัดขึ้นในเดือนหน้า รฏาคุณคิดว่ายังไง ” ภวัตต์หันไปถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกาย หญิงสาวโอบรอบวงแขนแนบใบหน้าพิงกับไหล่แกร่งของเขา“ รฏาแล้วแต่วัตต์ค่ะ คุณว่ายัง

รถคันงามแล่นกลับเข้ามาในตัวบ้านใจกลางกรุงเทพฯ บ้านของคุณหญิงมณี ประตูรถถูกเปิดออกพร้อมเสียงเจื้อยแจ้วของเด็กน้อยที่มีศักดิ์เป็นหลาน“ วาว...มิก ” เสียงหนุ่มน้อยหัวแก้วหัวแหวนของภวิชกับมินตรายืนรอรับอยู่ตรงหน้าประตูด้านข้างคือคนที่เป็นยาย เสียงตัวเล็กเรียกชื่ออาทั้งสองโดยไม่มีคำนำหน้าเพราะกำลังหัดพูด

ร่างบอบบางแอบน้อยใจที่ถึงแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันดีของเธอ แต่ รณภพก็ยังไม่สามารถหยุดอยู่กับเธอได้ ทีตอนนั้นมะปรางโทรหากริ๊งเดียวก็กระโดดลงจากรถไปหาเธอแล้ว ภัสสรนึกย้อนกลับไปในช่วงก่อนที่รณภพจะไปเรียนที่ต่างประเทศ ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม ถ้าเป็นเรื่องของมะปรางชายหนุ่มมักจะให้ความสำคัญเป็นเรื่องแรกเสมอ “ วาว

และแน่นอนว่าหลังจากที่ภวิชอนุญาต เขาก็จำต้องพาเธอมายังสถานที่ที่เธอต้องการ เสียงดนตรีที่ดังกระหึ่มจุใจนักท่องราตรียิ่งนักไนต์คลับใจกลางเมือง“ ฮิ้ววว สนุกจริง ๆ วู้ว ฉันไม่ได้เต้นแบบนี้มานานครึ่งปีอึดอัดเป็นบ้า ”“ เบา ๆ เว้ย เพิ่งจะผ่าตัดมา ” น้ำฝนเตือนเพื่อน ร่างของหญิงสาวทั้งสามคนที่ออกลวดลายการเ

“ ก๊อก ๆ ” เสียงเคาะประตูหน้าห้องในตอนเช้ามืด ทำให้ภัสสรลุกจากที่นอนเธองัวเงียลุกขึ้นมาเปิดประตู ก็พบกับชายหนุ่มที่อยู่ในชุดออกกำลังกาย “ มีอะไรเหรอ ? ” หญิงสาวพยายามหรี่ตามองเขาแต่กลับได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จากคนตรงหน้า “ อย่ามาทำไขสือ ไปล้างหน้าล้างตาได้แล้ว เร็ว ! อาทิ