All Chapters of บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+): Chapter 331 - Chapter 340

หญิงสาวจัดการสตาร์ทรถ แต่ขับมาได้เพียงนิดเดียวเธอก็รับรู้ถึงความอ่อนของยาง หญิงสาวเลยลงมาจากรถเพื่อมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนจะพบว่ายางข้างหนึ่งแบน น่าจะเพราะไปเหยียบตะปูที่ไหนมา เริ่มทำให้เธอวิตกกังวล เพราะกลัวจะไปรับลูกไม่ทัน อีกทั้งเวลานี้คนงานเริ่มกลับบ้านกันแล้วจึงไม่ค่อยมีคนงานอยู่แถวนี้ “เอายังไงดีเนี่ย...” เธอปาดเหงื่อข้างแก้มออกพร้อมกับความกังวล ก่อนจะมองหาคนงานสักคนเพื่อมาช่วยเธอจัดการกับปัญหารถในตอนนี้ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครผ่านมาทางนี้เลย “รถเสียเหรอครับ” เสียงทุ้มที่ดูคุ้นเคยทำเอาสายขิมหันขวับ จนเธอขมวดคิ้วแปลกใจ เสียงเขาดูแปลกๆ จะคุ้นก็ว่าใช่ จะไม่คุ้นก็ไม่เชิง เธอจำได้ว่าเขาเป็นคนงานที่ลุงสนเพิ่งจ้างเข้ามา แม้แต่ตอนนี้หญิงสาวก็ยังมองไม่เห็นใบหน้าของเขา รู้เพียงแค่ว่าคงมีหนวดเฟิ้มแน่ๆ เพราะมีผ้าโพกบดบังเอาไว้ “ยางแบนน่ะค่ะ...” “งั้นเดี๋ยวผมช่วยดูครับ” ลูคัสพยายามดัดเสียงของตัวเองเพื่อไม่ให้สายขิมจับได้ มิเช่นนั้นคงโดนไล่เหมือนครั้งก่อนเป็นแน่ “เอ่อ...ขอบคุณค่ะ” ตอนนี้ใครช่วยเธอได้ก็ต้องรบกวนแล้ว เพรา

บทที่ 39ไม่เคยมีใครนอกจาก ‘เธอ’ วันนี้ลูคัสตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อที่จะเดินมาที่หน้าบ้านของสายขิม แม้จะไม่ได้เข้าใกล้ แต่ขอได้เห็นหน้าเธอกับลูกก็พอแล้ว พลันสายตาคมกริบก็ไปเห็นต้นไม้ที่ออกดอกสวยงาม ซึ่งเขาจำได้ดีว่ามันคือดอกไม้ที่สายขิมชอบ ‘คอสมอสสีดำ’ แม้มันจะเป็นดอกไม้สีดำแต่ความหมายมันกลับลึกซึ้งกว่านั้น ‘ความทรงจำเกี่ยวกับความรัก ความรักที่จบลงแต่ไม่เปลี่ยนแปลง’ มันเหมือนความรักของเขาและเธอเหลือเกิน และหลังจากนี้เขาจะไม่ยอมให้ความรักของเธอเป็นเพียงความทรงจำ แต่จะเป็นความรักตลอดไป “นายกำลังทำอะไรเหรอ” สายขิมที่เพิ่งเดินลงมาจากบ้านมองหนุ่มคนงานคนใหม่ที่กำลังก้มดูดอกไม้ที่เธอปลูกอย่างตั้งใจ “กำลังดูดอกไม้ครับ สวยจัง ใครปลูกเหรอ” “ฉันเองค่ะ...แต่พอดีไม่ค่อยมีเวลาได้ทำต่อ” “งั้นผมทำให้เอาไหมครับ” เขาพูดแล้วเงยหน้ามองสายขิม จนเธอเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ “คะ...” “เดี๋ยวผมช่วยปลูกต่อให้ครับ” “เอ่อ…ฉันไม่รบกวนดีกว่าค่ะ งานในไร่น่าจะเยอะแล้ว” สายขิมบอกอย่างเกรงใจ “

“แต่ลี่อยากไปนอนด้วยนี่คะ ลี่เหงาอยู่ห้องคนเดียว” เธอพูดพลางเอียงศีรษะมาพิงกับไหล่กว้างของชายหนุ่ม แค่ได้กลิ่นกายอ่อนๆ ของเขา อารมณ์สาวของเธอก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที “พี่ว่าอย่าเลยครับ ลี่เป็นผู้หญิงด้วย” “ลี่ไม่ติดนะคะ พี่ลพเองก็น่าจะต้องการคนดูแลด้วย คืนนี้เลยก็ได้นะคะ” ลี่ส่งสายตายั่วยวนเต็มที่ เธอมั่นใจในหน้าตาและเสน่ห์ของตัวเองที่จะสามารถมัดใจผู้ชายได้ ขณะที่ลี่พยายามออดอ้อนคนตัวอยู่นั้นเขาไม่ทันได้สังเกตว่ามีร่างเล็กของใครบางคนเดินเข้ามาในงานเลี้ยงวันเกิดของลุงสน “คุณขิมกลับมาตั้งแต่เมื่อไรครับ มากินเลี้ยงด้วยกันไหม” “ไม่ดีกว่าค่ะ ทุกคนสนุกๆ กันเถอะ” สายขิมมองแผ่นหลังของคนงานคนใหม่อย่างลพที่นั่งข้างๆ กับคนงานที่ชื่อลี่ ซึ่งเธอจำได้ว่าลี่ประจำอยู่แผนกครัว ก่อนจะรู้สึกแปลกใจว่าคนทั้งคู่สนิทกันมากขนาดนี้เลยเหรอ ตัวติดจนแทบจะสิงกันอยู่แล้ว “ลพ! เดี๋ยวเข้าไปเหล้าในบ้านให้ข้าหน่อยสิ...” “ครับลุง” ลูคัสลุกขึ้นเต็มความสูง พร้อมกับหันมองลุงสนที่กำลังคุยกับสายขิม จนทำให้หญิงสาวมองเห็นใบหน้าคมคายของผู้ชายที่

“คุณเองก็มีคุณพราวแล้ว มีลูกของคุณแล้ว คุณน่าจะพอใจแล้วนะคะ” ยิ่งพูดเรื่องของพราวกับอลัน หัวใจของเธอก็ยิ่งเจ็บ ภาพที่เขาเอาใจใส่ผู้หญิงคนนั้น ครอบครัวที่แสนสุขสันต์จนเธอไม่อยากเข้าไปแทรกแซงความรักของใคร “กับพราวมันไม่มีอะไร พราวเป็นเมียของพ่อบุญธรรมพี่ อลันเองก็มีศักดิ์เป็นน้องชายของพี่ ที่พี่ต้องทำแบบนี้เพื่อปกป้องพวกเขาจากการถูกตามฆ่า” สายขิมถึงกับตกตะลึงกับสิ่งที่เขาบอก เขากำลังหมายความว่าตัวเขาไม่ได้มีความสัมพันธ์กับพราวมุกทั้งร่างกายและจิตใจอย่างนั้นเหรอ “ถ้าขิมไม่เชื่อว่าอลันไม่ใช่ลูกพี่ พี่จะไปตรวจดีเอ็นเอให้ดีไหม ขิมจะได้สบายใจ สำหรับพี่คนที่พี่อยากมีลูกด้วยก็มีแค่ขิมนะครับ” “อยากมีลูกกับขิม แต่ร้ายขิมตลอด คุณเองก็ไม่ได้อยากให้เด็กๆ เกิดมาอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” เธอยังจำได้ดีว่าเขาเองก็เธอกินยาคุมป้องกันเพราะไม่อยากมีลูกกับผู้หญิงที่เกิดในตระกูลที่เขารังเกียจ “พี่ขอโทษที่พี่พลั้งปากพูดอะไรแบบนั้น พี่มันโง่เองครับขิม ถ้าอยากเอาคืนพี่ก็ได้นะครับ พี่ยอมให้ขิมทำอย่างที่พี่ทำกับขิมเลย” “พูดอะไร” “ให้พี่

“ไม่ได้อยากให้กอดสักหน่อย...” เธอบอกทั้งๆ ที่ร่างกายกำลังโหยหาเขาเหลือเกิน อากาศภายนอกที่หนาวเหน็บกลับไม่ได้ทำให้ร่างกายที่รุ่มร้อนของเธอทุเลาลงเลย “งั้นก็พิสูจน์สิครับว่าขิมไม่อยากจริงๆ” “พะ...พิสูจน์ยังไง” เธอถามด้วยเสียงตะกุกตะกัก ลมหายใจของเธอเริ่มตัดขัดไปหมดเมื่อเจอสายตากรุ้มกริ่มนั้น “แบบนี้ไงครับ” ว่าจบลูคัสก็ใช้มือกระตุกผ้าขนหนูที่คลุมกายของเธอ ทำให้สายขิมเปล่าเปลือยต่อหน้าเขา ลูคัสจ้องมองร่างอวบอิ่มด้วยสายตาเป็นประกาย หุ่นเธออวบอั๋นมากขึ้นจนใจของเขาเต้นแรงไปหมด ความต้องการที่อัดอั้นมาตลอดสี่ปีทำให้อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านจนอยากแตกระส่ำจะแย่แล้ว “อ๊ะ...” สายขิมร้องเสียงหลง เมื่อมือสากเอื้อมมาบีบเคล้นที่หน้าอกอวบของเธอ ตั้งแต่มีลูกหน้าอกของหญิงสาวก็ขยายใหญ่ขึ้นมาก “อืม...ใหญ่ขึ้นจริงด้วย” “ฉันอ้วนแล้ว คุณคงไม่ชอบ” “ใครว่าล่ะ พี่ชอบแบบนี้ที่สุด ชอบหุ่นแบบนี้ของขิม” ชายหนุ่มพูดพลางดันร่างเล็กให้ลงไปนอนหงายกับที่นอน ส่วนเขาก็เดินตามมาคร่อมร่างเล็กของเธอ “คุณทำให้ฉั